22-12-2017 Fijne feestdagen en een mooi, maar vooral gezond, 2018 gewenst!
 
17-11-2017 Gisterenavond hevige schrik... Ennie was aan het drinken...en weer...en weer..... ze bleef maar aan het drinken. Hmmmm... na de narcose en pijnstillers ga je toch direct aan de nieren denken. DA gebeld, Ennie in een bench gestopt en direct bloed laten prikken voor een uitgebreid onderzoek. Gelukkig allemaal voor niets.... jammer van de centjes maar wel fijn om te weten dat alles goed is....
9-11-2017 Vandaag is voor Enya de grote dag, ze gaat haar baarhuis inleveren. Ze is anderhalve week geleden nog krols geweest maar dat was een hele rare krolsheid. Kort heel heftig en daarna doodse stilte, totdat ze het weer een dag uitgilde en daarna weer echt helemaal niet.... Toen heb ik de beslissing genomen....Heel jammer.... waar de ene deur sluit, zal ongetwijfeld een andere deur weer openen...
30-09-2017 Het is inmiddels bijna oktober en nog steeds geen krolsheid bij Enya... ik moet - denk ik - concluderen dat het niet meer gaat lukken, houdt ze het tegen? ... is dat wel mogelijk?.... Natuurlijk ben ik mijn zoektocht naar nieuw bloed al wel begonnen maar ik kan het nog niet vinden.... Ik wil te veel denk ik... hoewel, ze moeten gewoon uitgebreid getest zijn met goede resultaten en ik wil ook niets raars in de stamboom zien.... dat is dus niet te veel... :) wordt vervolgd....
juni 2017 Enya is bij Pepper - haar ventje voor 1x - geweest en was gedekt maar heeft helaas niet opgenomen.... Zou het nog gaan lukken? Het is echt haar laatste mogelijkheid want dan mag ze van haar pensioen gaan genieten zonder last te hebben van haar hormoontjes. De zomer komt er nu aan en hier slaan ze - wat betreft krolsheid - de zomer altijd over.... het lijkt er op of ze al veel langer heeft overgeslagen.... of zegt dat wat anders... het wordt afwachten tot het najaar, dan zien we verder....
20-01-2017

Vandaag goed nieuws ontvangen over Hazy. Ze is inmiddels netjes afgevallen en geniet volop van de patio. Hoewel ze de laatste tijd niet blij is dat ze niet met haar waterbak kan spelen want het water buiten is bevroren. Ze heeft er op staan slaan maar dat werkte helaas niet. De sneeuw probeerde ze ook te ontlopen door op de ontdooide plekjes te gaan staan… maar ja, die waren er ook niet genoeg…  Ze ligt tegenwoordig heel erg graag op schoot… maar in ieder geval graag heel dicht bij dus mevrouw heeft een mandje op het bureau van de baas dat als hij thuis werkt, ze dicht bij hem kan liggen…. Ze wordt dus zalig verwend…

 
21-12-2016 Het afgelopen jaar was een beetje een raar jaar met helaas heel weinig nieuws; gelukkig goed nieuws omdat de HCM testen weer goed waren, wat slechter nieuws omdat Joolz niet in het team paste maar het gelukkig wel goed doet in haar nieuwe team en dit jaar geen babies ... wat ik heel jammer vindt maar ja, plannen kan je de natuur niet, dat weten we allemaal. We gaan een nieuw jaar tegemoet en daarom de volgende wens, heel veel gezondheid en liefde voor 2017 met iedere dag een lach.
 
09-12-2016 Ik word fantastisch op de hoogte gehouden.... heel veel foto's en verhalen en filmpjes..... Joolzemeis had het best lastig. Ze is onder de bank vandaan en wordt wat brutaler. Ze moet ook weer niet te brutaal worden natuurlijk maar het lijkt er erg op dat ze goed onder de poot wordt gehouden door Eve en oudere zus Faelin. Het is goed dat ze zo onder de indruk was... en ook heel fijn dat ze wat vrijer wordt :) een fijn eerste kerstfeest in je nieuwe huis meiske !
   
05-11-2016 En vandaag was dan de dag van de verhuizing... Joolz woont nu bij Desirée, Bas en Cloë. Ze heeft Faelin en Eve als haar poezenvriendinnetjes en Yoda als haar hondenvriendje. De eerste ontmoeting ging best heel goed. Ze was gelukkig onder de indruk en Eve kwam meteen begroeten en dat ging zonder enig geluid, heel bijzonder... Grote zus Faelin trapte er niet in en bleef boven op het aquarium zitten kijken.... jaja... ze is klein maar volgens mij.... Nou meis, jij moet haar maar een beetje onder de duim houden... Zojuist al een berichtje gehad dat Joolz rond de tafel liep met Yoda achter zich aan en Faelin daar weer achteraan... een kleine polonaise dus...
   
05-08-2016 Vandaag ben ik met Quera en Enya naar Wageningen geweest voor de HCM echo. Blij om te kunnen vermelden dat ze beiden zijn goed gekeurd door Mariëtte Vink. Voor Quera betekende dit de laatste keer want ze ik afgelopen maand 8 geworden en ze heeft zich als solist in de auto gedragen - althans de heenweg. Enya kwam er af en toe bij en doorheen met een tweede stem. Toen we weer terug reden, was het stil op de achterbank... tot het Velperbroek... toen wilde Quera toch wel weten of we nu al thuis waren... nog even meiske... we zijn er bijna...  Natuurlijk wordt het weer naar Zweden opgestuurd voor de vermelding op Pawpeds maar ik kreeg al te horen dat ze daar enorm achterlopen... het kon wel 8 maanden duren... Gelukkig heb ik het formulier dus het bewijs thuis...
22-12-2015 Lieve allemaal, wij wensen jullie een fantastisch 2016 toe met veel gezondheid en liefde.

   
13-11-2015 Vandaag ben ik op bezoek geweest bij Hazy. Dat zou twee weken geleden al plaatsvinden maar toen moest Rutger - haar personeel - plotseling in het andere eind van het land werken en dat viel niet te combineren. En dan duurt het wachten lang... ik heb gemerkt dat het een enorm verschil maakt tussen een kitten plaatsen en een meiske dat toch een hele tijd bij mij heeft gewoond... wat duurde dat wachten dus lang... Daar was ze, in haar nieuwe huis want ze zijn ook verhuisd, genietend van het buiten kunnen zijn en achter blaadjes aan te hollen en binnen kijken en spelen met ons... hele verhalen kreeg ik te horen. Volgens Rutger kan ze dat heel goed en kletste ze nu wel heel veel ... ik had de weegschaal meegenomen want ze ging immers weg omdat het hier niet lukte om af te vallen... Ze was wel afgevallen, maar bij hem de eerste tijd behoorlijk aangekomen dus de stand was nu ongeveer gelijk. We hebben het dus uitgebreid over voeding gehad en ook over de inrichting van haar veilige stukje buiten want daar was hij nog niet aan toe gekomen, de verhuizing is ook nog maar kort geleden en je kan niet alles tegelijk natuurlijk. Fred bleef veilig onder de bank zitten, die is nog niet helemaal aan het huis gewend terwijl Hazy na 10 minuten het hele huis al wilde zien toen ze net over waren. Ze was zalig aan het rennen door de enorm lange gang dus beweging krijgt ze echt genoeg.... Samengevat was een genot om dit zalige grietje weer te mogen zien... Dank voor je gastvrijheid :)
   
25-10-2015 Vandaag bij Juno, Jette en hun personeel :) op bezoek geweest... Jeetje... Juno is ook een enorm uit de kluiten gewassen ventje aan het worden en wat lijken die jongens op elkaar en op hun mama... Hij reageerde... zo lief... en kwam eens kijken wat hij nou herkende... Jette is een lui grietje en liet weer eens duidelijk zien dat poezendames alleen iets doen als ze daar zelf zin in hebben... Ze had geen zin hahahahhaa... zo lachen want dat herken ik hier zo ontzettend. Jolanda had een zalige cake gebakken - wat ik probeer te mijden (koolhydraten) maar me toch maar liet verleiden tot een heel klein stukje.... alleen om te proeven. Had ik niet moeten doen want later heb ik me dus nog maar een keertje laten verleiden tot de andere helft van het halve plakje.... mmmmm zalig. Heel gezellig om iedereen weer even te zien en vooral natuurlijk Juno en Jette. Toen ik wegging, zat Jette buiten in de ren en ging de wind lekker door haar vachtje... wat een schoonheid.... Dank voor de gezellige middag en de zalige cake:)
   
03-10-2015 Vandaag heb ik een workshop Tellington Ttouch voor katten gedaan. Het is een methode om dieren te helpen bij gedragsproblemen, fysieke klachten of opvoeding. Heel boeiend en natuurlijk zijn de dames nu proefkonijn. Ze genieten wel van de aanrakingen hoewel ik soms aangekeken wordt met een blik van: Hé hallo, wat doe je nu? Wij hadden Jip en Janneke als levende hulpjes. Voorlopig is het natuurlijk goed oefenen om de touches goed onder de knie te krijgen. Sommige lijken heel simpel maar om je vingers dat ook zo te laten doen... Oefening baart vast kunst !
     Hieronder Jip (links) en Janneke...
 
23-08-2015 Vandaag al weer een bezoekje... Ik had vorige week weer mooie foto's van Ivar en Indy ontvangen en wilde ze toch wel heel graag een keertje live zien. Nou, dan moest ik maar snel komen, vond Marcel want we konden nu nog buiten zitten en wat was het een mooie middag om lekker buiten te zitten. 
Wat zijn die twee prachtig opgedroogd zeg... Ivar lag er continue bij en hem mocht ik wat later ook echt knuffelen. Indy is een echt grietje, wat een eigenwijze dame... Nee hoor, mevrouw had geen zin in knuffelen. Soms zag ik echt de blik van Enya en soms heel duidelijk Ghaia... natuurlijk zag ik ook Isis maar Indy heeft natuurlijk een veel warmere tint dan Ghaia en Isis maar kijkt ook vaak anders dan Isis. Dat maakte het wat gemakkelijker... Ik had mijn weegschaal meegenomen die natuurlijk enorm interessant was, ik ook trouwens met alle kattenluchtjes.... Ivar woog 7,5 kg op de kop af en Indy 5210 gram. Behoorlijk dus met hun 19 maanden want ze zijn van 13 januari 2014. Ik wilde ook bij Ibbe op bezoek maar helaas kreeg ik zijn personeelsleden niet aan de telefoon. Dat komt een volgende keer. Onderstaand de twee knappe kinders van Enya...
   
18-08-2015 Vandaag verrast met foto's van Ivar en Indy... Die zijn heel erg mooi opgedroogd :)... Natuurlijk op de toen & nu pagina van beiden een nieuwe foto en deze wil ik jullie toch ook niet onthouden...
 
13-08-2015

Gisteren was ik op bezoek bij mijn vriendin Lea en wie woont daar? Juist, Jidde… Jidde is iets kwijt…. zijn babyface… wat een verandering. Het was natuurlijk al een heel lekker jong maar het wordt ook een heel mooi ventje, lang lijf en hoog op zijn poten net als zijn papa. Verder een mooie volle pluimstaart en ik ontdekte een buik met krulletjes net als zijn mama Quera. Jidde heeft echter ook krulletjes in zijn kraag en wat is hij lief ! wat een zalige knuffel. Maar… hij is ook een lekker eigenwijsje en dat is ook weer net zijn mama…  Zalig dat er een keertje voor mij gekookt werd, als je het altijd zelf doet, is dat echt enorm genieten dussss… dank je Lea voor de zalige maaltijd :) en als kers op de taart kwam Lucky na het eten binnen die ik vervolgens op schoot uitnodigde en ja hoor, ik kreeg knuffels… zalig toch ! Echt genieten…

   
09-08-2015 Behalve onderstaande foto's staan er ook nieuwe foto's op de Toen & Nu pagina's van Enya, Hiska en Joolz !
 
  Ik wil in het doosje maar het past niet... dan maar zo want Enya ligt er wel naast en daar wil je geen tik van...
 
  Favoriete houdingen... dit is genieten, dat is een ding dat duidelijk is !
 
 
  Hiska heeft Quera een uitgebreide wasbeurt gegeven, af en toe draaide het om maar na de wasbeurt
ziet Quera's nek er heel netjes uit. Zie onderste linker foto...
 
  Rust in de tent... na vanavond een aantal aanvallen van Joolz, Quera werd er gek van...
 
  Mooi buikje, of niet... De nek is een ander verhaal....pfffff...
Ze had jeuk en heeft hem helemaal kaal gekrabt, maar het heelt netjes......
 
  Mooi grietje Hiska...
 
  Zalig genietend.... ons kleine grietje...
26-07-2015
  Gisterenavond hebben de dames elkaar een wasbeurt gegeven en gingen ze lekker samen liggen...
 
  ......eindelijk rust tussen die twee... rechter foto: lekker in het zonnetje soezen...
24-07-2015 Zoals beloofd: de foto's van gisterenavond...
 
  Lekker in het hangmandje aan de kachel... maar die is niet warm... ze had het wat koud dus
op de bank met het dekentje over haar heen...
 
  Te warm dus dekentje weg... Lekker languit, inmiddels is het daglicht verdwenen...
 
  Iedereen wil in de bench liggen... Vanochtend met haar supervrouwpak zoals het hoort te zitten:
Ze hadden haar pak verkeerd om aangedaan.... mijn buuf BB heeft even haar handen uitgeleend :)
   
23-07-2015

Sinds vandaag mag Quera van haar pensioen gaan genieten: geen babies meer voor haar. Je merkt dat als ze ouder zijn, ze toch wat meer last hebben van zo’n ingreep. Natuurlijk is het een heftiger operatie als alles ook weggehaald wordt dan dat er alleen maar gesteriliseerd wordt. Ze was blij dat ze thuis was, heeft al een halve marathon afgelegd en pas toen ze wat te eten had gekregen, ging ze lekker liggen slapen. Inmiddels heeft ze al drie kleine beetjes te eten gehad, is het slaapuurtje over en zit ze boven nijdig naar beneden te kijken waarom we nog niet samen naar bed gaan om te slapen. Afgelopen nacht hebben we ook samen geslapen… ummm eigenlijk moet ik zeggen dat we samen de nacht in dezelfde kamer doorgebracht hebben want geslapen hebben we niet echt. Na 2,5 uur was ze wakker en vond ze dat ik dat ook maar moest zijn. Hoe we het vannacht doen? We zullen het zien… Morgen volgen een aantal foto’s die ik in de loop van de avond heb gemaakt en zal ze zich vast al wat beter voelen en hopelijk een beetje aan haar supervrouwpak gewend zijn. Met z’n wond moet is het toch wel verstandig om zo’n pakje te dragen. Mijn stoer meisje….

   
20-07-2015

Vandaag was ons rode grietje jarig en dat hebben we gevierd hoewel het wel wat moeite kostte om haar ’s avonds, na mijn afspraak, binnen te krijgen. Ik heb namelijk een poefje gekocht en mevrouw is helemaal gek op dat poefje. Het poefje staat in de gang omdat het daar lekker koel is als het buiten zo warm is. Uiteindelijk toch lekker met z’n allen gesnoept.

   
13-07-2015 Vanochtend hadden we feest ! Joolz is zes maanden en haar broers en zusje natuurlijk ook. 6 maanden dat betekent een snoepje Milbemax en oh, wat werd ze hebberig van het luchtje dat ik op mijn vingers had gewreven. Toen ze hem eenmaal mocht hebben, was hij ook zo weg en zo'n halfje, ze vond het eigenlijk een beetje te weinig. Toen zijn we dus maar aan lekkere broksnoepjes gegaan, ik had nog een soortje dat ze nog niet kenden en die werden lekker gevonden door bijna iedereen. Lieve Joolz, Jette, Juno, Jouri en Jidde... gefeliciteerd met jullie 6 maanden... weer een mijlpaal !
   
 
  Links: Nu het zo warm is, mag Joolz natuurlijk met water spelen... ik houd een dweil en een teiltje in de aanslag...
Rechts: Joolz in haar voerbench met haar eigen brokken. Ze vindt de coon brokken echt het aller lekkerste en meldt zich als die op zijn... er liggen ook kleine kittenbrokjes bij dus dan mag ze die eten maar dat gaat niet van harte...
   
24-06-2015

Vervolg op het waterval/drinkbak verhaal van een anderhalve week geleden. Ik stond onder de douche en hoorde op een gegeven moment een enorm watergeklater…. Ja, van de douche natuurlijk maar er was meer… Nu heb ik een huis uit 1898 en veel van de huizen uit die tijd, hebben een badkamer die zich op de begane grond naast de keuken begeeft. Ik deed de douche dus maar eens even uit om te horen waar dat andere watergeluid nu toch vandaan kwam… uit de keuken, dat was duidelijk. Nu stond er een hele grote drinkbak op het aanrecht, tezamen met de twee voerbakjes voor de grote meiden. Enya drinkt gewoon netjes, Quera wil nog wel eens met haar pootjes door het water heen gaan tijdens het drinken maar dat maakt niet zo’n klaterend geluid en ook Hiska houdt zich altijd netjes. Hazy zou dit geluid kunnen maken maar ja, die woont hier toch echt niet meer… hmmmmm……. Omdat ik toch wel nieuwsgierig was, ben ik onder de douche uitgestapt en heb mijn hoofd om de deur gedaan…Oei.. daar voelde zich eentje betrapt… Tot mijn grote verbazing zat Joolz op het aanrecht… Dat kon ze echt nog niet maar ja… ze zat daar dus nu kan ze het blijkbaar wel. De waterbak dus leeg gemaakt want het water stroomde langs de kastjes naar beneden… en lol dat mijn grietje had !!!!! Maar ja, ik wilde wel een grotere waterbak hebben en niet alleen die drie kleintjes dus de reiswaterbak uit de kelder gehaald en een bak eronder gezet. Joolz kan er met een enorm enthousiasme doorheen maaien maar omdat er een vrij brede rand naar binnen is, krijgt ze er niet veel water uit dus de strijd lijkt gestreden ????? een vraagteken omdat je dat bij dit meiske nooit weet. Gelukkig vindt ze wel haar eigen brokken die in de voerbench voor haar staan lekkerder dan de brokken die de rest krijgt en die op het aanrecht staan. Omdat ik de grote dames plat op hun buik heb zien liggen, al maaiend in de voerbench (met positief resultaat) waardoor de brokken voor Joolz wel heel snel op waren, heb ik daar ook iets tussen gelegd zodat ze het bakje niet meer naar voren kunnen trekken. Ook je kop in de opening duwen en dan de bench optillen, geeft voor de dames geen goed resultaat… gelukkig maar, dan eet iedereen voorlopig nog even wat de leeftijd aangeeft…

   
11-06-2015

Gisteren de geleende waterval/drinkbak opgezet. Hiska en Joolz waren er zo bij, dat moest gezien worden. Aan hun houding te zien – wijd geplaatste poten en behoorlijk naar voren leunend – vonden ze het toch wel een beetje griezelig… Na een tijdje wennen en ruiken, werd het tijd om het ding om te bouwen… Joolz probeerde of ze de bovenkant er af kon halen maar dat lukte niet. Toen ging ze maar op haar gatje zitten en was het met twee voorpoten aan het proberen maar het gewenste resultaat bleef ook nu (helaas voor haar) uit. Vervolgens is ze over de bol dus door het water gaan maaien wat resulteerde in een enorm waterballet. Hiska was in de tussentijd ook het gevecht aangegaan met “het ding”. Ze bleek hem behoorlijk griezelig te vinden wat te zien was aan de manier waarop ze met “hem” stond te vechten. Eén poot in de lucht en daarmee zo hard mogelijk er bovenop slaan in de hoop dat je “het ding” dan een kopje kleiner maakt. “Het ding” stond stevig en verroerde geen millimeter. Haar eigen gespetter vond ze niet zo’n probleem maar dat van Joolz des te meer. Joolz niet, die had nergens last van. Uiteindelijk ging ze de vloer maar even boenen met het water uit de waterval en na er lekker in te hebben gelegen, vond ik het welletjes en heb de stekker uit het stopcontact getrokken om hem vervolgens weer netjes schoon te maken en ergens neer te zetten waar hij kon drogen voordat hij weer in de doos ging om terug te worden gebracht. Maar goed dat ik hem even had mogen lenen om te zien of dit werkte, anders zou er hier ook eentje onbenut in de kast staan… resultaat bleef ook nu (helaas voor haar) uit. Vervolgens is ze over de bol dus door het water gaan maaien wat resulteerde in een enorm waterballet. Hiska was in de tussentijd ook het gevecht aangegaan met “het ding”. Ze bleek hem behoorlijk griezelig te vinden wat te zien was aan de manier waarop ze met “hem” stond te vechten. Eén poot in de lucht en daarmee zo hard mogelijk er bovenop slaan in de hoop dat je “het ding” dan een kopje kleiner maakt. “Het ding” stond stevig en verroerde geen millimeter. Haar eigen gespetter vond ze niet zo’n probleem maar dat van Joolz des te meer. Joolz niet, die had nergens last van. Uiteindelijk ging ze de vloer maar even boenen met het water uit de waterval en na er lekker in te hebben gelegen, vond ik het welletjes en heb de stekker uit het stopcontact getrokken om hem vervolgens weer netjes schoon te maken en ergens neer te zetten waar hij kon drogen voordat hij weer in de doos ging om terug te worden gebracht. Maar goed dat ik hem even had mogen lenen om te zien of dit werkte, anders zou er hier ook eentje onbenut in de kast staan… resultaat bleef ook nu (helaas voor haar) uit. Vervolgens is ze over de bol dus door het water gaan maaien wat resulteerde in een enorm waterballet. Hiska was in de tussentijd ook het gevecht aangegaan met “het ding”. Ze bleek hem behoorlijk griezelig te vinden wat te zien was aan de manier waarop ze met “hem” stond te vechten. Eén poot in de lucht en daarmee zo hard mogelijk er bovenop slaan in de hoop dat je “het ding” dan een kopje kleiner maakt. “Het ding” stond stevig en verroerde geen millimeter. Haar eigen gespetter vond ze niet zo’n probleem maar dat van Joolz des te meer. Joolz niet, die had nergens last van. Uiteindelijk ging ze de vloer maar even boenen met het water uit de waterval en na er lekker in te hebben gelegen, vond ik het welletjes en heb de stekker uit het stopcontact getrokken om hem vervolgens weer netjes schoon te maken en ergens neer te zetten waar hij kon drogen voordat hij weer in de doos ging om terug te worden gebracht. Maar goed dat ik hem even had mogen lenen om te zien of dit werkte, anders zou er hier ook eentje onbenut in de kast staan…

   
29-05-2015 De uitslag van de sectie van Isis is binnen en is zoals verwacht. In de conclusie staat:
"Geen aanwijzingen voor erfelijke aandoeningen."
Ik ben blij dat ze nog bij mij was, dat ze niet geplaatst was, dat een ander dit niet heeft moeten meemaken, dat ze op het ogenblik van het gebeuren op mij en met mij lag te kroelen en zich net lekker "in mij had genesteld" zoals ze dat zo zalig kon doen. Het blijft een heel verdrietig iets, iets wat niet goed te vatten is maar het zal wel een plekje krijgen. Lieve Ies, we'll meet again...
   
11-05-2015

In liefdevolle herinnering: mijn super lieve, stoere chickie Isis – Tormenta’s Isis Píca

Tot mijn grote schrik en verdriet vloog je eergisteren, zaterdag 9 mei ineens richting regenboogbrug. Ik kon je nog net in mijn armen nemen om het laatste stukje samen met je te doen. Lieve schat, wat heb je me laten schrikken maar wat moet jij ook enorm geschrokken zijn natuurlijk. Om zekerheid te krijgen omtrent de reden van overlijden, heb ik besloten sectie te laten verrichten en ik heb je daarvoor gisteren naar de universiteitskliniek in Utrecht gebracht. De uiteindelijke uitslag zal drie tot vier weken op zich laten wachten.

Lieve meid, mijn stoer chickie, wat heb je in je korte leventje veel mee moeten maken. Met acht weken maakte je een verkeerde sprong waardoor je je rechterachterpootje blesseerde. Na een tijd bench rust moest je weken met je pootje in een spalk maar ach, dat deerde je niet want je klom met spalk en al de grote krabpaal in en holde de trap af met je spalkpootje als een vlag in de lucht. Daarna een periode met veel oefeningen waarbij we de hulp in riepen van een fysiotherapeute met kattenervaring. Vervolgens een operatie en drie maanden in de grote kittenkooi omdat je absoluut niet mocht springen. Ook dat accepteerde je zonder morren hoewel je het wel superfijn vond dat er iedere dag even tijd werd gemaakt om lekker bij mij te liggen voor knuffels of om met je favoriete speeltje te spelen in de kooi of er net voor. Nu stond er wéér een operatie op het programma omdat het pinnetje dat in je knie was gezet, er door je lichaam uit werd gewerkt en dat moest echt verwijderd worden. Dat zou tezamen gebeuren met je castratie want ik was er niet zeker van of je een dekking en zwangerschap aan zou kunnen met je pootje. Ik had je "het supervrouwpak" al aangetrokken om te kijken of het goed zat en dat vond je verschrikkelijk… gelukkig hoef je dat nu niet meer door te maken…

Mijn mooie schat, wat hield je ervan om bij mij te kruipen als ik aan tafel achter de laptop zat. Het was mijn taak om je vast te houden en je zo te behoeden voor wegglijden want jij liet je zo gaan. Wat vond je het zalig om op de bank lekker bij mij te kruipen, jouw favoriete plekje was hoog onder mijn kin liggen en nu Jidde was verhuisd, had jij weer het alleenrecht op dit plekje waar je uitgebreid van genoot. Wat zal ik je vreselijk missen, meis. Onze tijd samen was kort, veel te kort, maar die tijd hadden we wel samen en we hebben door de omstandigheden heel wat “samen-tijd” gehad.

Een goede reis gewenst mijn lieve, mooie schat. Sola zal je zeker staan op te wachten aan de andere kant van de regenboogbrug, haar herinner je je vast nog wel. Geef haar een dikke knuffel van mij en ook eentje aan Sassie, Doenja en de drie kleintjes.

Een dikke knuf van ons allen, we zullen je heel erg missen.

Ook voor jou geldt “till we meet again”

 
09-05-2015

Gisteren kreeg ik een mailtje dat eigenpotig door Jidde was getypt. Ik heb gevraagd of ik zijn berichtje hier mocht plaatsen en dat mocht... Als onderwerp stond er: "Even kletsen met mama". Hier komt zijn berichtje:

Hoi, hoi mama en Ellen,

Ik wil even laten weten dat het super met mij gaat!! Vanmorgen kwamen er een aantal mannen, die gingen boven de rolluiken en dakgoot schoonmaken, zei het vrouwtje...ik vond het geweldig. Heb de hele ochtend gecontroleerd of ze wel goed bezig waren en ze vonden mij ook wel leuk geloof ik. Lekker op de vensterbank en dan lukte het mij ook nog om te ontsnappen in de tuin! jammer ze hadden mij zo weer gevangen.

Maar toen kwam het...vanmiddag toen die mannen weg waren....mocht ik naar buiten in een hok...SUPERGAAF!! Ik wilde helemaal niet meer naar binnen...Opa Lucky heeft een beetje opgepast, dat moest van het vrouwtje...Vond het zelf niet zo nodig, maar anders moest ik naar binnen. Vrouwtje heeft beloofd dat het morgen weer mag!

Hunter wordt ook wat aardiger tegen mij...gisteravond laat heb ik een beetje met hem gespeeld, maar ik moet nog steeds heel lief zijn, anders gaat hij mopperen. Heb ook vannacht lekker bij vrouw en baas op bed geslapen...super joh! Ik weeg al 2400 gram..vrouwtje was echt blij. Ze heeft me wel verteld dat ik volgende week woensdag naar een onder de staart kijk mevrouw moet voor een prikje...dan moet ik flink zijn! Daarna hoeft het voorlopig niet meer zegt ze. Nou...ik ga wel mee hoor als het me niet bevalt ga ik gewoon schreeuwen.

De konijntjes die ze hier hebben, vind ik super...vrouw heeft mij op film staan!

O ja, ik heb nog wat leuks...als het vrouwtje eten aan het klaarmaken is, spring ik van het tafeltje zo in haar nek...ze heeft al heel wat krasjes, maar ja dan moet ze mijn nageltjes maar knippen (niets zeggen hoor, want dan doet ze het ook nog!).

Ellen kun jij mijn vrouwtje nog even vertellen welke Milbamax ze moet halen? Ze weet niet meer goed wat jij verteld hebt!
Foto's stuur ik nog niet mee, want het vrouwtje en kind willen veel foto's maken en jou en Ellen dan iedere keer verrassen, oke?

Nu ga ik even lekker slapen, moet ook gebeuren, dan kan ik straks de boel weer op stelten zetten hier.
kusjes,
Jidde

P.S. Ik moet oppassen, want ze gaan me hier Bikkel noemen....en ik heet toch echt Jidde!

   
03-05-2015 Bij thuiskomst was iedereen blij mij te zien. Voor het eerst was de deur naar de gang weer open en hadden ze heel veel ruimte, inclusief de kittenkamer en dat beviel goed. Voor Joolz was het helemaal nieuw... en vreemd. Ze bleek boven te zitten en toen ik naar boven liep, had ze zoiets van: wacht even, wie ben jij? Toen ik haar weer baby noemde, was het weer bekend en ging ze lekker liggen rollen en liggen spinnen maar het was dus echt even vreemd voor haar. Morgen overdag krijgen ze de kittenkamer er ook nog bij en als ik energie heb, (of als ik vind dat het perse moet pfff) dan ruim ik morgenavond de kittenkamer uit om er weer mijn hobbykamer van te maken zodat mijn slaapkamer weer lekker leeg komt. Wellicht dat dat ook de reden is dat ik niet goed slaap, al die onrust om mij heen.... we zullen het zien. Net ook nog contact gehad met het personeel van Jidde. Die heeft het was lastig want macho man Hunter is het er niet mee eens. Yentle die gisteren best lief was voor hem, kiest de kant van Hunter maar Lucky vindt Jidde een heel lief vriendje. Ook heeft Jidde vandaag al mogen kennismaken met de konijnen en dat was een enorm feest. Jidde past gemakkelijk in de konijnenflat en hopst lekker met de konijnen mee, hij heeft ze al proberen te wassen. Verder wilde hij bij zijn nieuwe vrouwtje lekker liggen maar die was even op de computer bezig. Hij had een mand gevonden en sleepte daar zijn speeltjes allemaal in. Die is toen naast de computer gezet en dat vond Jidde een goede tussenoplossing. lekker slapen in een zalig mandje... slaap lekker ventje....
 
03-05-2015

Wat waren ze lekker druk, gisterenavond. Hiska liep de boel lekker op te stoken, Isis deed niet één maar meerdere duiten in het zakje en de kleintjes hadden pret met deze twee grote meiden. Niet alleen maar pret want als er een ruime vijf en ruime zes kilo aan komt stormen, is dat toch wel een beetje griezelig en dan duik je snel weg om vervolgens weer heel gauw uit je verstopplekje te komen en boven op de grote meiden te springen. Vannacht slecht geslapen, om 3.23 uur was het over en uit en om 5.03 uur hoorde ik mijn buurjongen thuiskomen… ik ben er toen maar uitgegaan.  Maar dan is het wel een hele lange dag. Om 10.30 uur met Juno en Jette op stap gegaan en na 45 minuten op zoek naar een plekje om te stoppen… jippie, de laatste had ik net gepasseerd, bleek, want op de weg die ik daarna moest volgen, zat niets meer dus ik ben maar doorgereden. Ze hielden zich wisselend, sommige stukken sliepen ze lekker om dan opeens te proberen uit te breken … met grof geweld, Juno in ieder geval. Toen we aangekomen waren, ben ik lekker achterin gaan zitten en heb de kleintjes lekker even laten lopen en met ze zitten knuffen. Ze hadden warme voetjes dus de voetjes even gekoeld in de waterbak die ik bij me had, dat ging allemaal goed. Toen naar binnen en maar eens kijken hoe ze het zouden vinden. Tot mijn grote verbazing nam Jette het voortouw en vond Juno het toch allemaal een beetje eng… maar hij was wel heel erg nieuwsgierig. Jette klom al gauw in de grote krabpaal, onderzocht de grote klok (ze zal al wel snel pogingen doen om er op te gaan zitten :) ). Er uit was een beetje griezelig maar met wat aanwijzingen ging dat super goed. De jongens waren zalig met ze aan het spelen, er was een hele lading speeltjes aangekocht want ja, alles was zo leuk :) en vooral het stokje met de paarse veren vond Jette helemaal fantastisch. Toen Jette uitgespeeld was en het allemaal voor Juno wat langzamer werd gedaan, begon hij het ook leuk te vinden. Blijkbaar is het voor hem meer wennen maar hij hobbelt nu nog lekker achter Jette aan, ach, straks kan hij het allemaal zelf. Uiteindelijk eindigden ze met ons op een stoel aan de eettafel en al snel gingen de oogjes dicht, je moet toch je rust pakken tenslotte... De foto’s volgen en Swen en Nick, dank je wel voor jullie prachtige tekeningen. Superlief. Voor de rest: wordt vervolgd…

   
02-05-2015 Of ze het weten, de kleintjes. Met Jouri niet meer hier, voelde het toch al heel anders aan. De kleintjes kwamen allemaal lekker bij mij liggen… en gingen ook weer. Het spul was zalig aan het donderjagen met elkaar. Totdat er ineens eentjes luid schreeuwend de kamer binnen kwam, je raad het al: Jidde. Hij plofte bij mij op de borst – ik was gauw gaan liggen want dat vindt hij toch wel het leukste – voor wat knuffels en daarna voor een slaapje. Het betekende dat ik ruim 45 minuten op mijn koffie moest wachten want ja, op zo’n laatste avond samen, zet ik ze niet weg, dan geniet ik van alle knuffels die ik mee kan pakken. De volgende ochtend op een gegeven ogenblik iedereen daar geplaatst waar ik ze hebben wilde behalve Quera, die wilde perse boven zijn bij haar kittens. Nou ja, voor uit dan maar, dan weet ze ook dat er nu nog maar drie over zijn. Alles in de auto geladen en op naar het nieuwe gouden mandje van Jidde. Hij was degene die het kleine ritje naar de dierenarts niet leuk vond en nu lag hij te slapen in zijn bench. Lekker even voor de deur geknuffeld voordat we ons meldden. De drie katten werden opgehaald voor de ontmoeting maar de heren waren het daar niet mee eens, die verdwenen in de ren en zijn er niet bij gekomen de rest van de tijd maar Yentle, de dame, was ontzettend geïnteresseerd. Veel ruiken en kijken, steeds maar weer proberen te volgen waar Jidde was want ja, hij was dan wel haar kleur maar toch… hij was een vreemde eend in de bijt. Jidde onderzocht de kamer, kwam op de tafel, probeerde in de planten te klimmen en kreeg alvast een rondtoer door het huis. Ook de krabpaal werd uitgebreid onderzocht en beklommen, speeltjes gevonden en oh, vanaf dat hoogste plekje spring je ook zo de kast op die om de hoek staat… duidelijk een plekje om in gedachten te houden als ze hem kwijt zijn, want daar gaat hij vast een keertje liggen slapen. Inmiddels waren we zo’n 2,5 uur verder en je zag dat hij moe was, zoooo moe maar ja… er is nog zoveel te ontdekken, voor slapen was geen tijd. Tot ik zijn baasje een houding voorstelde, als je hem zo vast houdt, valt hij waarschijnlijk zo in slaap en ja hoor…. in no time… het duurde niet lang maar zodra ik weg was, gingen ze bij de tv zitten en kon hij bij een van tweeën een plekje vinden om te slapen. Onderstaand wat foto’s en verder… wordt vervolgd…
 
   
02-05-2015 En toen ik thuiskwam van het wegbrengen van Jidde, vond ik deze foto's in mijn mailbox... Is dit super of niet ?
 
02-05-2015 De eerste foto ! spreekt voor zich toch?
 
01-05-2015

En toen was de tijd van afscheid nemen toch echt aangebroken. Gisterenavond kwam Jouri lekker bij mij liggen, de rest volgde maar ging ook weer. Hierdoor hadden Jouri en ik uitgebreid tijd om nog lekker op die laatste avond samen te knuffelen. Boven voor het slapen gaan de nageltjes geknipt en nog een extra knuffel. Vanochtend eerst het spul lekker laten hollen, de ochtendmaaltijd klaargezet en daarna nog tijd zat om nog even rond te dollen met z’n allen. Uiteindelijk was het dan toch echt tijd om te gaan. Kater Sam stond ons – samen met zijn personeel – op te wachten en was zeer nieuwsgierig. Oei, toch wel griezelig… hij ging naar boven maar ja, wat is daar… en de nieuwsgierigheid won het overduidelijk. Jouri ging lopen en Sam vond het bijzonder boeiend. We zagen een hoog rugje bij Jouri, platte oortjes, soms een klein sisje maar hij stelde zich keurig ondergeschikt op t.o.v. Sam. Sam blies, was nieuwsgierig maar ja… dichtbij is toch eng dus nog weer even blazen. Twee uur later – waarin beide heren ook even een hazenslaapje hadden gedaan - was het ergste eigenlijk achter de rug. Jouri had de krabpaal onderzocht, was op erg veel plekjes gaan zitten en had daar ook even geslapen. Sam keek en stuurde blikken van: hé hallo, mijn krabpaal en mijn hangmandje maar vond het eigenlijk ook wel ok. Jouri spoot de bank op waar Dick zat waar hij zich even op schoot en toen er naast nestelde maar echt veel tijd had hij niet. Er moest zo veel onderzocht worden.  Oeps plassen… gauw de kattenbak op en waar Sam het nieuwe grit een zalig kussentje vond, ging Jouri zitten en deed wat daar gedaan moest worden. Super want hij ging in eerste instantie ruiken en toch wat happen in het grit, er moet dus zeker opgelet worden want ook al is dit geen klontvormend grit, al die gritjes moeten er ook weer uit en je krijgt wel een zware buik daarvan… kan toch niet lekker voelen.  Verder werd er veel gespeeld. Jouri wilde wel samen maar nu gaf Sam aan dat hij toch niet te snel moest gaan. Als Sam niet al te hard waarschuwde, kon het Jouri niet zo heel veel schelen of Sam het speeltje  heel dicht bij zich had wat hij zelf wilde hebben. Met een grote jump plofte hij op het speeltje en als er dan toch een blaasje kwam, och… dan hol je gauw even weg, zacht in je vuistje lachend en een volgende poging doen om het speeltje te confisqueren. Het samenzijn tussen deze twee heren ziet er dus veelbelovend uit...wordt vervolgd…

   
29-04-2015 De kogel is door de kerk: Joolz blijft hier in de cattery en Jette gaat samen met Juno bij Marcel, Jolanda, Swen en Nick wonen.
 
29-04-2015

De J-tjes vieren vandaag dat ze 13 weken oud zijn. De enting is goed gegaan, gelukkig geen ent reactie. Het afgelopen weekend gaf een dubbel gevoel, aan de ene kant sta je erbij stil dat het het laatste weekend is dat ik ze allemaal hier heb en aan de andere kant zal het ze goed doen om onder mama’s vleugels uit te gaan. We hebben ook zalig genoten hoor. De kleintjes waren behoorlijk dol en mijn benen zijn wat gehavend. Het was een op en neer racen van jewelste waarbij ik blijkbaar danig in de weg zat, zelfs toen ik op de bank was gaan zitten en mijn benen maar zo dicht mogelijk bij me haalde. Het werd helemaal feest toen Hiska mee ging doen, en later Isis ook nog… Echt een dolle boel J Ze zijn helemaal over op de kittenbrokken en er wordt goed van gegeten. Om de beurt de voerbench in, soms met z’n tweetjes. Als ze netjes naast elkaar zitten, gaat dat net. Sinds deze werkweek slaan we de middagmaaltijd over, als ze trek hebben, gaan ze lekker brokjes eten. Vrijdag zal Jouri verhuizen en zaterdag Jidde. Er wordt ontzettend naar ze uitgekeken en dat is een fijn gevoel. Juno zal – samen met een van zijn zusjes – pas met 16 weken verhuizen. Ik heb al foto’s mogen zien dat bij de een de tuin helemaal Maine Coon proof wordt gemaakt en bij de ander dat de mannen een ren aan het bouwen zijn, dan kunnen de katten er lekker bij zijn als men buiten is. Wat zullen ze daarvan genieten. Voor mij rest nog een laatste stukje administratie en nog twee nachtjes slapen voordat de eerste naar zijn nieuwe gouden mandje vertrekt. Wat zal het al leeg zijn zaterdagavond maar ook dat went weer snel, weet ik uit ervaring. Natuurlijk zijn er weer foto’s gemaakt, meer dan dat er nu zichtbaar zijn want ik heb ook de foto’s voor de toen & nu pagina gemaakt, maar die wordt pas later zichtbaar op de website. Voor nu dus de foto’s op de kittenpagina… Enjoy!

   
22-04-2015

Volgende week zijn de J’tjes 13 weken en zullen er al twee uitvliegen maar vandaag vieren we dat ze 12 weken zijn dus gelukkig heb ik ze nog een weekje voor mijzelf. Het  voelt overigens heel goed dat er zo ontzettend naar ze wordt uitgekeken. Ze zullen het zeker allemaal heel goed krijgen, daar ben ik heel erg zeker van. Allemaal… want Juno heeft ook zijn gouden mandje gevonden samen met een van zijn zusjes. Gisteren hebben het eerste dierenartsbezoek afgelegd waar ze de enting en de chip hebben gekregen en ik schreef gisteren al dat dat heel erg goed  is gegaan. Om de angst voor de bezem weg te nemen, heb ik hem maar gewoon een halve dag in de keuken neergelegd en in no-time kon ik een leuke foto maken. (zie kittenpagina). Quera lag afgelopen weekend in een mandje in de krabpaal en kon ik haar lekker even knuffelen en wat voelde ik? Een zalig gevuld buikje dus bij de weging haar er ook maar even opgezet en ja hoor, ze is weer 200 gram aangekomen, helemaal goed, daar zijn we blij mee. Verder ging de totaal foto vandaag niet goed, we werden steeds gestoord en Jidde had geen “tussenvorm”, of hij lag zalig lui te wezen en wilde nauwelijks kijken hoe ik zijn aandacht aan het trekken was, of hij rende om mij heen om mij vervolgens in mijn nek te klimmen en als je alleen een shirtje aan hebt, is dat niet zo’n fijn gevoel kan ik jullie verzekeren. Natuurlijk heb ik daarvoor ook weer nieuwe weekfoto’s gemaakt en voor mijn studie wie van de dames gaat blijven, ook wat extra foto’s van hen. Enjoy!

   
21-04-2015

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik super trots ben op dit vijftal. Jidde was de enige die liet merken dat hij het autorijden met z’n allen toch wel spannend vond door af en toe even een klein miauwtje te laten horen.  Toen we bij de dierenarts op onze beurt zaten te wachten, kregen de kleintjes veel bezoek omdat iedereen toch wel even wilde kijken hoe ze uitgegroeid waren en ook dat vonden de kleintjes eigenlijk uitstekend. Op de foto’s is ook te zien hoe rustig iedereen was. Alleen Joolz zat rechtop. De enting gaf helemaal geen problemen en de chip, die met een veel dikkere naald wordt ingebracht, gaf bij Jette, Jouri en Jidde een kleine melding dat dit toch niet leuk was maar het was bij alle drie een heel beschaafd piepje. Juno en Joolz gaven geen kik. Juno is wat zwaarder geschapen dan Jidde en Jouri dus bij Juno hoefde er niet zo gezocht te worden of de balletjes wel ingedaald waren. Jidde en Jouri vonden dit geen leuk onderdeel maar goed, ik wist van te voren dat de jongens dat echt niet leuk vinden. Iedereen heeft nu al gegeten en Jette laat bovenin de krabpaal de lamp op en neer zwaaien, ze ligt daar samen met Isis en een van haar broers. Nu maar weer hopen dat er geen ent reactie plaatsvindt. Gelukkig hebben we een ruime week voordat de eerste zal verhuizen. Onderstaand de foto’s van toen we aan het wachten waren en morgen hoop ik weer een fotoshoot te kunnen plaatsen…

 
15-04-2015 De J’tjes zijn vandaag 11 weken. Als alles volgens planning verloopt, gaan we volgende week dinsdag voor de enting en de chip en dan na nog een ruime week, mogen Jidde en Jouri verhuizen. Ik ben heel benieuwd hoe ze het gaan doen. Sinds gisteren mogen ze ook de keuken tot hun territorium  rekenen en dat ging gepaard met nieuwe geluiden. Gisteren was dat nog best schrikken soms en vandaag is het al heel gewoon. De fluitketel die gilt, ach, ze kijken even en dan is het dat… de pedaalemmer die open en dicht klapt, ook dat is niet meer spannend. Natuurlijk komen er nog zat andere geluiden… ik wil zo even een korte was draaien, dan krijgen ze dat ook mee… De stofzuiger is en blijft voor Jidde een enorme uitdaging, en voor mij ook want hij zit daar en weigert aan de kant te gaan. Ga ik naar rechts, dan holt hij naar rechts en probeert hij zich rechts op de stofzuigermond te storten en mijn poging om dan maar eerst links te doen, wordt beantwoord met een grote sprong naar links. Opletten op de voetjes is het devies dus… Afgelopen week hebben ze al dagdelen zonder mama doorgebracht en dat gaat heel goed. We gaan dus de laatste twee weken in, althans voor twee van de jochies…  Ook vandaag hebben we weer foto’s gemaakt inclusief een foto van het hele vijftal…dusss… enjoy!
   
15-04-2015 Zoals ik gisterenavond al zei, heb ik Enya verwend door haar mee naar boven te nemen, ze mocht bij mij slapen en dat heb ik geweten… ik ben de hele nacht door half doodgeknuffeld door haar dus van slapen kwam niet veel… Wel zie ik nu weer een rust in haar en dan is het het helemaal waard...
   
14-04-2015

Ik heb het maar opgegeven, het afsluiten van de keuken. Jidde had al vrij snel door hoe hij over het schot kon komen; hij had twee opties uitgevonden. En als ik het dan heel lastig neer zette zodat het hem niet zo gemakkelijk zou lukken, dan stond hij aan de andere kant van het schot te loeien dat ik soms dacht dat er echt wat aan de hand was… nee hoor, dat was Jidde die het niet met de situatie eens was. Dus de boel open en kijken wat ze met het grit zouden doen. Het is klontvormend grit dus het resultaat van happen en eten zou een operatie kunnen zijn, in het slechtste geval vijf operaties. Ja hoor, direct happen…. mijn ijdele hoop de grond in geslagen… Sorry Enya maar de grit bakken gaan dus weg. Alle bakken schoon, twee gritbakken in de badkamer en één bak veranderd in een houtkorrel bak. Allemaal nieuwe geluiden dus mijn vijftal regelmatig op de vlucht. Halverwege de avond zie ik Enya – inmiddels met wanhoop in haar ogen – rond lopen, van de ene naar de andere bak. Gaat ze ergens zitten, komen daar vijf mormeltjes als toeschouwers voor haar zitten…  Uiteindelijk is ze midden in de kamer maar op een bak gaan zitten om daar alles neer te leggen (jippie!) omdat ik daar ook was en de kleintjes dan wel uit haar buurt houd. Later ging Hiska ook op de bak en die boeit het echt van geen kanten… ze zat te plassen met een van de jochies om haar nek…  Als we naar bed gaan, begint het ritueel van alles verplaatsen want dan mogen ze natuurlijk wel hun gritbakken hebben… Ik heb bedacht om Enya maar eens te verwennen...

   
08-04-2015

Het J-nest is 10 weken en ondanks alle drukte is er ook een zalige rust. De J-tjes racen nu door bijna het hele huis, alleen de keuken staat nog afgeschermd en de grote krabpaal in de kamer maar dat zal niet lang meer duren. Nu ze het zo goed doen op/in de net iets kleinere krabpaal in de tussenkamer mogen ze ook snel in de krabpaal in de kamer. Vandaag was ik BIBI halen en hebben ze voor het eerst een paar uur zonder mama gezeten. Toen ik de deur open deed, lag iedereen lekker te slapen dus dat gaat heel goed. De komende drie weken zullen ze steeds vaker zonder Quera zijn want die moet ook op een rustige manier afbouwen. Ook Quera vond het helemaal uitstekend eigenlijk en dat is fijn om te merken, dan is het er tijd voor. Aankomend weekend krijgen we bezoek voor een van de meiskes en ook voor Juno is belangstelling getoond. Vandaag hebben we ook weer foto’s gemaakt inclusief een foto van het hele vijftal…dusss… enjoy!

   
06-04-2015 Sinds twee dagen is alleen de ingang van de keuken nog afgezet omdat daar de (nu alle) kattenbakken met grit staan. Dit betekent dat er naar boven en naar beneden wordt geraced en dat ze ook één van de krabpalen tot hun beschikking hebben en dat is feest. Nadat ze heel voorzichtig hebben geprobeerd hoe je het handigst kan klimmen, gaat het nu met wat grotere snelheid en ik denk alleen: "loslaten" ze kunnen het best...ze zijn inmiddels 9 weken dusssss.... wel heb ik erbij gestaan toen ze aan het ontdekken waren hoor maar het gaat nu zo goed en vooral de krabton wordt erg op prijs gesteld maar op de foto's op de kittenpagina (week 9) zijn een heel aantal foto's te vinden om jullie een beetje mee te laten delen van de donderstenen...
   
05-04-2015 Iedereen prettige Paasdagen gewenst !
 
  Boven vlnr Juno, Jidde en Jouri en onder Joolz en Jette (maar die kunnen wel wel uit elkaar houden :) )
 
 

Jette had het uiteindelijk helemaal voor elkaar gisterenmiddag. Ze zat uit te blazen van haar klim op de grote stoel toen ze Isis in de grote krabpaal zag klimmen, tot helemaal bovenin… mmmm, zag je haar denken, dat wil ik ook… dus madammeke ging op onderzoek uit. Op de stoel die bij de tafel staat en dan daar tussendoor op de tafel. Dat lukte niet want ik was haar voor geweest door de stoel goed aan te schuiven. Ok, dat gaat dus niet, dan maar weer naar de grond. Toen kreeg ze mijn dikke vest in beeld die om de stoelleuning hing en ach, daar kan je natuurlijk heel toe in klimmen. Vervolgens op de tafel, daarna een sprong naar de vensterbank en dan kijken hoe je in die paal kan komen want dat is toch wel een afstandje… rekken… nee, lukt niet… dan springen… hmmm…ga ik naar de paal, of probeer ik verder te springen en in het mandje te komen… even op mijn bips zitten en mijn voorpootjes los van de vloer dan kan ik iets meer zien. Uiteindelijk kreeg het mandje de voorkeur en van daar uit klom ze zo de hangmat in… mijn stoere grietje… dan heeft die lengte van lijf toch wel voordeel want hoe brutaal Joolz wel niet is, die haalt die zich toch echt niet in het hoofd. Om even het verschil in grootte te zien tussen Hiska – die ook nog heel graag in het hangmat ligt en zich helemaal oprolt dan – en Jette…

 
01-04-2015

En dan zijn we al weer in april en is het J-nest 9 weken jong. Ze hebben inmiddels de hele kamer en bij het opstaan en naar bed gaan mogen ze lekker op de trap en in de gang spelen. Het leukste spelletje op het moment is verstoppertje spelen. Zij gaan eerder naar beneden en als ik dan van de trap af kom, dan verstoppen ze zich onder de traptrede. Ze willen me nog wel zien dus steken natuurlijk helemaal uit… toch speel ik het spelletje mee: “waar zijn de babies?” om vervolgens ieder per stuk te zoeken… of ze het hóren ….want de staartjes zwiepen op en neer en er wordt een beter plekje gezocht… Je zou toch zeggen dat ze daar helemaal niets van snappen en wellicht speel ik wel een ander spelletje dan dat zij spelen maar we hebben veel plezier samen zeker omdat – als ik ze dan eindelijk gevonden heb – ze heel erg geknuffeld worden. Joolz heeft ook nog een ander spelletje, soms samen met een van haar broertjes (maar ik vergeet steeds te kijken wie). Als ik ze roep om naar de huiskamer te gaan of bij het naar bed gaan naar hun eigen kamer, dan holt Joolz heel hard weg… wil dan de trap op maar ja, hard hollen op een gladde vloer en al pluisjes onder je voeten hebben… dan glijd je een stuk door voordat je de bocht kan nemen de trap op… Als ik haar dan heb, dan gaat ze wild met haar pootjes slaan totdat ze knuffeltjes krijgt, dan is het goed…  ik moet soms zo ontzettend lachen om die streken…
Verder is Quera weer 200 gram aangekomen en hoop ik dat het huis die weekend weer open gaat en dat er weer bezoek mag komen want iedereen staat te springen, zowel het al bekende personeel van Jidde en Jouri als het potentiële personeel van één van de meiskes. Het ziet er allemaal nog steeds goed uit dus we hopen dat het door zet. Natuurlijk zijn er vandaag ook weer nieuwe foto’s… enjoy !

   
28-03-2015

Jeetje… ik word verwend… verwend met knuffelsessies…  ze hebben er nu een nieuwe krabpaal bij waar ze veel in liggen en op liggen stoeien. Hoewel het bovenste plankje meestal wordt ingenomen door een van de groten, lukt het een van de kittens ook regelmatig om daar te liggen. Jouri lag daar gisteren vroeg in de avond en ik zat er naast naar iets op de tv te kijken. Jouri wilde duidelijk aandacht want hij klapte zijn poot in mijn gezicht…. ok… nagels knippen is geen overbodige luxe, dat gaan we straks maar even doen… maar goed, Jouri wilde mijn gezicht dichterbij en toen ik dat dus maar deed, kreeg ik allemaal hele lieve likjes in mijn gezicht… ik mocht niet terug knuffen dit keer maar iedere keer als ik niets deed, werd ik beloond met kleine likjes… natuurlijk ook met poten in mijn gezicht… dat is iets minder dus het is absoluut zaak om dan heel stil te zitten…

…en rond koffietijd werd ik opnieuw verwend, ditmaal door Jidde. Die klom op de leuning van de bank, pootjes op mijn schouder en ging toen liggen… ook hem mocht ik geen knufjes geven dit keer maar ik kreeg ze wel…uitgebreid zelfs. Wat later klom hij naar mijn schoot en is hij daar lekker gaan liggen, smoeltje richting mij met zo’n superlieve blik… na een paar minuutjes viel hij in slaap… Ik vind het wonderbaarlijk dat die kleintjes – ondanks dat je ze zo moet pesten met allerlei medicijnen – je toch zo lief blijven vinden… Gelukkig mocht ik vanochtend iedereen een uitgebreide knuffelsessie geven…

Jouri en Jidde nog even nagewogen na de weging van gisteren. Jidde is weer nummer 2 in het nest en Jouri zat vanochtend op 1501 gram, de weging van gisteren was bij beiden juist…

   
27-03-2015

Jidde’s oog ziet er al veel beter uit en van het medicijnen geven, hebben we een feestje gemaakt. Eerst wat niet zo erg is en als dat klaar is, ga ik convalescence support klaarmaken. Dit gaat in een spuitje met speentje en mag hij eerst ruiken. Dan op schoot, spuit tussen mijn tanden want dat moet snel, vieze medicijn in het andere spuitje, geven, gauw dat spuitje in een bakje kiepen, spuitje met speen in zijn bekkie en oeeeeeeehhh, wat is dat lekker. Hij krijgt nu meer dan dat ene spuitje cs en hij geniet daarvan. Ik bedacht al dat ik mijn speentje wel kwijt zou zijn na deze medicijn-exercitie maar dat was vanochtend al het geval: hij beet een stuk van het speentje af wat ik heel snel uit zijn bekkie heb gevist.

Wat ik ook merk, is dat mams echt minder voeding in haar melkbar heeft dus mijn vier voedingen moesten worden opgevoerd. Je zou toch zeggen dat als ze honger hadden, ze wel brokken zouden gaan eten maar dat is helaas niet zo. Heel erg vreemd want als ik ze de brokjes voor de neus leg, worden ze wel opgegeten. Ze zijn dus echt wel lekker maar waarom dan niet uit een bakje eten… ik kom er vast nog wel achter. Verder lekker even aan het knutselen geweest… gelukkig datgene wat ik nodig had vandaag kunnen kopen en meteen kunnen ophalen… wellicht volgen er later foto’s maar Bri… ik ben voor je moeder bezig en ben er aardig mee in mijn sas… J.

Gisteren ook de tweede ontworming gedaan, Jette en Jouri vinden het zalig, Jidde moest wat overtuigd worden en dat kan ik me voorstellen in deze situatie en Joolz vond haar pilletje zo lekker dat ze het helemaal ging zitten kauwen. Gauw toch maar even geholpen want het eerste stukje kwam er al uit en dat is niet de bedoeling natuurlijk. Juno doet, net als met het eten, of hij er niets van snapt en gaat zitten piepen dus bekkie open, pilletje erin en slikken… goed zo jongen, super gedaan ! Zo, etenstijd voor ons tienen… ik ben benieuwd hoe ze gaan eten…

   
25-03-2015

Het J-nest is vandaag 8 weken en het was een drukke week. Jidde is door zijn zus in zijn gezichtje geslagen en kreeg last van zijn oogje. Helaas reageerde hij allergisch op de medicijnen die hij kreeg maar nu… eindelijk… lijkt het goed te gaan. Ik zeg het nog maar heel voorzichtig want ach, dan zijn ze nog wel heel erg klein hoor.  Gelukkig eet hij weer met smaak, dat is een hele geruststelling, dan kan hij weer lekker gaan groeien en de rest… dat gaat super. Voor Jidde zijn de foto’s wat sneller gegaan deze week, simpelweg om het voor hem zo rustig mogelijk te houden. Dat lukte niet helemaal want dat lintenhengeltje is wel enorm uitdagend….Dat geldt dus ook voor de totaalfoto: de eerste poging moest goed zijn en anders niet. Verder ben ik helemaal blij dat Quera’s vijfling eindelijk snapt dat brokjes zijn om te eten en dat je die niet per stuk in je bekkie hoeft te krijgen, of per stuk op de grond maar dat dat ook gewoon uit een bakje gegeten kan worden. Het spreekt voor zich dat mijn huis even op slot is totdat Jidde zich weer goed voelt. Hij houdt er namelijk erg van om zich uit te sloven en dat moeten we nu net niet hebben natuurlijk. Ik had het al over de fotoshoot, ze staan op de kittenpagina dusssss…. Enjoy!

 
22-03-2015

….en toen hoorde ik ineens crunchy geluiden uit de voerbench komen… nu nog kijken wie er uit kwam… Juno, mijn toch in het begin wat stille ventje… stoere jongen ! wat doe je dat goed !!! Hij was in het begin inderdaad wat meer op zichzelf maar vandaag zoekt hij contact… komt ineens bij me op schoot liggen… lekker naast me op de bank liggen en kan me dan vol verwondering aan liggen kijken zo van… goh, ik zie jou voor het eerst… blijkbaar heeft hij het eindelijk door dat zo’n tweebeen toch ook wel gezellig kan zijn, wat een fijne ontwikkeling…. Ook vandaag Quera weer eens op de weegschaal gezet en wat ik al dacht, ze is ruim 2 ons aangekomen, dat gaat de goede kant op. Ik zie ook aan de kittens dat er minder voeding bij mama te halen is want ze hebben eerder honger en ook meer honger en dat wierp vandaag zijn vruchten af: Ik heb ze opnieuw brokken gegeven voor hun Bibi en ja hoor, eindelijk worden die lekker opgepeuzeld maar alleen nog van de grond of van de bank, niet uit een bakje – behalve Juno dan, die heeft het gelukkig door.
Verder vandaag opnieuw contact gehad met de dierenarts over Jidde. Hij is vorige week licht gehavend door zijn kleinste zus die overigens een echt stoere chick is en kreeg last van zijn oogje. Zijn oog is zaterdag helemaal gecontroleerd en gelukkig is er niets aan de hand maar de ene zalf werkte niet en de andere zalf gaf het tegengestelde resultaat.. nu dus terug naar af en geen zalfjes maar goed spoelen, met de hand en och, wat is het toch een lieve, stoere vent want hij laat het best goed toe allemaal, als er achteraf maar uitgebreid geknuffeld wordt. Nu afwachten hoe de rust van de nacht op het oogje werkt…

   
18-03-2015

Het J-nest is 7 weken en dat betekent dat we al over de helft zijn.. over de helft van mijn 13 weken dan. Vanaf vorige week stond het eerste bezoek gepland en Jidde en Jouri hebben hun gouden mandje al gevonden. Gelukkig blijven de meisjes sowieso tot 16 weken en voorlopig lijkt het er op dat Jidde ook pas op 16 weken verhuist. Kan ik rustig afkicken, dat is wel heel erg lekker. Er zijn maar weinig foutjes geweest betreffende het bakgebeuren maar ik ben blij dat ik de uitbreiding even heb uitgesteld. Nu hebben ze de halve kamer en ze genieten volop. Iedereen rent en racet, helemaal super. Gisteren hebben ze ook nieuwe speeltjes gekregen en na even oefenen, met mij of met Isis die heel lief alles heeft laten zien, ging het helemaal super en zijn zij ook verliefd op bepaalde speeltjes...misschien kwam het helpen van Isis wel omdat zij dat ene spelletje ook zo ontzettend leuk vindt…J Jette vindt trouwens dat je moet voetballen met de ballen die in de spelletjes zitten en probeert ze uit ieder spelletje te trekken… wat haar overigens niet lukt gelukkig. Ook heb ik vandaag weer weekfoto’s gemaakt… ze staan op de kittenpagina, enjoy !

  Het vijftal is hier 7 weken.
  hahahahahaha... en ik -Jidde- ben de eerste die zijn gouden mandje gevonden heeft !
 
16-03-2015 Vanavond heb ik de kamer weer verbouwd want het bakgebeuren gaat helemaal super. Eindelijk. De kleintjes hebben nu de halve kamer, tot grote wanhoop van Quera en Enya want ja, loslaten is moeilijk... (overigens ook voor mij pffff...) Quera en Enya hebben een klein uur achter het spul aangelopen, ze tot orde geroepen als ze dingen deden die niet mochten en getracht ze bij de - voor hen - enge plekken vandaan te houden. Uiteindelijk zijn ze - in de situatie berustend - naast elkaar op het kleed gaan liggen om vandaar alles in de gaten te houden en zo nodig in te grijpen. Hiska is compleet dol dat ze er zelfs fout van ging ademen en Isis doet enorm mee maar vindt het nog moeilijk om echt lief tegen de kittens te zijn, hoewel ze ze wel heel geduldig heeft geleerd hoe een bepaald spelletje werkt... of was dat omdat ze het zelf zo ontzettend leuk vindt? haha, zou ook nog kunnen.... Verder kunnen ze al keurig op de bank springen, hebben ze lekker op mijn benen liggen slapen vanavond en vinden het klimmen in mijn benen toch simpeler werken dan dat gespring. Ik ben benieuwd hoe mijn benen er straks uit zien.... goed, nu nog even de laatste ronde doen en dan naar bed, gelukkig gisteren eindelijk een goede nachtrust gehad.... Morgenavond waarschijnlijk ook ander nieuws want we hebben afgelopen weekend kittenbezoek gehad en één van de jongens heeft zijn gouden mandje gevonden...
   
12-03-2015

Vanochtend is het hele stel – 9 stuks – ontwormd. Een van de jongens redde het maar net met de eerste dosis die tot 1 kg gaat. Iedereen vond de pilletjes weer heel lekker ruiken maar het lukte niet iedereen om ze ook op te eten. De volgende keer lukt dat ze vast wel en dan moet ik ze bewaken en een dikke jeans aan hebben omdat ik dan 5x 1200 gram aan mijn benen heb hangen…
Omdat ik een van de knulletjes ineens boven op de kittenkooi zag lopen na het eten, mochten ze vandaag niet vrij. Het is een te groot risico dat hij met zijn poot blijft haken als hij er weer af wil en dan zijn poot breekt. Buiten dat is het nog veel te hoog…. Vanmiddag dus wat tijd opgenomen en de kittenkooi afgebroken, gesopt en weer opgeruimd.  We gaan dus vroeg naar boven vanavond zodat ze kunnen wennen aan hun nieuwe grote kamer want als die kooi weg is, is er heel wat meer ruimte.
Vanavond liepen Juno, Jouri en Jette te miepen… ze hadden trek… zou het nu lukken? Ze hebben namelijk nog steeds geen interesse in de babybrokjes en dat zou zo fijn zijn want die staan er altijd… En ja hoor, na veel aanbieden at Juno uit het kleine bakje en Jette at de brokjes maar wilde ze wel uit de hand krijgen. Ze was ook steeds met haar neus door haar bakje aan het roeren maar kreeg niets binnen… Dat is dan weer zo lief om te zien… klein dommertje, gewoon likken, dan blijven ze vanzelf aan je tong plakken maar ja, leg ze dat maar uit. Het smaakje is in ieder geval interessant en dan komt het allemaal vanzelf.

   
11-03-2015

Vandaag is het J-nest 6 weken en het zijn zalige ondeugden, de een wat erger dan de andere. Jouri was er achter dat mama soms wat anders op haar bordje had liggen dan hij en hij schoof aan. Vanochtend rook hij aan zijn eigen bord en bedacht toen ineens dat mama… … in een grote spurt richting zijn moeder die lekker vis stond te eten en daar stond hij… lekker te smikkelen naast mama.
Gisterenochtend was ik bezig om de kittenkooi boven te verschonen en had mij net in het ding gewurmd toen de scheepshoorn af ging… Een van de meisjes zat vast met een voet… ik heb me nog nooit zo snel weer uit die smalle opening gewurmd …pfff…  rustig blijven was het devies nu ondanks de scheepshoorn die maar door bleef gaan… Toen ik het probleempje op had gelost gauw gaan knuffelen en al snel was het lijfje weer ontspannen. Toen voetje gecontroleerd en er leek niets aan de hand… Vandaag bij het foto’s maken bleek opnieuw dat er niets aan de hand was want wat heb ik een mooie staarten op de foto gehad van Jette… Die rende van links naar rechts, wilde niet op de foto en de totaalfoto… sorry misschien later want ze wilde niet deelnemen aan mijn feestje… maar…. wel dus weer een fotoshoot die wat meer voeten in aarde had dan normaal want mijn computer kon niet opgestart worden en mijn hulplijn was niet te bereiken… Het is echter gelukt via een ander programma en het bewijs, de foto’s, staan op de kittenpagina van de website. Enjoy !

   
08-03-2015 Gisteren kwam er een geluid uit de ren... een grom... maarrrr... een onbekende grom. Ik ging dus maar eens wat dichterbij om erachter te komen uit welk bekkie die grom dan toch wel kwam.. Daar lag ze... Joolz... met een speeltje in haar bek iedereen van zich af te slaan. Enya en Quera keken er alleen maar naar maar de kleintjes waren behoorlijk onder de indruk. Eén van de jongens lag wel in de buurt, probeerde ook wel wat maar eindigde plat op zijn buik omdat hij dit maar niets vond. Jette probeerde en bleef proberen maar lukken deed het nog niet. Tot ze - al sluipend - weg ging... maar niet echt weg want ze maakte een omtrekkende beweging totdat ze schuin achter Joolz zat en sprong er toen bovenop... tot grote schrik van Joolz natuurlijk... Ik lig dan - in stilte - in een deuk maar ja, speeltjes worden gedeeld hier en zijn niet voor eentje dusss... speeltje weg, ander speeltje in de plaats en er was weer rust in de ren... 's avonds laat had Jette een beesie geconfisqueerd en was nu enorm aan het grommen... wat komt er dan een geluid uit zo'n klein lijfje... Ik ben er weer bij gegaan en we zijn met z'n allen met het beesie gaan spelen en ook toen was het weer goed. Vanochtend zag ik Hiska stoeien met Jouri... Hiska is een grote lummel van een meid en stoeit lomp... ik kan het niet anders zeggen... maar ze moet wel voorzichtig zijn met de babies natuurlijk. Aan de andere kant lijkt Jouri het wel aan te durven want hij ging steeds weer naar Hiska terug... Toch maar even Hiska afgeleid met iets leuks buiten de ren en dat werkte....
   
04-03-2015

Wat gaat de tijd toch snel, ik zei het vorige week al. De J-tjes zijn al vijf weken en kunnen bijna allemaal zelfstandig eten … kunnen … want sommigen gaan gewoon zitten wachten, al miauwend… totdat ik ze de bibi voor houdt, dan is het natuurlijk veel en veel lekkerder… Ook is sinds gisteren het bakgebeuren op gang gekomen. Er wordt van alles op de bak gedaan, ook vandaag twee ongelukjes maar ja, een klein groot boodschapje is ook wat als je dat voor het eerst moet doen. Volgende keer gaat het vast goed.
Quera heeft geen rust om te eten als ze beneden is dus afgelopen weekend heb ik haar met haar kinders tussen de middag naar boven gebracht. Zondag had ik een halve knutselmiddag ingepland… maar die ging niet door want toen ik boven kwam, liep Quera in draf rond Jidde die uit de kittenkooi was geklommen en nu dus alleen buiten de kooi liep, hij had het naar zijn zin hoor, geen probleem…. Quera niet… die keek mij aan met een blik van “zie je nou wel… dat kan zo niet en nu????? “ Och meis, zo erg is het niet, we lossen dat op… maar ja, als ze boven nu toch wel heel snel los mogen, kunnen ze beneden ook niet meer in de kleine ren. Dussss… op een andere manier knutselen… soppen, de delen van de grote ren naar beneden gesjouwd en om 19.00 uur was ik eindelijk klaar en kon ik gaan eten.  De kleintjes hebben het helemaal naar hun zin en ook de groten vinden het zalig zo. Iedereen kan er bij liggen en dat wordt ook zeker gedaan. Natuurlijk heb ik vandaag ook weer nieuwe foto’s gemaakt, ze staan op de kittenpagina… enjoy!

   
04-03-2015 Gisterenavond bij het naar bed gaan het tweede plasje, ditmaal van Jidde... grote vent !!! Vanochtend lag er een cadeautje boven in het kattenbakje: het eerste kleine grote boodschapje... wat kan je daar toch blij mee zijn... Daarna een cadeautje wat jullie op de foto kunnen zien en tot slot zag ik net dat ik een plasje heb gemist...
 
03-03-2015 Vanavond liep Jouri miepend rond en ging naar de kattenbak... na veel geschuif ging hij plat op zijn bips zitten met een "moeilijke snoet" ... ja hoor, een grote plas... dat is de eerste. Hij begrijpt alleen niet dat die bips dan toch hoger moet, ach, daar komt hij wel achter... Maarrrr... hij bleef maar miepen dus nadat zowel Quera als Enya voor de eer bedankten om hem te ontlasten, heb ik hem maar een handje geholpen en dat was hard nodig... Maar nu is hij dus lekker leeg en heeft hij een schoon gewassen bipsje... en nu wilde de mama's wel... tuttenbellen...
   
25-02-2015

Time flies when you’re having fun…  wat een zalig stel… Vorige week woensdag schoven ze bijna allemaal nog met hun buikje over de grond. Donderdagmorgen zag ik ze bijna allemaal hoog op de poten lopen en af en toe eens even zakken en vrijdagavond – beneden in de ren – werd ik beklommen door mijn lieve vijftal. Quera is zaterdag met haar kinders verhuisd van mijn slaapkamer naar de kittenkamer, het was even wennen maar ze vindt het nu helemaal goed. Zelfs overdag als ik thuis ben, geeft ze soms aan wel naar boven te willen… goed teken! Zondag hebben de kleintjes hun namen gekregen (zie hieronder) Dinsdagavond klom een van de jongens naar mijn schouder en ging daar lekker zitten. Dat was voor mij weer even wennen want ze zijn dan toch nog wel heel erg klein. Ook zijn we zondag begonnen met wennen aan de bibi en vandaag was Jouri aan het piepen… wat is er jongen? We waren al met de bibi bezig en ik heb hem maar eens een beetje op de hand voorgehouden… nou, dat was kaasie… hij ging eten heen. Natuurlijk krijgt hij nog niet zo heel veel want de buikjes moeten daar toch rustig aan wennen. De nieuwe weekfoto's staan op de kittenpagina… enjoy !

   
22-02-2015

De kogel is door de kerk, de kleintjes hebben hun naam gekregen. De drie jongens heten op volgorde van geboorte Juno Eficaz (krachtig), Jouri Cariñoso (schatje) en Jidde Azucarado (zoet/zoeteke)  en de meiskes Joolz Querida (lief) en Jette Corazón (schatje). Het meiske met het rode snoetje heb ik nat op mijn hand al verwelkomd met de naam Joolz… lag er nog even aan of ze het karaktertje kreeg dat bij deze naam zou passen en dat is zo. De jongens was toch wat lastiger… De laatste kater heeft namelijk eerst de naam Jottum gehad, daarna een tijdje Mr. James en ik vind hem nog steeds echt een Mr. James…  maar het is uiteindelijk toch Jidde geworden.  En dat tweede stuk klopte vandaag wel degelijk… Ze hebben voor het eerst Bibi mogen proberen en Juno was de enige die het zo van mijn vinger af at, geen probleem… wel een probleem toen ik met mijn vinger langs zijn bekkie ging en hij dacht dat het vleesje aan hem voorbij ging. Toen had hij mijn vinger te pakken… Omdat er ook tandjes echt door zijn, was het gevoel een enorme verrassing… helaas voor hem was de vinger leeg maar toch… hij is het lichtste ventje maar zal hierdoor zeker zijn broers gaan volgen en wie weet inhalen…

   
18-02-2015

En toen waren de J-tjes al weer 3 weken oud… Het was een week vol veranderingen. Quera gaf aan dat ze de werpkist niet meer de juiste plek vond voor haar kittens. Inmiddels verblijft ze boven in de kittenkooi – nog wel op mijn slaapkamer – en dat is helemaal goed. Gisterennacht moest ze een paar keer naar de bak maar de rust is nu gelukkig weder gekeerd. Vandaag was Enya ineens niet meer krols en konden de babies ook naar beneden komen… Iedereen is nu aan het wennen. Ennie heeft na een half uurtje besloten dat ze toch echt nodig was in de ren en begon direct verwoed te ontlasten. Verder ligt ze te fungeren als waakhond. Quera weet het niet helemaal met de verandering naar beneden maar geniet ook wel van haar “vrijheid” want surrogaatmama Enya past wel heel goed op de babies. Hiska heeft al een keertje een nest meegemaakt en vond dat toen erg lastig. Je ziet dat ze nu een jaar ouder is en er wel graag bij wil zijn hoewel... nu ligt ze stijf naast mij op de bank. Isis zie ik hetzelfde doen als Hiska en Hazy vorig jaar. Ze vindt het niet wat… maar ja, we laten haar rustig wennen, komt allemaal vast goed.  Oh ja… en wat ik ook al voel…. Tandjes ! zooo leuk…. Natuurlijk zijn er ook weer nieuwe weekfoto’s - ze staan op de kittenpagina: enjoy!

   
16-02-2015

Quera wilde gisterennacht met mij een spelletje doen: kitten verstoppen en zoeken… zodra het licht uit ging, begon ze… ze klom op mijn bed en ik hoorde dat er iets anders was dan anders… gauw het licht aan want het is echt donker op mijn slaapkamer en ik zag haar achter mijn bed vandaan komen met een blik van “waarom moet dat licht aan? Niks aan de hand hoor”… gauw in de kist kijken en tellen, ik kwam maar tot vier… Ik wist dus waar ik heen moest om de kleine te zoeken… ondertussen greep Quera een van haar zonen om die ook achter het bed te deponeren, dit maal aan de andere kant met nog een extra duw want ze moeten blijkbaar onder het nachtkastje gaan liggen… Bij de derde keer bedacht ik me dat ik dit spelletje niet ging winnen dussss…. bedenken wat te doen…
Quera even buiten de slaapkamer gezet want die zou blijven sjouwen nu, dat was me wel duidelijk dus we moesten een goede oplossing bedenken. Queertje mee naar beneden genomen en de kittenkooi beneden ontmanteld. Die stond daar nog omdat Isis daar een aantal weken in gebivakkeerd heeft. Ik heb alleen het bovendeel mee naar boven gesleept – hij is nogal zwaar – en gelukkig paste het wat ik wilde… over de werpkist heen. De kelder in voor een kattenbakje want de deurtjes zouden dicht gaan (anders bleef ze met de kleintjes sjouwen)… de houtkorrels lagen achter in de schuur want klontvormend grit is uit den boze met die kleintjes omdat ze overal naar en in happen. Uiteindelijk kon ik dan gaan slapen maar niet nadat ik Quera streng toegesproken had omdat ze de kattenbak er uit wilde en dus herrie bleef maken… De wekker maar om 6 uur gezet zodat ik de rest kon schoonmaken en klaarmaken en vanavond heeft ze haar intrek genomen in de grote kittenkooi. Ik hoop dat dat beter gaat. Op de foto is het deurtje nog dicht maar het is nu al open… wel voor de helft afgezet zodat de kleintjes binnen blijven en mama er lekker uit kan als ze dat wil en dan hopen we nu op een zalige nacht vol slaap…

 
15-02-2015

Iedere ochtend krijgt Quera een schoon bed maar al twee nachten achter elkaar heeft Quera haar bed omgewoeld… oplossing was een schoon bed… opnieuw… De derde nacht wilde ik haar voor zijn maar ze kan gedachten lezen (ja echt). Toen ik haar namelijk voor het slapen gaan kwam halen om nog even de poten te strekken en naar de bak te gaan (en dan dus direct haar bed te verschonen), lag het bed al omgewoeld… ok meisje, je bent me te slim af…
De volgende nacht – afgelopen nacht dus – om 20.00 uur bij het wegen haar bed opnieuw verschoond. Dat leek goed te gaan totdat ik vannacht een aantal keren een kitten in mijn bed gedumpt kreeg. Heel boeiend want dan slaap je dus niet, simpelweg uit angst dat je het niet door hebt en wat dan… er boven op liggen of…  Vandaag ging dus alles uit de kist, is de kist helemaal opnieuw gesopt en zijn de bovenste lagen vervangen. De kittens vonden dat wel even heel erg wennen want hun eigen luchtje zat niet meer in de kist. Gauw mama erbij en toen was het leed direct geleden natuurlijk. Vanmiddag zelf maar even anderhalf uur geslapen en ik ben nu heel benieuwd hoe het vannacht zal gaan… wordt vervolgd…

   
11-02-2015

Tormenta’s J-nest is al weer twee weken en het gaat heel goed allemaal. De kleintjes zijn gewend aan het ontlasten en gillen niet meer moord en brand wat vooral in de nacht bijzonder aangenaam is. Ze weten mama’s melkbar feilloos te vinden en soms hoor je ze smakken wat natuurlijk stopt zodra ze zich “vacuüm hebben gezogen”.  Het is echt super om te zien. Iedereen zit door de 300 gram, de meiskes net en de jongens ruim tot zeer zeer zeer ruim haha… Gisteren was er eentje maar liefst 28 gram aangekomen in 24 uur en Quera doet dat zonder hulp met haar slagroombar ! Ik denk ook dat ik er achter ben wat ze dit keer wil met eten. Bij vorige nesten vond ze alles lekker maar dit keer is ze wat kritischer. Maandag was mijn vakantie ook voorbij en Quera vond dat niet zo leuk. Toen ik echter dinsdag in mijn pauze naar huis kwam om haar lekker haar bordje eten te geven, kreeg ik een  heel enthousiaste ontvangst. Zalig om zo’n blij snoetje te zien en haar zo smakelijk haar bordje vis te zien eten. Voor de kittens hoef ik nog niet te gaan, daar zorgt Quera voor maar ik geef nu eenmaal vers voer en dat wil ik niet 8 uur hebben staan. Natuurlijk heeft ze ook een hele grote bak met gemixte brokken, die zijn ook lekker hoewel ze de brokken beneden toch wel heel erg lekker vindt…  Onderstaand een van de nieuwe foto's van de laatst geboren kater, meer van hem en zijn broers en zussen op de kittenpagina... enjoy!

 
08-02-2015 Vanavond hebben Isis en Hiska mogen kennismaken met de babies. Ze waren bijzonder onder de indruk, mag ik wel zeggen. Isis kon alleen maar kijken.... vol ontzag kijken. Ik voelde dat het heel erg spannend was want ik had haar bij mij op schoot en haar pootjes stonden op de rand van de werpkist. Hiska kan niet de trap op gedragen worden, dan lig ik helemaal open, dus die moest ik naar boven lokken. Dat lukte uiteindelijk en zij wilde maar heel even kijken, wel vol verbazing maar ze vond het toch een beetje griezelig... leek mij. Ach, het duurt nog een anderhalf a twee weken voordat ze naar beneden komen dus we kunnen dat nog een paar keer doen om rustig te wennen en anders doen we dat wel als ze beneden komen. Morgen gaan we weer over naar het gewone leven en ga ik dus ook weer werken, gelukkig mag ik iedere dag in mijn pauze naar huis om te voeden, eerst alleen mams en daarna ook de kleintjes.
   
04-02-2015

Vorige week – op 28 januari – heeft Quera haar allerlaatste nest gekregen: Tormenta’s J-nest. We moeten allemaal een beetje wennen dit keer. Niet iedereen voelt zich lekker en het lijkt wel of dit vijftal luider protesteert tegen het ontlasten. Ik heb wat assistentie moeten verlenen want Quera moest daar toch weer even aan wennen… nu is ze het weer gewend en doet ze het gelukkig heel erg goed tot ongenoegen van het kleine grut. Er zijn er al drie die door de 200 gram zijn, ze genieten enorm van de melkbar van mams. Een van de jochies houdt al enorm van knuffelen, zo klein als hij is – hoewel… klein – zo zalig ligt hij te rollebollen als ik hem aan het kriebelen ben. Als ik hem in de handen neem, gaat hij zalig op zijn ruggetje liggen – vaak zie ik de ventjes ook met een pootje in het bekkie, lekker sabbelen. Ook heb ik er al eentje uitgebreid zijn buikje zien poetsen… dat is zo’n lief gezicht… Vier kleintjes zijn hun navelstrengetje al kwijt: maandag twee van de jochies, dinsdag mijn rode snoetje en vanochtend zag ik die van het derde jochie liggen. Vandaag de eerste fotoshoot waar jullie ook kunnen zien dat een van de jochies al aan het knipogen is en mijn rode snoetje is al aan het turnen… wat de foto’s betreft: enjoy ! (zie pagina kittens)

   
28-01-2015

Vandaag op de 64ste dag, is Quera in net 2 uur bevallen van haar vierde en laatste nest, een vijfling. Dit maal zijn het drie jochies en twee meiskes. Ze heeft heel goed voor zichzelf gezorgd want ze ziet er nu lekker weldoorvoed uit en heeft dus een mooie start met haar kinders. De jochies zijn red tabby blotched/red tabby blotched white en de meiskes zijn black tortie tabby (torbie) blotched white. Rood gemarmerd met/zonder wit en schildpad gemarmerd met wit dus. Het wit is bij de meiskes natuurlijk heel goed te zien zo tegen het zwart aan. De jongens willen alleen maar drinken bij mama dus als die lekker liggen te slapen, ga ik wel proberen om te zien wie met en zonder wit is. Voorlopig eerst maar even wat rust voor mams en de babies.

 
24-01-2015 De laatste loodjes gaan zwaar wegen, soms is het helemaal rustig, andere ogenblikken wil ze alleen maar boven in de werpkist zijn of bij mij in bed. Ze is dus al veel eerder dan gepland boven komen slapen en dat werkt goed, dan is ze rustig. De eerste nacht was een ramp, wel twintig maal in en uit bed, links van mij liggen, toch maar rechts en als ik niet zo snel reageerde werd vlot achter elkaar eerst een walrussnor in mijn gezicht geduwd en dan liet ze de scheepshoorn afgaan. Wat kan dat meisje schreeuwen zeg maarrrrr.... ze is erg resultaat gericht want zodra die scheepshoorn af gaat, gaat automatisch mijn hand met dekbed ik de lucht en kan ze haar plekje zoeken....Ach ja, mijn eigen schuld, er zijn er ook die het de kat zelf uit laten zoeken.. Onderstaand krijgt Enya een wasbeurt... omgedraaid gebeurt ook wel hoor...
   
  De drie meiden bij mij op de bank en op verzoek nog een keertje een buikfoto....
     
  Enya met Quera in de werpkist... Ennie is niet zo stressie als anders... wellicht heb ik dit maal ruimte bij de bevalling? zou toch schelen want ruim 6 kilo kat neemt veel plek in :)
   
   
16-01-2015 ... en nog iets om te melden... iets heeeeel erg fijns... Natuurlijk had Isis de kittenkamer ingericht gekregen met lekkere ligplekjes en veel speelgoed doch zonder mogelijkheid tot springen maar ja, als ze beneden was, dan ging ze toch de kittenkooi in want in de kamers kan ze natuurlijk overal op en af springen en dat was ten strengste verboden. Maarrrrrr....Isis mag van DA Marcel de kooi uit maar ze "moet niet continue als stuiterbal gaan fungeren". Regelmatig toom ik haar dus een beetje in en de kooi blijft ook nog lekker even staan zodat ze af en toe even kan afkoelen mocht dat nodig zijn... afkoelen (of opwarmen) kan natuurlijk ook zo, lekker in mijn vest en dan vallen de oogjes heel snel dicht... zie foto...
 
16-01-2015 Vanochtend lag Quera lekker op mijn benen en buik. Op een gegeven moment schoof ze een achterpoot helemaal naar achteren en even later kon ik op mijn benen voelen dat de babies toch echt wakker waren en dus aan het bewegen waren... Zalig, wat heb ik daar van genoten... Na 10 minuten vond ze dat ik genoeg had gevoeld en trok ze haar achterpoot weer onder haar lijf en dan is het over met de pret... maar niemand neemt mij dit meer af... smile-emoticon smile-emoticon smile-emoticon echt genieten...
   
12-01-2015

Quera's buikje groeit goed en ik kan ook babies voelen. Dat waren nog wel "brokken", ik voel nog geen beweging maar dat moet toch zo onderhand wel komen... Hierbij op verzoek een buikfoto... eind van de zomer had ze zo'n mooi kraagje, nu is ze totaal buiten proporties... Ze ligt veel bij me en dan het liefst als ik op de bank lig en dan zo hoog mogelijk, zodat de zijkant van haar buikje tegen mijn gezicht aan zit. Als ik zit, klimt ze ook net zo lang totdat ik maar ga liggen omdat het niet meer gemakkelijk is om te blijven zitten en dan heeft ze het dus zoals ze het hebben wil. Handig meisje.. Enya is heel veel bij haar, ik vermoed dat die moord en brand gaat schreeuwen als ze er bij de bevalling straks niet bij mag zijn... We wachten maar rustig af...

   
25-12-2014

Alles duidt er op dat Quera zwanger is. Ze heeft me echter eerder voor het lapje gehouden door na 8 weken ineens krols te worden en in die tussentijd had ze genoten van alle lekkere hapjes.

   
19-12-2014 Quera is naar haar vent geweest en zodra zijn foto binnen is, komt die op de site te staan...
   
13-12-2014 Cattery Tormenta wenst iedereen prachtige feestdagen en een fantastisch 2015 met veel geluk en gezondheid.
  - Met dank aan Mirror Mask - zie de pagina kunst
12-12-2014 Het gaat heel goed met Hazy en haar nieuwe vriendje Fred en baasje Rutger wil graag dat ze bij hem blijft wonen duss... Hazy heeft definitief een nieuw gouden mandje gevonden. En nu maar hopen dat ze netjes afvalt, want dat is natuurlijk wel de bedoeling. Lief meisje Hees, ik hoop dat je een heel fijn leven zult hebben bij de twee nieuwe mannen in je leventje.
   
07-12-2014 Afgelopen woensdag is Hazy naar haar nieuwe gouden mandje verhuisd. Het was allemaal best spannend, hoe gaat het met haar, hoe gaat het met Fred, het nieuwe katervriendje en natuurlijk hoe het nieuwe baasje haar vindt als ze ineens als poezenmeis deel van het huishouden gaat uitmaken.
Het is nu zondag, vier dagen na de verhuizing en het gaat super! Rutger vindt haar een zalige meid, Fred is zich vandaag naar geschrokken want hij kreeg ineens een heel klein wasbeurtje van drie likken (maar.... het is nog maar vier dagen) en Hazy lijkt zich al helemaal thuis te voelen. Ze begint wat meer te kletsen, heeft geleerd hoe ze op de vensterbank moet komen, komt de baas 's ochtends wakker maken met een verenstokje omdat ze spelen wil en gaat ook wat beter eten want dat was even een zorgenpuntje. Nu moest ze afvallen... en als ze maar drinken dan is een dag of twee weinig eten niet zo'n probleem maar het is wel heel fijn dat ze nu wel lekker eet.... Baasje Rutger begrijpt heel goed dat het een hard gelag is voor mij om mijn meisje ergens anders te moeten plaatsen nadat ze vanaf haar geboorte - nu een kleine 19 maanden - bij mij woonde. Ik werd tot nu dagelijks op de hoogte gehouden, meestal telefonisch, soms een mailtje en ik heb ook een heleboel foto's mogen ontvangen van de stappen die ze al heeft genomen en daar ben ik enorm blij mee. Zo aan de telefoon konden we alle dingen die hem opvielen even doorspreken en zo nodig een strategie bedenken en dat werkt allemaal... Helemaal super dus... nu gaat het even afzien worden want we hebben afgesproken eind van de week weer te bellen om te horen hoe het gaat. Als er echt wat is dan hoor ik het vast wel eerder maar het gaat super dus ik wacht maar gewoon tot vrijdag. Mijn lieve mooie Heezebees heeft haar eigen huis en dat doet haar goed. Geniet van je nieuwe plekje meisje... en mannen, geniet van deze superlieve dame...
   
30-11-2014 Er is veel gebeurd de afgelopen tijd en tijd vinden om de website bij te werken, vond ik eigenlijk niet... tot nu. Onderstaand praat ik jullie dus even bij...
   
Hazy

Ik constateerde dat Hazy een volslanke dame aan het worden was en een bezoekje aan de dierenarts wees gelukkig uit dat dat het enige was dat aan de hand was. Dat werd dus afvallen… Ik ben er inmiddels achter dat dat in een cattery niet lukt. We hebben heel wat stappen ondernomen: de dierenarts vond dat er alleen maar eten moest staan op gezette tijden… Royal Canin opgebeld om even te overleggen wat het beste was qua voer en ook even Nayomi, de fokker van Quera gesproken. Wij vinden gewoon dat er de hele dag eten moest staan maar gingen wel over op ander voer. De adviezen van Royal Canin en Nayomi samengevoegd en diverse soorten light voer ingekocht. Op een gegeven moment een test gedaan met 7 bordjes brokjes, allemaal met de zak erachter en één voor één mochten ze komen proeven. Eén soort vonden ze allemaal lekker dus daar is 10 kg van besteld. Iedereen viel af, behalve Hazy, die kwam tot mijn grote verbazing toch nog aan. Na veel wikken en wegen besloten een nieuw gouden mandje voor Hazy te zoeken en op kitten te koop een advertentie voor haar geplaatst. De eerste dag was het nog rustig maar daarna stroomden de reacties binnen. Op een gegeven moment een reactie die echt goed voelde en telefonisch contact gehad. Ook dat voelde goed dus een uitnodiging om kennis te maken, er moet tenslotte wel een klik zijn. Nou die klik was er gelukkig en we hebben besloten dat ze woensdag 3 december al gaat verhuizen.

   
 

Dat gaat dan wel weer heel erg snel maar voor haar gezondheid is het echt het beste, ook al vind ik het niet leuk. Het zou echter egoïstisch zijn om haar hier te houden… Ze gaat het vast heel erg leuk krijgen bij haar nieuwe baasje en katervriendje Fred. Fred is een ingetogen mannetje en heeft het niet zo op mensen (behalve zijn eigen baasje) in de zin van dat ze toch wel een beetje eng zijn. Katten zijn een ander verhaal, die vind hij leuk en daar wil hij wel contact mee en daar Hazy ook graag ligt te knuffelen en samen met de anderen is – natuurlijk wel alleen wanneer zij daar zin in heeft – zal dat allemaal best goed gaan. Het nieuwe baasje is volledig ingelicht over alle hebbelijkheden van Hazy en dus ook dat ze graag met water speelt en hoe ze dat dan doet. Het geeft het geluid van een garde bij het stijfkloppen van slagroom, maar dat in een schaal met water want uitmond in een waterbak waarin het heftig stormt en waarbij aan het einde van de actie een groot deel van het water naast de waterbak ligt. Ze is dan ineens aan het waterballetten…

   
Quera

Ook heb ik een kater uitgezocht voor Quera, een wens die in vervulling gaat. Desiree, het vrouwtje van Faelin, weet welke ik bedoel :) maarruh... mondje dicht hoor.... Het wordt Quera’s laatste nest. Ze is dit jaar 6 geworden en zal na dit nest geen last meer hebben van haar hormoontjes. Dat zal haar vast heel goed doen. Nu nog hopen dat ze de eerste keer bij haar mooie vent ook opneemt. Wat ik al wel verklappen kan over de babies, is dat de meisjes tortie worden en de jochies rood, met of zonder wit en allemaal tabby. Ook heb ik wellicht al een kater gevonden voor Enya’s volgende nest maar dat wordt pas eind 2015…

   
Enya Met Ennie gaat het verder heel erg goed. Die krijgt het steeds voor elkaar om heel vroeg naar boven te snieken en dan lekker bij mij te slapen. Meestal mag dat, soms niet... Als Hazy verhuisd is, zal dat minder zijn, of eigenlijk niet, althans in de tijd dat Isis nog in de kittenkooi zit want dan wil ik dat een van de dames bij Isis slaapt en de andere twee op de normale plek.
   
Hiska

Ook met Hiska gaat het heel erg goed. Het is een zalig eigenwijs meisje dat het wellicht nog raar gaat vinden dat haar zus gaat verhuizen. Volgens mij heeft ze het door want ze liggen nu wel heel erg veel samen… Maar ook dat went vast heel erg snel.

   
Isis

Verder natuurlijk Isis. Wat ben ik trots op dit grietje. Het is toch wat om al ruim vijf weken in een kooi te moeten verblijven en er na twee weken alleen maar uit te mogen voor loopsessies en oefeningetjes. Nou ja, ze mag ook regelmatig met de rest op de bank knuffelen. Ze is dan wel aan de riem zodat ik haar in bedwang heb als ze van plan is om te gaan lopen. Vorige week lukte het lopen niet zo erg, ze zat ook vaak op de bak maar daar kwamen wel mooie plasjes maar toch maar even geprobeerd om urine op te vangen want het gepiep was toch ook vreemd. Zelfs zo dat ik ’s nachts wakker werd van haar. Ook over strekte ze zich enorm als ik haar onder haar bips tilde, dat leek wel op toen ze zo’n pijn had vlak na de operatie. Het opvangen van de urine lukte niet want iedere keer als ze ging zitten en ik een schaaltje onder haar bips schoof, had zij zoiets van “hé hallo, daar doe ik geen plas op, raar menspersoon, ik ga straks wel, als jij even de andere kant op kijkt”.

Donderdagochtend werd ik ook wakker van haar geluidjes en ineens hoorde ik iets bekends maar dan heel erg zachtjes en ja hoor, toen ik ging kijken, stond het kleine mevrouwtje miepend klaar voor de denkbeeldige kater… ah gussie, werd ze ook nog krols. Gelukkig duurde dat maar kort en nu is alles weer rustig en zijn we weer goed aan het oefenen… Als tussen oplossing heb ik haar buiten de kooi vastgelegd  en de doos met speelgoed naast haar. Daardoor heeft ze gelukkig toch de nodige beweging gekregen en niet omdat het moest, maar omdat het mocht, en dat is het leukste tenslotte...

   
07-11-2014

We zijn alweer twee weken verder en alles is vrij rustig gebleven. Haar poot-pakje zit nog steeds helemaal goed en ze lijkt er weinig last van te hebben. Gisteren zijn we bij DA Marcel geweest voor het verwijderen van de hechtingen. Hij heeft vol bewondering naar haar broekje gekeken, het had de ronde wel gedaan binnen de praktijk  Toen moest haar pootje bloot en hebben we haar broekje los gemaakt (nou, dat zit goed vast allemaal...) Hechtingen verwijderd en goed gecontroleerd. Het was helemaal naar de zin van Marcel en hij was verwonderd dat ze er al vanaf de eerste dag op loopt, ook al is het wat hinkend. En ja, wat mag ze nu? Nou... nog 4 weken in de kittenkooi.... maarrrr... we mogen beginnen met fysiotherapie, wat we gisterenavond al hebben gedaan, en ze mag aan de riem wandelingetjes met me maken maar ik moest vooral de rest rustig houden. YEH right ! springen en klimmen mag ze de eerste vier weken zeker niet. We zullen het zien. Morgen mag ook haar broekje uit, dat zal ze ook fijn vinden. Ik laat haar tuigje wel om - ze heeft er geen last van - anders moet dat iedere keer aan en af en dat is niet handig, denk ik . Eerst maar eens zien hoe het lopen gaat met het tuigje om. Wellicht draagt ze liever haar andere tuig. Na vier weken mag ze veel meer lopen en ga ik de kittenkamer - nu mijn servetten/knutsel kamer - helemaal leeg halen. Ook de kast en de trapeze moet er dan uit en natuurlijk de ombouw van de radiator. Maar dan heeft ze meer ruimte om te lopen, krijgt ze een lekkere hoeveelheid speelgoed waaronder krabspeelgoed. Dan kan ze zelf haar spiertjes oefenen. In spelen gaat dat nu eenmaal gemakkelijker dan met oefenen hoewel het "fietsen" goed gaat hoor. Gisterenavond wilde ze alleen maar bij mij liggen dus ik heb niet veel anders gedaan dan geknuffeld... wel heel lekker hoor en zitten en niets doen is ook wel goed voor mij 

   
26-10-2014 Gelukkig is het de afgelopen nacht erg goed gegaan, werkte het met de medicijnen nu ik het in tweeën geef en dus geen pijnaanval meer. Volgens Marjolein zou het best wel eens met het dik worden van haar pootje te maken kunnen hebben en daar heeft ze nu geen last meer van natuurlijk. Het pak zit nog steeds goed en het is haar niet gelukt om haar knie er uit te trekken... Helemaal goed dus.

Gisterenavond had ik het dus wel even gehad, als je poezenmeis zo'n pijn heeft en je daar niet zo snel iets aan kan doen... dus tegen alle regels in frietjes gebakken en daar erg van genoten... helaas was de nacht heel erg kort maar het was de eerste nacht dat Hazy niet ieder half uur een kwartier stond "ramen te zemen" omdat ze door de deur heen wilde... Ook Quera hield zich rustig tot 5.15 uur - zomertijd wel te verstaan... we hebben er dus al heel wat uurtjes opzitten.
   
25-10-2014 Weer lekker bij haar geslapen en dat ging helemaal goed. De volgende dag iets meer dan de helft van de pijnstiller gegeven omdat ik pas op 10 uur kon bellen… Na overleg zou ze tramadol krijgen… NOU NEEEEE !!! daar heb ik zo heftig op gereageerd en het was pas na ruim 60 uur uit mijn systeem en dat wilde ik haar niet aandoen. Uiteindelijk vond ze het het beste als ze de helft in de ochtend kreeg en de helft in de avond maar in de tussentijd met spoed naar de kliniek want de poot werd weer zo enorm dik.

Om een lang verhaal kort te maken, is het verband er nu af en draagt ze een door mij aangepast poot-pakje… Een – van oorsprong - hondenpak bestemd voor de voorpoot waar ze geen juiste maat van hadden voor Isis, wat niet over haar knie kwam om haar wond en hechtingen te beschermen, wat afzakte en nog meer onhandig gedoe. Twee keer op en neer gereden om aanpassingen te maken met de naaimachine en na werktijd is assistente Marjolein nog bij mij geweest om de laatste aanpassingen te doen, althans, om Isis vast te houden terwijl ik de laatste aanpassingen vastnaaide.
   
24-10-2014 Isis is inmiddels 9 maanden oud en het leek mij een mooie tijd om dierenarts Marcel eens te laten kijken wat er aan haar pootje verbeterd kon worden. Gelukkig was het direct duidelijk nu wat er aan de hand was en wat er aan gedaan kon worden, helemaal goed zou je zeggen en de afspraak werd gemaakt voor donderdag 23 oktober.

Gaat er hier ooit wel eens iets van een leien dakje? Ik geloof het niet.

Marcel stond haar al op te wachten en we hebben samen de lijst ingevuld. Om 14.00 uur had ik nog geen berichtje gehad dat ze wakker was dus ik zat in de rats en belde dus nu maar zelf…
Bleek dat ze om 14.00 uur net van de operatietafel af kwam… Marcel en Kees willen dit soort orthopedische operaties altijd graag samen doen en dat was niet eerder gelukt (ik had je even moeten bellen…zei Marcel)

Goed, om 15.45 uur de afspraak voor Enya en Quera, algeheel onderzoek, enting en voor Quera de FIV en FeLV test. Alles goed, alle testen compleet dus gelukkig… ze mag babies krijgen… Bij thuiskomst was ze al weer snel krols en ’s avonds hoorde ik Enya haar eerste melding maken dat ook zij krols werd…

Aan het eind van de afspraak Isis even doorgesproken met Marcel… “je hebt het goed volgehouden”, zei Marcel, “er nu pas over beginnen”. Tsja vond ik, aandacht bij deze afspraak ging uit naar Quera en Enya, toch?
Marcel heeft helemaal uitgelegd wat ze hebben gedaan, met nepknie erbij om het helemaal goed te laten zien… helemaal duidelijk.

Afgesproken dat ik Quera en Enya thuis zou brengen en dan Isis zou komen halen want ik vond het geen optie om ze met z’n drieën tegelijk mee te nemen…

Isis mee naar huis en nog geen uur later lag ze te gillen dat het leek of hemel en aarde verging. Gooide zich van de een op de andere kant, tegen de kooi aan, in de kattenbak en het gillen ging door merg en been. Ik was er al snel achter dat ze volgens mij gewoon veel pijn had. DA opgebeld met de vraag waarom ze zo ontzettend aan het gillen was en die kwam met hetzelfde… pijn…en ze mocht een halve dosering pijnstiller hebben. Ik heb haar een half uurtje zitten wiegen waarbij ze iedere keer over strekte, heftig trilde en gilde. Na een half uur was ze helemaal rustig en had ik het heen en weer van het wiegen… Ik heb haar terug gelegd op haar slaapplekje en ze is in slaap gevallen. Lekker een warmtekussentje van boven gehaald en haar daar op gelegd. De nacht bij haar doorgebracht want ze moest niet weer zo’n pijnaanval krijgen natuurlijk. De volgende dag – vrijdag – ging het op zich allemaal goed maar ik zag een verdikking bij haar voet… gebeld en er zou terug gebeld worden… dat duurde even en de afspraak was zo’n anderhalf uur later… Resultaat een enorme voet want het ging wel heel erg snel en ze vonden het beter dat ze een paar uur bleef… Ze is gemasseerd en ik mocht haar in het begin van de avond weer halen. Nog even de pijnaanval van donderdag overlegd en Marcel vond dat ze eigenlijk beter later opgehaald had kunnen worden… eigenlijk… want twee uur later op de operatietafel betekent twee uur later bijkomen maar wel op dezelfde tijd opgehaald worden. Het was duidelijk te veel voor haar. Goed, vrijdag dus lekker samen gegeten en iets voor tienen kregen we weer hetzelfde als de donderdag. Nu direct gebeld en de nachtdienst uitgelegd en gevraagd of ze nog een halve dosis mocht. Ja dat mocht maar niet iedere keer en ze moest goed drinken, dit medicijn is namelijk de P voor haar nieren…
   
26-08-2014

In liefdevolle herinnering: mijn mooie, lieve blauwe meis Sola - Purrfect Company’s Solitaire

Tot mijn grote verdriet heb ik vanochtend – 26 augustus 2014 – mijn mooie, lieve blauwe meis Sola over de regenboogbrug laten gaan. Mijn zalige blauwe meisie, mijn knuffelkontje want oh want hield ze van knuffelen, van kusjes geven en vooral van heel veel kusjes krijgen… ze kon daar zo in opgaan…

Mijn eerste Maine Coon, iedereen zag je aan voor kater met je prachtige grote kop. Ook al vond men iedere keer weer dat je boos keek, ik wist beter… Zo jammer datje niet mijn oermoeder bent geworden maar wat heb ik van je genoten meisje. Ik heb je veel moeten leren want je was niets gewend en voor alles bang. Inmiddels kon je bijna alles aan, zelfs het laatste nest kittens vond je leuk en heb je van genoten. 

De laatste anderhalve week trok je je enorm terug, wilde je liever niet in de groep zijn en het bleek dat een tumor jouw levensvreugde aan het vergallen was. Vannacht heb je nog zalig bij mij in bed gelegen, ik merkte dat je op een gegeven moment compleet ontspande en van het knuffelen genoot. Fijn meisie dat we dat nog samen hebben gehad. 

Mijn zalige blauwe meisie, wat zal ik jou ook ontzettend missen. Helaas hebben we nog geen 8 jaar van elkaar mogen genieten, veel te kort, je moest nog 9 worden. Maar die tijd neemt niemand ons af. 

Een goede reis mijn schatteke, ik heb je in mijn armen tot onder aan de regenboogbrug mogen begeleiden en Sassie en Doenja staan je vast aan de andere kant op te wachten. Geef ze een knuffel van mij en ook aan de drie kleintjes. 

Een dikke knuf van ons allen, iedereen heeft op zijn of haar manier afscheid van je genomen maar we zullen je allemaal heel erg missen… 

Ook voor jou geldt “till we meet again”

 
 

Ik hield Sola al weer een tijdje in de gaten, ze zat niet lekker in haar velletje. Ze viel af ondanks dat ik haar dwangvoederde want eten hoeft ze ook niet zo. Ook de medicijnen die ze kreeg om wat meer trek te krijgen, leken niet meer te werken. Er komt maar zo weinig binnen. Buiten dat trekt ze zich terug, ze is er niet bij. Toen ik haar woensdag op de weegschaal zette en constateerde dat ze 100 gram was afgevallen in zes dagen tijd maakte ik me helemaal zorgen dus donderdagochtend voor diezelfde middag een afspraak bij Marcel gemaakt voor een nieuwe zoektocht naar wat er mis kan zijn met haar. Waarom ze zich niet lekker in haar velletje voelt. 

Marcel constateerde een ruis in haar hart, daar zou ze zich niet lekker door kunnen voelen. Hij heeft haar niertjes bevoeld en die voelen mooi glad aan, daaraan zou je dus niet denken dat ze last heeft van haar nieren maar alleen voelen is wellicht niet voldoende. Mogelijkheden zijn een volledig bloedbeeld te krijgen en/of een echo van hart en nieren en dan meteen de rest maar even mee te nemen om daardoor wellicht duidelijkheid te krijgen. We hebben besloten om haar eerst een boost te geven in de vorm van 2 injecties in de hoop dat ze zich daardoor lekkerder zou voelen. Maandag of dinsdag overleggen we verder… 

We kwamen thuis en ze vloog de bench uit de gang door en de kamer in, wat een energie… de vijf meiden keken mij aan met een blik van… wat heeft die gekregen, het was zo rustig… Donderdagavond was ze er gezellig bij zoals normaal en vrijdagochtend zat ze op de vensterbank. Nou, dat was allemaal heel erg positief maar eten ho maar… dus weer met dwang wat eten erin… Ze krijgt nu convalescence support en bibi. Dat eerste is heel licht verteerbaar en zou veel energie moeten geven maar vooralsnog doet het dat niet. Natuurlijk probeer ik het zo uit te kienen dat er ruim tijd zit tussen hetgeen ze van mij krijgt en het natvoer wat ze allemaal krijgen zodat ze wel de kans heeft om zelf te eten. Ook voordat ze van mij krijgt, zet ik haar een bordje lekkers voor zodat ze er ook voor kan kiezen om zelf te eten. Zaterdagochtend kon ik haar nergens vinden, ze had zich weer teruggetrokken en lijkt koele plekken op te zoeken.  Nog eens een keer het gesprek met Marion en Angela doorgelezen en omdat ik haar er ontzettend mottig vindt uitzien en ze ook aan de lopende band aan het groomen is waarbij ze plukken haar uittrekt, ben ik zaterdag begonnen om haar vachtje enorm uit te dunnen.

Zaterdag toen ik naar bed ging, lag ze boven en gaf veel protest dat ik haar naar beneden wilde halen om te slapen. Ok, dan mijn slaapkamer maar klaarmaken zodat ze bij mij kan slapen. ’s Morgens lag ze op het nachtkastje maar ik zag aan de haren dat ze ook bij mij had gelegen. Zondag iedere keer weer even met haar vachtje verder en besloten om haar die nacht weer mee naar boven te nemen. Ze ging meteen op het nachtkastje liggen en rende daarna naar de schoenenkast waar ze zich achter het gordijn verschanste. De verwarmingsbuizen lopen daar achterlangs dus ze heeft daar een lekker plekje. Ze is er ’s avonds nog even uit geweest om te drinken maar ik heb haar verder niet gehoord. Vanochtend lag ze nog lekker op haar veilige plekje. Dit is overigens hetzelfde plekje waar Quera haar eerste nest wilde werpen dus blijkbaar een heel bijzonder plekje. Ik heb een klein beetje van wat ze normaal gesproken lekker vindt op een bordje gedaan en waarachtig, dit was de eerste keer dat ze zelf met smaak at. Ze keek iedere keer op en wilde een knuffel als ik zei dat ik trots op haar was – ja, je slooft je uit om het ze naar de zin te maken… Hoewel ik helemaal geen voorstander ben van katten afzonderen, heb ik haar vandaag tijdens mijn werkuren op mijn slaapkamer gelaten en het bordje nog gevuld. Als ze dat straks op heeft, heeft ze toch 35 gram op… hopen maar…

Helaas had ze bij thuiskomst niets op, wilde wel eten toen ik haar een bordje voor zette maar dat was maar heel erg weinig. Na ruim 1 uur dus bibi gegeven en zojuist toch even gewogen. Ik schrok me naar, ze is 120 gram afgevallen in 48 uur want zaterdag woog ze nog 4220 gram, niets erbij maar ook niets eraf, was mijn positieve instelling toen.

DA assistente Brigitte gesproken om even alles op een rij te krijgen. Brigitte heeft haar vanochtend als eerste bij Marcel gezet want hier wil je duidelijkheid in. Marcel heeft weer gevoeld en kon het nu beter voelen. Ik had vast wel gezien dat hij donderdag haar buikje ook zeer uitgebreid had gevoeld – ja, natuurlijk had ik dat gezien – hij kon nu beter voelen omdat haar blaas minder vol zat en hij voelde tussen haar darmen exact hetzelfde als donderdag. Hij durfde nu met zekerheid te zeggen dat dit toch echt een tumor was, zo’n 3 a 3,5 cm… voor mij was het toen duidelijk, de enige keuze is dan dat je haar over de regenboogbrug laat gaan naar Sassie en Doenja en de rest.

   
26-06-2014 Vanochtend met Quera en Enya naar Melinda Schmidt geweest voor de HCM echo en Melinda was heel erg tevreden. Het gaat natuurlijk weer ingevoerd worden in Paw Peds dus is over een maandje wel zichtbaar daar. Ondanks dat de lijnen van papa en mama compleet schoon zijn, blijft zo'n onderzoek spannend. We zijn dus weer heel erg blij met deze fantastische uitslag.
   
26-06-2014 Gisterenavond hadden Isis en ik een afspraak bij dierfysiotherapeut Marion van Hoof mét kattenervaring want dat is natuurlijk wel gewenst. Na uitgebreid onderzoek heb ik een aantal oefeningen meegekregen waarmee we hopelijk verschil kunnen bewerkstelligen zoals de spieren in haar pootje verstevigen maar bijvoorbeeld ook bij een spier de spanning verminderen. We moeten vooral rustig van start gaan omdat we geen van beiden spierpijn moeten krijgen want ook bij mij ligt dat op de loer, was de waarschuwing... Op deze manier hopen we de risico's op problemen later - want nu heeft ze geen last - te verminderen of zo mogelijk tot een nulpunt te brengen. Ik geloof dat Marion dit ook heel erg leuk vond - een uitdaging - en ze was heel erg verbaasd dat Isis bijna alles toestond en netjes een seintje gaf als iets te ver ging voor haar. We hebben haar gevoel natuurlijk heel erg gerespecteerd en de uitdaging van de oefeningen zit in het feit dat Isis het ook leuk moet blijven vinden zodat we dit langere tijd samen kunnen doen. We hebben afgesproken in ieder geval over 4 weken nog even kort te sluiten hoe dingen gaan. Op Isis haar eigen pagina staat nog meer informatie en de websites van zowel Marion van Hoof als Claudi Leijten (zie Isis) zijn als linken pagina toegevoegd.
   
18-06-2014 Vandaag een afspraak gemaakt voor Isis. We gaan volgende week woensdagavond saampjes naar Marion van Hoof, zij is fysiotherapeute met specialisatie voor dieren en ze behandelt ook katten want niet iedere dierfysiotherapeut behandelt automatisch ook katten, heb ik inmiddels geleerd. Ik ben heel benieuwd of Isis ook behandelingen toelaat maar we hebben alles doorgesproken en het voelt goed. Fijn ook dat ze ook 's avonds werkt, mocht het dan heet zijn overdag, dan hebben we daar in ieder geval geen last van.
   
  In de tussentijd druk geweest met de website. De kittenpagina is ontmanteld, de toen & nu pagina aangepast en Isis heeft nu ook een eigen pagina. Van de drie jonge dames een fotoshoot gedaan en die hebben ze nu ook op hun pagina staan.... Er staat nog wel wat op mijn to-do lijstje maar ik ben een heel eind...
   
07-06-2014 Ik was gisterenavond met Isis buiten aan het wandelen, althans pogingen aan het doen om haar te laten wandelen, toen ze het voor elkaar kreeg om een hommeltje kwaad te krijgen. Tot nu toe was ik er iedere keer op tijd bij om haar te vertellen dat hommeltjes het niet zo'n leuk idee vinden om onder de poot gehouden te worden. Nu was ik net te laat... hommeltje was boos geworden, had kans gezien om zich om te draaien en had een fikse tegenaanval ingezet door te steken... Nou, die poot zag ik zienderogen groeien en en meteen met homeopathie begonnen. Toen ik niemand aan de lijn kon krijgen om dit even bevestigd te krijgen en het pootje maar bleef groeien, heb ik toch maar gauw de dierenarts gebeld want ze liet me ook niet kijken of de angel er nog in zat en dan zijn twee handen gewoon te weinig. Gelukkig er "even tussen gestopt" want als die poot blijft groeien, kan je ook geen angel meer zien.... Vanochtend had de medicatie een goede uitwerking gehad en was haar pootje weer bijna de normale dikte... gelukkig maar....
   
26-05-2014 Vandaag even de dierenartsassistente gebeld. Er zat nog steeds een korst bij Hazy - dat had Hiska helemaal niet - maar ik zag nu ook waarom daar nog een korst had gezeten... er stak een stuk hechting uit haar buik en ik heb even overlegd wat ik daar mee kon doen. Wat ik had bedacht klopte. Nadat ik dat uitgevoerd had, verdween het laatste stukje in haar buik en dat zou vanzelf oplossen... Ik blijf het natuurlijk wel als een havik in de gaten houden...
   
19-05-2014 Vanochtend zijn de hechtingen van Hazy verwijderd. Ze is weer behoorlijk zichzelf en doet het goed. Hiska krijgt al weer haartjes op haar buikje dus dat gaat ook goed. Afwachten hoe het met Hazy gaat...
   
13-05-2014 Gisteren zijn de hechtingen bij Hiska verwijderd. Het ziet er allemaal heel goed uit en His lijkt nergens meer last van te hebben. Samen met Isis is het een stelletje ongeregeld. Wat kunnen die twee samen donderjagen, het is een lust voor het oog hoewel er na de wervelwind wel wat geruimd moet worden... Met Isis doen we nu fysiotherapie in overleg met Jochem. Dit om haar spiertjes wat te verstevigen. Die gaf aan het nog wel met Kees even kort te sluiten, daar gaan we maandag heen met Hazy dus dan doen we dat. Hazy zat vanochtend ineens ineengedoken en met rare starende ogen voor zich uit te kijken. Wat is er meis? Wond gecontroleerd, niets te zien, ziet er keurig uit. Ze deed wel raar met haar bekkie dus eens kijken of daar wat te zien was... ah gus.. had ze een draad van haar pak om haar tanden zitten.. Hiska zou helemaal hyper zijn geworden, Hazy gaat als dood zitten... De draad losgehaald en nu zit ze weer parmantig... Jeetje wat laat dit meiske me soms schrikken.... Gelukkig is alles nu weer opgelost...
   
11-05-2014 Even terug op de voorgaande dagen. Afgelopen donderdag is Hazy onder het mes gegaan en dat ging wat heftiger dan met Hiska. Hiska is heel outgoing en Hazy is behoorlijk ingetogen. Ik was eigenlijk een beetje in de veronderstelling dat ze me zou verbazen omdat ik haar soms dingen zie doen waarbij ik denk... hmmm meisie, jij bent toch duidelijker dan dat je je voordoet... maar dit "uitstapje" heeft haar erg aangepakt. De ervaringen waren heftig voor haar denk ik. Ook nu heb ik donderdagnacht bij Hazy beneden geslapen maar ze stond verkrampt, leek bijna niet te kunnen lopen en liggen was ook al niet fijn. Ze lag als verstijfd met haar poten in de lucht te wachten tot het allemaal over ging. Bij mij liggen gaf ook al geen rust dus ik heb maar wat liggen afwachten eigenlijk... Uiteindelijk heb ik haar om iets na vijf in de ochtend opgepakt en gezegd dat we nu lekker gingen liggen samen. Ik heb haar nu op een andere manier bij me neergelegd en pffffff..... na een kwartier was het stil... en rustig.... en ontspannen... en lag ze te slapen. Omdat ik daar op had gehoopt, had ik mijn bril en de afstandsbediening van de tv naast mijn kussen gelegd. Om 6 uur de tv maar aangedaan en wat liggen schakelen...Ik wilde namelijk niet gaan verliggen want ze lag nu eindelijk te slapen en dat wilde ik niet onderbreken...
Vrijdagochtend een tentje gemaakt waar ze zich in kon verstoppen, wat ze ook gisteren de hele dag van 's morgens vroeg tot het slapen gaan heeft gedaan... Ze eet als een bootwerker en vanochtend lag ze eindelijk met haar koppie uit het tentje en nu... nu ligt ze bij de anderen in de krabpaal. Ik hoop dat we het ergste nu hebben gehad. Ook bij haar ziet de wond er mooi uit, want ik moet 1x per dag de wond controleren....
   
07-05-2014 ... en jullie raden het natuurlijk al... Toen ik vanochtend beneden kwam, lag Hiska daar weer zonder pak en met die triomfantelijke blik op haar snoet geplakt... Omdat het pak voor morgen toch gewassen en verkleind moet worden, hoefde ze hem niet meer aan van mij. Was wel griezelig maar het ging goed. Hazy gaat namelijk morgen onder het mes en moet dan natuurlijk ook weer een pak aan. Haar het pak dus aangetrokken om te zien hoe ik het pak tot een goed zittend geheel kon vermaken. Naaimachine op tafel, 5 katten die wilden helpen (Hazy niet, die voelde de bui al hangen...) en ik aan de slag. Toen hij klaar was, mocht Hazy nog een keertje passen en dat zag er heel goed uit. Beide pakken onthaard en gewassen zodat ze klaar waren om de volgende dag mee te nemen. Hazy mag vannacht bij mij slapen want die mag natuurlijk niet eten en de rest wel... ben benieuwd hoe of dat gaat...
   
06-05-2014 Toen ik vandaag van mijn werk thuis kwam, was mijn "meisje in pak" zoek, althans...had ik alleen maar katten zonder pak aan. Toen ik beter keer dan die snelle scan naar waar iedereen was, zag ik haar liggen met een bijzonder triomfantelijke blik op haar snoet... "Ik zei toch, ik wil geen pak, ik hoef geen pak en nu heb ik een pak die ik kan uittrekken.... goed van mij toch?" Ik hoorde het haar zeggen.... Ik dus op zoek naar het pak wat ik boven in een propje aantrof... hmmm... toch maar weer pak aan want het is een beetje griezelig als ze aan haar hechtingen zou komen... Hij hoefde niet dicht als ik er bij was en dat vond ze al wel beter. Toen we gingen slapen, heb ik het pak weer dicht gedaan...
   
05-05-2014 Vanochtend had Hiska pijn, veel pijn. Ze hinkepootte, liep wijdbeens en leek bijna kreupel te lopen... Dat vond ik niets dus meteen de dierenarts gebeld. We konden nog voor mijn werk even langs komen en er is eigenlijk niets loos maar haar pakje zit wel heel erg strak.... Ze heeft nu medicijnen, geniet van de aandacht - natuurlijk - en ik ga eens op zoek naar een ander pak. In de pauze het web doorzocht want nog een keertje ruim 17 euro..... 's avonds had Hiska een ander pak. Het was 1 maatje groter maar leek wel 3 maten groter... Hoe doen we dat nu weer... hmmmm eens even denken...
   
04-05-2014 Inmiddels heb ik Hiska's pak al 4 keer gerepareerd. Ze baalt, ze heeft de kriebels, ze wil het pak uit en doet alles om dat te bewerkstelligen. Op sommige plekken valt het pak in stukken uit elkaar maarrrr.... het lukt me nog steeds om hem weer in elkaar te zetten. Ik gebruik een naald zonder punt want ja, ik zou haar maar eens prikken... Ze slaapt trouwens weer lekker beneden, al vanaf vrijdagnacht.. en ik in mijn eigen bedje boven. Wat kan je dan blij zijn zeg....
   
02-05-2014 Omdat Hiska het boven slapen blijkbaar niet zo'n goed plan vond en ze het lekker warm moest hebben, ben ik vannacht in de kamer blijven slapen. Tot groot ongenoegen van de dames die op hun eigen plekje moesten slapen mar tot groot genoegen van Hiska. Wat heeft het meisje genoten. Als ik zo af en toe wakker werd, lag ze meestal wel ergens bij mij. We hebben tussendoor lekker geslapen, ook wakker geweest want als ze een tijdje ergens anders had geslapen en weer bij mij kwam liggen, voelde ze ook koel aan en heb ik haar dus weer lekker weer ondergedekt en dat vond ze heerlijk... ook van de knuffeltjes en aaitjes en zo af en toe een kroel onder haar supervrouwpak - ja, ze draagt een supervrouwpak - kon madammeke geen genoeg krijgen en toen ik om half acht toch wel uit mijn ingekrompen positie wilde, wilde Hiska daar niet van weten dus zijn we nog even blijven liggen. Het is om die tijd echt licht buiten dus ik kon nu ook haar snoet zien en voor zo'n uitdrukking lig ik graag een beetje in de kreukels.... Toch was ik erg blij dat ik even kon rekken en strekken... nog even een aanvulling... in de namiddag haar wond snel gecontroleerd en het ziet er super uit, als dit zo doorgaat, blijf ik daar blij van.... Onderstaand een foto van His in haar supervrouwpak....
 
   
01-05-2014 En vandaag was er al weer een dierenartsbezoek, we zijn daar kind aan huis (jippie). Hiska en Hazy zullen gecastreerd worden en zouden samen gaan maar omdat vooral Hazy af en aan krols wordt, ging het niet samen. Hiska was al een tijdje niet meer krols dus ging eerst. Omdat ze vanaf 18.00 uur gisterenavond niet meer mocht eten, mocht ze boven bij mij slapen. SLAPEN.... nou niet dus.. ik geloof dat ik 30 minuten heb mogen slapen en voor de rest heeft Hiska rondgesprongen: op mij, over mij heen, ze heeft de gordijnen als hangmat gebruikt en heeft zich achter de radiator laten zakken en toen gillen omdat ze er niet meer uit kon.... maar ja, ik moest wel werken vandaag.... Om 10.20 uur werd ik al gebeld dat de operatie achter de rug was, goed verlopen was en ze al goed wakker was. Toen ik haar kwam halen, heb ik haar toch maar een pakje aan laten trekken. Ik mocht kiezen tussen een zebrastreep en een oranje voetbalshirt... Nou, heb je niet wat anders? Ja hoor, ook een rode dussss.... Hiska draagt nu een rood pak en als ze loopt, loopt ze als een dressuurpaardje rond, eentje die heel mooi haar voorbenen op kan tillen... Ze kon het in het begin nog niet zo vinden thuis omdat de rest liep te klieren. Hazy was aan het plagen - had ik echt niet van haar verwacht - dus die wordt steeds tot orde geroepen. Enya blijft uit de buurt want die vindt het maar helemaal niets, Quera heeft een brombui, Isis geeft knuffeltjes en Sola probeert een wasbeurt te geven. Inmiddels heeft Hiska lekker tegen de kachel aan geslapen, lijkt Hazy een beetje bijgetrokken en nu zit Hiska voor het raam te kijken met Hazy achter zich. Ik moet nog maar even zien hoe we het doen met slapen, ik denk dat ik maar op de bank kruip voor een nachtje, heb ik bij Sola ook gedaan en dat werkte heel goed. Morgen zal ze zich vast veel en veel beter voelen...
   
25-04-2014 Vandaag moest Isis weer bij  Kees komen voor de controle van haar pootje en we hebben meteen de enting er bij gedaan, dan is dat ook direct klaar. Kees vond dat het allemaal toch weer steviger aanvoelde en ze mag wat meer vrijheid hebben, nou, daar heeft het meisje van genoten vanmiddag en vanavond. We moeten haar pootje nog wel tapen en nu echt om de dag en ik mag haar midden in de week haar pootje lekker wassen zodat alles lekker even fris wordt. Natuurlijk moet haar pootje daarna goed drogen voordat ze weer ingetaped wordt. We moeten nog eens kijken hoe we dat gaan doen maar dat laten we eens even lekker sudderen. Het grootste deel van de namiddag en avond heeft ze in de krabpaal gelegen en ook het racen op de trap met Hiska en Hazy vindt ze echt een feest. Enya is er op een gegeven moment maar boven bij gaan zitten om te controleren of het allemaal wel goed ging met die grote meiden. Gelukkig was dat zo en wat heb ik gelachen om het spul. Om 8 uur ben ik ze maar eens gaan halen om nog even gezellig wat tijd samen door te brengen.
Hazy begint echt krols te worden en nu hopen we maar dat Hiska niet volgt en dat Hazy woensdag echt weer vrij is van de krolsheid want ik heb een principe afspraak gemaakt voor donderdag... Als ze niet krols zijn, gaan ze hun baarhuis" inleveren...ook weer een heel spannend iets want ze moeten daar toch voor onder narcose... Tot slot wens ik iedereen een heel fijn Koningsweekend !
   
20-04-2014 Morgen zijn de I-tjes 14 weken en het huis is hier leeg. Afgelopen week zijn vijf van Enya’s kids verhuisd en wat een verhuizingen. De uitgebreide verslagen staan hieronder. De fotoshoot bestaat dit keer uit “de koppies” en een van de eerste foto’s in het nieuwe huis. Het gaat bij iedereen heel erg goed, boven verwachting goed want soms duurt het echt wel een week of langer voordat ze elkaar goed kunnen zetten maar de foto’s spreken boekdelen. Ik word verwend… verwend met foto’s en met verslagen over hoe het gaat en wat er gebeurt… tezamen met wat ik zelf natuurlijk heb gezien, weet je dan dat het goed is ook al is het afscheid nooit mijn favoriete bezigheid. Ze waren er ook aan toe en Isis, ach, mijn lekkere grietje, zij heeft vannacht bij mij mogen slapen. Heel leuk om iedere keer dat getape-te pootje in je gezicht te krijgen want ze sprong keer op keer boven op mijn gezicht. Maar ze kwam ook lekker in bed liggen, tegen mij aan en in haar mandje dat op het bed stond maar goed, ondanks dat we op tijd boven waren, was het verkennen toen het slaaptijd was nog lang niet klaar. Daar heeft ze de halve nacht over gedaan. Vannacht slaapt zij beneden in de varikennel en mag Enya boven komen slapen. Ze heeft het werkelijk fantastisch gedaan, ze is een super goede moeder en ontzettend lief. Nu bijvoorbeeld ligt Isis lekker bij haar te tutten en dat gaat niet zo zachtjes meer.
Dit is dus ook de laatste weekmail. Superleuk dat jullie wilden meelezen. We spreken elkaar en bij een volgend nest krijgen jullie bij de geboorteaangifte gewoon weer de vraag of jullie willen meelezen. De foto’s – inclusief fotoshoot van Isis - staan op de kittenpagina… enjoy!
   
19-04-2014 Vandaag was het de vierde keer deze week dat ik één van de I-tjes naar hun nieuwe personeel bracht. Dit maal was het Iwan's verhuizing. We hebben er alle tijd voor genomen en ook hij vond het autorijden niet zo'n super plan. maar... halverwege lekker uit de bench en bij mij op schoot een beetje rondkijken en knuffelen... ach, dan is het leed gauw geleden. Toen het tweede stuk van de reis en lekker op tijd bij zijn nieuwe huis aangekomen om nog uitgebreid te knuffelen en bij te komen van de reis. Toen kwamen Manon en Peter ook thuis, zij hadden Pip opgehaald en we zijn gezamenlijk naar binnen gegaan. Deurtjes van beide benches open en lekker laten ontdekken. Pip bleef nog lekker even zitten in zijn bench, die had Iwan al gezien. Iwan niet... die ging ontdekken. Na wat op en neer geloop en overal gekeken was Pip toch ook maar uit de bench gekomen en kwamen ze elkaar tegen... Hmmmm. er loopt er nog eentje, zag je Iwan denken en die kwam lekker ff bij mij zitten, even naar de veilige haven. Lekker weer in de bench, bij mij op schoot of onder de kast waar ik voor zat. Iwan houdt er van om alles te bekommentariseren dus op een gegeven moment bleek hij aan het melden te zijn dat hij naar de bak moest. Nou had hij de bak al eerder ontdekt en hij ging zitten en ja, het eerste gebruik van de kattenbak was een feit !  Ook de krabpaal wordt boeiend gevonden, Iwan was aan het klimmen en een tijdje later ging Pip ook eens kijken of hij wat met die krabpaal aan kon. Nou, die vond het ook helemaal leuk. In het begin had Pip lekker bij Manon op schoot gezeten en op een gegeven moment was Iwan lekker met Peter aan het spelen. Beiden hebben lekker geslapen, Iwan in een mand in de krabpaal en Pip op een veilig plekje in een hoekje achter de bank. Pip bleef wat langer slapen en dus kon Iwan met Manon knuffelen en spelen. Ik ben weer heel stil vertrokken, dat maakt het afscheid wat gemakkelijker... Die blik van Esmí destijds voor het raam zit er bij mij nog erg ingebakken.... Zo gaat het veel beter... Inmiddels al een hele fotoserie ontvangen en het bericht dat ze al een halve meter van elkaar vandaan hebben gezeten omdat het speeltje wel heel erg boeiend was.
En dat was voor nu de laatste die verhuist.... Er is nu een leeg huis, niet een stil huis want Quera is krols aan het worden en dat gaat snel.... en luid dus stil is het huis van geen kanten....  net lekker met mijn meiden op de bank gelegen en nu zijn Quera en haar dochters Hiska en Hazy op de gang, ligt Isis lekker naast me op de bank, Sola boven in de krabpaal en Enya in een grote mand aan mijn voeten... Quera is zelfs stil nu dusssss..... het is stil in huis....
   
18-04-2014 Indy en Ivar mochten vandaag samen verhuizen. We zijn vroeg op gestaan om lekker op tijd te eten zodat dat al lekker gezakt zou zijn. Omdat ik geen gebruik van mijn "domme Tom" kon maken had ik de weg uitgeschreven en dat werkte prima. Het kan echt wel op de ouderwetse manier... haha.... Indy gaf op een gegeven moment aan dat ze dat autorijden toch niet zo'n goed plan vond. Ivar was er lekker bij gaan liggen maar bedacht dat hij dan ook maar moest gaan melden dat hij het niet leuk vond en toen ging het mis... Ivar moest overgeven. Gelukkig zaten ze op een kussentje en kon ik met snel van de weg af. Bench gedraaid en gauw met het kussentje alles schoon gemaakt. Toen weer op weg en Ivar vond het nu toch een beter idee om te gaan liggen. Zo af en toe een miauwtje maar Indy bleef melden dat ze het niet met de situatie eens was... Ja meis, we zijn er bijna, even volhouden... Ze gingen met z'n tweetjes, geen vreemde katten dus alleen het huis was vreemd ...ja, dat zou je denken haha... ik heb er ook wel heel erg om moeten lachen.... Indy stoof regelmatig onder een van de kasten en ging dan vanaf daar liggen bekijken wanneer ze het weer veilig genoeg vond om tevoorschijn te komen. Er waren namelijk allemaal vreemde geluiden, ik kon ze niet allemaal onderscheiden maar er was bijvoorbeeld een koffieautomaat die de koffiebonen maalde en daarna kwam het geluid van koffie zetten... onbekende geluidjes en Ivar spitste wel zijn oren maar ach, verder was het niet zo boeiend. Indy daarentegen was onder de indruk... maar zodra ze weer kwam, ging ze ook meteen knuffels uitdelen, aan de bench en aan de tafel en langs mij en langs Marcel... Gelukkig was het na een paar uur al wat rustiger... over een dag of twee zijn het vast allemaal bekende geluiden en maalt ze er niet meer om. Toen ik er nog was hebben ze beiden al van de kattenbak gebruik gemaakt en de grote krabton was helemaal een feest. Vanavond een mailtje gehad dat de krabton echt als feestattribuut is uitgeroepen, dat het vlees netjes is opgegeten en dat er volop knuffeltjes gegeven werden en volop gespeeld maar dat er ook al geslapen was... Ja, van zo'n verhuizing en allerlei nieuwe dingen word je moe en moet je goed slapen... En dat ga ik nu ook maar doen, nog even de laatste ronde en dan.. hopelijk een goede nachtrust ... we zullen het weer zien hoe de verhuizing van Iwan morgen verloopt. Ik ben heel benieuwd....
   
17-04-2014 Het was vandaag de beurt aan Igor om te verhuizen, tegelijk degene die het verste weg ging wonen. Door omstandigheden ging de planning ineens om dus meteen in de twaalfde versnelling... dat viel ff niet mee maar we waren toch heel snel zover dat we konden gaan rijden. Toen we binnen kwamen, kwam kater Fred meteen luid miauwend op ons af wat in blazen en een grom hier en daar overging toen hij door had dat er een vreemd harig geval in zijn huis was. Igor mocht uit zijn bench en ging met opgeheven staart een rondje door de kamer doen... Zo heet had Fred het nog niet gegeten... ben je gek, mijn huis hoor... Fred er achteraan, aan Igors bippie ruiken en zo af en toe een grom, brom, blaas en/of een uithaal. Gelukkig werd hij snel rustiger maar natuurlijk moest hij - soms met alleen een houding, soms met een enorme grom - aangeven dat hij die vrijheid die Igor zich veroorloofde, niet zo op prijs stelde.... Igor had gauw door dat hij zich klein moest maken als Fred aangaf dat hij te ver ging en dat hij vooral een maai moest zien te ontlopen... na een anderhalf uur was het eigenlijk zo goed als rustig, Fred heeft zelfs een beetje meegespeeld maar ja, als Igor weer de grote krabpaal in klom en in zijn (Freds) plekjes ging liggen.... poeh, dat was ff slikken voor hem maar hij liet het toch maar gewoon gebeuren. Inmiddels al een berichtje gehad dat ze heel dicht bij elkaar naar eenzelfde bewegend speeltje hadden zitten kijken... goed nieuws dus, zeker omdat Fred het spelen niet zo heeft geleerd in zijn eerdere huis... ach, Igor kan het ook in zijn eentje dus Fred zal het wel leren.... Igor heeft al heel wat knuffeltjes gekregen van zijn nieuwe personeel en er is al uitgebreid met hem gespeeld. Het is duidelijk dat ook het personeel de komende dagen enorm gaat genieten van hun nieuwe huisgenootje...
Als ik dan weer thuis ben, laat ik meteen mijn "Tom" weten waar ik de volgende dag heen wil en wat was dat in dit geval een goed plan. Hij snapte er niets van, kent het adres gewoon niet, domme tom... gelukkig hebben we nog routenet dus dan moet het maar zo... het is niet anders... We zullen er in ieder geval voor zorgen dat Indy en Ivar morgen bij hun nieuwe personeel op de stoep staan. Zij mogen samen blijven en er is nog geen kat dus het is aan hun beiden om het huis te verkennen en daar de boel eens lekker op stelten te zetten...
   
17-04-2014 Gisterenavond hadden Hiska en Iwan elkaar helemaal gevonden. Als een stel compleet wilde kikkers holden ze de kamer door, bank op - bank af - op de tafel - naar de grond - op de bank - leuning - bank - leuning - bank - grond - tafel - grond  en zo hard dat er een paar bedachten dat dit toch niet leuk was zo, zoveel herrie en lawaai... Maar niets is lekkerder dan daarna samen op de bank in slaap vallen... foto volgt...
   
16-04-2014 Vandaag heb ik Ibbe naar zijn nieuwe personeel gebracht en heeft hij zijn nieuwe vriend Vlad ontmoet. Natuurlijk moet dat nog een vriend worden, nu was het nog de kat uit de boom kijken... Ik was heel erg nieuwsgierig naar Vlad. Het is een Sibeer en hij stond in mijn lijstje met favorieten toen ik aan het onderzoeken was of ik wilde fokken en of dat ja of nee met de Maine Coon zou zijn. Vlad is een zalige ventje (sorry kerel, vent). Duidelijk dat hij het soms wat griezelig vond maar hij was ook heel nieuwsgierig naar dat eigenwijze exemplaar dat daar zomaar in zijn huis rond liep. Die twee lijken aan elkaar gewaagd, dan is de ene weer "sterker" in houding en dan de andere. Heel mooi om te zien hoe dat tussen katten gaat. Natuurlijk hoorden we geluiden uit die twee komen die je helemaal niet kent van ze maar het ging allemaal vrij rustig. Ze hadden een fantastische hengel waar Ibbe helemaal voor ging en hij werd ook zalig beziggehouden. Ik hoop dat ze een eerste heel gezellige dag hebben gehad met hun nieuwe ventje en dat Ibbe en Vlad snel aan elkaar gewend zullen zijn. Ik kijk al uit naar de berichten want die zijn me beloofd, met foto's ! want het is zalig om te weten hoe het met de kleintjes gaat ook al wonen ze straks ergens anders. Vanavond voorbereiden op de volgende verhuizing. Igor gaat morgen naar zijn nieuwe personeel en zal daar zijn nieuwe katervriendje Fred ontmoeten. Nu maar hopen dat dat net zo vloeiend gaat als vandaag. We wachten het gewoon af...
   
14-04-2014 En toen zat Isis op haar verjaardag van 13 weken al weer bij de dierenarts. Na het eten gingen mijn buuf en ik haar pootje opnieuw tapen toen we beiden vonden dat ze niet zo lekker in haar velletje zat... Aan de gang gegaan en bij het verwijderen zag ik al iets raars... Samen gekeken en inderdaad, haar huidje was duidelijk beschadigd en ik ben eerst maar even haar haartjes gaan kammen om eventuele klitjes te verwijderen... echt een beschadigd huidje kwam er toen tevoorschijn en ja, wat doe je daar mee... Daar wisten we beiden zo gauw geen antwoord op maar wel duidelijk dat er niet zo een tape met watten op kon.... Dusssss... dierenarts gebeld, daar heen en Mariëli heeft even goed gekeken. Ze vond het allemaal heel erg mee vallen, ik was er heel snel bij en ze heeft er een zalig zalfje op gedaan en toen het pootje weer ingepakt. Er mocht ook uierzalf op wat ik direct maar op mijn hand heb geschreven... Ik vroeg haar of die zalf die zij er op had gedaan, niet ook een helende werking had en ja, dat was zo... Natuurlijk hebben we die toen meegenomen en toen we thuis waren, was het meisje al weer veel beter te pas.... Waarschijnlijk is haar huidje door de spalk beschadigd, ondanks dat we zo hebben opgelet dat de wattenlaag er goed onder zat... gelukkig zijn we daar op tijd achter gekomen....
   
13-04-2014

Tormenta’s I-nest is 13 weken oud en daarmee is de week van het afscheid nemen aangebroken. Het is snel gegaan, deze 13 weken, en ik zal ze ontzettend missen maar er wordt met smart naar de komst van de kleintjes uitgekeken en straks daar te zien dat het goed is, geeft natuurlijk wel een goed gevoel en rust. Gelukkig blijft Isis nog even hier, haar pootje moet eerst helemaal goed zijn natuurlijk.  Kees vond dat de banden steviger aanvoelden, haar spalkje mocht daarom af en ze is nu alleen nog ingetaped. Ook dat moet regelmatig opnieuw gedaan worden natuurlijk. Maar het gaat wel heel leeg zijn …

Ik heb gelukkig maar 1 reactie gezien op de enting: een van de jongens was wat sloom en heeft een heel klein beetje overgegeven. Hij heeft lekker liggen slapen op een rustig plekje en was ’s middags weer helemaal paraat. Altijd fijn als je daar doorheen fladdert. Dat ze 13 weken zijn, betekent natuurlijk ook dat de weekmails hun einde naderen maar volgende week nog een laatste keer met een kort verslag over de eerste ontmoetingen bij het nieuwe personeel … Natuurlijk probeer ik iedere dag een stukje op de website te zetten over de ontmoeting van de dag, Ibbe is de eerste die woensdag zal verhuizen en Iwan de laatste op zaterdag. Vandaag nog 1 keer kittenbezoek van mijn mams, die heeft ze nog niet gezien en die ga ik even ophalen. Natuurlijk ook weer een fotoshoot, dit maal wat uitgebreider omdat ik de tweetallen ook samen op de foto heb gezet. Goed, die foto’s zijn dus weer te vinden op de kittenpagina… enjoy!

   
11-04-2014 Vandaag is Isis voor controle weer naar Kees geweest. Hij had het idee dat het steviger aanvoelde, of ik dat ook had gevoeld... Nou, niet gevoeld want ze moest complete rust hebben dus ik ben er niet aan geweest. Nou, dat was heel goed want ze had ook complete rust moeten hebben. We zijn hopelijk een stapje verder, de spalk mag er af en we moeten de komende twee weken alleen maar intapen... Ze heeft dan meer ruimte en haar pootje kan dan langzamerhand iets meer druk gaan verdragen. Daarna gaan we nog een stapje verder. Voorlopig blijft dit lieve grietje nog even hier. Wel heel jammer dat het nieuwe personeel haar niet met haar broers en zus kan zien... Mijn lieve buur opperde om filmpjes te maken van het spul... dat gaan we de laatste dagen dus nog maar porberen....
   
06-04-2014

Enya’s babies zijn morgen 12 weken oud en hebben een paar dagen geleden hun enting en chip gekregen. Ik ben ontzettend trots op Enya’s zestal. Zo goed als zonder een piep hebben ze het allemaal ondergaan. Het was warm dus we hebben ze lekker even met een voetenbadje laten afkoelen, niet dat ze daar allemaal zo gecharmeerd van waren maar lauw water doet wel goed aan de warme voetjes….. Quera heeft iedereen onder haar hoede genomen, luid miauwend heeft ze ze uitgebreid de oren gewassen wat ook niet voor iedereen ok was maar ja, ze hadden het maar te ondergaan… Enya moet van mij een beetje afkicken van haar babies want over twee weken heeft ze alleen Isis nog maar om voor te zorgen en daar was ze echt nog niet aan toe, ze was nog niet bij ze weg te slaan… Gisterenavond heeft ze voor het eerst weer bij mij in bed geknuffeld, slechts een paar minuten want ze moest wel naar haar babies maar toch, daar was vorige week echt geen sprake van. Vanochtend leek het of er storm en onweer zou komen… de helft van de foto’s was slechts achtergrond, hai poes, weg poes en daar moet je dan rustig bij blijven… maar… ze staan er weer op, gelukkig had ik gisteren al de groepsfoto gemaakt, of ik het voorvoeld had… alles is dus weer compleet… op de kittenpagina de fotoshoot van deze week… enjoy!

   
05-04-2014 Enya is "not amused"... laat ik het zo zeggen... "not amused at all..."  Omdat ze nog zo aan haar babies hangt, moet ze toch al wat afkicken. Dat betekent dus dat als ik boodschappen ga doen, ik wel de babies naar boven breng maar Enya beneden laat blijven en daar is ze het niet mee eens. Ze heeft het in het begin nog niet zo door, ook niet als ik haar vertel dat ik maar even weg ben maar als ik weer thuis ben na ongeveer een uurtje dan laat ze toch wel merken dat ze dit niet zo'n tof idee vond. Zeker als ik het dan later op de dag nog een keertje in mijn hoofd haal... Toch moet ze echt een beetje afkicken want over twee weken heb ik al vijf kittens naar hun gouden mandje gebracht en heeft ze alleen Isis nog maar bij zich.... vooralsnog is madammetje REALLY NOT AMUSED !
   
04-04-2014 Quera geeft de kleintjes nog steeds af en toe een grauw en een knauw, ze weten dat dus duiken wel op tijd weg. Soms ook gaat het heel goed maar bij vlagen vindt ze het maar niets dat Enya babies heeft en zij niet. Gisterenavond werd Quera wakker en klom luid miauwend uit de krabpaal, zoekend om zich heen kijkend... Indy was de "gelukkige" ... die werd zo ongeveer binnenstebuiten gewassen, vast gehouden, nogmaals gewassen en Indy kon alleen maar denken aan alle grauwen die ze kreeg dus die kon er nog niet zo van genieten.... Ik heb er een foto van gemaakt - zal hem zo ook plaatsen - maar Quera heeft er inmiddels al meer "gegrepen" .... of ze nou gedroomd had??? geen idee maar dit is wel veel gezelliger in ieder geval....
   
03-04-2014 Zojuist hebben we de ent- en chip afspraak afgesloten met een voetenbadje... grote handdoek naast een bak water en iedereen even met de voeten in een klein laagje lauw water.... Het was warm bij de dierenarts en ook warm in de auto dus lekker even afkoelen was wel een goed idee... Isis mocht natuurlijk maar met één pootje omdat haar spalkje en watten niet nat mogen worden. Indy vond het maar niets, ze trok haar achterpoten tot boven haar oren, dat was echt geen gezicht en de jongens vonden het maar zo-zo... Toen ze de poten droog hadden, moest er natuurlijk wel stoer worden gedaan, daar ben je tenslotte een jongetje voor... Iedereen is nu in diepe rust na dit enerverende evenement. Ik moet zeggen dat ik trots ben op Enya's zestal. De vier jongens zaten in de grote bench en de twee meiskes in de kleine bench, mede om Isis haar pootje niet in het gedrang te laten komen. Er was een heel klein piepje op de heenweg van Indy en van een van de jongens, wie dat weet ik dus niet. Ze hebben allemaal keurig netjes hun onderzoekjes ondergaan, zelfs het stukje onderzoek dat alleen de jongens krijgen - het checken of de balletjes netjes zijn ingedaald - werd in stilte ondergaan terwijl ze normaal gesproken hier toch wel even bij piepen. Daarna de enting in de bil en de chip tussen de schouderbladen, bij iedereen grote stilte, echt ontzettend knap van het stel. Ivar is met vlag geslaagd en de rest met vlag en wimpel. Ivar kreeg zijn wimpeltje niet omdat hij een miniem navelbreukje heeft. Niets om je zorgen om te maken, zei Jochem, lekker los/soepel houden door massage...Daar Ivar dat helemaal geen probleem vindt - op zijn buikje kriebelen - gaan we dat lekker doen en dan komt het helemaal goed. Toen ging Jochem aan de administratie. Ik was er een kwartier voor de afspraak en de stapel boekjes lagen al voor mij klaar. Toen Jochem klaar was voor ons, had ik die ook al bijna ingevuld, althans de eerste bladzijde en hij moest de rest doen inclusief de chipformulieren. Helaas was er geen assistente beschikbaar om dat voor hem te doen want bij een zestal is dat toch wel veel werk. Ik had de ramen van de auto al weer open gezet zodat hij wat kon doorwaaien maar als je moet wachten voor het spoor, duurt het toch nog wel even en dan wordt het weer warm en ramen open kan niet want dan heb ik met zekerheid allemaal ontstoken oogjes... het was dus nu heel wat gepiep, Indy was het er zelfs helemaal niet mee eens maar toen ze door had dat ze haar pootje in mijn hand kon leggen, was het over en ging ze rustig liggen. Vanavond en morgen heerst er hier totale rust zoals altijd rond de entingen. Zalig met het spul knuffelen en als zij slapen, ga ik verder met de administratie want dat moet ook klaar voordat de kittens verhuizen. Ik heb gelukkig nog even...
   
30-03-2014

En dan zijn de kleintjes van Enya morgen al weer 11 weken oud, de tijd vliegt. Donderdag heb ik een vrije dag om met de kittens naar de dierenarts te gaan voor hun enting en chip. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan, altijd toch wel spannend voor iedereen, ook voor mij hoor… Zoals jullie in het nieuws hebben kunnen lezen, heeft Isis nu een spalkje en ze moet die nog 2 weken dragen. We hopen dat het pootje dan goed is geheeld en dat er geen operatie hoeft te volgen. Om die reden staat Isis ook “in de wacht” met beschikbaar zijn… we wachten eerst de ontwikkeling van haar pootje af. Verder heeft iedereen een gouden mandje  gevonden. Natuurlijk zal het afscheid lastig zijn, zoals iedere keer, maar ik weet dat er door allemaal ontzettend naar de “gezinsuitbreiding” wordt uitgekeken en als je weet dat de kleintjes fantastisch personeel hebben gevonden, dan komt het met het gevoel ook wel goed… We hebben weer een fotoshoot gedaan alleen de totaalfoto is niet gelukt. Ik zal het nog een keertje proberen maar niemand had er zin in en ze moeten wel meewerken natuurlijk… dat is een absolute vereiste…  De foto’s kunnen jullie weer op de kittenpagina vinden…. Enjoy!

   
28-03-2014 Vanmiddag hadden Isis en ik weer een afspraak bij dierenarts Kees en ik vroeg hem om bij het verwijderen van de spalk goed te kijken of ik het goed had gedaan... Hoezo moest die spalk verwijderd? Die zat super, die laten we mooi zitten hoor, zei Kees... Fijn te weten dat ik dus ook een spalk kan zetten... We hebben het hoe, wat, waarom nog een keertje doorgesproken en ik heb de opdracht gekregen nog twee weken te spalken. Op mijn opmerking dat Isis rent, springt en zelfs trap loopt met haar spalkje maar dat ze dat met haar poot als opgeheven vlaggenstok houdt en na een sprong pas haar voetje neerzet als ze geland is, vond hij ook dat je dat niet kon tegenhouden. Enige mogelijkheid is dat ze de bench in moet en dat is voor haar andere spiertjes niet goed... We kijken het dus gewoon aan en als er rust moet zijn, gaat ze met al haar broers en zus in de hele grote bench waar het hele spul dan direct in slaap valt... totaal geen protest dus... Met het eten ben ik lekker met haar aan het tutten. Ze haakt redelijk snel af aan het bord, waarom is me niet duidelijk maar dan gaan we lekker ff samen zitten en krijgt ze nog wat vleesje of vis uit de hand gevoerd wat zo naar binnen gaat. Als ze dan aangeeft dat het genoeg is, weet ik ook dat ze voldoende binnen heeft want met dat spalkje gebruikt ze wel veel meer energie dus er moet ook voldoende naar binnen gaan...Onderstaand wat foto's van Isis...
   
 
  What's all that fuzz about me?????? I can do everything !!!!
 
   
26-03-2014 Maandagochtend belde dierenarts Kees al vrij vroeg. De beoordeling van de radioloog was al binnen en het was niet helemaal duidelijk te zeggen: waarschijnlijk een scheurtje in de groeischijf en mogelijk letsel aan de banden. Ze konden operatief wat pinnetjes bevestigen zodat het vastgezet werd of we konden eerst kiezen voor een spalk... maar ja, wel drie weken spalk en bij katten werkt dat vaak niet omdat ze er aan plukken en dan nog weet je niet of het goed zal uitpakken..... Ondanks die mededeling zijn we toch maar eerst voor het spalkje gekozen en we mochten 's middags al komen. Nog een keertje alles doorgesproken en toen ging Kees een spalkje maken. Daarvoor was hij al met het plak-rekverbandje binnengekomen: blauw met autootjes... Toen Kees terugkwam met het spalkje vroeg ik aan hem of hij wel wist dat het een meisje was... dus geen blauw met autootjes maar roze met Hello Kitty... oh, ja, ummm tjsa, dan moest hij toch even kijken want hij wist niet of ze dat hadden. Toen keek hij mij ineens aan en ik keek hem lachend aan... wil je dat echt? ach nee Kees, doe er lekker blauwe auto's omheen, functioneert hetzelfde.... uiteindelijk kwam hij ook nog met een gele met kippetjes aan... kunnen we de laatste week in Paassfeer gaan...
Als ze er erg aan zou trekken, zou ik dinsdag het spalkje moeten vervangen en anders woensdag. 's Avonds meteen mijn buuf Bregtje gebeld om te vragen of ik haar handen in kon huren... tuurlijk kon dat ! (dank je buuf)... Isis kwam echter nauwelijks aan haar spalkje dus woensdagmorgen zat het nog heel erg goed. De praktijk even gebeld of ik dan toch moest vervangen en nee, dat hoefde dan niet. Woensdagmiddag echter ging hij zakken, ging ze eraan trekken en met haar pootje schudden dus woensdagavond, toen het kittenbezoek huiswaarts was gekeerd, eerst maar even samen de spalk opnieuw bevestigd. We hebben het goed gedaan samen. Ik ben trots op mijn eerste spalk-plaatsing... Morgen zal ik wat foto's van haar plaatsen maar ik ga zo de laatste ronde doen en dan naar bed... Morgen weer werken, morgenavond kittenbezoek en ook zaterdag kittenbezoek. Drukke planning dus goed voor de rust zorgen en op tijd naar bed als het even kan... Jullie zijn in ieder geval weer een beetje op de hoogte.... Vrijdagmiddag moeten Isis en ik ons weer bij Kees melden, ben benieuwd of ik de spalk net zo goed heb gezet als dat hij het had gedaan...
   
23-03-2014

Al weer een week voorbij, een week van enorm genieten want het is een zalig stel en toch ook zorgjes om het pootje van Isis. Donderdag voor alle zekerheid maar even naar de "bottenspecialist" die haar door de mangel heeft gehaald. Daarna deed hij ook een fotoshoot en de foto's waar wat op te zien was, zijn in het tabje nieuws te vinden. Natuurlijk ben ik bij haar gebleven tijdens het foto's maken en dat was goed ook want als je helemaal gerekt wordt dan is het fijn om een vertrouwde stem te horen en lekker je kopje in een bekende hand te hebben. Ze heeft het allemaal in stilte ondergaan en Kees vond haar een stoer grietje en dat is ze ook. De foto's zijn ter beoordeling naar een radioloog gestuurd en of - en zo ja wat - we kunnen doen, horen we na dit weekend. Ze mocht weer los lopen maar niet springen. Mijn slaapkamer is dus gevuld met de verschillende krabpaaltjes van de kittenkamer, de trapeze  en wat van beneden en de gang staat vol met de eetkamerstoelen en de rest waar ze op kan klimmen. Helaas is mijn snelheid en "sliding-vermogen" niet zo goed dus als ze met een van haar broertjes aan het stoeien is en met vier poten van de grond af gaat, ren ik er maar niet heen want dat red ik toch niet. Verder natuurlijk ook jammer voor de rest want anders was de grote krabpaal dit weekend een nieuwe uitdaging geworden. Dat mag nu dus echt niet... Straks krijgen ze weer hun Milbemaxje - om preventief te ontwormen en natuurlijk hebben we zelf ook een fotoshoot gedaan (dát scheelt in prijs :) ) - foto’s staan dus weer op de kittenpagina, enjoy !

   
21-03-2014 Isis lijkt geen last van haar pootje te hebben. Tot rust manen is best lastig dus als ze lekker bij me komt liggen om even op schoot een slaapje te doen, neem ik dat ook met beide handen aan. Het is zo'n zalige meid.
Gisteren is Marcel zijn kleintjes weer komen opzoeken en we hadden beiden toch onze bedenkingen of Ibbe wel de juiste keuze was voor hem. Hij gaf aan al vanaf het begin te twijfelen tussen Ibbe en de crème broertjes Iwan en Ivar maar toch vol overtuiging voor Ibbe is gegaan want het is zo'n zalig ventje, maar ja, dat vind hij van Ivar en Iwan ook. Toch hebben we samen besloten dat een combi van Indy met Iwan of Ivar een betere combi is. Morgen komt er kittenbezoek voor Iwan of Ivar en zij mogen hun keuze maken. Simpelweg omdat zij eerder hun interesse voor de twee blonde broertjes hadden aangegeven en zowel Ivar als Iwan een mooie combinatie met Indy is ...
   
20-03-2014 Afgelopen dinsdag heb ik contact gehad met mijn dierenarts Jochem en met hem doorgesproken hoe we met Isis verder kunnen. Uitgelegd wat ik had bemerkt, wat ze wel doet, wat ze niet doet en Jochem gaf aan haar een half uurtje uit de bench te laten en dan weer een uur erin. Maar... wel rustig houden... doe het maar als de rest ligt te slapen, dan is zij ook wel rustig... Ik vroeg hem of hij het zelf geloofde?... dat werkt namelijk niet met die kleintjes maar ok, we gaan het proberen. Mocht ik denken dat het niet goed ging, dan moest ik maar komen om haar nog een keertje te laten bekijken. De eerste keer dat ze eruit mocht, was het direct loeren waar de rest was. Ze holde erheen en plofte met een grote sprong boven op haar broer.... raak ! bijten en broer was wakker... toen de volgende en zo vijf verder. Wat vijf minuten geleden zo'n rustig tafereeltje was, was op slag veranderd in een dolle boel en Isis was aanstichter en hield de boel aan het rennen... na 10 minuten heb ik haar op schoot genomen voor de nodige rust en toen ik haar weer los liet, ging ze weer als een ongeleid projectiel aan de haal... dus maar weer de bench in voor de nodige rust.
Gisteren hadden we bezoek van een vriendin en daar een vriendin van die ik al wel eerder gesproken had. We hebben eens rustig zitten kijken en vonden dat het pootje toch wel heel erg raar stond. 's middags heb ik dus met de DA praktijd overlegd en een afspraak gemaakt met de "bottenspecialist". Van heinde en ver komen ze met honden die gewrichtsproblemen hebben naar Dieren om hier de operatie te laten doen. Dat zegt toch wel wat en we hebben dus besloten dat Kees de aangewezen persoon was om als tweede naar haar te kijken. Hij heeft haar pootje alle richtingen opgedraaid, voelde geen breuk maar het feit dat haar pootje 90 graden uitgedraaid staat, zat hem niet lekker... Dus foto's maken. Op de eerste foto's was eigenlijk niets te zien dus een vervolg sessie. Op die sessie was wel wat te zien, ze is duidelijk heftig op haar hak terecht gekomen want dat zie je in haar botjes. De foto's worden ter extra beoordeling naar een radioloog gestuurd. Met Kees heb ik alle mogelijkheden doorgenomen die ik zelf ook al wel had bedacht maar alles werd ter zijde geschoven omdat dat bij zo'n kleintje gewoon niet werkt... maar... wellicht dat de radioloog nog een ander idee heeft wat wel bij zo'n kleine hup uitvoerbaar is. Aan het eind vroeg ik aan Kees wat hij nu van haar vond en hij vond haar echt een stoer ding, ze had namelijk geen kik gegeven. Noch in de auto, noch op de tafel waar haar pootje alle richtingen heeft gezien noch op de tafel voor de foto's waar ze compleet uitgerekt werd omdat alles wel heel goed zichtbaar moest zijn. Ik ga haar zo op "wellicht later weer beschikbaar" zetten want we moeten eerst weten wat er precies loos is en dat hoor ik na het weekend - wat natuurlijk een vrij wijds begrip is.... Ze mocht in ieder geval wel gewoon los lopen maar niet klimmen dus straks eerst boven de gang leeg maken en in mijn slaapkamer zetten. De gang beneden laat ik gewoon vol staan want ook beneden mag ze nu vrij lopen maar niet klimmen of springen... Iedereen ligt nu te slapen dus het is nu even rustig.... maar voor hoelang...
   
  Onderstaand de foto's van haar hakje. Het hakje op de bovenste foto ziet er duidelijk niet zo strak uit als het hakje op de onderste foto... We moeten afwachten....
 
   
16-03-2014 De kittens zijn bijna 9 weken en het was alweer een bewogen week in het leven van de kleintjes en dan vooral in het leven van Isis. Door haar ongelukje moet ze nu van bench rust “genieten” en dat is geen genieten voor haar hoewel ze heel erg lief alles doormaakt hoor. Je merkt alleen dat de niet verbruikte energie zich opbouwt en als ze dan bij haar broers en zus ligt, moeten die er aan geloven en dan doet ze gauw te wild…Vanochtend dacht ik dat het er een fractie beter uit zag maar foto’s maken was toch erg griezelig. De meeste foto’s die ik van haar maakte, waren met mijn hand op haar lijfje omdat ze hollen-vliegen-rennen wil en dat dus niet mag. Als ze lekker bij mij in een vest of trui ligt, ligt ze ook rond te loeren wat ze kan uithalen want uit de bench is leuk maar dan nog stil moeten liggen is geen feest. Er is dus ook geen foto van het zestal, het is te riskant. Als ze van de bank af gaat springen, dan zijn we verder van huis. De kittens hebben sinds gisteren de hele kamer voor zich en dat was even wennen… de grote krabpaal staat nog wel afgezet maar dat zal niet lang meer duren. Omdat de boekenkast werd uitgeruimd door de ondeugden, staat die ook ingepakt met een lap waar ik een broek van wilde maken… niet meer mogelijk helaas…. Verder hebben we de verjaardag van Hiska en Hazy gevierd met lekkere snoepjes die iedereen en masse zalig vond. Het was dus lekker snoepen voor iedereen en voor mij enorm genieten… Ik hoop volgende week beter nieuws te hebben en ook betere foto’s want ze waren nog niet echt uitgeraasd vanochend, duidelijk te zien aan de foto’s van Igor, gelukkig lag hij ook nog 1 keer…  foto’s staan dus weer op de kittenpagina, enjoy !
   
15-03-2014 Vanochtend de kamer omgebouwd... het werd tijd, zeker omdat, als er een telefoontje komt op een ogenblik dat de kleintjes hun dolle half uur hebben zoals 's avond laat, ik door het deurtje van de ren naar binnen kan blijven gaan om ze tot orde te roepen... Zoals gisteren... echt geen doen omdat iedereen ook door het deurtje naar buiten wil als ze de kans krijgen en dan ook nog de telefoon aan je oor en een behoorlijk gesprek voeren...
Die grote kamer was wel eng, vond de kleine goegemeente.... ineens zoveel ruimte... maar inmiddels is dat gewend en zit iedereen overal en wordt er in mijn broekspijpen geklommen om op schoot te komen... heel gezellig allemaal... Iwan heeft sinds een paar dagen iets nieuws bedacht... hij klemt zich namelijk vast aan mijn enkel en laat zich dan meeslepen als ik rond loop... ik kan jullie vertellen dat dat lastig lopen is hahaha maar hij geniet er zichtbaar van en het is eigenlijk gewoon een kwestie van er continue op bedacht zijn zodat ik mijn voeten niet meer optil maar alleen over de grond voortbeweeg. Na een stap of acht kan ik mijn voet meestal wel uit zijn "omhelzing" bevrijden en laat hem dan uitgeput op de vloer achter...
   
14-03-2014 Lieve Hunter, Honey Bee (aka June), Hiska en Hazy:

   
14-03-2014 Zo, eindelijk even tijd om jullie bij te praten want er is veel gebeurd de afgelopen dagen. Dinsdag avond hoorde ik een plofje. Niet zo vreemd want een sprong met een gewicht tussen de 1100 en ruim 1300 gram resulteert nu eenmaal in een plofje. Dit plofje was echter anders want die werd gevolgd door een scheepshoorn op maximaal volume... Daar lag Isis met haar pootje in een rare bocht in de lucht... Ze had haar zeilvlucht niet goed berekend en was gevallen.. en zo te zien heel naar gevallen want dat pootje zag er niet goed uit... Iedereen is zich naar geschrokken want ze stonden direct allemaal met alle haren recht overeind om haar heen... Ik heb haar gauw opgepakt zonder aan haar pootje te komen en kreeg haar snel redelijk rustig. Toen eens kijken of ik iets kon zien wat ik al gauw opgaf omdat ik niets van botten afweet en het pootje wel in een hele rare bocht als een vlaggenstok de lucht in stak. Telefoon gepakt en dierenarts gebeld. Wat zalig dat Jochem dienst had... Kom maar gauw dus daar gingen we. Inmiddels was Isis helemaal stil en lag daar in de bench tussen de kussentjes in zodat ze in de auto niet zou draaien en op haar pootje moest steunen... Jochem heeft haar wel drie keer helemaal nagekeken, in verschillende houdingen en de enige keer dat ze piepte was toen hij checkte of ze gevoel in haar pootje had... je laat je ook niet zonder protest in je voet knijpen natuurlijk... Geen breuken te vinden, waarschijnlijk is ze op haar hak terechtgekomen want daar reageerde ze het meeste en ze is enorm geschrokken. We kregen de opdracht dat ze niet mocht rennen, niet mocht springen en niet mocht stoeien en dat benchrust het beste was. Voorlopig voor een week maar als het het weekend heel goed leek, mocht ze eerder wat doen en stukjes tijd uit de bench. De woensdag ochtend besteed aan het zoeken naar een bench, zo mogelijk even een weekje te leen wat niet succesvol was, en in de late namiddag verder want 's middags kwam het nieuwe personeel van Igor hun ventje bekijken en met hem knuffelen... Ze waren helemaal verbaasd dat ze zo enorm gegroeid waren, ja in twee weken komt er heel wat gewicht bij natuurlijk. Uiteindelijk heb ik 's avonds een grote bench kunnen ophalen in Eerbeek, hier vrij dichtbij en heb er nu gewoon eentje zelf. Ik ben meer van het crème, dan is er wat licht binnen maar deze is donkerblauw... we doen het er gewoon maar mee. Die grote heb ik na het soppen boven opgebouwd omdat ik donderdag werken moest. gisterenavond het ding weer afgebroken en naar beneden gesleept. ze is nu toch alleen maar in de nacht boven en daar heeft ze een kleiner benchje en beneden dus de grote. Ze is heel stoer en heel zoet hoewel ze vanmorgen wel wat stoute dingen ging uithalen. Als er niet met je gespeeld wordt, ga je stoute dingen doen natuurlijk en dat is in haar geval de houtkorrels uit de kattenbak scheppen en dan onder je mandje gaan liggen met al die korrels om je heen... helemaal leuk. Natuurlijk ligt ze niet helemaal alleen in de bench, ze heeft twee knuffels om haar gezelschap te houden... We hopen dus dat ze zondag wat beter te pas is. Ze steunt al op haar pootje, mag van mij bij de rest aan het grote bord eten en ik zet haar pootje dan goed onder haar lijfje en daar heeft ze geen probleem mee gelukkig.
   
09-03-2014

Morgen zijn de kleintjes al acht weken oud en ze gaan snel, heel snel. Ze kunnen traplopen, (sommigen racen van beneden naar boven) ze hebben de halve kamer tot hun beschikking en Igor is niet meer binnen de grenzen van de kittenkamer te houden… hij kan over het schot heen springen namelijk… onze stoere vent. Aan de andere kant staat er voor hem nog wel steeds een mand onderaan de trap voor als hij weer langs de smalle kant van de trap wil lopen wat niet altijd goed gaat. Iwan is de stoerste in de buurt van de stofzuiger en de ontwormingspilletjes werden vandaag door een paar van de kleintjes als een snoepje opgegeten… ze genieten van het nieuwe speelgoed en de mogelijkheid om met de groten de bank te bezetten en ik geniet daar weer enorm van. Kortom, het was een super gezellige week. Natuurlijk staan er weer nieuwe foto’s op de kittenpagina, enjoy!

   
07-03-2014 Ook nu weer even een aanvulling... ik bedacht ineens dat ze de tunnel nog niet hadden dus die tevoorschijn gehaald... Igor was direct wakker en ging er stoer op af om op zijn eigen wijze "het ding" te overwinnen. En die manier is om in de richting van het enge ding te slaan maar raken, ho maar... Toen broer Ibbe en zus Isis na even ruiken door de tunnel gingen, zag hij dat "het ding" niet aanviel dus hij kon ook voorzichtigjes mee gaan spelen. Na een minuut of 10 was iedereen helemaal druk met de tunnel en na nog weer 10 minuten was de tunnel opgenomen in het gespeel en werd er lekker doorheen gerausd... Iwan loopt op het ogenblik met een touwtje van de tunnel in zijn bekkie het ding voort te slepen... helemaal leuk...
   
07-03-2014 Het traplopen gaat al veel beter, Iwan is de grote trap-overwinnaar, die hopst op en neer en ook Isis doet het heel goed. De rest speelt liever boven op de overloop en trap lopen... ach, als je maar lang genoeg wacht, wordt je wel opgehaald en hoef je niet te lopen... Vanochtend deed ik de deur van de kittenkamer open en er heerste complete stilte. Toen ik goed keek, lag iedereen nog lekker te slapen maar als je dan vraagt wie er mee gaat, dan zijn ze ineens allemaal wakker... er wordt in mijn broekspijpen gesprongen, er wordt om knuffeltjes gevraagd en als ze die hebben gehad, gaat het spul weer lekker verder. Gisteren toen ik al naar bed was, hoorde ik nog bakgeluiden en om ze niet in de stank te laten zitten, ging ik er nog even uit... Mooi alles uit de bak gevist en gezorgd dat ik er ook geen last van had. Er wordt super gegeten, ze komen heel goed aan en natuurlijk zit er verschil tussen de meiskes en de jongens maar de kleintjes zijn een inhaalslag aan het doen en de "koppeltjes" wegen bijna even zwaar. Vooral bij Ibbe en Igor wordt het verschil almaar kleiner. Niet dat Igor niet eet, hij eet als een bootwerker, daar heb je geen problemen mee maar Ibbe eet helemaal fantastisch... Ze eten inmiddels ook de blikjes vis lekker mee, hebben ook al een versie met jelly gehad en gisteren voor het eerst kip. Nou, dat was wat... De helft viel direct enthousiast aan en de andere drie gingen van het standpunt uit: wat de boer niet kent....   Natuurlijk moesten ze wel proeven van mij... dat was een probleem. De kaken bleven dicht op elkaar maarrrrr.... de aanhouder wint en toen er eenmaal geproefd was, was het hek van de dam en stonden ze met z'n zessen zalig kip te eten. Enya houdt niet zo van kip maar die ging iedere keer maar even kijken wat die daar voor lekkers hadden.... toch trok ze er haar neusje voor op en heeft haar bordje vis gekregen maar even op een ander plaatsje want de kleintjes moeten ook gewoon kip eten natuurlijk... Enya eet nu wel steeds de Bibi mee en ik voel dat ze weer lekker aan het aankomen is. Goed gedaan meissie...
   
05-03-2014 Vandaag mochten ze  traplopen... dat was lachen. Gelukkig heb ik vloerbedekking op de trap zitten, ze kunnen zich dus goed vast houden maar oef oef... wat vonden ze het griezelig. Boven over de gang rauzen was leuker en de balustrade van de trap (spijlen dus open) heb ik maar even dichtgezet want het werd wat te griezelig en het is toch wel heel hoog als je van bovenaf naar beneden zou duikelen... Ook hier blijkt Igor een lekker dom jongetje te zijn want hoe ik hem ook iedere keer naar het brede deel leidde onderaan de trap, hij wilde over het korte deel en dat ging niet goed. Na de eerste keer duikelen ving ik hem wel op maar nu leg ik daar een dikke mand neer voordat ik de deur open en het zestal naar buiten stormt... Als het dan fout gaat, dan valt hij tenminste in de mand, dus zacht. Wie weet hoe het aan het eind van de week is, dan kunnen ze het vast en zeker beter ...
   
02-03-2014 Nog even een toevoeging op vandaag... na het avondslaapje zijn ze gaan hollen en bleek Igor ineens ook te kunnen zeilen, zowel van de bank af - jeetje, wat een grote sprongen - als de bank op. Super gezellig is dat mijn schoot veelbezocht werd en ik daar met een deel van de hummels zalig "op de bank hing". Na de late maaltijd was het spul nog lekker aan het spelen en toen ging Isis regelrecht naar de kattenbak.... sprong erin, ging graven en deed een enorme plas... NOU JA ZEG !!!!!! en daar heb ik de uitbreiding voor uitgesteld? Wat een verrassing.....
   
02-03-2014

Het was een bewogen zesde week in het leventje van de zesling van Enya.  Isis en Enya voelden zich echt niet lekker maar met wat extra vocht – ook gedurende die eerste nacht – ging het al gauw beter. De bench die in de kittenkamer stond, is weer helemaal gesopt en opgeruimd en de kleintjes hebben nu de hele kittenkamer wat ze wel bevalt. Ook heb ik vanmiddag – hoewel Isis nog niet altijd netjes alles op de bak doet – de kamer omgebouwd en de grotere krabpaal in elkaar gezet. Het is er tijd voor. De kattenbakken zijn inmiddels gelukkig ontdekt en er is heel wat nieuw speelgoed aangerukt. De kleintjes zijn moe van alle nieuwe indrukken en liggen nu allemaal te slapen. De bank is een nieuw fenomeen: de meiskes springen er zo op en Ivar en Iwan ook maar de grote Igor snapt dit nog niet helemaal. Je moet namelijk wel je nagels in de bank zetten anders duikel je er zo weer af. Of die bank dat zo leuk vindt… ik betwijfel het maar binnen een week is het springen zo geoefend dat ze er bovenop springen en niet meer zoals nu: springen-hangen-optrekken-nagels achterpoten in de bank-verder sjorren totdat je er boven op zit. Jullie kunnen het je vast voorstellen :-)
Verder heeft Igor zijn gouden mandje gevonden en gaat hij Fred als katervriendje krijgen. Er wordt dus nu al reikhalzend naar zijn komst uitgekeken - nog 6 weekjes wachten hoor maar het volgende bezoekje is al gepland zodat ook Igor lekker aan zijn nieuwe personeel kan wennen. Ook is er bezoek geweest voor twee van de kleintjes en we gaan het volgend weekend bij daglicht een bezoekje plannen. Hebben er volgend weekend weer twee hun gouden mandje gevonden? We wachten het rustig af. Natuurlijk heb ik ook dit weekend weer foto’s gemaakt, ze zijn te vinden op de kittenpagina… enjoy !

   
24-02-2014 Ondanks dat Isis gisteren ziek was, mama Enya ook, ik daarna er achter aan, hebben we toch laat in de middag de 6-weken-verjaardag gevierd. Toen ik me weer een beetje beter voelde, heb ik een catnip speeltje gepakt, dat hadden ze nog niet gehad. Niet een hele nieuwe hoor, ze moeten er maar rustig aan wennen... En dat is feest! iedereen moet met het catnip poesje spelen, vasthouden, trekken, slepen en trappelen... Daarna de avondmaaltijd. Voor Enya had ik al drie verschillende blikjes open gemaakt maar ze had geen zin, niets was naar smaak. De kittens kregen voor het eerst vis van Almo Nature, lekker zonder geur-, kleur- en smaakstoffen en ook geen extra toevoegingen. Gewoon tonijn met sardines in hun eigen kookvocht... Het was even wennen voor de kleintjes, althans voor drie ervan want de andere drie schoven direct aan en begonnen te smikkelen. Mams vond dit ook een goed plan, waarschijnlijk omdat de kittens dit ook kregen maar zij schoof ook aan en heeft lekker gegeten.
Bij Iwan zagen we zaterdag dat hij nogal bezitterig was richting speeltjes... nou, hij heeft zijn gelijke gevonden hoor... in Ivar. Ivar had een knisperbolletje vast en Iwan zou dat wel even af gaan pakken... nou, echt niet hoor... Hij heeft zich verzet tot aan het eind en ook gewonnen. Op een gegeven moment lag hij op zijn zijtje met de knisperbal in zijn bekkie en maar van zich af meppen.... Daar heb ik dus intens van genoten.. wel jammer dat het lachen nogal gevoelig was na het ziek zijn van afgelopen nacht maar het beeld maakte heel veel goed. Vandaag ook gewogen, door het ziek zijn, loopt Isis nu een stukje achter, komt wel weer goed...
   
23-02-2014

Bijna zes weken zijn ze al, wat gaat het toch snel. Afgelopen week hebben ze enorme stappen gemaakt, zowel figuurlijk als letterlijk. Begin van de week zeilde Ivar ineens van het krabpaaltje af. Best hoog voor zo’n kleine smurf… Later in de week sprongen er meer en vanochtend trof ik Igor op het onderste kussen van de trapeze aan. Later een van de meisjes samen met mams en nog even later lagen er twee op een krabpaaltje te slapen en vier op dat onderste kussen van de trapeze…. Helemaal verbaasd…  Verder lijkt Indy inmiddels redelijk zindelijk, Ivar nam de onzindelijkheid over en ging er lekker even naast zitten – kleine viespeuk – en Isis heeft na -tig keer terugzetten eindelijk weer eens wat op de bak gedaan. Verder is de hele club vandaag ontwormd en voelt Isis zich niet zo lekker… ze heeft net een hele tijd liggen slapen dus ik hoop dat het opgelost is nu en dat  het bakgebeuren haar dwars zat. Was ook best veel dus is heel goed mogelijk. Het is ook standaard dat alle kleintjes zo rond de 6 weken aan de dunne gaan, of je nu een paar dagen eerder,  later  of exact op de dag ontwormt, het lijkt standaard te zijn. Gelukkig is het er nu maar eentje. Vandaag ook weer foto’s gemaakt natuurlijk en wat is dit een “spinnend nest”: zodra je aan ze komt, gaat de motor lopen en wel op hoog niveau. Helemaal zalig en wat de foto’s betreft… enjoy!

   
21-02-2014 De kleur bij Iwan blijft op cream tabby blotched. Het zou mijn vriendin Beja niet verbazen als er bij DNA onderzoek toch zilver uit zou komen. Isis en Ivar krijgen ook "deze verdenking" mee. Mocht er toch eentje de fok in gaan, dan kan ik dat altijd nog laten testen want dan kan het belangrijk zijn...
   
21-02-2014 Zalig, weekend ! Gisteren de kittens weer gewogen. De kleine achterstand is helemaal ingelopen, ze eten ook als beren... Iwan is geen vleesfan, hij krijgt een paar hapjes van mij maar schuift daarna bij mama aan voor een hapje vis en hij eet heel goed brokjes. En natuurlijk het hapje bij mama, dat is toch echt het aller lekkerste. Mama Enya doet het werkelijk fantastisch. Als de kleintjes haar kraagje molesteren - er is niet veel meer over - sluit ze haar ogen en laat het gelaten over zich heen komen. Haar buik is niet meer zo behaard als dat was voor de bevalling en haar staart is inmiddels een derde van wat het was. Zo'n zwiepend ding is natuurlijk heel leuk om achteraan te vangen... Ach, als er weer rust is hier, groeit dat allemaal wel weer aan. Wat ook nog te melden is, is dat ik niet meer in helder blauwe kijkertjes kijk maar dat de oogjes allemaal aan het kleuren zijn...
   
19-02-2014 Vanochtend de ren opgebouwd. Had ik hem omgedraaid staan, wat slim.... haha... het deurtje ging naar binnen open en dat wil ik niet. Alles weer uit elkaar dus en nu omdraaien. Deze ren wordt iedere week aangepast zodat ze meer ruimte krijgen maar toch veilig zijn en met een week of 10 zullen ze de hele kamer hebben en dus in de grote krabpaal gaan klimmen, ik moet er nog niet aan denken want die is zo hoog... van vorige nesten weet ik echter dat ze het heel goed doen en dat er niet gauw wat gebeurd. Buiten dat zorg ik wel voor wat extra veiligheid.
   
18-02-2014 Gisteren al delen van de grote ren naar beneden gehaald en vanavond nog een paar delen en de rest van de voorbereidingen getroffen. Morgen ga ik de grote ren in elkaar zetten want ik wil dat ze wat meer ruimte hebben, ze genieten zo van het hollen boven in de kittenkamer. Vandaag ook overgegaan van de rieten mand, waar de babies eerst van boven naar beneden en vv in vervoerd worden, naar een bench want de mand is niet meer groot genoeg en ze proberen er onderweg uit te klimmen en dat is onveilig. Vanavond ook Ivar van de krabpaal zien springen. Het was even weifelen maar toen een ferme afzet en daar vloog hij, mijn stoere ventje...
   
16-02-2014 Morgen vieren we dat de kleintjes 5 weken oud zijn. Bezoek mag vanaf 6 weken en er zijn al een paar bezoekjes gepland. Het eten gaat heel goed, ze vinden de Bibi heel erg lekker. Zelfs Enya eet mee en dat is alleen maar goed. Vanmorgen zaten er vijf aan het bord te eten. Igor had geen zin, die wilde verwend worden en ik trap daar direct in, oh oh… Natuurlijk komt dan de tijd dat je ook zelf je behoefte moet doen (het liefst op de bak) en dat bleek toch wat erg lastig. Uiteindelijk is het er met wat hulp van warm water uit de kraan netjes uit gekomen gelukkig. Ze begrijpen nog niet dat het allemaal op de bak moet maar ik heb Isis een plas zien doen en Ibbe een grote boodschap. Verder heb ik wel het e.e.a. gezien maar niet wie het in de bak – of ernaast – heeft neergelegd. Ach, over anderhalve week snappen ze het wel allemaal maar nu is het nog even lastig voor ze. Vandaag natuurlijk ook nieuwe foto’s gemaakt ter ere van hun 5 weken… die staan op de kittenpagina… enjoy !
   
15-02-2014 Even een terugblik op de afgelopen dagen. Woensdag ochtend mijn "lach voor de dag" al heel vroeg gehad. Beetje gemeen want Ennie had het er maar moeilijk mee. Alle babies mochten namelijk los in de kittenkamer lopen nadat ze hadden gegeten. Jeetje... STRESSSSS !!!!!! Enya had geen idee hoe ze dat allemaal bij elkaar moest houden dus die sprong van links naar rechts om al haar kleintjes richting mij te duwen.. toen dat niet lukte omdat iedereen het op een hollen zette, heeft ze er maar een gegrepen die nu toch echt een uitgebreide wasbeurt nodig had... Al spartelend onderging haar dochter de wasbeurt maar lette beter op dan mams want ineens was ze vrij en zette ook zij het op een hollen... echt lachen - sorry Ennie... Uiteindelijk is ze naast me op het boxkleed komen liggen en kwam er rust, drie bij haar om nog een slokje na te drinken en drie bij mij op schoot.
Hiska blijft te ruw met de kleintjes om gaan dus die heeft nu haar eigen bench. Als ze te wild is, mag ze daar even tot rust komen. Hazy is ontzettend lief door direct te melden dat zij dan ook in de bench moet en daar liggen de twee grietjes dan in een lekkere dikke mand...
Quera heeft eieren voor haar geld gekozen en ligt nu bij Enya en de babies in de ren. Ik leg haar regelmatig even aan de kant want ze heeft sterk de neiging om de leiding van Enya over te nemen. Ik zie inmiddels ook dat de kleintjes bij haar aan het tutten zijn, blijkbaar is dat tutten wel heel erg gezellig...
   
09-02-2014

Time flies when you’re having fun en oh, wat genieten we. De babes zijn bijna vier weken oud en ze hebben afgelopen week grote stappen gemaakt, zowel figuurlijk als letterlijk. Ze zijn nu beneden als ik thuis ben en slapen in de kittenkamer. De bench die ze daar nu hebben, is drie keer zo groot als de werpkist. Ze kunnen nu dus hollen. Er wordt uitgebreid gespeeld, ze hebben tandjes dus die worden uitgeprobeerd wat gilletjes geeft want de tanden van je broer in je been of billen is niet fijn…. Dan bijt je terug zo hard je kan of geef je een mep en die komt ook wel eens verkeerd terecht dus het eerste oogje is al in behandeling, er zullen er nog wel een aantal volgen…Ook zijn ze vlees gaan eten, en brokjes, en Ivar heeft tot zijn grote schrik zonder hulp van mama een grote boodschap gedaan. Door de KMR was het wat dunnig, zat hij op zijn broer dus er zijn er al twee “door de wasstraat” gegaan. Toen ik het zag, heb ik hem gauw op de kattenbak gezet en ik hoop dat hij heeft begrepen wat de bedoeling is. Verder is Hiska op het ogenblik helemaal “into the babes” en kruipt zo vaak ze kan in de bench, ze vindt het echt helemaal spannend. Ook Quera heeft zich aan de babies overgegeven, je kunt ook niet altijd boos blijven natuurlijk en ze moet toch laten zien dat zij beter kan poetsen… Verder zijn daar eindelijk de namen. Op de website de uitleg van de namen. Roepnamen zijn Isis en Indy voor de meiskes, Igor en Ibbe voor de blauwe jochies en Ivar en Iwan voor de twee “rode jochies”. Bij Iwan is er nog een twijfel over de kleur maar die wordt over 2 weken opgelost, dan komt mijn vriendin determineren. Natuurlijk hebben we vandaag foto’s gemaakt die op de kittenpagina staan…. Enjoy !

   
08-02-2014 Eindelijk.. ineens was het duidelijk..
Sommige kleintjes hadden al een naam, de grote blauwe vent heette al een tijdje Igor, dat was al snel duidelijk en natuurlijk Isis, het stoere grietje. Verder was Ibbe al snel de juiste keuze voor het kleine blauwe jongetje. Hij is niet echt klein hoor maar heeft nu eenmaal een grote blauwe broer en dan ben je al gauw het kleintje... Gisterenavond zat het crème ventje na de voeding op mijn hand en we hadden een diepgaand gesprek vol met knuffeltjes. En toen was zijn naam ineens zo duidelijk. Hij gaat Ivar heten en zijn kleine broer Iwan. Het meisje dat ik eerst voor jongetje heb aangezien, gaat Indy heten. Natuurlijk hebben ook deze kittens een tweede naam in de Spaanse taal. In volgorde van geboorte wordt het:
*Iwan Querido
  - Iwan is de naam van een profeet en Querido betekent geliefd
*Igor Carinõso
  - Igor is een Russische jongensnaam en betekent "krijger met boog". Het is een pittig ventje maar ook zo ontzettend lief, vandaar de toevoeging Carinõso.
*Indy Féliz
  - De naam Indy is afgeleid van independent (onafhankelijk) Het is een blij, soms heel ingetogen meisje vandaar de toevoeging Féliz
*Ibbe Corazón
  - Het is gewoon een Ibbe en zo'n ontzettend schatje - vandaar de toevoeging Corazón (= hart)
*Ivar Pícaro
  - Ivar is de naam van een Noorse god, een heel pittig knulletje vandaar de toevoeging Pícaro - dit woord wordt in de Spaanse taal gebruikt voor pittig eten.
*Isis Píca
  - Isis is de naam van een beschermgodin uit de Nijldelta. Het is een pittig grietje vandaar de toevoeging Píca - ook dit woord wordt in de Spaanse taal gebruikt voor pittig eten.
   
06-02-2014 Gisteren werd het niets met de foto's. Hazy lag op mijn oude laptop en die heeft een zalig fotoprogramma die ik helaas niet op mijn huidige laptop heb zitten. Maar nu... nieuwe foto's op de kittenpagina... wel even een eind naar beneden scrollen..
   
05-02-2014 Het was een grote dag gisteren, een grote avond eigenlijk want ik moest gewoon werken... Gisterenavond mochten de kleintjes voor het eerst naar beneden. Mams liet mij de kleintjes in de mand zetten, daar had ze de hele dag al aan mogen wennen want die stond ingericht bij haar werpkist. Toen naar beneden, en mams toch maar mee hoewel ze wel wat twijfelde... wacht even, die horen bij mij in de kist, waar ga je heen nou? Alle grote dames moesten even wachten, eerst mocht Enya kwartier maken met haar kinders en dat ging redelijk snel. Na een half uurtje mocht Sola er bij komen. Gelukkig was ze niet zo zenuwachtig als anders bij de kennismaking en ging zo liggen dat ze de bench in kon kijken... Daarna mocht Quera kijken. Die vindt het maar raar dat haar dochter het ook kan en nog wel met 6 stuks. Hier lijkt een lichte afgunst te zijn... Daarna Hazy en Hiska. Het lijkt of Hiska de kleintjes een bedreiging vindt, die moet nog even leren hoe ze er lief mee om moet gaan en werd dus ook op de rand van de bank gezet. Vanaf hier mag je kijken, niet dichterbij. Hazy daarentegen had zich een strategisch plekje uitgezocht: in een lekkere mand die ik bij de (afgesloten) ingang had neergezet. Neusje tegen het gaas aan en gebiologeerd kijken naar alle bewegingen. Na verloop van tijd ging ze in de bench liggen, was niet helemaal het plan maar ach, eens kijken wat ze doet... Heel voorzichtig, stukje bij beetje, kroop ze over haar buikje dichterbij en had op een gegeven moment haar poot op een van de kittens zo van, die ga ik eens even confisqueren... Toen moest ze toch een keuze maken: of weer in het hoekje liggen, of er uit... Nou ja, dan maar in het hoekje...
Maar er was nog een groot evenement want de kleintjes kregen hun eerste vleesje. Wel wat vroeg maar als ze er zelf zin in hebben.... Nou, ons kleine blauwtje ging er - na het eerste hapje - met zijn poten middenin staan, was daar aan het schrokken en wee degene die te dicht bij kwam, die kon echt een hengst krijgen... Ik heb er zo om zitten lachen... Vanochtend stonden er al drie van het vleesje te eten... uhhh vier want nu haar kinders vleesje eten, moet Enya natuurlijk ook. Ik heb maar gauw nog een stuk uitgelegd voor de volgende voeding.
Wat is het genieten van dit stelletje, het grootste deel drinkt zelf het voedingsspuitje leeg en met een enorme vaart ook nog eens, ze drinken lekker bij mams, het is een geroezemoes van spinnende kleintjes en ook het vlees vinden ze lekker... Dat gaan we heel rustig aan wennen en over een paar dagen komt er ook een kattenbakje natuurlijk, want dan moeten ze leren dat je na het eten op de kattenbak gaat... Vandaag hoop ik wat leuke foto's te kunnen laten zien...
   
02-02-2014

De kleintjes zijn morgen al weer drie weken en de ontwikkeling gaat snel. Ik zag gisteren onze grote blauwe knul bijna een “vliegval” maken om een goed plekje te krijgen aan mama’s melkbar. Hij begrijpt absoluut dat het slim is om zijn gewicht in de strijd te gooien voor het beste resultaat. Hij wierp zich echt boven op de rest… gelukkig hebben de kleinere het wel door inmiddels en houden goed vast…  De voorbereidingen voor de verhuizing zijn in volle gang, de wasmachine draait weer overuren. Verhuizing van de slaapkamer naar de kittenkamer en naar beneden natuurlijk. Ze zijn er aan toe, de kleintjes. Mams laat alles heel lief toe want er wordt steeds maar weer over haar heen geklommen, vanochtend lag een van de lichte ventjes op haar snoetje. Die heeft ze dus ook maar even opzij geschoven. Ze zal het vreemd vinden om een beetje te moeten delen als ze met z’n zevenen beneden zijn, denk ik, maar dat went ook wel heel snel. De eerste dag mogen de groten alleen maar vanaf de buitenkant toekijken en mag mams rustig wennen aan de nieuwe situatie. Komt vast allemaal goed.

   
02-02-2014 Gisterenavond bij de laatste voeding, zat het grote, blonde kereltje weer aan mijn hand te sabbelen... op een gegeven moment... au ? Meneertje moest even laten weten dat hij tandjes krijgt en beet mij in mijn vinger. Dat was dus enorm lachen. Dinsdagavond dus maar eens vlees voor ze uitleggen en dan woensdag de eerste vaste voeding. Ik ben benieuwd...Vandaag was ook op een ander gebied een grote dag: Ze mochten voor het eerst buiten de kist. Mams zag het niet... nee, laat ik het goed zeggen, wilde het niet zien, want ook toen de laatste twee klaar waren met eten en zij dus niets meer bij haar in de kist had liggen, bleef ze stoïcijns liggen. Uiteindelijk vond ze dat ze het niet kon maken om toch niet even over de rand van de kist te kijken... mij vervolgens aan te kijken met een blik van... vind je dat nu echt moeten? en toen ik zei dat ze er toch ook bij kon gaan liggen en dat ze geen kan op konden, heeft ze dat ook maar gedaan maar pffffff wat was het fijn toen ik ze weer in de werpkist legde... hèhè, weer rust... ik heb ze weer allemaal bij me.
 
31-01-2014 De ontwikkeling gaat nu heel snel - altijd zo wonderbaarlijk :) Zoals er wel koppies opgetild werden als ik in de slaapkamer aan het stofzuigen was, zo stonden er woensdag zes babies te "head-bangen" voor de wand van de werpkist. Mams lag er achter en lag mij met een boze blik aan te kijken: "moet dit nu echt?" Ze kunnen er niet doorheen kijken maar weten dus wel zeker waar het geluid vandaan komt. Ook worden er nu echt voeten gewassen, er wordt achter oren gekrabd met de achterpoot en we zien al echte stoeipartijtjes. Vanzelfsprekend gaat het nog niet echt handig allemaal want er zijn wat delen van je lijf topzwaar als je op deze leeftijd bent. Zo probeer je door de kist te hollen, bedenkt dat je dan wilt stoppen en dat lukt met de voorkant. Helaas werkt de achterkant niet helemaal mee want die enorme billenpartij dendert nog even door waardoor je dus regelmatig helemaal omgaat want ja, tegen zo'n billenpartij kan je niet op natuurlijk. Verder is het heel duidelijk dat de dametjes veel pit hebben, de jongens lijken heel erg mellow... lekker knuffelen als ze dat krijgen en ach, als die kroelende mensenhand met een ander bezig is, dan wacht je rustig af tot je nog weer een keer een kriebel krijgt, want die komt zeker. Bij de meiden is het andere koek. Die willen aandacht, en wel onverdeelde aandacht hoewel de een wel wat rustiger is... Verder zijn we natuurlijk met de namen bezig, wie krijgt welke naam en meestal heb ik dat met drie weken wel rond maar nu.... Ik heb gelukkig nog een aantal dagen... Overigens hebben twee heren en 1 dame al een roepnaam, het tweede meiske heeft nog twee namen maar ja, de roepnamen moeten ook nog stamboomnamen worden. Ik ga er vanavond maar eens rustig voor zitten.
   
28-01-2014 Vanaf dag 2 had ik al mijn twijfels... twijfels of ik het wel goed had gezien maar na die twijfel kwam iedere keer toch de overtuiging dat het goed zat. Tot van de week. Ik ben "gewapend" met een zaklamp in de werpkist gaan hangen (visualiseer maar niet want het zag er vast en zeker niet uit :) ) en toen ben ik gaan kriebelen bij de zwartjes en ach ter vergelijk ook maar bij de vier andere en nu is het toch wel heel erg duidelijk: het black tabby jongetje is een black tabby meisje... We hebben dus twee meiden ! Ik wilde wel steeds kijken maar bij het optillen van een staartje of pootje was het of ik een schakelaar omzette dat de scheepshoorn deed afgaan... In het begin van de poging lijkt het goed te gaan, zachtjes en voorzichtig tillen en dan - of ze op elkaar gewacht hadden - daar gaan de scheepshoorns af. Mams eerst in de zenuwen oh jee oh jee, wat gebeurt er nu toch? om vervolgens te bedenken dat dat vast en zeker mijn schuld was en dat te belonen met een boze blik. Dat was dus echt geen optie. Maar nu met die zaklamp: dat ging prima! voorzichtig kietelen en benen en staartjes tillen hoewel dat met het kietelen ook wel vanzelf gaat inmiddels hoor en dat allemaal tegelijk... Echte meiden hoor. Ik ga het meiske dus maar van haar blauwe poesje op de kittenpagina ontdoen en een roze poesje geven...

  is dus toch een

   
26-01-2014 De kittens zijn morgen 2 weken oud. Omdat ik weer moet werken, gaan we dus op zondag de fotoshoots doen...Die ene dag maakt ook niet zoveel uit en het kan nu eenmaal niet anders. Het bippie van de kleine man is helemaal hersteld en we zijn klaar met de medicijnen en het zalven. Gelukkig dat er nu iets meer rust kan komen. Vandaag heeft Enya voor het eerst vlees gegeten, hoewel niet van harte maar toch… De melk gift is nog steeds niet die overvolle melkbar met slagroom die Quera altijd bij zich draagt, waarbij je kittens keer op keer moet aanleggen en haar barretje moet koelen omdat ze er echt last van heeft…. Enya heeft een heel soepel barretje, absoluut niet met slagroom gevuld dus blijf ik bij voeden maar wel zo dat ze het meeste bij mams moeten halen. Nog een ruime week en dan gaan we al afspenen en vliegt het gewicht er aan, let maar op. Ze zijn allemaal zalig rustig, ’s nachts hoor ik soms wat geruzie om de beste plek aan mama’s melkbar maar er zijn er wel die mijn bij voeden heel erg lekker vinden…
   
22-01-2014 Het duurde niet lang voordat de rest had ontdekt wat de kleine man gisteren al had ontdekt. In dit nest hebben ze geen voorkeur voor een plekje maar iedereen wil nu wel aan de onderste plekjes liggen. Die zijn absoluut favoriet. Het zou fijn zijn als het geven van de medicijnen klaar is en we niet meer hoeven te zalven. Hoewel ik nu exact weet waar ik moet zijn, vindt hij het zalven toch nog steeds niet zo'n superplan...
   
21-01-2014 Vanochtend was het kleine blauwe ventje heel goed aangekomen. Goed zo jongen, zo doe je dat... maarrr.. hoe doe je dat ineens...? Toen hij wat later bij mams ging drinken, zag ik dat hij een van de onderste tepeltjes had gevonden... Niemand wilde daar liggen terwijl het toch eigenlijk de beste plaatsen zijn en de bovenste tussen de voorpoten liever geweigerd worden... Ze liggen echter steeds ruzie te maken om een plekje aan de bovenste plekjes... De kleine blauwe man heeft het gelukkig eindelijk gevonden en ik hoop dat de concurrentie een tijdje weg blijft zodat hij zijn grote blauwe broer kan gaan evenaren... dat lukt hem vast.
   
20-01-2014 De kittens zijn inmiddels 1 week oud en er is veel gebeurd. Gelukkig komt de melk nu op gang en is mams handiger geworden in het gaan liggen naast haar babies ipv er bovenop. Een enkele keer vergist ze zich nog maar dan gaat er zo'n enorme scheepshoorn af dat ze al weer gauw staat om te zien wat er toch allemaal loos is. Onderstaand hebben jullie kunnen lezen hoe de ontsteking in een van de bippies van de kittens een abces werd, knapte en daarna een krater achterliet. Dat ziet er nu allemaal weer heel goed uit, hoe ontzettend snel gaat dat bij die kleintjes. Ik verwachtte het al maar gisterenavond laat werd ik verrast met een echte knipoog door een van de crème jongetjes en vanochtend keek hij heel voorzichtig met half open oogjes de wereld in, prompt tegen de wand van de werpkist aanlopend natuurlijk. Zoals bij ieder nest volgen de namen later. Ik wil de kleintjes graag eerst een beetje leren kennen, een naam draag je tenslotte voor je leven.
   
17+18-01-2014 Gisteren en vandaag een paar lieve foto's gemaakt, ze staan op de kittenpagina onderaan. Nu zijn de kleuren weer wel goed, het voorstelrondje ziet er qua kleur een beetje raar uit maar op de een of andere manier ging dat niet anders... Komende weekfoto's worden vast goed...
 
18-01-2014 vervolg... Zojuist contact gehad met Marcel want toen ik wilde gaan koelen, was het abces in zijn bippie ineens verdwenen. Natuurlijk allemaal viezigheid in de werpkist maar mams had het redelijk goed weggelikt... Helaas zat er nu wel een gapend gat van een 3 mm doorsnede en in z'n mini bippie is dat werkelijk een krater. Even met Marcel doorgesproken wat ik allemaal ging doen de komende nacht en morgen ochtend en de afspraak voor morgen nogmaals bevestigd. Toen ik zojuist bovenkwam, was het huidje alweer strakker aan het trekken en zag het er al beter uit. Ik bescherm zijn bippie nog wel vlak na het zalven want anders is het zo weer weg natuurlijk want mams moet die lucht niet en wil het meteen weer schoon hebben... Dit is wel een opluchting en ik hoop dat die viezigheid die er uit gekomen is, niet zoveel woog dat hij veel is afgevallen. We zullen het zien vanavond want hij is inmiddels wel de lichtste van het stel geworden... Ach, als hij zich morgen of overmorgen beter voelt, zal hij ook wel veel meer gaan eten en een grote en stoere vent worden... Wacht maar tot je vlees kan eten jongen, dan ben je zo weer even zwaar als de rest van je broers...
   
18-01-2014 Vanochtend al weer met de kleine man naar de dokter geweest. Hij was erg verbaasd over wat hij zag en heeft geen idee hoe dit komt. "Bij een buitenkat zou je zeggen dat hij in een doorn heeft gezeten" zei hij. Het is dus inmiddels een behoorlijke ontsteking geworden, een aardig abces. Morgen hebben we weer een afspraak en als het dan rijp genoeg is, wordt het opengemaakt. Heb het het manneke nog maar niet gezegd en ik probeer het ook nog even uit te bannen, als ik eerlijk moet zijn... Ik wilde morgen foto's maken maar dat stellen we denk ik maar even uit tot maandag. Ik ben volgende week nog vrij dus een dagje uitstellen is niet zo'n probleem. Voor nu moet hij dus van alles, en dat met zo'n klein mannetje maar hij slaapt goed en vecht ook goed om zijn plekje aan mama's melkbar.... We moeten het maar gewoon afwachten.
   
17-01-2014 Het aankomen is nu redelijk. Twee heren hebben geen behoefte aan bijvoeding... die doen het wel zelf... en hoe !!! Bij de controle vandaag zag ik bij een van de jongetjes iets heel raars en daar al mijn ideeën op niets uit liepen hebben we saampjes een bezoekje aan Marcel, onze dierenarts, gebracht. Het kleine ventje heeft een ontstoken bippie, en hoe. Oorzaak het te uitgebreid wassen door Enya. Het lijkt wel of hij iedere keer opnieuw werd gewassen... We hebben een zalfje mee, dat moet intrekken dus ik zit na het opbrengen van de zalf naast de kist om een bippie voor 10 minuten te beschermen. Daarna is het zalfje voldoende ingetrokken dat het ook wat doet. Ook zijn we aan het koelen om de zwelling tegen te gaan - vindt meneertje niet zo'n jofel plan maar al heel snel na het koelen en/of het zalven gaat hij liggen slapen en lijkt hij alles vergeten. Morgen hebben we voor alle zekerheid een controle afspraak bij Marcel. Het lijkt wel rustiger te worden, dat mini bippie...
   
15-01-2014 Ze zijn nu 48 uur oud en het aankomen is erg wisselend. Reden is duidelijk dat Enya nog niet voldoende melk lijkt te hebben dus we beginnen met een kleine ondersteuning te geven. Enya vindt de KMR ook helemaal lekker en dat geeft haar ook extra kracht die ze zeker nodig zal hebben met haar zesling. Madammeke wil namelijk niet alle lekkere dingetjes eten die Quera altijd eet als ze zwanger is en als ze babies heeft en vooral het verse vlees doet heel veel goeds voor de melkproductie. Voor Enya dus alleen KMR - mevrouwtje geniet ! :)
   
15-01-2014 Vandaag de eerste foto's gemaakt en ik merk dat ik er weer even in moet komen. Mams vond het ook niet echt een geschikt plan eigenlijk, ze was blij dat alles weer "normaal was" en dat ze al haar babies weer terug had. Ik hoop dat de eerste weekfoto's wat soepeler zullen verlopen, voorlopig moeten jullie het hiermee doen, het moest namelijk wel heeeeel snel en ja, dat zie je dan (OEPS)...
   
13-01-2014
  Vandaag op de 64ste dag, is Enya in 3,5 uur bevallen van haar tweede nest, een zesling. Na vijf kereltjes werd het nest afgesloten met een dametje. We weten nu dat ze ook verdunning draagt want zoals het er nu naar uit ziet, bestaat het nest behalve uit twee maal black tabby (waaronder het poesje), ook uit twee maal cream tabby en twee maal blue tabby. Wellicht dat hier nog iets in verandert want ik heb nog geen voetjes en verhemelte van het meiske bekenen - ze zou immers ook tortie kunnen zijn wat in kleur nog niet zichtbaar is maar al wel bij de voetjes en het verhemelte - en zilver is ook vaak pas later zichtbaar. We zullen het zien. Voorlopig eerst maar even wat rust voor mams en de babies.
 
05-01-2014 Zojuist babies gevoeld, ja, met een s... zowel in mijn rechter als in mijn linkerhand was er eentje aan het schoppen. Enya ligt veel op de grond en ze was net op haar buik gaan liggen. Ik zag haar flank bewegen, ben er zachtjes heen gelopen en heb mijn handen zachtjes om haar heen gelegd...ze vond het goed en toen waren ze daar.... Eindelijk...
Verder vandaag bezoek gehad van een meneer met een baard... Daar Hiska echt iets met haar heeft, heeft deze meneer met baard het moeten doormaken. His heeft hem helemaal beroken want die baard, die was toch wel heel spannend... Ik heb zo moeten lachen en Rob had zoiets van "moet dit?" nee hoor, je mag haar ook wegduwen... maar hij heeft het rustig uitgezeten. Zelfs toen ze de tweede keer bij hem op bezoek kwam...
   
03-01-2014 het is hier inmiddels een dozenpaleis. Overal staan ze, natuurlijk speciaal voor Enya maar alle meiden vinden het helemaal te gek. Enya heeft vandaag kennis gemaakt met de werpkist en vond het helemaal te gek. Ook hebben we voor het eerst even geholpen met wassen want dat begint inmiddels wat moeilijk te gaan. Ze vond het wel heel erg lekker. Gisteren heb ik voor het eerst leven gezien en ook een paar trappeltjes gevoeld want ik mag nog steeds niet echt aan haar komen. Dat vindt ze gewoon niet zo'n goed plan. Wel fijn dat ze de hulp met wassen fijn vindt. Hiska is voor de tweede keer een beetje krols en Hazy begint nu ook. Het zijn maar hele korte ogenblikken, een half uurtje, 45 minuten maar het klinkt zo ontzettend lief... Omdat Hazy zo'n raar miauwtje heeft - als je dat al zo kan noemen - is het krols zijn ook met dat geluidje en och, dat klinkt zo lief. Hazy weet nog niet zo goed wat ze ermee aan moet ...
   
01-01-2014 Het is weer voorbij, het overweldigende vuurwerk. Ik vind het siervuurwerk altijd mooi om te zien als het maar niet te dicht in de buurt is en vooral niet teveel herrie maakt maar allereerst natuurlijk iedereen een fantastisch 2014 met veel gezondheid en liefde voor mens en dier....
Ik heb nog nooit zo'n vuurwerknacht meegemaakt met de dames... Normaliter zijn we met z'n allen aan het spelen met hengels waar we de laatste 2 weken niet mee hebben gespeeld. Dan gaat het spelen een beetje op de bon om het echt een feestje te laten zijn zodat de aandacht echt bij het spelen ligt. Nou... dit maal niet. Enya wel hoor, die was met haar dikke buik aan het springen dat het een lieve lust was. Natuurlijk hield ik het heel erg laag maar zij vond dat maar onzin. Je merkt echter dat het energieniveau niet zo hoog is als anders want al na 15 minuten hield ze het voor gezien. Sola en Quera speelden ook lekker mee maar die hielden er al eerder op met zo'n blik van... ach, er speelt er nog eentje met je vrouwtje, wij gaan lekker in de krabpaal liggen, is wel goed toch? Ja schatten, die lamme arm organiseer ik niet voor mezelf maar alleen voor jullie... De jonge dames dachten er wat anders over. Die hoefden niet te spelen en ondanks dat Hiska de stofzuiger bijna aanvalt en er helemaal niet bang voor is, vond ze dit toch wat te veel van het goede... wat een stel.
   
26-12-2013 Enya heeft inmiddels drie dozen staan maar soms staat ze vertwijfeld rond te kijken omdat alle dozen door de andere dames zijn ingenomen. Er moeten er dus nog maar twee bijkomen zodat iedereen in ieder geval een doos heeft. Iedereen wil namelijk in de kamer liggen en niet in de gang of boven. Die dozen worden alleen gebruikt als ik er niet ben en ze meer boven liggen. Ik heb haar vandaag weer een keertje mogen wegen en ze komt goed aan. Nu ze eenmaal op de weegschaal lag, komt ze er ook niet meer af, rare griet. Ook heb ik haar buikje mogen voelen. Haar favoriete houding is namelijk op haar zij en dan kan je sowieso niets voelen. Het is nog te vroeg om beweging te voelen, nog even een weekje wachten. Omdat ze het niet op prijs stelt dat ik aan haar buikje kom, doe ik dat ook maar niet te vaak. Het mag echter wel als ze bij mij slaapt en in mijn armen in bed ligt. Maar ook dan ligt ze niet op een manier dat je goed beweging kan voelen. Ze vindt het dan overigens wel heel erg fijn als ik haar buikje aai en masseer. Sinds vandaag zingt Quera ook de ballen weer uit de boom, ze is krols en gaat weer steeds bij Sola liggen. Ook Hiska is al licht krols geweest, Hazy heeft nog nergens last van en die laat zich inmiddels de kaas echt niet meer van het brood eten. Heel erg leuk om te zien hoe dit meiske zich ontwikkelt. Zalig dat ze nog hier zijn. Ik heb ook een fotosessie gedaan met de twee meiden wat me niet in dank is afgenomen. Ze begrijpen niet waarom dat moet en wensen dus niet fotogeniek te zijn... Omdat ik me niet echt lekker voel, stel ik het uitzoeken van de foto's even uit tot morgen of overmorgen... even geduld dus nog.
   
21-12-2013 Vandaag heeft Enya haar eerste doos gekregen. In de loop van komende week gaat ze er wel meer krijgen door het huis heen. Zo kan ze zich lekker terugtrekken als ze daar behoefte toe voelt. Afgelopen woensdag heb ik Sola weer gewogen, die houdt daar niet zo van dus dat doe ik ook niet zo vaak maar ineens voelde ik body.... durf het bijna niet te zeggen maar het hele dunne is er vanaf.... We zijn inmiddels met de laatste mogelijkheid bezig en dat is nogal heftig, ze zit nu aan de prednison. Eerst een spuit die drie dagen zou werken zodat we konden zien of ze bijwerkingen had. Die had ze niet dus nu is ze bezig aan een spuit die een paar weken werkzame stof afgeeft en dat lijkt te werken. Ze vraagt om eten, hapt het ook lekker weg en komt dus beetje bij beetje aan. Natuurlijk eet dit dametje alleen wat ze echt lekker vindt dus we hebben een mooie bestelling bij een diervoederbedrijf geplaatst zodat er voldoende in huis is. Ook Enya vindt dit eten lekker dus die krijgt dan ook een beetje mee.
   
 

Cattery Tormenta wenst u

prettige Kerstdagen en een fantastisch 2014

   
 
 
                     Wij hebben nog twee dames beschikbaar ! 
                     (zie nieuwspagina en kittenpagina voor meer info)             

 

14-12-2013   

Nu toch wel hoor, Enya is zwanger. We hopen half januari babies te verwelkomen. Ook dit keer mag ik mijn handen niet om haar buikje leggen, ze vindt dat echt niet nodig... rare meid.... misschien over een tijdje wel, ik ben benieuwd. Ze krijgt regelmatig wasbeurten van Sola en Quera en laat zich dat lekker welgevallen. Hazy en Hiska moeten uit haar buurt blijven, zijn blijkbaar niet belangrijk genoeg.

   
08-12-2013 Enya is inmiddels naar haar vriendje Levi geweest maar het is nog wat vroeg om definitief iets aan te kondigen... ook dit wachten we nog even af...
   
25-11-2013 Ik maak mij nog steeds zorgen om Sola, hoop toch echt dat we een keer een doorbraak hebben en als het even kan nog in dit jaar. Jochem, de dierenarts ziet ook dat ze zich niet lekker voelt en dat geeft ze zelf ook wel aan maar wat er ook getest is, het is allemaal goed. Het eten gaat iets beter, althans de eerste twee dagen na haar medicijn. Ze mag het maar 1x in de drie dagen en die laatste dag, dat is nog een hindernis. Soms dan denk ik dat het ineens een beetje beter gaat met haar en daarna is ze weer helemaal zielig. We wachten het rustig nog maar even af.
   
10-11-2013 Zo, met onderstaande info zijn jullie dus een beetje bijgepraat... ik hoop jullie vanaf nu weer wat frequenter op de hoogte te houden...Lieve groet van ons zessen....
   
Hiska & Hazy De kleine dames zijn inmiddels grote dames geworden en lekker in de puberteit. Tot mijn enorme verwondering wonen ze nog steeds hier, heel vreemd want het zijn zulke zalige meiden en ik gun ze zo een plekje onder de vleugels van mama vandaan. Hiska is en blijft een enorme ondeugd die de grenzen keer op keer onderzoekt met een snoetje van: "ik weet wel dat je hebt gezegd dat dit niet mag maarruh.... zou je daar toch niet nog een keertje over denken? want dit is toch best leuk en dat mag toch best????" Nee pop, dat mag niet... "oh... ok, dan doe ik het wel niet..." om het keer op keer opnieuw te proberen. Beide dames zijn zalig knuffelig. Laatst had ik vriendinnen die ze nog niet kenden op bezoek en die zaten op het laatst op het randje van de bank want iedereen lag er bij en op een 2,5 zits wordt het wel vol met twee mensen en 4 katten - Ennie had namelijk geen zin, kwam wel steeds knuffels halen maar erbij liggen, vond ze echt te druk. De twee kleine meiden hebben echter hun plek op de bank niet afgegeven en hebben zalig genoten van alle knuffels. Daar de meiskes dus nog geen eigen nieuw thuis hebben, geeft dat mij de mogelijkheid om zalig van ze te genieten en ze zijn zo ontzettend leuk en lief en knuffelig.. Ik besef dat ik bevooroordeeld ben ...
   
Quera & Enya De dames slaan de zomer altijd over qua krolsheid en dat is wel lekker want dan kunnen de ramen gewoon open. Met het geloei van m.n. Quera is het voor buren nou niet echt je dat hoewel de buren die tegen mij aan wonen, niets horen terwijl Queertje het liefst in de gang staat te loeien, met de 3,70 m hoogte galmt dat lekker.... Enya zou bij haar eerste krolsheid na de zomer naar de kater gaan en toen het eindelijk zo ver was, was het dan ook een behoorlijke domper dat het niet kon. Sandra hoorde wat gesnuf en daar we beiden erg van "de zekerheid" zijn. hebben we besloten om de krolsheid maar aan ons voorbij te laten gaan - voor alle zekerheid - en de volgende af te wachten. Inmiddels wordt ik al sinds vrijdag muzikaal begeleid door Quera die enorm staat te loeien. Ook zij moet er weer in komen want ze is niet zo schor als dat ze anders is... Dat neemt niet weg dat het een enorm lawaai is. Gelukkig is ze 's nachts lekker stil dus houdt ze de buren niet wakker. Overdag is haar geschreeuw niet zo erg, ze is niet de enige die lawaai maakt...
   
Sola Vorig jaar heb ik actie ondernomen omdat ik zag dat Sola niet lekker in haar vel zat. Na een specialist in Nijmegen bezocht te hebben, bleek dat ze last van forl's had en zijn al haar kiezen verwijderd. Dat ging helaas niet zonder slag of stoot maar hiermee zouden al haar probleempjes opgelost zijn.... Ik heb het echt de tijd gegeven, dat was de opdracht ook, maar was niet blij met het eindresultaat. Eerst dus op de alternatieve manier aan de slag. Daar werd een heleboel duidelijk maar Sola reageerde niet op de homeopatische middelen die ze kreeg. Anderhalve maand geleden dus naar de DA en Jochem verzocht om een totaal onderzoek. Wat ik dan wilde... Ik wil dat alles wat er mogelijk mis kan zijn, ook wat ik hier op mijn lijst heb staan, onderzocht wordt.. Nou, dat heeft mijn portemonnee geweten... Resultaat is echter dat al het bloedonderzoek dat we gedaan hebben, niets opleverde. Alle waardes zijn goed. Wel had ze een ontsteking in haar koppie dat behandeld werd. De zondag na het bezoek was ze behoorlijk ziek en ben ik weer naar de DA gegaan. Ze was behoorlijk misselijk van de medicijnen en we hebben daar een oplossing voor gezocht. Zelf nog een spuit meegekregen om de volgende dag te zetten en toen ging het weer redelijk met haar. Na 2 weken een belafspraak met Jochem om alles even door te spreken. Ik was er nog steeds niet happy mee hoor, ze at nog steeds niet en ze zat ook duidelijk niet lekker in haar velletje. We zijn nu nogmaals dat koppie aan het behandelen want dat is echt niet over en ook haar eetgedrag en psychische gesteldheid. De medicijnen voor haar koppie geven naar mijn idee nog geen resultaat maar het middel voor het eten en psyche... dat lijkt toch wel aan te slaan. Ik zeg het nog heel voorzichtig maar er komt veel meer eten binnen, het lijkt haar erg te smaken en daarmee gaat ze zich ook weer wat beter voelen. Nu maar hopen dat dit doorzet...
   
10-11-2013 Het is stil geweest vanuit "het front". Er is ook veel gebeurd en dan moet je keuzes maken en ik weet dat dat niet mijn sterkste kant is. Ik ga jullie dus in vogelvlucht bijpraten en beloof beterschap :)
Ik ben dus van de trap afgevallen - resultaat een gekneusde rib en een gekneusd stuitje - en had daar behoorlijk last van. Op een gegeven moment toch maar aan de pillen: 8 paracetamol 500 mg per dag en daarmee lukte het nog niet om de pijn onder controle te houden. Toen besloot ik op Artistieke handen te gaan staan met mijn knutsels.... superleuk met mijn vriendin Lea die ter ondersteuning mee was en heel veel enthousiaste reacties. Inmiddels staat de volgende creatief markt op 1 december in Wijchen gepland en de open dag bij mijn zus op de boerderie-je... Onderstaand de uitnodiging - wie wil komen is van harte welkom...
   
Uitnodiging open dag 't Lamslag

Hallo allemaal,

Zaterdag 23 november 2013 houden we op ’t lamslag een open dag van 11.00 uur tot 15.00 uur. We hebben allemaal leuke cadeaux, ook voor kleine prijsjes voor de Sint of voor Kerst. Alles wat in de webshop (www.lamslag.nl) te koop is zal dan hier te zien zijn en zelfs meer, want we hebben niet stilgezeten. Kom langs op de 23ste en neem een kijkje.

Groetjes ’t lamslag, Bosslagstraat 20 te Loil 

  Helaas lukt het niet om een PDF file hier in te voeren dus onderstaand alleen wat verschillende vogeltaarten en verder verwijs ik jullie naar bovengenoemde website én.... gewoon komen, want er is zoveel meer....
 
 
   
   
   
18-08-2013 Gisteren kwam ik thuis van een rommelmarkt. Ik had mijn spullen buiten voor de deur staan en toen ik de deur opende, zaten de kleintjes achter de deur. Alles ging goed totdat Hiska een sprint zet en zo naar buiten vliegt. Mijn hand schiet uit, ik heb haar vast en zet haar weer binnen, hevig mopperend op haar... Beledigd dat ze was ! Enorm... Volgende keer de kleintjes dus maar even achter de kamerdeur zetten als ik met meer dan 1 tas thuiskom... 's Avonds zat ik lekker met mijn bordje eten op de bank, mijn knieën opgetrokken en daar vliegt een van de kleintjes tussen mijn benen en gaat uitgebreid liggen. Omdat ik neus noch voeten zag, wist ik niet wie het was maar was er vrijwel zeker van dat dat Hiska was, Hazy doet dat nog niet.... Nou, ik moet zeggen, deed dat nog niet want het was Hazy en ze heeft meer dan een uur bij me gelegen, iedere keer draaiend, soms met haar poten om mijn voet heen en ik maar proberen om pijnloos te blijven zitten want lang zitten gaat nog steeds niet. Uiteindelijk vond ze blijkbaar dat ik te veel bewoog en ging ze van de bank af. Toen ik later lekker op de bank lag, kwam ze terug om nog even te knuffen... Wat een zalige stappen maakt dit meiske... Ik weet ook zeker dat ze compleet zal veranderen en zich heel snel verder zal ontwikkelen als ze eenmaal haar gouden mandje heeft gevonden... Ze verdient het zo hoewel beide meiden het enorm naar hun zin hebben hier hoor, het is een zalig groepje zo en ik geniet volop...
   
16-08-2013 Vandaag bij mijn vriendin geweest en iedereen zat lekker buiten, ook haar dochter waar Emjay zijn gouden mandje heeft en die in het huis ernaast woont. Ik zag een big smile op haar gezicht en ze liep naar binnen... Ze kwam terug met Emjay op de arm... Hij wordt dit jaar vier en zet ineens enorm bij... Hij is groter geworden, krijgt nog meer een katerkop, is zwaarder geworden - nu bijna 7 kilo en is nog steeds het zalige ventje, het vriendje van Enya. Herinneringen ophalend dat ze samen in de werpkist zaten en soms helemaal achterover vielen in hun poging om  te groeten naar die tweebeen... zijnde mijzelf... hoorde ik dat hij dat nog steeds kan... een speeltje volgen om vervolgens lekker om te tuimelen... Nu hij even los in de tuin mocht - met ons vijven op ons qui vive zodat hij echt niet zou ontsnappen - wist hij niet zo goed wat hij moest. Niet gewend om buiten de ren te zijn, vond hij het toch een beetje griezelig... Toen hij wat rustiger en zelfverzekerder werd, heeft mijn vriendin foto's gemaakt en ik krijg die binnenkort. Kan ik de toen & nu pagina weer even updaten !
   
01-08-2013 Vannacht mocht Enya mee naar bed. Morgen gaat het heel erg warm worden en vannacht gelukkig niet. Ennie heeft genoten... in een woord genoten... en ik natuurlijk ook. Het is zo'n zalige meid en ik kijk er al naar uit dat ze weer mama gaat worden, hopelijk nu van meer dan één kitten... Helaas weigert ze om op de kattenbak in de slaapkamer te plassen dus net over vieren werd er ineens boven op mij gesprongen en hard gemiauwd en toen wilde ze echt naar beneden.... gelukkig mag ik mijn bed dan weer in dus zo erg is het niet... Gisterenavond sprong Hazy ineens in volle vaart op de bank, bovenop mij, toen er weer naast en toen op schoot, waar ze zalig uitgebreid ging liggen... Zou dit voortkomen uit het samen slapen?... ik ben benieuwd hoe het verder gaat...
   
31-07-2013 Hazy maakt grote stappen in haar ontwikkeling, wat zalig om te zien. Ze mocht gisteren met me mee naar bed. Het gaat veel warmer worden en dan wil ik het raam niet dicht hebben maar dat moet wel als een van de meiden bij mij slaapt, anders zitten ze zo op het dak en daar zit ik niet op te wachten. Zodra we samen in de slaapkamer waren, begon ze te spinnen. In bed vond ze op zich leuk maar wilde dan onderin bij mijn voeten liggen. Voeten bewegen is dan "not done" want dan wordt de aanval direct geopend natuurlijk. Bovenin bij mij liggen vond ze niet zo zo dus toen ze wilde gaan lopen, heb ik haar maar gelaten. Je hoort Hazy niet of nauwelijks maar nu begon ze ineens te praten, net alsof ze alle spannende dingen met me wilde delen. Op een gegeven moment heb ik het licht uitgedaan en gemeld dat we gingen slapen. Ik hoorde haar lekker water lebberen en brokjes eten.. ze had ook gezien waar de kattenbak stond en toen plofte ze boven op bed en boven op mij... helemaal blij... We hebben nog even geknuffeld en toen gingen we echt slapen... nog een paar prr-tjes en toen maakte ze een rolletje tegen mij aan en is in slaap gevallen. Toen ik vanochtend wakker werd, lagen we nog steeds zo of misschien opnieuw zo maar ik heb niet gemerkt dat zij ging verliggen... Ik heb haar goede morgen gewenst, we hebben lekker even geknuffeld (heel voorzichtigjes) en toen zijn we naar beneden gegaan. Ik ben benieuwd of dit veranderingen te weeg gaat brengen...
   
28-07-2013 Deze week geen foto's...
Ik ben vrijdag wat ongelukkig van de trap afgekomen en uiteindelijk - na een bezoek aan de huisarts, een aantal tests, gevolgd door zo'n vier uur op de spoedeisende hulp met foto's, echo, en van allerlei onderzoeken - toch gelukkig in mijn eigen bedje beland. Ik was gewaarschuwd dat ik best wel eens een nachtje ter observatie zou kunnen moeten blijven... gelukkig niet...
Mijn lijf is het niet eens met mijn manier van de trap afkomen en reageert heftig... voordat ik een jongetje ben, is het vast over maar nu.... pfffffff....
   
19-07-2013 Het wordt rustig in huis, voor zover het dan rustig kan worden met vijf poezendames is huis natuurlijk. Hiska en Hazy zijn nu 18 weken en vermaken zich prima. Je merkt dat ze met die warmte toch iets minder eten en ook graag kiezen voor de brokken van de volwassen dames terwijl ze hun voeding natuurlijk uit hun kleuterbrokken moeten halen. Gelukkig eten ze nog wel lekker hun vleesje. Omdat ze nu gewoon in de groep zijn, hebben ze ook veel meer ruimte en wordt er eigenlijk heel veel gerend. Logisch dat ze niet zoveel aankomen nu. De laatste berichten over de twee die al zijn uitgevlogen zijn heel goed. Honey Bee aka June kan het goed vinden met haar nieuwe poezenvriendin. natuurlijk wordt er van beide kanten uitgedaagd maar dat mag ook. Ze mag inmiddels mee de tuin in aan haar tuigje maar vindt dat nog wat griezelig. Foto's zijn beloofd en daar kijk ik dan ook naar uit natuurlijk. Met Hunter gaat het ook heel goed, die gaat supersnel ! Na vijf dagen kreeg ik al het bericht dat Chica en hij het huis behoorlijk onveilig maakten, wat de insteek ook was dus helemaal goed. Aan de ene kant is hij heel erg ondeugend en dat de grote meiden af en toe naar hem blazen, boeit hem van geen kanten. Aan de andere kant kan hij zalig in de armen van zijn nieuwe baasjes in slaap vallen. Het is en blijft een zalig ventje.
   
10-07-2013 Vrijdagavond begon ik met iedereen te wegen en schrok van Sola. Omdat de rest bovenin de krabpaal lag, heb ik die uiteindelijk helemaal niet gewogen... maar goed, Sola dus. Ze was ruim 350 gram afgevallen in vijf weken en dat is dus veel te veel. Ik ben meteen haar bekkie gaan controleren omdat vorig jaar al haar kiezen zijn getrokken. Zou daar iets aan de hand zijn? Het zag er raar uit. Ik mocht niet alles bekijken van haar, ze is daar nogal spastisch in, maar haar onderkaak rechts was spierwit. Dit kende ik niet van haar, ze had altijd een donkergekleurd bekkie. Boven zag het er wel uit zoals bekend, althans de rechterkant die ik als enige mocht bekijken. Maandagavond zag ik ook tijdens het eten geven aan de andere kant achterin haar bekkie een rare plek die ik niet kende. Vrijdagavond meteen begonnen met extra te voeden en ook de bibi maar te dwang voederen, want bibi, daar houdt Sola niet van en dat is toch wel heel goed. Het hele weekend lopen denken over het hoe en wat en kwam toch echt tot de conclusie dat er voldoende moest binnenkomen want het komt er in de bak ook uit, dat zou het dus niet kunnen zijn eigenlijk maar dat bekkie liet me niet los. Maandagochtend voor mijn werk dus gauw een afspraak gemaakt bij Jochem, een van de dierenartsen, om dit even te laten bekijken. Dinsdagochtend Sola gewogen en ze was 110 gram aangekomen, een goed teken dus ook al vindt ze het dwang voederen niet leuk. Jochem heeft alles heel voorzichtig nagekeken en gevoeld, tot grote ellende van Sola want och, wat vond ze het vreselijk. Er was niets fouts te zien, geen ontstekingen en het witte is naar alle waarschijnlijkheid ontstaan omdat ze nu met haar kaak aan het kauwen is ipv met haar kiesjes en er een soort - zoals wij dat zouden noemen - eeltlaag is ontstaan. We houden het er voorlopig op dat het een psychisch iets is, dat ze o.a. last heeft van het overlijden van Sassie en dat ik door zal gaan met dwang voederen totdat ze op haar oude gewicht is. Verder moest ik haar goed in de gaten houden maar dat was overbodig om dat te melden natuurlijk, zei hij.
   
08-07-2013

Vanochtend las ik het gisterenavond laat verstuurde bericht van Ann:

"Even de laatste perikelen.
Het is me er een hoor. Inmiddels met een pot en al in de vijver gelegen, maar echt onder de indruk was hij niet. Hij was er ook heel snel weer uit. Weer wat geleerd! In huis boven op de Friese staartklok gezeten en lekker in de gordijnen gehangen. Leuk joh. Hij voelt zich dus al lekker thuis en is niet onder de indruk van het brommen van de meisjes. Hij en Chica waren vanmorgen echt elkaar aan het uitdagen en hebben elkaars staart beroken. Hij ruikt nu inmiddels naar viswater. Misschien dat ze dat lekkerder vinden, hahaha."

Die vijver dat was even schrikken maar ik had mij al afgevraagd hoe lang het hem zou lukken om uit de vijver te blijven en met dat net zou hij er snel uitkunnen. Het is ook niet zo'n enorme vijver gelukkig. Maar ja, misschien was hij wel slimmer dan de meeste katers... not ! haha.
Ik hoop dat dit stoere ventje niet steeds allerlei stoute dingen uithaalt maar ja, ik had al wel gewaarschuwd dat hij in de peuterpuberteit zat en dat blijkt wel. Blakend van zelfvertrouwen onderzoekt en geniet hij van alle mogelijkheden die zijn nieuwe huis hem te bieden heeft. Ik hoop dat het gordijnen zwieren gauw afgeleerd is want dat is natuurlijk heel vervelend. Hij is daar drie dagen voor verhuizing hier al mee begonnen en drie dagen waren te kort om het hem af te leren, helaas....

   
06-07-2013 Gisteren heb ik Hunter naar zijn gouden mandje gebracht. Hij was lekker rustig onderweg, lag af en toe even te dutten tot we er bijna waren. Toen moesten we over een hobbelweg en dat vond hij toch niet zo wat eigenlijk en moest dat natuurlijk melden. Het was maar een half uurtje maar na een minuut of 10 ging hij lekker liggen en sloot zijn ogen om maar rustig even te wachten op de dingen die komen gingen. Eenmaal aangekomen heb ik hem eerst lekker even uit de bench genomen om te knuffelen, nog even een laatste ogenblik helemaal samen zijn waar we beiden van hebben genoten. Toen was het tijd om naar binnen te gaan. Hij mocht lekker in zijn eentje de kamer doorzoeken en doorsnuffelen, was zeer geïnteresseerd in de hondenmand en de bovenste plek van de krabton waar Djiva vaak ligt. Ook de grote krabpaal werd onderzocht, er werd verlangend naar de Friese staartklok gekeken maar het labeltje wat nog aan de krabpaal hing was echt interessanter. Na verloop van tijd Chica naar binnen gehaald die direct haar zanglessen ging oefenen. Hunter boeide het niet zo eigenlijk, maak je niet zo druk meisje, ik ben het maar... Omdat het prachtig weer was, zijn we op een gegeven moment naar buiten gegaan, nou, dat vond Hunter zalig. Hij liep overal te kijken, heeft ook kennis gemaakt met twee brommende grote poezendames wat hem ook niet echt boeide totdat Sandor de hond buiten kwam. Sandor is poezen en kittens gewend dus die gaat liggen en doet verder niets maar hier was Hunter toch wel van onder de indruk, hij moest zelfs blazen, zeker toen Sandor nog niet lag. Maar goed, langs de rand van de vijver kon hij veilig langs de hond dus dat werd zijn route. Een vijver met vissen is natuurlijk heeeeel interessant....Gelukkig ligt er een net op de grond van de vijver en ook langs de randen dus mocht hij er in duikelen, dan kan hij er ook weer snel uit komen. Hij zal wel enorm schrikken maar ja, dan moet hij maar oppassen.... Al met al gaat ook dit weer heel goed, Hunter is heel erg relaxed en de poezenmeiden ook, ook al zijn ze aan het brommen. Dat is toch ook logisch want zij hebben de oudste rechten en dat moet je zo'n zelfverzekerde donder wel even direct duidelijk maken natuurlijk, dat spreekt voor zich.

Vanochtend even gebeld hoe het de eerste nacht was gegaan... hij had lekker bij ze gelegen op bed (verwende schiettert haha), was tussendoor even gaan spelen maar had ook weer lekker zijn plekje bij ze opgezocht. Goed nieuws dus. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat maar zal zeker op de hoogte worden gehouden.

   
04-07-2013 Quera's kinders zijn 16 weken en Hunter mag gaan verhuizen. Ik ga hem morgen wegbrengen naar zijn nieuwe huis met een hondenvriendje, allemaal poezenvriendinnen en in het speciaal Chica, een jonge poezendame met een energie als van een wervelwind. Dat past dus goed samen want Hunter heeft ook zo'n zelfde energie... :-) Gelukkig blijven de twee meiden nog lekker even hier want iedereen opeens weg is wel schrikken... Zo direct gaan we het lijstje afwerken voor de verhuizing van ons kereltje... Ik ben heel benieuwd hoe hij het gaat vinden. Hij is echt toe aan nieuwe poezenvriendinnen die niet alles maar van hem pikken want oh, hij weet iedereen om zijn poten te winden... hij doet het heel handig, ons rode kereltje, en Sola trapt er iedere keer weer in... Enya zal hem wel heel erg gaan missen... We gaan gewoon afwachten hoe de dingen gaan lopen.
   
03-07-2013 Eindelijk, eindelijk, eindelijk... Hazy kan ook spinnen ! Het gaat nog niet ontzettend hard maar toch... ze schrikt er af en toe zelf van maar geniet er duidelijk van dat ik er zo blij mee ben. De deur van de kittenkamer heeft vrij hoog een raam. Toen Hiska met enorm veel herrie aan de rand van dit raam hing, echt enorm veel kabaal, was ze best wat overstuur en heb ik haar mee naar bed genomen. Nou, dat was kaasje hoor ! ze heeft ervan genoten en liep maar op en neer, lag te draaien en te knuffelen met me en spinnen als de beste. De volgende avond bij het naar bed gaan, heb ik Hazy mee naar bed genomen en ze vond dat toch wel heel erg spannend. Op een gegeven moment hoorde ik haar en op een gegeven moment ging het zelfs een beetje harder zodat het echt hoorbaar was. Hierdoor is ze ook veranderd en knuffelt ze nu veel meer en je ziet dat mijn lieve meisje hier erg van geniet !
   
28-06-2013 Ons H-nest is inmiddels 15 weken en ze groeien lekker door. Hunter is maar liefst 2870 gram, hij is een beer in wording, lijkt wel, maar ja, papa is ook een hele grote vent. Ook de meiden doen het heel goed. Ze hebben gisteren allemaal hun enting gehad. Ik had ze goed vast zodat ze niet uit onze handen vlogen en dat ging super. Ook Honey Bee aka June heeft haar enting bij haar eigen dierenarts gekregen en ook zij was netjes gegroeid. Met Hazy gaat het weer goed, het bak-cadeautje zag er heel mooi uit en deze cadeautjes zijn mooi gebleven. Volgende week vrijdag gaat Hunter naar zijn nieuwe huis, er wordt met smart naar hem uitgekeken. Ik heb heel benieuwd hoe met name Chica haar rode vriendje gaat vinden en natuurlijk hoe Hunter zijn nieuwe poezenvriendinnetjes en hondenvriendje vindt. We wachten het rustig af. Natuurlijk staan er weer nieuwe foto's op de kittenpagina, ook onderstaande van Enya met de babies. Gelukkig gaat dat weer allemaal goed.
 
21-06-2013 De kleintjes van Quera zijn al groot, ze zijn al 14 weken en Honey Bee is inmiddels verhuisd. De laatste mail gaf aan dat ze lekker begon te wennen en het heel goed doet. Hunter mag nog een paar weekjes hier blijven, omdat hij poep in zijn broek had de avond voordat hij zou verhuizen en ook die avond overgaf... hij was vast zenuwachtig.... Nee, voor alle zekerheid hebben we besloten dat hij hier blijft tot na zijn tweede enting, tot 16 weken, mede omdat het half afgelopen week zo heet zou worden. Dan kan hij maar beter hier zijn en rust hebben en met mij zijn prikje gaan halen. Hazy voelde zich tot woensdag niet zo lekker maar dat lijkt helemaal over. Nog even wachten tot na het eerste bak-cadeautje, daarmee wil  het nog wel eens fout gaan... we wachten het rustig af. Het kan ook helemaal goed zijn natuurlijk. Zoals altijd staan er weer nieuwe foto's op de kittenpagina, voor wie wil kijken: enjoy !
   
17-06-2013 Bij thuiskomst zaterdagavond had Hunter poep in zijn broek en gaf hij later ook een beetje over. Hij zou dus niet verhuizen zondag want dat kan natuurlijk niet. Ook was er boven al door een van de anderen (of wellicht ook Hunter) wat overgegeven. Inmiddels gaat het goed hoewel ik wel met Hazy even naar de DA ben geweest want dat vertrouwde ik toch niet. Zij gaf vanavond een beetje over en was ook aan de dunne. ah gossie, mijn meissie...
   
16-06-2013 Gisteren heb ik Honey Bee aka June naar haar nieuwe huis gebracht. De reis verliep erg goed, Honey Bee heeft onderweg haar zanglessen geoefend, ze kan op verschillende hoogtes zingen en ook de volumeknop werkt naar behoren. Gelukkig zit er een beperking op haar volumeknopje, dat was een aangename bijkomstigheid. Ze kwam er ook opnieuw achter dat op zijn tijd lekker even de oogjes dicht en rustig afwachten wat er komen gaat, best wel lekker is. Eenmaal aangekomen werden we heel enthousiast ontvangen en was daar ook poes Puk die heel geïnteresseerd lag te kijken. Op z'n tijd  moest ze natuurlijk even blazen en wat brommen en ook Honey Bee gaf soms aan dat het wat te dicht bij kwam maar eigenlijk ging alles heel zachtjes en rustig en zo is het gebleven, hoorde ik via de mailtjes van gisteren en vandaag. Ook waren daar foto's van haar eerste verkenningstochten door haar nieuwe huis. Het gaat vast allemaal goed komen en ik kijk al uit naar een volgend berichtje.
   
14-06-2013

Iedereen is weer bijgekomen van het bezoek aan de dierenarts, de pijn en schrik waren gelukkig gauw vergeten. Gelukkig bleef ook deze keer de ent reactie uit en kunnen er dus twee verhuizen. Het bakgebeuren wordt nauwlettend door mij in de gaten gehouden, normaal ook al maar zeker nu wil je er zeker van zijn dat alles goed is als je ze wegbrengt. Hazy houdt ervan om in een lege bak te plassen. Die doet dus ook haar best om het stuk bak waar ze gaat zitten plassen, helemaal te ontdoen van korrels. Het is dus ook de uitdaging om als ik de bak schoonmaak en hij helemaal leeg is, er gauw in te gaan zitten plassen, dan hoeft al dat gegraaf weer niet want daar ben je als poezenkind toch wel heel erg druk mee en dat terwijl je ineens heel erg nodig moet. Ik was echter nu al korrels terug in de bak aan het doen toen ze aan kwam hollen en gauw ging zitten. Ik legde de korrels weer rond haar neer en toen ze klaar was, had ze een probleem: plas aan de ene kant en korrels verder om je heen. Hoe kom je dan uit de bak. Normaal loopt ze gewoon hoor, dat kan ze echt wel, maar nu vond ze het echt maar niets, dook in elkaar en maakte een enorme sprong. Daarna als een dolle door de kamer gerend en toen was het allemaal weer ok gelukkig.

Ze zijn nu dus 13 weken en dat betekent ook dat twee van de babies dit weekend verhuizen, natuurlijk op voorwaarde dat alles goed blijft gaan maar daar vertrouwen we maar op. Honey Bee gaat naar het westen van het land en Hunter blijft lekker dichtbij. Ik hoop dat ze beiden een super leven krijgen, dat moet haast wel in deze gouden mandjes. Natuurlijk zijn er deze week meer foto’s gemaakt dan anders omdat ik ook de koppies voor de toen en nu pagina moest maken. Die kunnen jullie onderstaand vinden. De rest staat – zoals altijd – op de kittenpagina.

13 weken betekent ook dat dit weer het einde is van de mailtjes regen. Ik hoop dat iedereen er van heeft genoten. Vanaf nu kunnen jullie het nieuws via de website volgen want dat er twee verhuizen, betekent natuurlijk ook dat er twee nog blijven totdat we ook voor deze twee dames een gouden mandje hebben gevonden. Dat zal zeker lukken met deze twee extraverte dametjes die inmiddels lekker tegen je kunnen praten en waarvan eentje de knop “spinnen op hoog volume” heeft gevonden. Ik blijf nog even lekker van deze meiskes genieten.

   
 
  Honey Bee en Hunter
 
  Hazy en Hiska
   
07-06-2013

Zo zit je te wachten op een bevalling en zo zijn ze dan al weer twaalf weken oud en hebben hun enting en chip gekregen. Wat vliegt de tijd toch. Nog 1 week mag ik van het viertal genieten en dan vliegen er al twee uit. De andere twee mogen op z’n vroegst met 16 weken uitvliegen, na hun tweede enting.

Iedereen eet nog steeds heel goed, er komt steeds wat anders op het bord om ze maar aan veel dingen te laten wennen maar het vlees vinden ze allemaal superlekker.

Wat betreft de vaccinatie: de kinders hebben het zwaar gehad, ah gossie, ik had zo met ze te doen, althans met de eerste twee en met de laatste. Hunter was de derde en met "in de houtgreep" nemen was hij én rustig én viel het voor hem wel mee. Veel complimenten van de DA en waarom ik die nou niet zelf hield... ruim twee kilo nu al, wat een gewicht ! Balletjes zijn keurig ingedaald, daar heeft hij wel om gepiept en de chip vond hij ook niet wat. Ook zijn oog even goed laten nakijken voor alle zekerheid omdat hij steeds een klap kreeg van een van zijn zussen. Het was zoals ik dacht dat het was. Alles ziet er perfect uit. Ook de meiden vond hij er super uit zien, jeetje dat ik daar verschil in zag - toen ik het hem liet zien, zag hij het ook wel hoor.

Op de heenweg had ik 1 sirene en op de terugweg drie… Jippie, met het wegbrengen straks anderhalf uur met een sirene in de auto… ach, als ik me daarop instel dan is het ook wel te doen maar wel zaak om voor de deur even de tijd te nemen om weer helemaal tot rust te komen. Volgens mij heeft Honey een niet te hard piepje. Bij Hiska en Hazy stond de volumeknop op 8 als niet hoger. Maar is lastig te zien als je aan het rijden bent. Het was natuurlijk ook nogal warm in de auto, daar hadden ze ook zeker last van. Volgens mij was Hunter stil... Dat zou wel heel erg lekker zijn want hij gaat een bereisd mannetje worden.

Hiska was echt helemaal van de leg, zolang je maar niet aan haar kwam, was het goed of ze moest bij je liggen, dan was het ook goed maar aanraken… oef doe maar niet ah guttie… Ze zijn gisteren om 16.45 uur in slaap gevallen – wat zeg ik, zo ongeveer “in coma geraakt” - en pas tegen 21.45 uur werd alles een beetje wakker. Vers eten – lekker vleesje - gegeten en er werd ook gestoeid. Dat is een goed teken.

De DA was het wel met me eens dat dit nest anders was dan anders. Ze zijn bij jou altijd zo rustig en dat zijn ze nu niet - nee, dat weet ik maar het hele nest is anders dan anders. Hazy werd maar niet zindelijk, Honey weigerde met 7 weken nog om alleen te eten. Wat nu wel ineens gebeurt, is dat ze de knuffels lekker vinden, Honey gaat er compleet in op, Hiska was gisterenavond ook zalig aan het genieten alleen gaat de motor daar niet zo hard aan en Hunter bleef ook lekker liggen, sloot de oogjes en wentelde zich in de kriebeltjes. Het hele nest is gewoon met alles een beetje later. Hiska blijft alle nieuwe dingen spannend vinden maar als ze het eenmaal weet dan is ze niet te houden en Honey is de kleinste maar ook de meest ondernemende… klein stoer knuffelkind… Gelukkig mag ik daar nog 1 week van genieten...

Ennuh… ja, er zijn ook weer nieuwe foto’s op de kittenpagina…

   
01-06-2013

Het gaat heel goed met de kleintjes. Er wordt van alles gegeten en het meeste dat ik ze voorschotel, vinden ze lekker. Behalve dan de kippenhartjes. Dat zouden ze super vinden, nou, die van mij dus echt niet. Er werd heel voorzichtig geprobeerd om de andere dingen die op het bord lagen wel op te eten maar ja, die rare dingen die vallen je vast aan, misschien bijten ze wel dus dan ga je niet iets dat er vlak naast ligt, eten.

Uiteindelijk alles dus maar weggegooid want Quera werd belaagd. Die mocht continue voeden en heeft natuurlijk ook niet meer zoveel.

Gisteren was natuurlijk voor iedereen een heel heftige dag met het toch nog heel onverwachte afscheid van Sassie. Ook de kleintjes hebben gisterenavond afscheid genomen en dat vond ik heel indrukwekkend. Ze deden dat allemaal op hun eigen manier en dat was heel bijzonder.

Verder is er niet zoveel te vertellen behalve dat er volop interesse is voor de kleintjes en dat we dus regelmatig bezoek hebben. Alle groten hebben er wel wat over te melden. Ze zijn over het algemeen wel heel erg duidelijk en dat is heel fijn, ik ben dus heel blij met mijn hulptroepen.

We hadden gisterenmorgen al foto’s gemaakt en Sassie had er lekker naast gelegen. Natuurlijk staat ook die foto nu op de website dus wie foto’s wil zien: enjoy !

   
01-06-2013

                                                      

Tot mijn grote verdriet heb ik Sassie, mijn stoere meiske, mijn lieve oude muts,  gisterenmiddag onderaan de regenboogbrug alleen verder moeten laten gaan…

Ze viel de afgelopen weken veel meer af dan daarvoor, hoewel ze in januari nog ruim 100 gram was aangekomen, maar ze genoot nog zo van alles. Als er bezoek kwam, dan stond ze vooraan om haar knuffels te halen. Bij sommigen was er een zodanige klik dat ze niet van een schoot weg te slaan was. Het was het eerste nest waar Saspoes helemaal bij was. Ze stond bij de kittens aan het bord te eten, Hunter knuffelde en plaagde haar: Hij kon onder haar buik doorlopen om vervolgens langs haar borst en kinnetje te strijken. Als hij dan bij haar bips was aangekomen gaf hij twee tikjes om vervolgens hard weg te rennen want zelfs voor de blikken van Sas hadden de kittens ontzag.

Ze heeft gisterenochtend en -middag nog lekker haar bordje leeggegeten, lag er bij de fotoshoot van de kittens gezellig bij maar halverwege de middag stond ze op en toen zag ik dat het mis was. Ze liep heel raar en ik ben bij haar gaan zitten en heb haar koppie in mijn handen genomen. De motor ging direct aan maar het was ook gewoon genoeg voor haar. We hebben de dierenarts opgebeld om nog voor diezelfde middag een afspraak te maken.

Mijn lieve stoere Sas, mijn schatteke, ik ben zo trots op jou, hoe je omging met alles en iedereen om je heen. Ik zal je zo ontzettend missen maar ik ben blij dat we 15 jaar van elkaar hebben mogen genieten. Dat neemt niemand ons af.

Een goede reis lieverd, geef Pimmetje, Kasper, Doenja en de drie kleintjes een knuffel van mij, ze staan je vast op te wachten aan de andere kant van de regenboogbrug.

Een dikke knuf van ons allen, iedereen heeft op zijn of haar manier afscheid van je genomen maar we zullen je allemaal heel erg missen…

“till we meet again”

   
26-05-2013 Op de kittenpagina zijn weer wat foto's en verhaaltjes van gisteren en vandaag toegevoegd over stoere Sassie, ondeugende Hunter die van Sola op zijn kop heeft gekregen, slimme Hiska die wel wist hoe ze met Sola moest omgaan zonder een berisping te krijgen, waterballettende Honey Bee en relaxende Hiska en Hazy. Enya komt gelukkig weer steeds meer binnen, hoewel nog niet zonder grommen en blazen, maar ze wil wel graag bij de rest zijn. Ze heeft vannacht bij mij mogen slapen en dat was feest.... ze heeft me opnieuw keer op keer verteld dat ze het zo fijn vond dat ze bij mij slapen mocht. Bij mij in bed is er niets te merken van haar gevoel richting de kittens. Boven is ze alleen maar aan het knuffelen en op zo'n nacht toch wel zo'n 60 keer in en uit bed. Best vermoeiend maar ook heel erg genieten want ze vindt het echt zalig en dat laat ze duidelijk blijken....
   
24-05-2013

Quera’s kleintjes zijn inmiddels geen kleintjes meer. Ze zijn 10 weken en mooi op gewicht: allemaal zo rond de 1500-1600 gram. Hunter zit er wat boven. Als je die oppakt, heb je ook een echt gewicht in handen. Hij maakt daar ook gebruik van in de stoeipartijen met zijn zussen, je ziet dat hij er iedere keer zijn “gewicht helemaal in gooit want, en dat is ook het zalige van een kater, van zijn slimheid moet hij het niet hebben hoewel… soms… Hij kan soms heel handig doen maar ja, als je op je achterpoten gaat staan en je dan op een zus laat vallen, dan gaat die gewoon om dus waarom zou je het strategisch benaderen als je prachtige looks hebt en je gewicht mee hebt. Het gaat soms wel heel rus maar de meiden moeten ook leren terugvechten en dat gaat heel goed. Meestal gaat hij ook aan de stoei met Hiska of Hazy… Honey Bee reageert eigenlijk alleen op zijn acties als hij met een speeltje loopt dat zij ook wel heel graag wil hebben … Honey Bee is super gek op spelen maar is een wat ingetogener meisje, behalve als ze een “prooi” beet heeft, dan geeft ze die ook niet af… Natuurlijk oefenen we wel in het afgeven aan mij, ze krijgt hem dan wel weer terug hoor. Het is in iedere geval een feit dat ze zo rond 11 uur hun gekke uurtje hebben en dan is het echt voeten van de vloer want dan wordt er gehold en gerend en gegooid waarbij ze geen rekening houden met het feit dat de inhoud van de kattenbak in het rondte vliegt als je daar in volle vaart doorheen raast omdat je het even verkeerd gepland had. Hier staan de katten vakken nog midden in de kamer en zijn het ook open bakken, dat is straks niet meer dus het is voor mij gewoon even extra ruimen na bijgekomen te zijn van het lachen want ze bezorgen je wel lachstuipjes hor… Het is dus zalig met het spul, natuurlijk lekker druk maar zeker ook genieten.

De nieuwe foto’s staan op de kittenpagina.. voor wie zin heeft: enjoy !

   
19-05-2013 Gisteren was het dan toch zover. Hunter had het al twee keer voor elkaar gekregen om in de krabpaal te komen dus ok, jullie zijn tenslotte al 9 weken, ik moet er toch maar op vertrouwen. Er een stuk vanaf halen zou mij meer rust geven maar dat is met deze paal een beste klus dus we kiezen er dan maar voor om dekbedjes op de grond te positioneren. Mochten ze een foutje maken, dan komen ze in ieder geval niet zo op de vloer terecht. Mams dacht er toch wel wat anders over toen haar kinders enorm enthousiast de krabpaal gingen verkennen. Ze ging een speeltje halen en stond op de grond te roepen: kijk, ik heb een speeltje, dát is leuk !!!! kom maar naar beneden... Ander speeltje geprobeerd... toen een oranje beesie: dat moest lukken... Nee, lukte helaas ook niet. Ze wist nog iets anders... ze ging luid roepen en ging al roepend op haar rug liggen met haar melkbar in zicht: kom kinders, lekker eten.... Helaas voor haar lukte ook dat niet. Na mij het eerste uur nog een paar keer aangekeken te hebben met een blik van: doe jij er dan wat aan ! gaf ze het maar op en is ze in de krabpaal gaan voeden. De eerste foto's staan op de kittenpagina voor wie wat meer wil zien.
   
17-05-2013

De kleintjes zijn al weer 9 weken en ze doen het heel erg goed. Quera is een fantastische mama en houdt alles goed in de gaten. Sassie komt er vaak bij en ook Sola geeft volop wasbeurten. Als die twee echter wat te wild zijn met de kleintjes, is Quera er als de kippen bij om even te laten weten dat het wat liever moet. En ze komt er alleen maar bij staan hoor… en kijkt… verder is er echt niets nodig. Sola reageert regelmatig op het “fout liggen” van de kittens: haar vachtje komt dan namelijk in de war. Het maakt niet uit of het haar staart of buikhaar of kraag is… ze mogen zeker bij haar komen liggen maar niet op haar vachtje… het is dan direct stress! Wat is het toch een meisje-meisje terwijl iedereen haar voor een kater aanziet, dat komt ook door haar grove uiterlijk waar ik destijds zo voor gevallen ben.

Quera’s krolsheid is echt over en de kittens zijn de afgelopen week enorm aangekomen. Ze vinden zowel de Bibi als de Carnibest erg lekker en er wordt goed gegeten. We hebben ook al gesnoept van stukjes gedroogde kip en er is al kip en tonijn in blik gegeten, natuurlijk in de kittenversie. Dat wordt niet door iedereen met vreugde ontvangen maar het is maar een maaltje erbij, ze moeten het allemaal leren eten tenslotte.

Honey eet nu ook van het bord af maar wil er graag middenin gaan staan en dat is toch niet zo handig maar ja, ze leert het wel. Netjes in de gaten houden als ze gaat lopen want vers vlees zo op mijn bank of in het kleed is niet echt zo wat natuurlijk.

Verder wordt er enorm geklommen - ook in mij als ik even achter de laptop zit - maar nog niet in de grote krabpaal. Ze hebben namelijk sinds een aantal dagen de hele kamer tot hun domein. Het was even wennen voor ze want er is natuurlijk heel veel nieuws te ontdekken en dat is best griezelig. Net als de bel, we hebben wat hulp ingeroepen en dat gaat nu meestal heel goed, de stofzuiger ook. Soms gaat Hunter zelfs slaan richting de stofzuiger tot er opeens weer een dag is dat iedereen zich naar schrikt van die grote schreeuwlelijk… raar stel.

Enya is volop krols, horen en zien vergaat je soms en ze vindt de kittens nu dus echt niet meer leuk. Ze loopt er tegen te blazen en te grommen dat het een lieve lust is en dat terwijl ze toch zo verliefd op ze was. Ze heeft zelf bedacht dat de krabpaal achter ook een heel lekker plekje is en trekt zich dus maar terug. Ik loop daar natuurlijk iedere keer langs als ik naar de keuken ga en geef dan een knuffeltje… Als ze krols is kwekt ze zo lief, zeker als het wat aan het afnemen is wat nu dus is… zo lief om te horen en dus ook een aanleiding om nog meer knuffeltjes te geven waar het kleine madammetje duidelijk van geniet…

Daar Hiska als enige nog geen trap durfde te lopen, ben ik daar zaterdag maar eens voor gaan zitten en heb het haar geleerd. We zijn heel voorzichtig treetje voor treetje gaan lopen en na verloop van tijd ging het steeds beter. Na een half uurtje durfde ze zelf. Het ging langzaam en nog heel bedachtzaam, vooral naar beneden maar een paar dagen later holde ze net als de anderen de trap op en af. Nu zit daar vloerbedekking op dus je kunt je zalig vastgrijpen… ze had het eindelijk door, mijn stoere grietje.

En zoals iedere week staan er ook weer nieuwe foto’s op de website… enjoy !

   
10-05-2013

Het gaat super met de hummels die overigens al bijna geen hummels meer zijn. Ze zijn inmiddels 8 weekjes en Honey Bee was met de weging van gisteren ook door de 1 kg grens heen terwijl Hunter al op 1270 gram zit en Hazy en Hiska beide op 1170 gram. Gelukkig zijn alle reacties op de nog steeds niet helemaal doorgebroken krolsheid van Quera over. Maar ja, Honey Bee kan wel de kleinste zijn maar ze is de enige die boven in de kittenkamer over het schot springt. Ze is ook de enige die afgelopen woensdag ineens halverwege de trap zat en even later, nadat ik haar weer boven had gebracht, parmantig met opgeheven staartje de kamer beneden in kwam lopen. Ik moet zo lachen om dit meiske, het is een echt meisje-meisje maar wat is het een stoere meid… Eten vond ze tot en met woensdag ochtend niet nodig, de melkbar van mams is nog goed gevuld, maar na haar stoere uitstapje van de trap af, de gang door en de kamer in begon ze woensdagmiddag ineens te eten… eigenlijk moet ik een ander woord gebruiken want och, wat heeft ze zitten eten zeg en nu nog. Ze wil nog wel eerst even een hapje in haar bekkie om weer te weten wat er op dat bord ligt en inmiddels eet ze ook van het bord af waarbij ze soms de carnibest neemt en soms de Bibi. Ze vinden het erg lekker en het gaat beiden goed naar binnen. Quera neigt meer naar de Bibi maar als de kittens allemaal een keer aan de carnibest zitten, wil zij dat toch ook wel hoewel de Bibi er naast ligt want ze krijgen het nu beiden. Aankomend weekend mogen ze dus ook wat anders eten, ik ben heel benieuwd hoe ze dat gaan vinden…  Natuurlijk hebben we weer met van alles geoefend: ze zijn inmiddels niet meer bang voor de stofzuiger en ook heb ik veel de bel laten gebruiken. De eerste keer dat ze die bewust hoorden, zaten ze gevieren onder de bank. Gelukkig wordt er nu helemaal niet meer op gereageerd. Ach, al het geluid is een kwestie van wennen, oefening baart kunst tenslotte en dat geldt ook hiervoor. Verder geen nieuws dit keer behalve dat het een zalig stel is en we dus volop van elkaar genieten.

Natuurlijk staan er weer nieuwe foto’s op de website, de totaalfoto volgt nog, die houden jullie te goed… enjoy…

   
06-05-2013 Even een terugblik op het afgelopen weekend... Ik zat me te bedenken van welk ogenblik of welke ogenblikken ik het meeste genoot. Dat zijn toch echt die iedere dag terugkomende halve uurtjes bij het opstaan en het naar bed gaan dat we met z'n allen boven in de kittenkamer zitten en een hapje eten - Quera en de kittens dan, ik ben niet zo van het rauwe vlees. Na het eten kruipen ze  dan lekker bij me, of in mijn nek of in mijn kleermakerszit en dat is zo super gezellig en echt genieten, een ogenblik van enorme rust om de dag mee te beginnen en mee af te sluiten. Mediteren hoeft dan niet eens.
Eventjes visualiseren: Hunter, ons rode ventje, had het spinnebeest van Anne-Marie gevonden en het zich toegeëigend. Zijn zussen waren het daar niet mee eens dus de kleine man zette het op een lopen met het grote spinnebeest in zijn bekkie en zijn zussen er in volle galop achter aan... Hij hield het goed vol en heeft heel wat meters gemaakt maar op een gegeven moment spoot hij in volle vaart de bank op om gauw bij mij op schoot te kruipen waar ik hem maar snel even verstopt heb in mijn trui. In no-time lag hij met het beest nog in zijn bekkie te slapen. Dat duurt niet echt lang hoor, hij was zo weer wakker en ging triomfantelijk met het beest in zijn bek rond paraderen... Hij vraagt er ook om...

Gisterenavond zag ik ineens "het beest" liggen. Een grote kever die je met een knopje aan kan zetten. Hij is gelukkig roze maar het lijkt echt een hele grote kakkerlak, echt ieks ! Hazy en Hiska gingen meteen de strijd aan en er werd raak geslagen, enorm zelfs. Keer op keer kreeg het roze gevaar klappen. Hunter deed ook heel stoer mee: Hij zat er iets verder vanaf (lees: hield veilige afstand) en sloeg ook - je kan toch niet voor je zussen onder doen tenslotte - maar sloeg er steeds zo'n tien centimeter naast. Natuurlijk kan je niet raak slaan als je er zo ver vanaf zit. Honey Bee vond het in het begin maar niks, dat roze beest, maar durfde op het eind toch meer dan Hunter... Al met al weer twee ogenblikken waar ik zo enorm van heb genoten en zo om heb gelachen...

Natuurlijk hebben we ook weer nageltjes geknipt. Het ene weekend alleen de nageltjes van de voorpoten en het andere weekend gaan de achterpoot-nageltjes ook mee. Zo leren ze dat die er bij hoort. Natuurlijk hebben we ook weer de doktersonderzoekjes geoefend en gekamd en geborsteld maar dat doen we twee maal per week, Iedere keer lekker kort maar wel overal komen. Lukt het niet in één keer dan pak ik ze later nog wel een keertje terug.

Ik eindig waar ik vrijdag mee startte: Quera heeft vanochtend gemeld dat ze nu toch echt krols is... wat kan die gillen zeg ! horen en zien vergaat je. Helaas voor mij is mijn vakantie weer over en ga ik weer werken - ook leuk hoor - en ook fijn voor mijn oren, hebben die ook wat rust overdag ...

   
03-05-2013

De babes zijn inmiddels al weer 7 weken en het gaat weer goed. Quera begint namelijk krols te worden en ja, daar hebben de kleintjes dan last van. Ik help ze een beetje en het lijkt allemaal weer heel goed te gaan.
Afgelopen woensdagavond stond ik in de keuken het bord eten voor de nacht klaar te maken toen Quera mij dringend kwam roepen, heeeel erg dringend. Ik ben maar even meegelopen want tsja, wat was er? Tot mijn grote verbazing liep Hiska buiten de ren in haar eentje de boel te verkennen met de rest jaloers achter het “glas” kijkend… De volgende dag zag ik Hunter een enorme sprong maken van het krabpaaltje naar de rand van de ren. En daar hing hij… en nu? Ik ben hem maar gauw gaan pakken en heb hem weer op de grond gezet.
Even later het hele spul naar boven gebracht - is wat veiliger - om de kamer om te bouwen en nu hebben ze de halve kamer tot hun beschikking. Na eventjes wennen was dat natuurlijk feest want ze hebben nu ook de bank tot hun beschikking en ik had ineens vier dolle stiertjes rondlopen. Echt lachen ! Inmiddels zijn ze lekker gewend aan de nieuwe ruimte en genieten we allemaal volop. Ook de kattenbakken worden door iedereen gevonden, dat was natuurlijk sowieso de voorwaarde voordat er meer ruimte gegeven werd. Iedereen doet het echt helemaal super. Het contact met Sola en Sassie gaat ook goed hoewel Sola behoorlijk lomp is met haar enorme poten. Dat gaat soms wat hard maar ze weten al dat ze ontzag voor tante Sola moeten hebben… Sassie komt bij mij op de bank zitten en vindt de kittens wel wat eng maar het gaat toch al veel beter. Enya vindt de grote ruimte toch wel heel erg spannend en denkt soms dat ze iedereen in het gareel moet houden. Ineens kwam ze gisteren het leuke speeltje dat de kittens van Anne-Marie hebben gekregen en ging als een dolle door de kamer: alle krabpaaltjes om, kussens van de bank, het boxkleed in een prop in de hoek en de kleintjes waren van schrik onder de bank gevlogen. Ik zag de snoetjes wel onder de bank uit kijken en toen het ietsjes rustiger was, kwamen ze snel kijken of ze mee konden helpen om alles omver te gooien… Van gekheid wisten ze niet wat ze doen moesten, ik heb stilletjes zo zitten lachen. Zo lief ook want in de ren waren het al hele katjes maar nu ze de halve kamer hebben, lijken ze toch nog wel heel erg klein…

Natuurlijk heb ik vandaag ook weer foto’s gemaakt… als jullie zin hebben… enjoy !

   
28-04-2013 Nog even een aanvulling op vandaag... Gisteren ben ik eindelijk geslaagd voor iets moois op het grafje van Hylke en haar broertje en vanmiddag heb ik een prachtige hortensia geplant. Hij zit nog vol in knop maar de kleur moet als van de tweede foto worden. Dag schatjes van me, jullie blijven in mijn hart ...
 
28-04-2013 Gisteren lag Quera zalig uitgespreid op het grote boxkleed en had Enya de mand voor zich. Twee van de meiden lagen bij Quera, een van de meiden bij Enya en Hunter was in slaap gevallen op de glooing van het krabpaaltje. Het kleine heertje wordt wakker en loopt richting Enya, over de rand van de mand al pratend tegen haar... Enya antwoord terug en steekt uitnodigend haar poot uit zo van: kom maar jongen... trekt hem vervolgens naar zich toe en na een neusje-neusje moment, trekt ze hem omver zodat hij bij haar ligt. Vervolgens ligt hij dik genietend haar wasbeurt te ondergaan... Zo ontzettend lief om te zien.... Alle kittens zijn enorm gek op Enya. Boven in de kittenkamer is Quera echter heer en meester en als Enya er eens bij gaat, wordt haar onomstoten duidelijk gemaakt dat dat niet de bedoeling is en Enya druipt dan ook maar gauw af en dat is ook heel verstandig van haar.

Hiska en Hazy zijn echt helemaal zindelijk, die zie ik steeds zelf naar de bak toe gaan en ook iets produceren. Hunter zo goed als hoewel hij minder vaak gaat en gisterenavond laat is Honey Bee voor het eerst de bak op gegaan en heeft zitten plassen. Dit maal zonder lummelen, rondlopen, toch proberen ergens anders te gaan zitten... nee, gewoon naar de bak, drie keer een ander plekje zoeken, billen laten zakken en zeer geconcentreerd de blaas legen.... Ik was super trots op haar. Vanochtend heeft ze voor het eerst helemaal zelf zitten eten. Nog niet van het bord maar de kleine propjes die ik voor haar op de grond legde, at ze achter elkaar op.... hè hè, eindelijk !

Gisterenavond laat ook voor het eerst een dikke staart gezien. Ik had de kittens naar boven gebracht en de kittenkamer zag er nu anders uit want ik heb de kittenkooi opgeruimd. Daar werd toch eigenlijk geen gebruik meer van gemaakt dus er was nu veel meer ruimte, meer en ander speelgoed en dat was feest. Keihard rond hollen en elkaar uitdagen en toen gebeurde het: Hiska werd door haar twee zussen belaagd en die stond ineens met haar lijfje in een kromming, ruggetje omhoog en een dikke staart de lucht in. Zo leuk om te zien.

Iedere avond bij het naar bed gaan, maak ik voor Quera een lekker bordje eten klaar. Dit maal was het vis met het restje vlees in proppen erbovenop, dat zou dan ook wel op gaan. Na het in de rondte rennen, zag ik Hiska ineens met haar neus in de lucht... ze gaat haar neus achterna en komt uit bij het bord eten... ik was heeeeel benieuwd, wat zou er nu gebeuren? Nou, heel simpel, ze schuift aan en gaat zitten eten, en hoe... Eerst wat happen vis - dat zijn geen hapjes meer - toen kwam ze de proppen vlees tegen, hup drie daarvan naar binnen en toen weer verder met de vis. Die had haar buikje wel vol voor het eerste deel van de nacht. Quera was ook maar gauw aangeschoven want die zag het ook al gebeuren.... Gelukkig was er echt meer dan genoeg voor iedereen dus zeker voor Queertje. Al met al was het dus gisteren een dag vol momenten om enorm van te genieten.

Vanochtend zat ik in kleermakerszit met mijn ellebogen op mijn benen. Hunter en Hazy zaten namelijk op mijn schouders en in mijn nek. Ineens voelde ik iets op mijn been en zie daar een klein koppie tussen mijn arm door wringen... ze ligt me daar lief aan te kijken en gaat vervolgens zalig op dat plekje liggen slapen. Wat is Hiska toch ook een zalige meid, buiten dat is ze heel mooi dus wellicht dat ik toch nog van gedachten verander?????? Ik weet het nog niet, wellicht met een meisje nog even wachten totdat Quera geholpen wordt. Die mag nog 1x een nest hebben, dan heeft ze er vier gehad en mag ze van haar pensioen genieten...

Eenmaal beneden zat Quera met haar kinders in de ren, Enya lag op het kastje naast de ren alles te overzien en Sassie was al eerder in de vensterbank gaan zitten. Die keek vervolgens stoïcijns naar buiten maar Quera wilde blijkbaar Sassie niet op de vensterbank en gaf dus heel wat spanning af. Dat was duidelijk aan de kittens te zien: drie stuks met een gekromd lijfje, ruggetje omhoog en staart naar beneden, eentjes zelfs tussen haar pootjes. Die houding verandert dan ook direct toen mama haar aandacht niet meer op Sassie had maar zich omdraaide richting haar babies. Ze geeft ze allemaal een lik over de kop of ze zeggen wilde: het is goed nou, en daar gaat de kromming, het ruggetje gaat weer in normale stand en ook de staart gaat de lucht weer in. De dikke staarten waren na een kleine minuut ook weer in normale vorm. Zo mooi dat een mama simpelweg met haar lichaamstaal "gevaar" kan aangeven. Maar goed, dat weten we van de communicatie met mensen ook natuurlijk. Lichaamstaal zegt zo veel en als je daar iets vanaf weet, kan je daar zeker je voordeel mee doen.

  dit is beneden met Sola op de achtergrond
26-04-2013

Quera’s babies zijn alweer 6 weken oud. De eerste bezoekafspraken zijn gepland en ook de twee afspraken met de dierenarts voor de entingen en de chips. Beiden op een donderdag omdat Marcel sowieso niet op de woensdag kan. Dat betekent voor mij dus twee vrije dagen… Ook hebben ze vandaag hun eerste Milbemax gehad: een heel breed werkend anti-worm middel. Hazy wilde het wel graag zelf doen en het was bijna gelukt maar hij kwam er na vier pogingen toch weer uit. Toen dus maar even een handje geholpen. Ook de groten worden de eerste keer altijd mee behandeld. Bij de vorige nesten klommen ze vanaf de tweede keer zo in mijn broekspijpen om maar de eerste te zijn. Ik heb het ze nu ook uitgebreid laten ruiken zodat ze het de volgende keer gewoon zo opeten. Verder hebben we afgelopen weekend de doktersonderzoeken geoefend en nageltjes geknipt. Dat doen we vanaf nu iedere week. Ook wordt er uitgebreid geoefend met het borstelen en kammen…

Vandaag hebben ze ook een nieuw geluid gehoord. Het schudden van bussen lak. Ik vind het zelf ook een enorme herrie maken maar voor de kittens is dat natuurlijk toch ook heel erg goed. Honey Bee lag te slapen, stak een half oor in de lucht, opende daarna een half oog met een blik van: moet dit nu echt? Ga dit ergens anders doen maar niet hier… Vervolgens sloot ze haar ogen weer en draaide zich weer lekker in een rolletje… ’t zou haar tijd wel duren, dat was duidelijk. Ook Quera, Enya, Hunter, Hiska en Hazy moesten goed kijken wat er nu aan de hand was. Quera en Enya hadden alleen hun kop opgericht, de kleintjes zaten ook nog wat hoog op de voorpoten, oren in opperste hoorstand en ogen als schoteltjes… mens, wat maak jij een herrie, waarom moet dat hier?

Zo aandoenlijk, die snoetjes en ik moest er dan ook best even om lachen. De stofzuiger is ook een herriemakend ding en ook daar zitten ze naar te kijken alsof ze willen zeggen: vrouwtje, wat een lawaai, om, als ik me omdraai en weer richting de andere kamer ga, keihard naar de wand van de ren te hollen om te zien waar hij heengaat. Volgens mij gaan ze er wel achteraan zodra ze helemaal vrij in de kamer kunnen. Honey Bee heeft echter nog zeer regelmatig een ongelukje, blijkbaar vindt ze het niet belangrijk, net zoals eten, ook dat vindt ze echt niet boeiend. Mama heeft toch een fantastische melkbar? Daar maak ik wel gebruik van. Het is bovendien lekkerder en gemakkelijker, vindt ze duidelijk.

Normaal gesproken hebben ze met 6 weken al wat meer ruimte beneden, dat is dus best jammer want dat kan nu natuurlijk niet met zo’n waterend meisje maar boven zitten ze sinds halverwege deze week los in de kittenkamer en die is en blijft droog ! Iets meer geduld hebben deze keer, alles komt wel goed alleen wat later.

Er wordt inmiddels goed vlees gegeten – behalve Honey Bee dus. Leuk om ze samen met hun mams om het bord te zien staan. Buiten dat staan Hiska en Hazy sinds afgelopen weekend in de brokkenbak te grazen. Iedere keer zijn ze helemaal verrast hoe lekker dat smaakt, super om te zien.

Er staan weer nieuwe foto's op de kittenpagina. Als jullie zin hebben: Enjoy !

   
22-04-2013 Afgelopen weekend hebben we weer doktertje gespeeld: oogjes bekeken, neusjes bekeken en ook de oortjes en  het bekkie. Het gaat al heel goed. We hebben nog 2,5 week om te oefenen voordat de kids voor hun eerste enting gaan, dan moeten ze de onderzoekjes heel normaal vinden. Ook heb ik voor de eerste keer de nageltjes geknipt. De eerste sputterde wat tegen, dat duurde dus even voordat we ze alle tien hadden gehad maar de rest ging super. Het zal er wel aan gelegen hebben dat ik weer moest wennen, het is nog allemaal zo klein maar zo leren ze het wel goed. Ook hebben we uitgebreid geborsteld en heel lichtjes gekamd. Ze gaan het lekker vinden, vooral de borstel hoewel die ook een speeltje is natuurlijk en vol wordt aangevallen. Allemaal dingen die ze heel vroeg moeten leren zodat ze weten dat dat erbij hoort en, ook al zouden ze het niet leuk vinden, ze leren dat als ze stil zitten, het zo voorbij is. Het maakt het leven zoveel gemakkelijker als er geen stress is en "het benodigde onderhoud" snel kan gebeuren. Verder hebben ze een superleuk speeltje van mijn vriendin gekregen waar erg mee wordt gespeeld. De foto's daarvan staan op mijn facebook pagina  en ook een link naar de website waar ze te koop zijn en nog veel meer hele leuke ! Als laatste heb ik koppies gefotografeerd, onderstaand de foto's, kijk de kleintjes toch eens:
 
  Boven Honey Bee en Hazy en onder Hunter en Hiska
 
   
19-04-2013

Ik weet het… ik ben bevooroordeeld maar och… wat zijn ze leuk !

Quera’s babies zijn al weer vijf weken en groeien goed. De een eet wat beter dan de ander en brokjes… dat hoeven ze nog niet echt, mama’s melkbar is veel en veel lekkerder. Ik stop dagelijks een paar brokjes een voor een in de bekkies en waarachtig… sinds vandaag blijven er ook wat brokjes binnen hier en daar. Hiervoor gingen de brokjes er aan de rechterkant in om er vervolgens aan de linkerkant weer uitgewerkt te worden. Honey Bee deed of ze ze opat, liep dan door en spuugde hem dan heel gauw uit om vervolgens heel snel door te rennen. Handige tante, wat moet ik daar in stilte steeds om lachen. Ook wordt er uitgebreid water gedronken.

Het leren waterdrinken was ook weer een lachwekkend iets want het is best heel moeilijk om de afstand in te schatten tussen je neus en de oppervlakte van het water. De eerste tijd gingen ze steeds te diep en was het een geproest van jewelste…

Ook zalig gejoeld om het bakgebeuren, zelfs Hunter had een eerste plasje gisterenavond laat… Honey Bee vindt plassen op de bak nog een enorme onzin. Als ze moet, gaat ze bij Quera of Enya paraderen, met haar billen naar ze toe. Ik was enorm verrast over dit handigheidje want het werkt echt. Zodra een van beiden “hapt” en haar “tegen de grond werkt”, houdt ze haar mondje dicht en ligt rustig te wachten tot ze ontlast is… Tsja, wat wil je ook met twee mama’s die zo goed hun best doen, daar moet je van profiteren. Ik kan er niet als politieagent bij blijven staan want het is zeker dat het niet alleen Enya is die dat doet. Beneden zie ik namelijk meer plasjes in de bak dan boven, waar alleen Quera maar bij de babies is. (en het ligt er ook niet naast hoor…)

Verder zijn ook de eerste drolletjes in de bak gevonden en ook een foutje, ernaast… Ook dat moet je leren en dat komt allemaal best. Verder geniet ik van de bokkesprongen die gemaakt worden en heb ik ontdekt dat in ieder geval een deel van de kittens zalig met hun pootjes in de waterbak aan het spelen is. De waterbak boven is iedere keer bijna leeg… en de ondergrond dus nat.

Gisteren heb ik de advertentie geplaatst omdat het nu nog maar ruim een week duurt voordat de kittens bezoek mogen hebben. Ik ben heel benieuwd waar ze terecht gaan komen. Sinds woensdag zitten ze in de grote ren, ze hebben nu veel meer ruimte om te rennen en het is toch dichtbij genoeg om de bak te bereiken. Voorlopig moeten ze het met dit stukje doen maar zodra ze echt zindelijk zijn, krijgen ze de halve kamer tot hun beschikking. Zalig, ik kijk daar erg naar uit want dan kunnen ze pas lekker rennen… Nu zit ik nog iedere avond bij ze in de ren en straks zitten ze natuurlijk ook lekker bij mij op de bank, als ze daar zin in hebben…  En natuurlijk ook weer foto’s gemaakt die op de kittenpagina staan. Voor wie ze wil zien: enjoy !

   
12-04-2013

De kittens zijn alweer vier weken oud en groeien voorspoedig. Gisteren en vandaag heb ik genoten van het foto’s maken. Wat is het een zalig stel, wat genieten ze van knuffeltjes en wat zijn ze soms enorm ondeugend. Afgelopen week hebben ze hun namen gekregen (zie onderstaand 09-04) en zijn we begonnen met afspenen.

Enya geniet er enorm van dat ze beneden zijn en zij er nu heel veel bij mag. Ze gedraagt zich heel erg netjes en als ze wat te veel doet, is even aanspreken voldoende om haar wat meer ruimte aan Quera te laten geven. Vaak meldt Quera dat zelf trouwens wel even tegenwoordig. Aan de andere kant geniet Quera ervan dat de zorg soms even van haar wordt overgenomen. Als het spul echter begint te piepen dan is ze er - en kruipt ze er - direct bij en het is heel mooi om te zien hoe die twee dan samen liggen met de babies. Natuurlijk heb ik ook hier foto’s van gemaakt want dat is best ontroerend.

Gelukkig weten Hiska’s zusjes en broer nu ook dat ze tanden hebben en laten zich niet meer zomaar op de huid zitten door hun grote zus. Regelmatig moet Hiska dus ook de beetjes van haar nestgenootjes doorstaan.

Vandaag moest Honey Bee een knuffelsessie ondergaan. Ik heb haar luid op haar buikje gekust en ze lag me met grote ogen aan te kijken… ik moest heel zachtjes lachen, het zag er zo lief uit… De rest komt nog wel aan de beurt want ze hebben alle vier buikjes om te zoenen… letterlijk en figuurlijk. Voor wie foto’s wil kijken: enjoy ! ze staan allemaal op de kittenpagina.

   
09-04-2013 De namen zijn bekend. Ik heb toch nog weer het e.e.a. veranderd want bijvoorbeeld ons laatst geboren meisje, dat zo'n zacht lief ding was in de eerste weken, blijkt een hele stoere meid te zijn die wat voorloopt op de rest. Zij was degene die afgelopen weekend al schreeuwtjes veroorzaakte bij de rest. Als je tandjes hebt gekregen, moet je die ook gebruiken en ze leren van elkaar wel dat dat bijten in elkaar soms best pijn doet. Deze stoere meid zag ik soms vol "in de aanval gaan". Een keer ging ze op haar achterpootjes staan en wierp zich vol overgave boven op haar broer. Gelukkig laat hij dat nu niet meer zomaar toe en bijt hij van zich af.
Goed, de namen dus: Het eerste meisje is en blijft een heel zacht ding, is vreselijk lief, vindt het uitstekend op om haar rug te liggen op mijn benen of in mijn handen en is echt een scheetje... Haar heb ik de naam Honey Bee Dulce gegeven. Honey Bee omdat ze me aan een lief zoemend bijtje doet denken en honey natuurlijk honing en liefje betekent. Dulce is het Spaanse woord voor zoet. Het tweede meisje blijft mij (en alles om haar heen) heel dromerig aankijken. Dat deed ze al in de werpkist maar nu in de ren kan ze nog steeds zo dromerig naar iets zitten kijken. Dit ontzettend lieve meiske heeft de naam Hazy Petisú meegekregen. Hazy staat voor wazig en nevelig en petisú is het Spaanse woord voor soesje, je zou haar ook zo opknabbelen... Het laatste meisje had een wat te lieve en zachte naam naar mijn zin, dat moest echt wat stoerder dus die heeft de naam Hiska Pica meegekregen. Pica betekent in Mexico scherp/pittig in combinatie met eten. Als er daar op de menukaart pica vermeld stond achter een gerecht, hield ik het voor gezien want dat was voor mij echt te scherp. Gelukkig zie ik haar broer en zussen ook aardig van zich af bijten dus dat komt helemaal goed. Tot slot onze kater, hij heet Hunter Querido. Hunter was een zalig watje die echt aan het bijtrekken is. Hij is echter nog steeds echt een kater, lekker rustig met een instelling van "het komt allemaal wel". Lieve zusjes, als jullie eerst willen eten aan mama's melkbar, goed hoor, die is zo weer bijgevuld dus ik eet dan zo direct wel... Echt een zalige vent.
De roepnamen zijn dus: Honey Bee, Hazy, Hiska en Hunter.
   
07-04-2013 Omdat de kleintjes nu ruim drie weken zijn, zijn we langzaam begonnen met afspenen. Dit gebeurt hier met Carnibest - rauw vlees dus. Als ze dat allemaal goed eten, komt er ook blikvoer bij zoals Almo Nature, Applaws en Porta 21. Ook heb ik al kittenblikjes van Shesir liggen, dat vinden ze ook altijd erg lekker. Ook bij dit jaar weer geweekte babybrokjes geprobeerd en ook dit viertal houdt het keurig netjes in het bekje totdat ze weg zijn en dan wordt het uitgespuugd. Vandaag hebben ze drie keer een beetje carnibest gehad verdeeld over de dag en iedere keer was er eentje die wel van mijn vinger af wilde eten en soms werd daar een vergissing in gemaakt en wilden ze mijn vinger erbij meenemen. Daar de tandjes al aanwezig zijn, is dat best een beetje gevoelig maar wel ontzettend lachen...
   
06-04-2013 Vandaag zijn de kleintjes voor het eerst de hele dag beneden. Het is allemaal compleet anders dus best wel even wennen voor alle katten. Sola zit regelmatig op het kastje naar beneden de ren in te gluren en kijkt mij soms aan met een: "moest dat nou echt?" haha, straks vindt ze het heel erg leuk hoor, zodra de krabpaaltjes ook komen en zij er met haar grote lijf overheen kan hangen want ze zijn eerst te klein voor haar om wat mee te doen. Toch probeert ze dat dan... Sas loopt af en toe langs maar Quera stelt dat niet zo op prijs, dus die is ook gauw weer weg. Enya mag er nu bij liggen en na een paar keer een "aanval" op haar ongevulde melkbar, is ze nu heel erg duidelijk. Dat gebeurt niet ! Zolang de kittens vol zitten, mogen ze tegen haar aan liggen en als ze gaan zoeken omdat ze trek hebben dan verhuist Enya naar veiliger oorden zoals achter haar mama. Mama Quera vindt dat helemaal fantastisch, ook haar grote kind Enya ziet ze weer echt als baby en die krijgt ook uitgebreide wasbeurten. Op haar beurt is Enya weer druk aan het controleren of er wel goed ontlast wordt. Ik heb er een aantal keren bijgestaan om te kijken of er dan ook echt iets komt en dat is gelukkig zo, anders zou het voor de kleintjes niet fijn zijn natuurlijk. Natuurlijk ook spannend of ze deze eerste dag gewoon aankomen maar dat ziet er best goed uit. Quera probeert mij weer enorm uit en natuurlijk trapte ik daar eerst weer in. Luid miauwend boven staan bij de werpkist, waar zijn mijn babies???? Nu ik helemaal niet meer reageer, wordt het snel minder en kon ik onderstaande plaatjes schieten. De andere staan op de kittenpagina waar ook de weekfoto's weer staan natuurlijk.
 
05-04-2013

Quera’s viertal is al drie weken oud, groeit fantastisch en gisteren zijn ze naar de ren beneden verhuisd. Vannacht hebben ze nog wel in de werpkist geslapen om de overgang voor Quera gemakkelijker te maken. Vanochtend hebben we de kittenkamer weer helemaal ingericht, natuurlijk moest Quera kijken of ik alles wel goed deed en vanavond gaan ze daar slapen…
Dat ze beneden in de ren zijn, betekent dat je ze veel meer ziet en veel meer contact hebt. Zalig hoor, ze lagen al met z’n viertjes bij mij op schoot tijdens het televisie kijken. Ik ga er gewoon bij zitten namelijk.
Ook Sola en Sassie hebben al kort kennisgemaakt. Voor Sassie hoeft het eigenlijk helemaal niet en Sola wil ze graag wat groter hebben zodat ze met ze kan stoeien. Enya wil er het liefste continue bij liggen en al het werk overnemen van Quera. Dat werkt natuurlijk niet dus dat is iedere keer een beetje schipperen. Gisteren mocht ze er nog helemaal niet bij liggen omdat Quera het eerst haar plek moet maken. Op de foto’s op de kittenpagina zien jullie waar ze dan gaat liggen… lekker meiske… 

Afgelopen week heb ik een van de meiden maar liefst 3x op de weegschaal gehad. Ik had haar als eerste gewogen en schreef haar gewicht op de lijst en rekende de groei uit… dat kan niet ! Weegschaal uit en nogmaals wegen… hetzelfde gewicht. Toen eerst de rest maar, die waren normaal aangekomen dus tot slot nogmaals dit grietje op de weegschaal: 27 gram aangekomen in 24 uur, dat is wel heeeel erg veel… De dag ervoor was het echter “maar” 11 gram dus op 48 uur wel weer normaal maar toch… 

   
01-04-2013 Onderaan de kittenpagina staat weer nieuwe foto's. De meiden krijgen zoveel kleur, jammer dat dat op deze foto's toch niet zo goed zichtbaar is. Moet ik nog eens iets op verzinnen. Ik verwacht dat Quera eind deze week wel met haar kleintjes gaat slepen en dat ik dan een teken dat ze gaan verhuizen. Zalig, dan zijn ze overdag als ik er ben, gewoon beneden, gezellig hoor... ben heel benieuwd hoe ze dat vinden. Het grootste deel van de voorbereiding is al klaar gelukkig dus laat maar komen.
 
31-03-2013 Vandaag heb ik Hylke begraven. Ik wilde haar en haar broertje graag samen hebben liggen dus heb ik zijn grafje maar opengelegd en wat ruimer gemaakt en dat in de kou en in de sneeuw... Na een tijdje binnen was ik weer wat opgewarmd en was het gevoel weer tot rust gekomen. Toen ben ik lekker even boven bij de werpkist gaan zitten. De kleintjes horen nu echt goed en Quera vraagt mij altijd enthousiast hoe ik haar babies vind. Nu resulteert die - toch vrij luide - vraag in een wakker schrikken van een viertal, direct koppen omhoog - een soort vierkoppige draak (zonder vuur natuurlijk :) ) - en antwoorden naar je moeder. Zo hoort dat natuurlijk, als mama roept moet je netjes antwoorden maar Quera moet hier weer heel erg aan wennen en schrikt zich iedere keer naar als het spul zo begint te gillen... Natuurlijk is dat ook weer heel snel rustig, zodra ze erbij springt en de communicatie verder gaat, weten de kleintjes dat het goed is.. Het is een zalig stel en ik kijk ernaar uit dat ze lekker beneden in de ren liggen. Quera geeft dat tijdstip altijd zelf aan. Zolang de werpkist voor Quera goed is, is het goed. In de komende 9 dagen zal ze zeker dit seintje gaan geven. Ik ga alle komende wassen maar vast draaien, dan is dat allemaal klaar voor de overgang van een volledig verblijf op mijn slaapkamer naar slapen in de kittenkamer en lekker beneden bij de rest zijn als ik er ook ben.
   
30-03-2013

Een dag later dan gepland het nieuws over de andere vier kinders van Quera. Ze doen het heel goed. Groeien super, hadden gisteren allemaal hun ogen open en kijken vol verbazing de wereld in. Vooral het laatst geboren meisje is een joker, dat zie je ook aan de laatste foto. Die geniet enorm van knuffeltjes en reageert daar al enorm op. Het gewichtsverschil tussen dit nest en het F-nest wordt kleiner en kleiner en dat is heel goed. Ze zijn tenslotte drie dagen eerder geboren. Als ik met de kleintjes aan het knuffelen ben, wil Quera ook even een van de kleintjes zijn dus we knuffelen om en om. Van de week hebben we een snoepfeestje gehouden beneden. Queertje wil namelijk een paar keer per dag beneden haar benen strekken. Er zijn weinig snoepjes die iedereen lekker vindt maar deze gedroogde kipreepjes zijn de uitzondering en zijn bovendien 100 % natuurlijk dus zonder allerlei toevoegingen. Dat was een enorm feest ! Helaas bleef Sassie slapen maar die heeft later wat lekkers gekregen en genoot daar ook enorm van.

Natuurlijk staan er ook weer nieuwe foto’s op de kittenpagina dus als jullie nieuwsgierig zijn: enjoy !

  Bijna in slaap...
29-03-2013

Alweer een week voorbij en wat voor een week…

Omdat ik vanochtend de ren ging halen, had ik gisteren al foto’s gemaakt, de weekmail geschreven en de website zover klaargemaakt. Helaas wordt alles nu herschreven omdat Moeder Natuur andere plannen had. Vanochtend kreeg ik het verdrietige nieuws van Anne-Marie dat Kikkertje in haar slaap over de regenboogbrug was gegaan. Ze lag nog lekker warm tussen haar aby broertjes en zusjes en het leek of ze lag te slapen. Helaas reageerde ze dus niet op het wakker maken door Anne-Marie. Toen die van de eerste schrik bekomen was, heeft ze haar op het voedingskussen gelegd. Het duurde mama Iris te lang en die is bij haar komen liggen. Zo heeft ze nog een tijdje in de pootjes van haar aby mama gelegen. Iris heeft rustig de tijd genomen om afscheid van haar coon-kind te nemen en na zo’n 45 minuten stond ze op en ging ze terug naar haar vier aby-babies. Ze gaf aan dat Kikkertje wel mee moest haar nest weer in. Na een korte tijd gaf ze aan dat Anne-Marie haar mocht meenemen.

Wat er is gebeurd? We kunnen slechts gissen. Ze groeide goed, was een vrolijk meisje en genoot zelfs van de sondevoedingen met lekker geknuffel als afsluiting. Natuurlijk leefden we met de dag, realiseerden ons zeker dat ze er nog niet was. Ondanks dat kwam dit afscheid totaal onverwachts. Wat Anne-Marie en ik weten, is dat ze met haar grote kleine voeten, waar ze iedereen omheen wond, een onuitwisbare afdruk in ons hart heeft achtergelaten.

Natuurlijk kan ik je niet laten gaan zonder naam. Het is Tormenta’s Hylke Cariñosa geworden.
Hylke staat voor moedige heldin en Cariñosa voor teder, warm en lief.

Dag lief stoer chickie met heel hoog knuffelgehalte, we zijn super trots op je en je zult altijd je plekje in ons hart hebben.
Heel veel liefs van je mammie Quera, je broer en zussen, je aby mammie Iris, je aby broers en zussen en natuurlijk van Anne-Marie, Eric en van mij.

 
   
27-03-2013 Het gaat heel goed met Quera en haar kleintjes. Gisteren gingen er twee door de 300 gram heen, keurige gewichten dus, zeker als je het tijdstip van geboorte meerekent. Ook het laatste kitten begint uitgebreid te knipogen, dit nest heeft niet zoveel haast en daar is niets mis mee. Quera eet als een bootwerker en buiten haar vlees- en vismaaltijden, vliegen de brokken er ook doorheen. Ze moet ook goed eten want als je ziet wat de kleintjes iedere dag aankomen... dat moet zij erbij eten natuurlijk en meer want er wordt vanzelfsprekend ook ontlast.
Ook met kikkertje gaat het heel goed. Ik krijg iedere dag foto's, soms twee sessies, en kan zo meegenieten van de veranderingen. De sonde voedingen gaan heel goed, Anne-Marie is supertrots op ons coontje omdat ze lijkt te weten dat ze even rustig moet blijven zitten, netjes de sonde moet doorslikken en dan, zodra de sonde eruit is, haar knuffeltjes krijgt. Iris - haar fostermama - staat iedere voeding toe te kijken, rustig te wachten totdat de sonde bij "haar kind" weer is verwijderd en ze een paar knuffeltjes heeft kunnen uitwisselen met Anne-Marie. Daarna wordt ze wat ongeduldig want die kleine moet nu wel weer heel gauw terug in het nest komen. Vervolgens wordt er een uitgebreide wasbeurt gegeven en gaat de kleine op zoek naar een tepel om nog een lekker slokje toe te nemen waarna ze op haar zijtje krult en in slaap valt. Wat een prachtig wonder dat Iris kikkertje met zoveel liefde in haar allereerste nest opneemt...Echt een wonder en supermooi. Onderstaand een paar van de foto's en op de kittenpagina - onderaan - staan er nog een paar.
 
  Wat een snoepjes !
25-03-2013 Volgens mij had Anne-Marie veel eerder door hoe het met mijn energie level stond dan ik want ze had al eerder aangeboden om kikkertje naar haar te laten komen. Toen ze dat zaterdagavond weer zei, besloot ik daar de volgende dag serieus over na te denken. Eerst proberen wat slaap te vatten om een helder hoofd te krijgen. Gisteren heb ik de moeilijke beslissing genomen om het aanbod aan te nemen. Toen ik met de kleine bij Anne-Marie aankwam, stond ze al klaar met de sonde. Dat ging supergoed en ik heb al een aantal mailtjes gehad om te laten weten dat de voeding heel goed wordt verwerkt. Dat de voeding niet goed verwerkt zou worden in haar darmpjes hebben we dus hiermee uitgesloten. Waarschijnlijk kost het haar gewoon veel meer moeite en energie om te eten en door de sondevoeding hoeft ze die moeite niet te doen en die energie daar niet aan te verspillen. Ze is gisteren namiddag, na een paar sondevoedingen, ook voorgesteld aan haar fostermama Iris die haar, als ze de kans had gekregen, zo in het nest had gesjord... net alsof ze wilde zeggen: van mij ! Het blijkt inmiddels dat ze ook bij Iris drinkt en daar ook van aankomt. Haar tijdelijke broers en zusjes vinden nog eentje in het nest erg gezellig en ze heeft ook al een tepel met verve verdedigd... Ik zal het dus voorlopig met kattebelletjes en foto's moeten doen van dit lieve kleine meisje. Aan liefde en zorg zal het haar zeker niet ontbreken. Dank je wel, Anne-Marie, dat je mijn kleine meisje bij je op wilde nemen en voor haar wilt zorgen. Als ik je hoor over hoe ze haar knuffeltjes wil... zo herkenbaar want dat deed ze hier ook al, hoe jong en klein ze ook is, daar had ze zeker energie voor. Ik mis die knuffeltjes nu al maar ik heb hier vier beertjes liggen en het laatst geboren meisje keek mij vandaag met open ogen aan, wat een cadeautje.
 

Bovenstaande foto's zijn van het eerste contact tussen Iris en Kikkertje. Wat wezenloos dat Iris haar meteen als eigen zag.
Heeeel veel dank aan Anne-Marie voor alle zorg en liefde (valt niet in woorden uit te drukken...). Kikkertje zal straks ongetwijfeld ook op de website van Anne-Marie te zien zijn dus wie daar graag even wil rondsnuffelen: Cattery Valandil. Mochten jullie iets willen weten over dit prachtige Coon meisje dan graag een mailtje naar mij.

23-03-2013 Vandaag is de kleine meid gelukkig iets aangekomen. Het vocht spuiten gaat heel goed, ze is er vrij relaxed onder. De eerste keer zelf doen is natuurlijk best spannend maar alles ging heel goed en ook de latere voedingen van vandaag gingen goed. Ik heb nu door wat ze doet bij de voedingen en probeer dat voor te zijn. Er komt alleen of te weinig binnen, of het wordt niet goed verwerkt of ze verbruikt het allemaal. Dat laatste is iets wat ik me wel kan voorstellen onder de omstandigheden. Tijdens het voeden is ze omgedoopt tot kikkertje, weer een koosnaampje en een woordje waar ze sterk op reageerde tijdens het eten. Ineens had ze wat meer energie.... Ondanks dat het dus allemaal best goed ging vandaag, of misschien juist doordat het allemaal goed ging, kwam de spanning van de afgelopen week (weken) er vandaag lekker uit. Jippie... :-(
De voorbereidingen voor het nest konden natuurlijk ook niet zo rustig getroffen worden zoals ik dat bij vorige nesten had gedaan daar ik ook zo goed als iedere dag naar het ziekenhuis of verpleeghuis moest omdat mijn moeder daar is en die het natuurlijk ook gezellig vindt om bezoek te ontvangen. De dagen dat ik werkte, was het een ge-race van jewelste met soms maar even staande eten omdat ik dan alweer weg moest en mezelf geen tijd gunde om even rustig te gaan zitten (eigen schuld, ik weet het). Vanaf dag 60 was ik natuurlijk wel, zoals altijd, thuis maar normaliter is er dan rust want dan is alles klaar en dit keer dus niet... Als je energie level dan al niet goed zit... tsja... dan is het simpel om 1+1 op te tellen...
   
22-03-2013

En toen was het H-nest al weer 1 week oud. Wat was het een heftige week. Natuurlijk allereerst dat Quera’s bevalling zo vroeg begon, al op de 61ste dag, dan de geboorte van een heel klein meisje en daarna ook nog de geboorte van een heel mooi jongetje dat helaas in de baarmoeder al over de regenboogbrug was gegaan.
Hun broer en drie zussen doen het heel goed, het zijn al lekkere beertjes en drinken goed bij mama. Met kleine mug, zoals ze liefkozend ging heten, ging het op en af… soms ging het heel goed  - ze is zelfs gepromoveerd tot Mug (mét hoofdletter) omdat ze over de 100 gram ging - maar ik ben vanavond met haar naar de DA gegaan omdat ik van alles en nog wat zag en er niet gerust op was. Gelukkig kon er – na uitgebreid onderzoek door Jochem - één ding van het lijstje worden geschrapt. De andere dingen moest hij helaas bij mij bevestigen en voor het vochttekort is de eerste stap gezet. Ik heb een tas vol met van alles meegekregen en ga dit morgen zelf verzorgen. Gelukkig dronk ze vanavond wel lekker maar ze slikte in haar haast de speen bijna in waardoor ze zich verslikte. Zo balen want ook dat kost haar veel energie. De rest wordt later opgepakt. 

Al met al dus een zeer enerverende week met twee uitersten: intens genieten van de vier die het zo goed doen, van Quera die het zo goed doet, van Enya die er zo graag bij wil en als ze dan de kans heeft, direct neerploft, buik geeft en kittens confisqueerd. Bij haar eigen baby deed ze dat ook al behoorlijk lomp en nu dus weer, ze mag er dus alleen bij als ik er bij ben. Ik heb haar al beloofd dat ze met drie weken naar beneden komen en dat ze er dan veel meer bij mag zijn omdat ze dan lekker in de kamer liggen als ik thuis ben. Met vijf zal ze het nog druk krijgen. Ook gelachen om Sola die heel voorzichtig kwam kijken en zich helemaal naar schrok bij het zien van de werpkist terwijl er toen zelfs nog geen babies waren…

Aan de andere kant dus ook de zorgen om het kleine meiske en het verdrietige feit dat ik het kleine mannetje niet heb mogen leren kennen.

Zo is het leven echter en de natuur, het is niet anders. Ik heb dus vandaag foto’s gemaakt die al op de kittenpagina staan. Ik wilde Mug eigenlijk helemaal niet op de foto zetten omdat dat haar ook weer energie kost maar haar grote broer was zo lekker rustig dat ik haar lekker bij hem heb gelegd en die steun deed haar goed. Er komen vast nog vele mooie foto's van Mug en wat betreft de huidige foto’s:  enjoy !

   
19-03-2013 Vanochtend is onze kleine mug gepromoveerd tot Mug - mét hoofdletter - ze woog namelijk 102 gram. Goed gedaan grietje,  ik ben erg trots op je. Quera is een fantastische mama, die zorgt zo ontzettend goed voor haar kinders en heeft haar eerdere twee nesten geleerd dat ze ook een beetje om zich zelf moet denken. Ze wil dus graag af en toe de benen strekken, lekker even naar beneden toe maar zodra ze dan zalig uitgestrekt op het kleed in de kamer ligt, moet ze eigenlijk ook weer naar boven toe want ja, daar zijn haar babies. Ze geniet van haar hapjes, is zoals bij ieder nest helemaal gek op de carnibest maar ook de andere hapjes om goed aan te sterken, gaan er lekker in. Ze krijgt meerdere kleine maaltijden per dag maar het kan haar volgens mij niet genoeg zijn want als ik zie hoeveel brokken er naar binnen worden gewerkt.... Na het eten ga ik gezellig boven 2 uur tv kijken zodat ik bij haar ben en dat vindt ze volgens mij heel erg gezellig. Soms komt ze de kist uit om op bed te springen, langs mij heen te lopen om mij te verleiden samen in de werpkist te kijken naar haar mooie kinders. Natuurlijk vertel ik haar dan hoe mooi ze zijn en dat zijn ze zeker ook. Je gaat steeds meer zien in de kittens, steeds meer kleur ook bij de meiden. Ook zo wonderlijk mooi om te merken dat ze, hoe klein ze ook zijn, genieten van een aanraking, een knuffel en zich al lekker in je handen kunnen nestelen. Het wegen is alleen nog steeds niet de grootste hobby. Daar wordt nog steeds om geprotesteerd als ook om het ontlasten. Ik ben er nu weer aan gewend om daar in de nacht van wakker te worden... Vanmiddag zag ik dat Mug haar navelstrengetje kwijt was en bij de avondweging woog ze 111 gram. Goed zo meisie. Zo direct nog de laatste voeding en dan ga ik op tijd naar bed, het was gisteren wel erg laat...
   
18-03-2013 Gisteren bij het naar bed gaan, zag ik een navelstrengetje liggen. Het laatst geboren meisje - inmiddels grootste kitten want ze is haar broer voorbij - was hem al kwijt. Vanochtend woog onze kleine mug 79 gram. Zelf in de nacht vier grammetjes verzameld. Haar eerste maaltijd vond ze zalig, zelfs 2,5 ml dit keer. De volgende maaltijden was ze niet zo geïnteresseerd en begon bijna meteen bellen te blazen... bij de derde maaltijd dacht ik... ik probeer het zo nog een keertje en dat lukte, toen wilde ze wel lekker door drinken maar de maaltijden daarna trapte ze daar niet in. Bij de avondweging woog ze toch maar mooi 92 gram en dat voor een kleintje dat 48 uur na haar geboorte 1 gram afgevallen was t.o.v. haar geboortegewicht ? Heel stoer, ze gaat er echt voor... het wordt al bijna een belediging om haar kleine mug te noemen... ik moet maar wat anders verzinnen. Aan de andere kant wordt Mug ook bijna een eretitel zodat we goed onthouden waar ze vandaan kwam...
Vanochtend vroeg direct het overzicht gemaakt van wat er allemaal besteld moest worden. Gelukkig kreeg ik in de middag het berichtje dat de Kitty Stim is verstuurd, dat zit in ieder geval goed. Verder voedingsspuiten besteld en speentjes en meteen even uitgerekend wat ik aan ontworming nodig had en dat ook meteen maar besteld, dat kun je allemaal maar vast in huis hebben. Later vanochtend stond het zonnetje op mijn kleine pieptuintje en ik besloot dat het een mooi moment was om mijn kleine manneke te gaan begraven. Hij krijgt nog een mooi vast plantje op zijn grafje...woensdag op de markt hebben ze vast iets bij zich wat speciaal voor hem is en anders ga ik in het tuincentrum kijken zodra ik wat langer weg kan want nu is het voeden natuurlijk nog om de twee uur en ook al gaat ze bellen blazen en hoor ik haar bijna zeggen: zel-luf doen ! kan ik zel-luf ! - ik bied het haar wel aan. Morgen gaat die kleine wel door de 100 gram heen, helemaal op weg om ook een hele grote meid te worden want ze gaat er zeker voor, en ik natuurlijk ook !
   
17-03-2013 Omdat er goed nieuws te melden was, ging ik rond 8 uur achter de pc zitten om dit nieuws te delen. Gets, wat voelt het koud aan in huis... de cv stond hoger ingesteld dan de temperatuur aangaf: NEE, NIET NU !!!!!!! ja hoor, wel dus: CV in storing. Dat wil je er nu niet bij hebben... Inmiddels is het 22,15 uur en begint het weer warm in huis te worden.... wat zalig toch om een onderhoudscontract te hebben...  
En nu dan het goede nieuws: Na opnieuw Kitty Stim te hebben gehaald omdat de tube van gisteren leger bleek dan gedacht, is onze kleine mug sinds gisterenavond 10 gram aangekomen. Helemaal super dus ! Niet alleen van de Kitty Stim hoor, ze wordt nu ook iedere twee uur bijgevoed en meer dan gisteren en eergisteren omdat de eerste 48 uur na de geboorte de moedermelk heel belangrijk is ivm de colostrum. Ik gaf toen dus alleen maar net zoveel dat ze kracht genoeg zou hebben om bij mama haar portie te halen. De kleine mug weegt dus nu 75 gram en de rest weegt nu, in volgorde van geboorte, 136, 145, 117 en 147 gram. Mooie gewichten dus. Ik ben blij dat de kittens het heel goed doen en dat ook dat lekkere kleine ding nu begint aan te komen.
Tot slot een dank je wel aan Nathalie Smits van cattery Blue Eldar voor de overbrugging van de Kitty Stim totdat mijn eigen tube binnenkomt. Die ga ik morgen ochtend direct bestellen. Toen ik vroeg welk bedrag ik aan haar kon overmaken, zei ze dat ik maar een kleine donatie naar stichting Poezenbel moest doen. Mijn vriendin Iris vangt op voor deze stichting dus ik heb haar al aangegeven dat ik op zoek ga voor iets leuks voor al haar opvangertjes. It's a small world after all... Natuurlijk ook een hartelijk dank aan Eric voor het ophalen en AnneMarie voor het meedenken toen ik inmiddels zo'n 18 catteries in de omgeving had gebeld en eigenlijk iedereen zei: Wát zoek je???? Een heleboel mensen weten nu in ieder geval dat Kitty Stim bestaat.
    Dit wilde ik jullie toch niet ontnemen...
16-03-2013 De kleintjes laten zien dat ze veel energie hebben en in het bezit zijn van bijzonder luide stemmetjes. Zodra Quera haar bips draait omdat ze mee wil naar beneden, gaat het spul luid gillend door de kist lopen waarbij ze Quera weer naar de kist trekken maar ja, die moet ook af en toe even naar de kattenbak en de kattenbak die boven staat, wordt zoals ook bij de vorige twee nesten niet gebruikt ! Dat is veel te dicht bij het nest. Omdat onze kleine hum nog niet zo lekker aankomt, wil ik graag dat, zeker zij, niet zoveel energie verbruikt want die holt net zo hard met de rest mee en houdt vervolgens niets meer over om de grammetjes op de weegschaal te laten stijgen... Daarom strik ik dus een opgevouwen luier om de kleintjes heen en als door een toverstafje, is alles meteen stil en gaat in diepe slaap. Dat werkt dus heel goed maar dat doe ik alleen als Quera naar beneden naar de bak gaat of even haar poten gaat strekken... Ik heb bij mijn vriendin AnneMarie even andere ondersteuning kunnen ophalen voor ons kleine meisje, hopelijk krijgen we daar een beter resultaat van.
Enya mocht ook even mee naar boven om Quera te ondersteunen... jaja.... ze kijkt een aantal keren links en rechts, springt snel de kist in en werpt zich in een hoek... beetje schuiven en dan lig je goed om alle kittens te confisqueren, gewoon je poot erachter en richting buik trekken. De kleintjes vonden zo'n welkom zalig en gingen direct op zoek naar een tepel. Enya gaf direct meer buik en toen heb ik het toch maar even onderbroken want dat is toch niet de bedoeling, hoe superlief bedoeld ook. Als ze straks groter zijn dan mag ze er zeker bij maar nu nog even niet...     Vandaag ook foto's gemaakt van de kleintjes maar och... ik had beter oordoppen in kunnen doen want ze zijn het er niet mee eens en daardoor mams natuurlijk ook niet. Bij de foto's van de kater is dit heel goed te zien, ik heb er maar gauw mijn hand tussen gelegd en hem heel gauw weer in de kist gelegd. In je eentje foto's maken is niet echt gemakkelijk, dat merkte ik maar weer maar ik hoop dat het er volgende week beter uit ziet, wellicht zien we dan ook al wat knipoogjes? De foto's zijn te vinden op de kittenpagina. Scroll ook even verder naar onderen want onder de tekst staan nog veel leuke foto's van het hele stel bij elkaar. Enjoy !
   
15-03-2013 Vanochtend waren alle kittens gelukkig aangekomen. Wat later vanochtend constateerde ik dat het kleine ding niet werd ontlast, dat werd dus mijn taak en de hoeveelheid poep die ik uit haar haalde, stemde mij niet echt gerust. Omdat ik ook vond dat het spul wel erg luidruchtig was en ik iets in Quera's buik voelde waarvan ik dacht dat het de baarmoeder was maar dat niet zeker wist, heb ik toch de DA maar even gebeld. Jochem zou pas om 14,30 uur beginnen dus zijn eerste cliënt was Quera. Ze was beneden om even naar de bak te gaan toen hij binnenkwam, een gemakkelijke begroeting. Jochem heeft zowel Quera als alle kittens gecontroleerd en dat zag er allemaal heel goed uit. Ik had Natasja natuurlijk gisterenavond gebeld met het bericht en die zei dat het heel goed kon zijn dat het kleine ventje afgelopen weekend was overleden en dat Quera's lijfie toen had gezegd: opschieten, dit moet er uit. Wel jammer want nog twee dagen extra bij mama binnen zitten, maakt zoveel verschil op het einde. Zoals Ghaia pas op dag 67 geboren werd en al compleet slag in haar vachtje had... Deze mooie kinders zullen echter ook goed groot worden, vast en zeker...
   
14-03-2013

Quera liet me niet met rust vandaag... ik had nog zoveel op mijn lijstje staan maar ik moest naast de kist zitten. Het is dag 61 meisje, dat duurt nog even hoor of weet jij meer dan dat ik weet?  Jazeker wist ze dat: ik was net aan het bedenken wat ik te eten zou gaan klaarmaken en hoe ik dat zou gaan doen - slaapkamer en keuken zitten nu eenmaal niet naast elkaar en het is al helemaal niet dezelfde ruimte - toen ik daar niet meer over na hoefde te denken... De eerste wee en direct twee erachteraan... dit waren geen rustige weeën maar direct persweeën. Direct de lijst erbij, opgeschreven hoe laat de eerste wee was (17.41 uur) en opgelet hoeveel tijd er tussen de weeën zat. Het ging snel en er waren er veel. Om 18.13 uur werd het eerste kitten geboren, een heel klein meisje, in no time de tweede erachteraan, ook een meisje. Toen was het even iets rustiger en kon ik in die tijd even een foto maken van het eerste tweetal.

De derde was een ienie minie jongetje, jeemig dit was klein en het deed niets... toch gewoon aan het werk gedaan, uitgezogen en gaan wrijven. Toen het volgende kitten kwam heb ik hem gauw even op mijn huid gelegd onder mijn shirt, in de hoop dat dat een verschil zou maken. Het vierde kitten was opnieuw een jongen - een prachtig stevig ventje. De eerste twee meiden had ik even in een apart mandje op de snuggle safe in een flanellen doek gelegd en toen er weer rust was, lag er tot mijn verbazing nog maar één kitten in die doek. Ja hoor, daar liep het kleine grietje door de werpkist richting melkbar... wat een vechtertje... alle kittens bij mams gelegd, weer gaan wrijven en op een gegeven moment gauw gauw de DA gebeld waar assistente Brigitte even met me heeft meegedacht - dank je wel daarvoor Brigitte. Omdat het neusje roze was en zijn tandvlees ook, ging ik door, bleef ik doorgaan, ander doekje, nog een droge maar helaas, dit ging echt niet werken. Toen heb ik hem maar weggelegd want dit was onbegonnen werk... Tijd voor nadenken was er niet want daar kwam de volgende aan, weer een grietje en op het laatst nog een grote griet er achteraan. Dezelfde combinatie als de vorige twee nesten: alle drie de keren een zesling bestaande uit 4 meiden en 2 jongens. Enya heeft er steeds bijgelegen maar heeft niet - zoals de vorige keer - de was-honneurs waar genomen. Quera zat dus van tenen tot halverwege haar staart onder het bloed. Er was ook geen tijd om daar wat aan te doen want binnen 5 kwartier waren de 6 kittens geboren en dan staat wassen niet op nummer 1. Straks gaan we de eerste nacht in, hopelijk gaat dat een beetje rustig en zijn ze morgen allemaal een beetje aangekomen.

   
11-03-2013 Gisteren heeft ze voor het eerst voorweeën gehad, voor mij een geheel nieuw fenomeen en vanavond ook weer heel wat hele lichte weeën, alleen maar het optrekken van de achterpootjes. Ik hem morgen extra vrij genomen omdat Quera erg onrustig is... Je weet het maar nooit en dan wil ik er bij zijn, vooral voor haar. Ik kon nu rustig nog wat boodschappen doen en 's middags lekker met haar op de bank. Het is niet de bedoeling dat ze voor dag 58 geboren worden omdat de kittens dan gewoon nog niet levensvatbaar zijn. We wachten het maar rustig af.
   
10-03-2013 Quera wilde gisteren absoluut bij mij slapen. Eigenlijk "mag" dat pas vanaf dag 60 en dat duurt nog even maar omdat ze toch wat onrustig was, mocht ze bij mij blijven tot wanhoop van Enya... die was het er helemaal niet mee eens maar moest zich er toch maar even aan overgeven. Quera bleef rechtop op bed zitten kijken naar de deur en ging pas liggen toen ik de deur had dichtgedaan. We slapen namelijk altijd met de deur dicht als de kittens er zijn zodat ze niet op het idee kan komen om ze beneden in de gang op de tegelvloer te leggen, dat zou immers veel te koud zijn voor de kleintjes. Nou gaat ze pas slepen na goed drie weken en dat is dan tevens het teken dat ze naar de kittenkamer verhuizen. We zullen zo direct zien of ze de rust heeft om beneden te slapen of dat ze toch boven bij mij wil slapen. Ik laat het maar aan haar over, dan is ze het rustigste. Vandaag hebben we in ieder geval al het benodigde voor de bevalling gewassen. Alles staat klaar dus wat dat betreft kunnen ze komen maar ze is nog echt te vroeg dus ik hoop dat ze het spul nog een tijdje binnenhoudt want nu zijn ze nog niet levensvatbaar... 
   
08-03-2013 Vandaag hebben we de werpkist klaargezet. We hadden al wel wat dozen staan maar dat was nog niet interessant, althans niet voor de mama-to-be. Vanmiddag was de slaapkamer dicht omdat ik naar het ziekenhuis moest maar toen ik voor het eten weer thuis was, ging het boven ook open. Inmiddels ligt Quera op haar boxkleed in de werpkist en Enya op het bed er dichtbij. Vanzelfsprekend is de werpkist nog niet ingericht met wat er straks allemaal in moet, dat leg ik pas later klaar en gaat er pas in als ze echt begint. Dan blijft alles hygiënisch schoon. Tijdens de lunch kon ik lekker even uitrusten want zoals gisteren, lopend mijn avondeten naar binnen werken.... dat is toch niet echt fijn. Tijdens het even bankhangen en Cesar Millan kijken, kwam Quera op mijn benen liggen en jeetje, wat was het spul wakker daar binnen in haar buikje. Ik voelde ze tegen mijn benen aan trappelen... Dat is toch zo'n fantastisch gevoel. Later kon ik ook mijn handen even om haar buikje leggen en gingen ze ook nog lekker verder met trappelen. Je merkt wel dat Quera het zwaarder krijgt. Het wassen heeft wat hulp nodig wat ik natuurlijk met liefde doe. Quera heeft daar echter toch wat tegenstrijdige gevoelens over. Aan de ene kant vindt ze het duidelijk lekker, de aandacht dan want dat ik eerst was en dan droog, dát vindt ze toch niet zo wat maar als ik tussendoor droog dan is de aandacht ineens niet zo interessant meer... raar ding... maar och, wat is ze lief, mijn rooie grietje...
   
06-03-2013 Toch nog even een aanvulling...natuurlijk over Quera. Ze groeit super, ligt daar met een hele trotse snoet behoorlijk zwanger te wezen. Ze gaat wat last krijgen met het verzorgen van haar lijfje dus krijgt hulp: niet alleen van mij voor haar boezem en bippie maar vooral van Sola. Die komt zeer regelmatig voor een wasbeurt waarna ze lekker naast Queertje gaat liggen. Quera blijft een schootdweil, ik had ze vanavond alle vier trouwens op en naast me liggen, allemaal een beetje inschikken, dan past dat best vinden ze. Ook lag ze me vanavond weer met zo'n blik aan te kijken dat ik besloot een had op haar zijtje te leggen, de kant waar ze op lag. Meestal voel ik dan niets dus ik had geen verwachtingen maar aan de binnenkant van mijn hand voelde ik ineens een kitten bewegen.... zalig om te voelen. Het leek of Quera met haar blik meldde: zie je wel, ik zei het je toch? Lekkere meid. Ik heb even gekeken naar het gewichtenlijstje van haar vorige nest: ze is toen in totaal 1860 gram bijgekomen. Nu zit ze op ongeveer 1500 gram, afwachten waar ze nu op uit komt... Niet dat daar veel uit af te leiden is want sommige dames komen heel veel aan en krijgen drie kittens terwijl een andere poes of een andere zwangerschap bij hetzelfde aankomen zes kittens geeft. Gewicht zegt dus niet zoveel maar we houden daarmee wel in de gaten of ze normaal aankomt, het is ook een extra stukje ritueel voor ons, ze gaat veel op de weegschaal liggen, ook al staat die dan niet aan, dus ik zet hem regelmatig even extra aan, het piepje aan het eind is het teken dat ze er af zou mogen maar meestal hoeft dat voor haar niet en is het een teken om zich nog eens lekker te draaien om vervolgens lekker te gaan slapen...
   
06-03-2013 Afgelopen vrijdag werd Enya echt krols. Ze zat er al wel een tijdje tegenaan maar het duurt dan even voordat ze met vol volume haar krolse billen beleeft. Dit keer hebben we geëxperimenteerd met een katerbroekje... och och... dat was dus echt experimenteren want helemaal goed ging het niet. Uiteindelijk het broekje helemaal voor haar aangepast en toen ging het beter... Helaas was ik de eerste dag te laat toen ze naar de bak ging... Ik zag haar in plashouding zitten en wist wat er komen ging....  ik lag in een deuk toen ze van de bak afkwam. Het realiseren dat ze het nu letterlijk in haar broek had gedaan zorgde voor veel verbazing - zeg maar - en ze liep met grote ogen wijdbeens naar me toe met zo'n blik van: kweet niet wat er is gebeurt maar gatsie... dit is niet lekker ! Gauw dus haar broekje uit en haar billen gedroogd... Met de extra clip die op haar billen zit vindt ze het broekje niet meer leuk. Zoals ze zich er eerst niet zo veel van aan trok, zo was ze nu aan het sjorren en trekken en het lukte ook om hem uit te krijgen... alles behoorlijk ten koste van haar vachtje... ik heb hem dus ook maar uitgelaten, gelukkig is ze bijna van haar krolsheid af en wordt het weer rustig in huis, alles in afwachting van hetgeen gaat komen...
   
20-02-2013 Quera blijft goed groeien- nu al ruim 1100 gram - heeft een enorme trots en zekerheid over zich en verandert in een schootdweil.... Zo gauw ik zit, komt ze lekker bij me en ik ben er inmiddels aan gewend dat ik heel snel mijn benen zo moet leggen dat ik het een hele tijd kan volhouden want Queertje houdt vol.... en hoe ! Mijn mooie, lieve rode meisje... Gisteren heb ik voor het eerst haar babies kunnen voelen, het lijkt echt of ze zelf meldt dat ik het kan voelen ... als ik vlot ben tenminste... Twee opgerolde - ongeveer 9 cm grote kittens. Mooi om dat nu al te voelen. Het duurt nog even voordat ik ze zal voelen bewegen... ik kijk daar weer erg naar uit want dat is zoooo bijzonder....
   
18-02-2013 Gisteren ben ik naar Balk gereden om Lies, Kees en het dierenspul te bezoeken. Natuurlijk was ik heel erg nieuwsgierig naar Ghaia. Ik had voor de dieren een snoepje meegenomen dat heel erg in de smaak viel, zelfs door Gregor die volgens zijn baasje en vrouwtje echt niets lekker vindt. Zalig om te zien dat Ghaia zo echt op haar plaats is daar, lekker ondeugend is en een echte griet is... eigenwijs ding. In heel veel dingen is ze hetzelfde als haar mama Enya en dat is superleuk om te zien. Ik had mijn camera bij me en heb van het drietal een aantal foto's gemaakt. Die laat ik hier ook nog wel zien maar alles staat nu op een externe harde schijf omdat ik mijn nieuwe computer aankomend weekend mag begroeten en mijn oude computer dus zo leeg mogelijk moet zijn. Een hele klus dus.
Zalig om je, ook hier, zo welkom te voelen en zelfs bij het weggaan op het hart gedrukt te krijgen om heel gauw weer te komen... dank je Lies.
   
10-02-2013

Alle tekenen wijzen erop dat de date die Quera met Solo heeft gehad succesvol was. Ze komt lekker aan, begint wat meer te eten en loopt een enorme partij in het rondte te miauwen... De vorige keer heeft ze me enorm bedot, erg genoten van alle extra's en met een ruime 7 weken krols worden... Het is bij haar dus pas zeker als ik babies in haar buik kan voelen... Ze komt echter wel beduidend meer aan dan bij haar vorige nest in 2011 dus ik verwacht dat het toch wel goed zit en dat we eindelijk in de tweede helft van maart weer babies krijgen.

   
 

Vorige week woensdag ging het met Sassie heel slecht ineens. We waren 's morgens nog naar de dokter geweest voor een check up en ik had wel gelijk met wat ik dacht maar het was nog maar net bezig. 's Avonds laat echter dacht ik toch echt dat ze in mijn armen zou overlijden. Ik heb haar verteld dat ze mocht gaan als ze dat wilde, dat ik graag wilde dat ze nog zou blijven maar als ze gaan wilde dan was ik bij haar. Blijkbaar bedacht ze zich ineens dat er nog een leven op de plank lag. Van het slappe geheel veranderde haar lijfje ineens weer in een levend iets dat zich lekker tegen me aan nestelde en ze geeft nu dagelijks duidelijk aan dat ze blij is met dat volgende leven dat nog op haar plankje lag. Ze is weer wat aangekomen en komt knuffels halen en dat was vorige week toch echt heel anders…

Heeeeeeeel bizar om mee te maken en dat had zijn weerslag natuurlijk wel een dag later…

   
18-01-2013 Gisteren was de krolsheid van Enya over. Iedere krolsheid wordt ze luider en ook langer krols dus ideaal voor een volgend nest, dan hebben we iets meer de tijd en hoeven we niet al dagen van te voren in de startblokken te staan om het contact met de kater te bewerkstelligen. Na een rustige aanloop waarbij je denkt, die wordt nooit krols, ging het vrijdag de 12de echt luid worden. Na 7 dagen, op donderdagochtend was ze nog echt luid en 's avonds was het bijna helemaal rustig. Als de natuur mee werkt, mag ze in het najaar weer mama worden. Er zit dan anderhalf jaar tussen maar alles hangt natuurlijk van Quera af want die mag eerst en twee nesten tegelijk is niet zo mijn keuze, dan moet ik tussen te veel katten mijn aandacht verdelen en krijgen ze naar mijn idee niet voldoende aandacht. Natuurlijk niet als Enya weer maar 1 kitten krijgt maar stel dat ze er zes krijgt...
Maar goed, gisterenavond was de krolsheid bij Enya dus over en die liet het er niet bij zitten. Rond een uur of acht was ik haar al kwijt en waar was ze... juist... ze lag te posten voor mijn slaapkamerdeur voor haar knuffelsessie want tijdens haar krolsheid komt ze ook niet rustig bij mij liggen en dat werkt dus niet. Vanavond mag Quera lekker met mij mee en morgen Ennie weer. Sola en Sas talen niet naar een knuffelsessie of bij mij slapen. Sola vindt haar rust belangrijk - of misschien vind ik dat wel ? - als Quera krols is en zich steeds aan haar aanbiedt. Mijn idee is dat ze dan tenminste lekker rustig slaapt. Na drie nachten geeft ze echter aan dat ze liever beneden blijft  en knort en briest dan als Quera weer op haar gaat zitten... Dat moet ze dan zelf maar weten... Vanavond komt Quera dus in ieder geval bij mij slapen. Hopelijk dat ze net zo lekker stil bij mij slaapt als dat Enya dat doet...
   
06-01-2013 Sinds een paar jaar heeft Cat Shelter een internet kunstveiling. Deze gaat van start op werelddierendag 4 oktober en eindigt eind november. Werkelijk de moeite waard om dan even te kijken want er zijn altijd wel een aantal werken die je mooi vindt. Omdat mijn website ook een pagina kattenkunst heeft, heb ik de door mij gekochte werken geplaatst evenals de werken die door kunstenaars via mij zijn ingebracht. Een link naar de Cat Shelter veiling staat op de linkenpagina en zodra de veiling er is, staat daar weer een link naar de veiling website. Als jullie zin hebben om te kijken... enjoy !
   
24-12-2012                                
  Cattery Tormenta wenst u prachtige Kerstdagen en een fantastisch maar vooral gezond 2013 !
   
22-12-2012 Ze heeft er vijf dagen over gedaan... mijn stoere Saspoes...
In de krabpaal die in de kamer staat, zit ook een hangmat en het is bekend dat kleintjes dat heel leuk vinden maar oudere katten zich daar niet in cq aan wagen. Sola en Quera kijken er niet naar om, Enya kent het van toen ze klein was dus die ligt er nog wel eens in maar wordt ook wat zwaarder en dan is zo'n hangmand toch een beetje klein aan het worden. Vorig weekend zag ik Sas proberen: een poot er in... vreselijk wiebelen... poot weer terug... nogmaals proberen...mwah.... te eng...
Een tijdje later weer.... en zo heeft ze vijf dagen staan proberen... op een gegeven moment stond ze daar met vier poten in de hangmat te wiebelen. Ik begon tegen haar te praten en ze keek mij aan met een blik van: ik weet nu niet meer hoe ik verder moet... Toen ben ik maar even gaan helpen, heel voorzichtig mijn arm om haar gelegd en gezegd dat ze moest gaan liggen. Met zo'n blik van: jij vangt mij nu wel op... wierp ze zich ineens op haar zijtje en toen lag ze.... en bleek ze het ook zelf te kunnen want ze ligt steeds in de hangmat. Wat ben ik toch trots op mijn lieve, stoere, oude muts. Onderstaand een paar foto's...
 
   
09-12-2012 Vandaag lekker rustig aan gedaan, uitgebreid met de meiden zitten knuffelen, wat op de computer zitten werken en de meiden lekker laten snoepen. Iets nieuws geprobeerd waarvan ik dacht dat ze dat - door de vele kleur- en smaakstoffen - wel heel erg lekker zouden vinden. Maar nee, de dames hoeven dat niet maar toen ik weer zo'n vloeibaar snoepje pakte, was iedereen paraat. Lekker met z'n allen delen en ik lekker genieten. Hoe kan een dag er beter uit zien ...
   
06-12-2012 Ik had me in de dierenwinkel laten overhalen om de schoen te zetten voor de katten. Omdat het een gratis pakketje was, heb ik maar voor twee dames de schoen gezet, ze kunnen best delen en het zou toch wel "supermarktsnoep" zijn wat er in zou zitten... had ik zo verwacht. Maar ik werd enorm verrast ! Er zat ook een blikje Almo Nature bij wat ze hier ook krijgen en behalve inderdaad van allerlei supermarkt snoepjes zat er ook iets bij wat ze waarachtig alle vier zalig vinden. Vitakraft heeft een vloeibaar snoepje dat caloriearm is en geen kleur- en conserveringsstoffen bevat. Dat houden we er dus in... Dank je wel Sinterklaasje !
   
28-11-2012 Na weer een aantal dagen rust merk ik dat de bachdruppels zowel Sola als Quera heel goed doen. Beiden hebben heel veel rust en Quera wordt echte een schootpoes, of soms nekpoes want dan staat ze tegen me te schreeuwen en als er te weinig ruimte op schoot is naar haar zin dan gaat ze tegen mijn rug aan staan met haar poten in mijn nek om vervolgens op mijn schouders te springen en luid in mijn oren te schreeuwen... Want ook dan is dit meisie luid. Als ik dan weg leg wat ik aan het doen ben, springt ze gauw van mijn schouders af om zich vervolgens op mijn schoot te nestelen maar wel zo dat ik beide armen moet gebruiken om haar vast te houden want zo lijkt het voor haar veel leuker... en ik mag lekker genieten van het uitzicht...
   
26-11-2012 Gisterenavond was het ineens stil in huis... Raar dat het even duurt voordat je dat echt door hebt maar uiteindelijk heb ik er nog lekker van zitten genieten... Sola natuurlijk ook. Die wilde zaterdagavond al weer beneden slapen, had waarschijnlijk al door dat ze niet zoveel last van Quera zou hebben. Zondag overdag hoorde ik nog wel geregeld wat van de beide dames maar Sola werd inderdaad niet meer lastig gevallen door ons rooie grietje. Nu maar weer een aantal weken wachten tot de volgende krolsheid en dan maar hopen dat een van de heren de mogelijkheid heeft om papa te worden...
   
25-11-2012 De open dag gisteren was een succes! Heel veel mensen kwamen een kijkje nemen en het was super gezellig ! Voor of na het kijken - en kopen - dronk iedereen nog lekker een kopje koffie of thee met wat lekkers. Iedereen die gekomen is en deze dag tot een supergezellige dag heeft gemaakt, heel erg bedankt ! Onderstaand een vogeltaartenindruk...
 
 
   
22-11-2012 Enya loeit nu lekker met Quera mee. Ze kijkt en luistert inderdaad de kunst af en doet het veel beter. Dit samen krols zijn doet haar goed en mensen die mij aan de telefoon hebben, hebben er blijkbaar meer last van dan dat ik dat heb... Ik geniet van mijn twee koetjes...
   
21-11-2012 Het wordt al minder, het krols zijn van Quera. Ze worden ook moe, dat is duidelijk te zien. Sola mag nog steeds mee naar bed want die wordt echt gek van Quera en haalt af en toe uit. Quera vindt haar alleen maar lief en snapt er helemaal niets van. Daarom mag Sola dus mee naar bed, dan kan ze in ieder geval lekker rustig slapen. Enya vindt dat maar niks want haar knuffelhalfuurtje schiet er nu een beetje bij in. Maandagavond mocht zij dus mee en heb ik ze later omgedraaid. Over een paar daagjes is het weer over en hebben we weer rust in huis hoewel het wel zalig is om Queertje op schoot te trekken die dan compleet onder zeil gaat en languit ligt te genieten. Gisterenavond had ik gewoon spierpijn want ze wordt wel zwaar als ze zo ligt te slapen maar wat een uitzicht, echt genieten. Ze doet dat ook wel als ze niet krols is maar veel korter omdat ze dan niet zo moe is...
   
18-11-2012 Afgelopen nacht heb ik Sola mee naar bed genomen zodat ze in ieder geval lekker slapen kan en in de nacht geen last van Quera heeft en dus lekker uitrust. Na een paar knuffels ging ze naast me op het dekbed liggen en vanochtend lag ze daar nog, op dezelfde plek en in dezelfde houding. Weer een aantal knuffels en toen was het toch tijd om wat te eten, te drinken en even naar de kattenbak te gaan. Toen dat allemaal was gebeurt, zijn we naar beneden gegaan om lekker met z'n allen te eten. Hoewel ik een bezoekje in de planning had staan, leek het mij verstandiger om voorbereidingen te gaan treffen voor de open dag van mijn zus waar o.a. mijn decoupagewerk en vogeltaarten zullen staan (www.lamslag.nl) die taarten moeten nog wel allemaal gemaakt worden en - hoewel het heel leuk is - is het ook veel werk... Inmiddels is het avond nu ik dit zit te schrijven en ik ben lekker opgeschoten... Wie weet zien we jullie daar...  Ik kon trouwens ook van een lekker duet genieten zo af en toe vandaag. Enya is namelijk ook aan het zingen, dat is de eerste keer dat ze samen krols zijn. Ik moet er wel om lachen hoor, zitten ze daar samen "in de houding" naar elkaar te zingen in prachtig duet. Ennie gaat steeds beter staan maar soms wil ze er nog wel bij liggen. Juist nu kan je het verschil zien in hoe ze krols zijn, Ennie is zo veel stiller en met kortere en dus ook zachtere schreeuwtjes. Zo'n ander stemmetje dan Quera. Het lijkt overigens wel dat het krols zijn met Quera haar goed doet want ze kijkt en luistert de kunst wel af...
   
16-11-2012 Ik hoorde al een week of twee dat Quera's krolsheid er weer aan zat te komen en vandaag zet het echt door. Ik ben of eigenlijk was in de gelukkige omstandigheid dat ik kon kiezen uit twee fantastische katers voor haar... Helaas is geen van beide jongens beschikbaar op het ogenblik dus we zullen nog een keertje moeten wachten... Het zal wel weer een enorm lawaai worden want Quera is vrij luid, in tegenstelling tot haar dochter waar je echt mee moet oppassen dat je het niet mist... Toch zie ik die ook dingen doen waarbij ik denk... mmmm, volgens mij ga jij je mams weer volgen... we zullen het zien. In ieder geval gaat Sola weer mee naar bed als het echt de spuigaten gaat uitlopen, dit omdat Quera Sola als haar vent ziet en Sola vindt dat echt helemaal niets natuurlijk... we wachten rustig af...
   
14-11-2012 Vandaag is Enya jarig en dat gaan we maar eens uitgebreid vieren. Enya was de afgelopen dagen niet van plan om mee naar bed te gaan 's nachts... ze bleef op het kastje zo ver mogelijk van de deur zitten, klaar om weg te springen mocht ik haar toch mee willen... Gisterenavond was ze zoek en zat ze al boven te wachten. Om twaalf uur begon haar jaardag en heb ik haar uitgebreid gefeliciteerd... Ze vond al die knuffels zalig en ging lekker in bed draaien om uiteindelijk - tot mijn grote verbazing - tegen mijn benen in slaap te vallen. Meestal wil ze toch echt met haar koppie boven het dekbed liggen... Over de hele dag verdeeld hebben we lekkere hapjes gedaan - kleine blikjes gedeeld met z'n vieren en de meiden vonden het echt enorm feest. Iedere keer als er een blikje open ging, kwam het spul aangerend om aan te schuiven aan het feestmaal... dat is dan echt genieten want het waren natuurlijk allemaal verschillende smaakjes... ter afsluiting ging ze ook weer lekker mee naar bed en hebben we lekker geslapen...
   
13-11-2012 De afgelopen dagen had "madam buikgriep" mij in haar greep, tot groot genoegen van de dames want het was de hele dag op bed of op de bank en de meiden er natuurlijk uitgebreid bij. Hij was kort maar krachtig want na 4 dagen besloot ik dat ik de volgende dag maar weer lekker ging werken want wat een ellende, ziek zijn... Een nacht super geslapen maar een nacht ook helemaal niet dus maar opgestaan, wat rond gehummeld en om half vijf weer naar bed. Gelukkig viel ik toen lekker in slaap en heb tot over elf geslapen. En ik was nog uitgerust ook... heeeel bijzonder...
   
22-10-2012 Vandaag was het goed weer dus na mijn werk gauw naar huis en die lamp van de fiets af... dat was wat lastiger dan gedacht. Ik dus met doekje en waterpomptang op de fiets op zoek naar een sterke man. Voor in de straat zag ik een man die mij wel wilde helpen. Ik kreeg meteen les dat dat niet met deze tang moest... ja, dat weet ik maar van die andere heb ik niet de juiste maat. Uiteindelijk werd het stuur van de fiets afgehaald en de lamp totaal verwijderd want anders kon het helaas niet. Ik ga van de week maar even een nieuwe mobiele voorlamp halen, dat werkt ook tenslotte... Toen gauw naar huis, fiets buiten laten staan in de goede richting, Quera haar tuigje omgedaan, in de mand gezet en gesloten en mee naar buiten. Ze wist niet wat haar overkwam... Lag lekker in de mand, af en toe haar koppie optillend om in het rondte te kijken. 's Avonds kwam ze bij me en kroop lekker bij me op schoot. Het was nu in ieder geval duidelijk dat ze het heel erg lekker had gevonden en daar ben ik blij mee. Helaas zal het wel even moeten wachten voordat ze weer mag want het is nu echt te fris voor haar... Na de fietstocht heb ik overigens ontzag voor moeders met een gillend en zwaaiend kind voorop...
   
21-10-2012 Gisteren ben ik geslaagd voor de fietsmand voor Quera. Hij staat in de kamer met een nieuwe mand erin - roze, vreselijk maar wel heel lekker zacht en goed passend - om de dames er aan te laten wennen, of eigenlijk, om Quera er aan te laten wennen. Iedereen ligt er om beurten in. Heeft de ene dame haar bips gelift, dan neemt een andere dame al snel de plek in. zelfs met de mand dicht geeft het geen stress... Helaas is het vandaag te fris om te gaan fietsen met Quera, ze is tenslotte niet gewend om buiten te zijn. We wachten rustig even af, wellicht is het morgen beter maar dan moet ik wel werken én de lamp moet los en gedraaid maar dat kan ik vast zelf... Onderstaand foto's van de meiden in de mand.
 
 
   
14-10-2012 Wat heerste er vandaag een zalige rust in huis. Ik was lekker aan het knutselen en de meiden lagen bij mij want er moet natuurlijk door de drie Coon dames worden geholpen met alles wat ik aan het doen ben. Best lastig soms als ik servetten aan het knippen ben en ze met hun nageltje proberen om ook de servetten in stukken te krijgen maar het is zo gezellig. Vandaag worden er ook lekkere hapjes gegeten, gewoon nog een keertje een speciale dag met allerlei lekkers, de meiden genieten er intens van en dat zie ik graag.
   
12-10-2012 Vandaag met Sola naar Marcel geweest omdat ik vind dat ze niet zo goed eet. Natuurlijk wist ik ook dat ze niet afgevallen was maar ze doet raar met eten en dat valt nu juist heel erg op omdat ik zo aan het opletten ben. Ik mag alleen absoluut niet in haar bekkie kijken en ik wilde zekerheid hebben dat het er goed uit ziet daarbinnen. Natuurlijk was het nog niet zoals het zou moeten worden straks maar het is ook pas een week geleden. Alles ziet er heel goed uit, volgens Marcel beter dan verwacht na pas een week. Quera werd weer nijdig toen ik met Sola terugkwam maar na het feestje met was lekkers omdat het heel goed gaat met Sola, was zij ook al gauw weer rustig gelukkig. Nu dus op naar meer rust in huis, voor de verandering....
   
11-10-2012 Gisterenavond was ik Enya ineens kwijt. De telefoon ging dus al kletsend met de hoorn aan mijn oor ging ik op onderzoek uit. Ik hoefde niet lang te zoeken want ze had zich in de gang onderaan de trap naar boven verschanst. Vanaf vorige week woensdag was ze niet meer mee naar bed geweest voor een kwartiertje knuffelen. Sola ging immers een paar dagen mee omdat ze nuchter moest zijn voor de operatie en daarna nog geen brokken mocht eten en de rest wel 's nachts normaal moest kunnen eten. Daarna ging Quera een nachtje mee. Vervolgens was ik toe aan rust voor mezelf en nu moet ze gedacht hebben... dit laat ik me vannacht niet ontnemen. Zodra ik me ook klaar ging maken voor de nacht, was zij al boven en zat ze voor de slaapkamerdeur te wachten. Toen ik in bed kroop, hoefde ik haar ook maar 1 keer te roepen... daar was ze al en kroop snel naast me. Na een kwartiertje zei ik dat we nu echt zouden gaan slapen en stond ze op om naar beneden te gaan, mijn lieve grietje...
   
07-10-2012 Met Sola gaat het op zich goed. Ze was echt veel helderder dan de vorige keer en kon echt goed springen, daar hoefde ik me niet druk om te maken. Ze kwam ook de eerste avond al uitgebreid knuffelen. Gisteren heeft ze kans gezien om brokjes te stelen. Stelen omdat dat natuurlijk nog niet de bedoeling was natuurlijk. Omdat ze niet zo goed eet als de vorige keer, heb ik haar maar laten eten. Ze pakt een brokje en werpt dat met één beweging achter in haar keel en gaat vervolgens verder met het volgende brokje. De eerste nachten heeft ze lekker bij mij geslapen en afgelopen nacht mocht ze gewoon beneden blijven en dat was ook wat ze graag wilde. Toen ik richting bed wilde gaan, holde zij naar achteren en verschanste zich bovenin de krabpaal. OK, dan mag je beneden slapen. Natuurlijk heb ik nog maar een keertje voor iedereen zacht voer neergezet zodat er dan in ieder geval wat overblijft voor haar. Omdat Quera nog steeds niet haar eigen zelf is, mocht zij daarom mee naar bed. Nou, dat heb ik geweten... pffff... hahahahahaha met als klap op de vuurpijl dat ze vanochtend raar liep te doen, persé van de slaapkamer af wilde, naar de kittenkamer liep, toen naar beneden en vervolgens aan mijn bed ging staan gillen... Wat is er mop? Ok, ik kom er wel uit dan mag iedereen lekker boven op bed... eenmaal beneden liep Quera naar binnen en racete meteen naar de kattenbak om daar twee boodschappen neer te leggen... Blijkbaar ziet ze zowel mijn slaapkamer als de kittenkamer als haar nest en je nest bevuil je niet. Ik was ook wel blij hoor want ik had echt een knijper nodig, zeg maar....

Ik had het hele weekend vrij gepland om Sola in de gaten te houden als dat nodig was dus heb lekker zitten knutselen, zalig. Mijn zus en ik zijn namelijk voor uitbreiding van de webshop aan het zorgen. Als jullie nieuwsgierig zijn, kunnen jullie een kijkje nemen op haar website, de link vinden jullie op mijn linkenpagina. ( 't Lamslag) Overigens komen daar straks ook mijn vogeltaarten en mezenpotten e.d. op te staan. Goed, dat was even een uitwijding van het onderwerp "poezendames".

Enya is eindelijk weer krols. Gisteren was dat toch echt duidelijk. Ik was al aan het twijfelen of dat krols worden nog plaats zou gaan vinden en heb me zelfs zitten afvragen of het wellicht mogelijk was dat ze wel krols werd maar dat het niet te merken was want de laatste keer was begin maart, toen Ghaia nog geen 13 weken was en Quera is na "het zomerreces van beide dames" al twee keer krols geweest... Nou, geen angst hoor, haha, het is goed te merken. Quera vindt zichzelf meteen weer een vent die wel even zal laten zien hoe dat moet, dekken... Rare meid. Voordeel is dat ze er nu wel "boven" staat en zich dus iets normaler gaat gedragen... Nu maar hopen dat dat doorzet !

   
04-10-2012

Omdat Sola vandaag geopereerd moest worden - het tweede deel van het FORL-probleem - mocht ze gisteren bij mij boven slapen. Zij mocht nl na 18.00 uur niet meer eten maar de rest natuurlijk wel. Ook na de operatie zal ze nog in ieder geval twee nachten bij mij slapen want dan mag ze al wel zacht voer maar nog geen brokjes.

Toen ik vanochtend Sola wilde wegbrengen, zag ik dat de cv een probleem had. Gauw dus voordat ik weg ging de storingsdienst gebeld want vanmiddag - als Sola thuis komt - moet het rustig en warm zijn voor haar. Gelukkig kon ik in de ochtend ingepland worden, geregeld dus.

Toen Sola weggebracht. Nog even met Marcel alles doorgenomen, Sola nog een knuf gegeven en toen naar huis. Het was al koud in huis, het is buiten ook ineens koud maar mijn poets en boen plannen zouden me wel warm maken en ja hoor, dat lukte. Net voor 12 uur kwam de monteur die in no-time de boel weer op orde had. Nee, hij wilde geen koffie maar ik had net mijn koffie klaar dus toen ik bij hem stond met mijn mok koffie rook dat toch wel heel erg lekker dus of hij toch ook koffie mocht. Ja hoor, tuurlijk. Tevens even het dekseltje van het doosje afgescheurd zodat hij thuis kon laten zien wat hij gedronken had.

Rond 14.00 uur werd ik gebeld dat Sola wakker aan het worden was, dat het allemaal heel goed was gegaan en meteen een afspraak gemaakt wanneer ik haar op kon halen. De assistente die had geassisteerd bij de operatie vertelde bij ophalen dat de narcose nu ook goed was gegaan, dat ze redelijk stabiel was gebleven en dat haar ademhaling heel mooi gelijkmatig bleef. Buiten dat kwam ze met 38 graden uit de narcose en dat is best hoog, gegeven de tijd dat ze bezig zijn geweest.

Eindelijk naar huis en na de eerste schrik - omdat Sola geen idee had hoe wat en waar - ging ze onder de salontafel liggen om tv te kijken. Quera was in alle staten. Ze was duidelijk bang, hield Sola ontzettend goed in de gaten en als die te dicht bij kwam dan begon ze te blazen en te grommen. Ik heb beiden op schoot gehad om tot rust te manen en Quera lag tot etenstijd op de bank met een hoog kussen voor haar zodat ze Sola op de grond niet kon zien.

Sola kwam zonet een knuffel halen en Quera weer in alle staten. Meer aandacht aan Quera dus dan aan Sola omdat ik niet wil dat ze bromt en gromt. Enya is al wel een knuffel aan Sola komen brengen, ik kon het niet laten om even een paar foto's te schieten. Ook nu na het eten vindt Quera het nog allemaal helemaal niets. Ze heeft zich op de krabton teruggetrokken en ik hoop dat het snel weer gesetteld is.

Alle kiezen zijn nu verwijderd dus ik hoop dat het probleem hiermee opgelost is. Bij het prepareren van de onderkiezen zagen ze, vertelde de assistente, dat die ook al aangevreten waren en daar kon je echt "van buiten" nog niets van zien. Komt vast allemaal goed nu. We hebben pijnmedicatie geregeld want slechts 24 uur een pijnstiller bij zo'n heftige operatie vind ik echt veel te weinig. Ik zie aan haar dat ze beter te pas is dan de vorige keer hoewel ze nu wel haar stem opnieuw kwijt is…

Ze heeft inmiddels al drie keer een klein beetje gegeten en zal nog wel een paar keer komen vragen om een hapje want ze heeft natuurlijk heel erg veel trek. Zo zalig dat ik haar hier weer zie zitten en het bewijs is daar dat als de narcose 1x fout gaat, het de volgende keer wel heel erg goed kan gaan.

 

  knuffel van Enya en lekker relaxen ondanks haar snotneusje, wateroogjes en volgens mij een nog behoorlijk wazig beeld. Dat ziet er morgen vast al veel beter uit.
   
01-10-2012 Gisteren ben ik - zoals al aangegeven - met Enya naar show geweest. Helaas resulteerde het niet in haar derde punt maar voor zover ik het keurrapport kan lezen - in Duitse hanenpoten en dus nauwelijks leesbaar - heeft ze een mooi keurrapport. Wat in ieder geval opvalt zijn de "ex"-en - die voor excellent staan - bij ieder onderdeel van de beoordeling. Ze had een mooie meid tegenover zich die niet in haar hum was... haalde met een poot uit naar Enya, gromde, grauwde en blies... Enya schrok daar wel wat van en dan moet je haar ook nog in showhouding houden. Ik zag wel dat het een showlijn was, die we tegenover ons hadden. Helaas is er weinig op de websites van de ouders te vinden betreffende stamboom en inteeltpercentages enzo... Wat wel opviel is dat de catteries waar de ouders vandaan kwamen, heel wat Langstteich's in hun lijnen hadden. Hoewel Enya dus heel mooi gevonden werd, won de andere dame want die had net wat grotere oren en iets vollere staart... Maar Enya blijft mijn mooie meid en werd als "lieber Dame" beoordeeld, en dat is ze ook en dat is het belangrijkste !
   
29-09-2012 Vandaag zag ik bij toeval - nou ja, niet helemaal natuurlijk - een superleuke hengel. Ik bedacht meteen dat we vandaag een hele speciale dag gingen hebben. Toen ik het hengeltje uitpakte, waren al de dames present. Rare meiden, ik kreeg nauwelijks fatsoenlijk alles los zodat we konden gaan spelen. Dát was feest, wat genoten ze allemaal. Het is een hengel met een oranje soort inktvis eraan. De ogen heb ik meteen verwijderd, ziet er dan iets minder mooi uit maar is wel veiliger. 's avonds een smaakje gegeten dat ik al anderhalve week had overgeslagen en oh-oh, wat vonden de meiden het lekker... Reden van deze feestdag is dat Sola op Dierendag voor de tweede maal onder het mes gaat om de rest van haar kiezen te laten verwijderen. De eerste helft ziet er rustig uit, op de stukjes na die ik nog zie en ook de wasbeurt gisteren bij Quera was zonder luchtje. Ze stonk namelijk altijd zo uit haar straatje maar dat is nu helemaal weg... Had dus echt met die FORLs te maken...
Verder ga ik morgen met Enya naar show in de hoop dat ze haar derde CAC punt mag behalen, dan is ze champion, maar het belangrijkste is natuurlijk een goed keurrapport. Ook daarom wilde ik dat Enya lekker even uit haar dak kan gaan nu, en dat lukte...
   
28-09-2012 Zag ik vandaag Sola heel lief Quera een wasbeurt geven. D'r koppie, d'r wangen... ja, dat zat allemaal wel goed, echt netjes in het gelid. Toen Sola bij Quera's nek kwam, ontdekte ze toch wat plekjes waar de haardos recht gelegd moest worden en dat gaat met de tanden.... en daar gaat het iedere keer fout (want ze deed het vandaag vaker). Quera denkt dan namelijk dat ze in haar nek wordt gevat, net zoals een kater dat doet, en duikt bijna in Sola. Sola schrikt zich vervolgens mottig, stopt met de wasbeurt en blaast en gromt tegelijkertijd. Met de zenuwen erbij resulteert dat dan in een complete verslikking en dat is eigenlijk zo lief en aandoenlijk...
Bij Quera neemt het volume van haar stemmetje - uh... zeg maar rustig stem - nu grotere vormen aan. De volume knop is echt van 7 naar 9- gegaan hoor. Soms dan denk ik, och meissie... kom maar lekker bij me slapen en dat vindt ze dan ook wel heel erg lekker. We hebben een houding uitgevonden waar ze lekker bij ligt en ook vaak bijna direct wegzakt. Het is dan zaak om echt heel stil te zitten en dat is voor mij een enorme opgave... maar ik doe mijn uiterste best voor haar, mijn lekkere rooie grietje.
   
27-09-2012 Het was al een week dat Quera wat luider was en gisteren ging ze er weer vol tegenaan. Wat kan die meid een kabaal maken zeg. Ze ligt nu lekker op de bank te slapen maar wat is het goed dat ik de operatie van Sola een week heb verschoven. Zoals iedere keer biedt ze zich aan Sola aan, sinds de vorige keer ook aan Sassie maar beide meiden reageren totaal anders. Sola gaat grommen en blazen en als je dat samen wilt doen, dan verslik je je iedere keer weer. Van Sola is het ook een beetje haar eigen schuld want de week voordat de krolsheid echt doorbreekt, ruikt Sola dat het anders aan het worden is en moet steeds aan Quera ruiken. Logisch dat Quera - als het echt doorbreekt - denkt dat ze zich aan Sola kan aanbieden en dat dat dan ook nut heeft... Sassie doet het anders, die merkt het gedoe om zich heen en die kijkt vervolgens stoïcijns de andere richting uit. Het stoere oude grietje. Als ze nu was geopereerd zou ik Quera en Sola absoluut apart hebben moeten zetten want Sola had dat niet getrokken, zo na de operatie. Van mij mag het al donderdagavond zijn, dat ik mijn meisje weer veilig thuis heb en ze goed door de operatie is gekomen. Duimen jullie maar mee...
   
18-09-2012 Het is een tijdje stil geweest "aan het front". Druk, ik krijg eindelijk weer wat meer energie en geniet daar enorm van omdat ik weer lekker cre bezig kan zijn. Er was ook niet veel te melden behalve dan dat we de tweede operatie van Sola hebben verplaatst van de 27ste naar de 4de. Jammer genoeg dus op dierendag maar we zeggen maar dat het daarna beter wordt. Buiten dat hebben we iedere week wel een paar dagen dierendag. Het gaat goed met Sola, ze eet lekker, is inmiddels helemaal verzot op de Schwarzwalder Schinken en geniet van ieder hapje dat ze krijgt. Daar het vrij zout is, krijgt ze dat echt niet iedere dag hoor, ook al zou ze wel willen, en ook maar 2 kleine stukjes. Ze kan ook weer enorm hard knuffelen en het grootste deel van haar bovenkaak ziet er echt heel erg mooi uit en daar ben ik ontzettend blij mee.
   
22-08-2012 Vanochtend een mooi cadeautje in de kattenbak gehad van Quera want die had als enige dame toch wel erg last van de warmte. Zo erg dat ik haar toch maar even wat medicijntjes heb gegeven en na twee dagen was het weer helemaal goed gelukkig. Ik had al twee extra bakken water neergezet en nu maar allemaal zonder de homeopatische druppels die er normaal in zitten want dat gaat anders allemaal iedere keer weggegooid omdat het water nu twee maal daags wordt ververst. En toch... ondanks dat, gaat er eentje aan de diarree... Sola dendert hier als volumineus kitten door het huis heen maar trekt zich nog wel af en toe in de bench terug. Ze ligt nu niet zo vaak meer in de krabton maar heeft de bench als toevluchtsoord ingenomen. Beetje vreemd is dat wel want je zou zeggen dat die bench een negatieve bijsmaak heeft. Daarmee ging ze immers naar Nijmegen en naar de kliniek hier voor haar operatie. Blijkbaar geeft hij haar toch een gevoel van veiligheid, ik kan het niet anders uitleggen. Iedereen heeft de warmte goed overleefd en er wordt ook weer wat meer gegeten. Zojuist moest Sola een haarbal kwijt - zo bleek - maar die was dermate groot cq lang dat hij in haar keel bleef steken. Daar schrokken we beiden toch wel een beetje van hoor. Ik heb haar gauw even een handje geholpen door de rest er uit te trekken maar ik twijfel of dat mij in dank werd afgenomen. Sas heb ik - eigenlijk bij toeval - met de kam van de Coons gekamd en dat ging super ! Zij vond het niet zo wat (maar dat vindt ze kammen nooit) maar deze is naar mijn idee zachter voor haar lijfje dan haar eigen borsteltje. Deze houden we erin, het gaat veel gemakkelijker...
   
17-08-2012 Gelukkig is het weer stil in huis... Vorige week donderdag werd Quera krols en och, wat had ze het moeilijk. Na twee dagen was ze al helemaal schor echter ondanks die schorheid kon ze nog een aardig volume voortbrengen. Zo erg dat mijn buurvrouw kwam vragen hoe lang ze nog krols zou zijn want die had inmiddels al drie nachten niet goed geslapen omdat ze steeds door Queertje werd gewekt. Die nacht dus Quera mee naar bed, alle ramen dicht en dat met die hitte, dat was niet te doen, om drie uur werd ik wakker omdat ik zo ongeveer uit mijn bed dreef... Buiten dat heeft ze maar drie keer geschreeuwd om een kater dus dat viel reuze mee, daarmee hield ze me niet echt wakker. Gelukkig was er de volgende dag wat wind zodat we boven iets meer "lucht" hadden en ook was ze inmiddels zo ver over haar krolsheid heen dat ik alleen nog maar wakker werd van haar geknuffel want ja, als je dan bij de vrouw mag slapen, dan moet je wel steeds melden hoe fijn dit wel niet is ;-)
Op een gegeven moment werd ik wat benauwd wakker... tsja, dat kan ook niet anders als er een lekkere rooie meid op je borst ligt. Toen ze door had dat ik wakker was, moest er natuurlijk meteen worden geknuffeld ! Hai meisie, is het fijn? ga je lekker naast mij liggen? oh ja, dat is ook lekker, doe maar even onder het laken... Nou, daar kwam ze snel van terug, dat was een partijtje warm !!! Het voordeel van Quera boven was ook dat Sola wat meer rust had want ja, die wordt keer op keer door Quera als potentiële verwekker gezien en moest nu nog wel wat rust hebben om op te knappen van haar operatie. Dat gaat overigens heel goed. Ze eet lekker mee en het wordt al wat minder rood. Ik kijk zo min mogelijk want dat vindt ze nog echt niet leuk. Binnenkort toch maar weer even kijken voor de zekerheid... Ze heeft overigens homeopatisch vervolgmedicijnen en hoewel ze het niet leuk vindt om het in te nemen, reageert ze daar wel heel goed op.
Sas eet dat het een lieve lust is, ze vindt alles lekker wat de anderen ook krijgen en maalt niet om haar mousje, heel verwonderlijk maar wel heel gemakkelijk zo. Enya krijgt weer een mooie kraag en ik ga binnenkort weer eens foto's van haar maken voor op de website. Ik verwacht dat zij achter Quera aan komt met de krolsheid maar er is nu nog niets te merken...
   
06-08-2012 Vandaag even een afspraak gemaakt voor Sola zodat Marcel even in haar bekkie kon kijken. Ze trekt zich namelijk 's middags nog steeds terug in de krabton terwijl de pijnstiller dan nog gewoon volop zou moeten werken. Ik heb even meegekeken maar IEKS.... dat moet ik maar niet doen.... Marcel zei ook dat het er voor mij waarschijnlijk niet uitzag... nee klopt maar met jouw dierenartsenblik? Het ziet er prachtig uit, het is ook pas een paar dagen geleden en als ze brokken wil, mag ze dat best proberen... Geef maar kleine kittenbrokjes... Ja sorry, dat gaat dus niet bij een kat die in no-time aan de dunne is... Dusssss... brokken neergezet, ze hoorde het en daar kwam ze aangehold... Hoe ze het doet, doet ze het maar ze wilde duidelijk brokken... hap slik weg.... We moeten maar gewoon nog een tijdje afwachten, het moet tenslotte ook de tijd krijgen om rustig te helen...
   
03-08-2012 Gisteren is Sola geopereerd. Helaas is de operatie niet helemaal gedaan omdat ze te onstabiel was. Na ruim een uur zijn ze er voor alle veiligheid mee gestopt. Iets voor 2 uur kreeg ik het bericht dat ze weer wakker was maar natuurlijk nog wel even moest blijven. Wat eerder naar huis gegaan om het huis klaar te maken zodat er niet meer gezogen (enzo) hoefde te worden als ze thuis kwam en er rust heerste. Ze had het zwaar gehad, werd me verteld. Ze was op een gegeven moment wel wat stabieler geworden maar bleef heel erg onrustig. Gelukkig was ze blij me te zien. Wat zag ze eruit, mijn meisje. Omdat we aardig wat door te spreken hadden, hebben we dat eerst allemaal gedaan, daarna Sola opgehaald en waren we samen iets voor 5 uur thuis en daar ging ze, al waggelend.
Ze trok zich steeds een tijdje terug en werd dan te koud naar mijn idee maar een lauw kruikje achter haar ruggetje of iets over haar heen wilde ze niet. Op een gegeven moment kwam ze en kreeg dus wat te eten - convalescense support - maar dat werd er met vijf minuten weer uitgegooid. Natuurlijk kwam er toen ook wat bloed mee. Eerst maar even twee uurtjes rust en toen de volgende optie: het lekkere eten dat ik voor haar had gehaald maar dan zo fijn mogelijk. Dat vond ze lekker en ze stond me aan te kijken voor meer. Even wachten meis... eerst kijken of dit blijft zitten. Ja hoor, gelukkig wel en toen heeft ze ieder uur een beetje gekregen. Daar kwam ze wel voor maar zodra dat weer op was, trok ze zich weer terug in de krabton. Gelukkig was het boven op de slaapkamer lekker warm door de zon dus na een half uur luchten heb ik de boel maar weer dicht gedaan zodat het lekker warm bleef. Ze ging lekker naast me liggen en begon te rochelen. Ze heeft namelijk nogal last van de tube die ze in haar keeltje heeft gehad. Wat een lawaai... en daar moet je dan bij zien te slapen... Al heel snel veranderde haar ademhaling en viel ze in slaap. Pfff, nu kon ik ook slapen. Ze heeft zalig naast mij op bed geslapen en ik heb me 's morgens ook heel stil gehouden want Sola sliep nog. Op een gegeven moment opgestaan en een maaltijdje door de blender gedaan... het duurde en duurde maar was op een gegeven moment wel lekker fijn. Dat vond ze ook heel lekker alleen stond ze daarna aan de Felina Porta 21 van de rest te eten en dat ging veel gemakkelijker. Grote stukken gaan ook niet zo gemakkelijk in de open gaten in haar kaak zitten dus vanaf nu mag ze gewoon weer lekker mee eten met de rest.
Ze heeft eigenlijk de hele dag op de bank liggen slapen. Temperatuur bleef nu goed en ze draaide ook iedere keer netjes. Op een gegeven moment maar even een beetje met haar gaan spelen, heel zachtjes en heel voorzichtig zodat ze zich geen pijn zou doen. Daarna lekker gegeten en daarna is ze gaan rondlopen met Quera in haar kielzog want die vindt het heel erg interessant allemaal. Op het ogenblik zit ze op haar vertrouwde plekje naast mijn laptop terwijl ik dit stukje zit te typen en wil ze knuffels, en knuffels, en knuffels en.... je raadt het al: KNUFFELS !!!!!!
 

Hier een paar foto's van "de resten". Om de kiezen veilig te verwijderen, zijn ze ook doormidden geslepen maar er is wel te zien dat het er niet zo goed uit zag...

   
31-07-2012 Ik heb nog wat uitgebreidere informatie over de FORL's, voor diegene die graag wat meer wil weten. Mede natuurlijk omdat het fenomeen LIJKT op ontstoken tandvlees maar vele malen pijnlijker is en alleen door extractie echt opgelost kan worden en dan ook nog op het juiste tijdstip...

FORL's zijn voor het eerst beschreven in 1930 en komen momenteel wereldwijd in hoge aantallen voor (20-40% van alle katten in de praktijk, meer dan 60% van de tandpatiënten).
Resorptieletsels lijken dus eerder een recent fenomeen. Op kattenschedels in universiteiten en musea daterend van voor 1950, heeft men slechts sporadisch resorptieletsels kunnen vinden en het aantal stijgt dramatisch na 1960. Als de kroon intact lijkt, wil dit nog niet zeggen dat er geen resorptieletsels zijn. Soms is er klinisch geen letsel te vinden en kan men het alleen vaststellen op radiografie. Soms zijn de beelden op radiografie dramatisch: men ziet op klinisch onderzoek een intacte kroon en op radiografie blijkt dat alleen de kroon nog aanwezig is.
Onderstaand twee röntgenfoto's waar de donkere delen het niet meer aanwezige tandmateriaal laten zien:

De etiologie is tot op heden onbekend. Allerhande zaken zijn geopperd als mogelijke oorzaken: voeding (teveel koolhydraten, zuur spraytechniek voor droogvoer, Ca-deficiënt voer, Magnesiumarm voer), mechanische stress, tandplak. Het kan dat de bacteriën uit de tandplak een gingivitis veroorzaken die het hele proces in gang zetten. Toch is ook hierover geen consensus: niet alle gevallen van resorptie worden voorafgegaan door gingivitis en misschien is de optredende gingivitis [= ontsteking mondslijmvlies]  eerder gevolg dan oorzaak van de resorptie.
Verder wordt aangegeven dat deze aandoening genetisch is
waardoor dit vaak bij jong volwassen dieren voorkomt. Dergelijke symptomen kunnen zich ook bij oudere dieren voordoen maar meestal begint deze aandoening op jongere leeftijd. Om die reden heb ik natuurlijk direct Quera en Enya aan een gebitscontrole onderworpen en daar is niets te zien.

Hier onder een viertal linken om nog wat meer te lezen...

Dierenkliniek John Pijnappel
DAP Rotterdam Zuid
(grootste deel tekst)
DAP De Keerhoeve
(röntgenfoto's)
Maine Coon Info

   
30-07-2012 Vandaag heb ik met dierenarts Marcel de problemen rond Sola's bekkie doorgesproken. Wat wist ik al en wat moest ik nog weten. Gelukkig wist ik het meeste al, had natuurlijk nog wel een aantal vragen maar na net 10 minuten hadden we besloten dat de operatie donderdag gaat plaatsvinden en door Marcel wordt gedaan. Dan kan ik donderdag nog gewoon werken, wellicht kan ik twee uur opnemen als ze eerder naar huis mag. Het is een heftige operatie en Marcel zei ook dat de bedoeling is om alles in een keer te doen maar als het te heftig is dan moet het in twee sessies... Ik hoop voor Sola dat het gewoon in een keer kan dan is ze er tenminste in een keer vanaf. Vrijdag zal ze het moeilijk hebben maar zaterdag zal ze al wel weer zelf gaan eten en gelukkig mag ze eten waar ze zin in heeft. Ik ga dus haar superlekkere hapje halen, die zijn bijna op maar moeten goed in voorraad zijn zodat ze lekker kan happen als ze trek heeft. Nu maar hopen dat het allemaal mee valt voor mijn lieve blauwe meisje...
   
26-07-2012

Eigenlijk hadden we - Sola en ik - vorige week woensdag een afspraak bij dierenarts John Pijnappel in Nijmegen maar omdat het de vierdaagse week was, heb ik die afspraak een week verschoven... op zich een goede beslissing maar nu was het bloedje heet…

Ik heb dinsdagmiddag even met mijn zus gebeld en natuurlijk mocht ik haar auto meenemen, mijn airco werkt namelijk niet naar behoren. Sola voelde niet warm aan maar was ontzettend aan het hyperen, hijgen, puffen, met supergrote ogen mij aankijken dus halverwege maar even gestopt en haar voeten nat gemaakt en haar snoet ook. Toen was het even rustig.

John Pijnappel is behalve gewoon dierenarts ook tandheelkundig specialist en doet bio-resonantie behandelingen. Het duurde behoorlijk lang, ik had de eerste afspraak om 2 uur maar het bleek dat er drie voor waren gezet vanaf half twee. Wij waren dus pas om 14.15 uur aan de beurt en daar kwam ik met mijn lijst over Sola. Liesbeth Ellinger wil altijd van alles weten maar John niet. Het probleem gemeld waar ik voor kwam, hij Sola enorm knuffelen en Sola moet altijd zo heel erg wennen… niks wennen, knuffelen, haar op haar kop kussen en Sola gaf geen krimp. Die was compleet onder de indruk, ik heb er in stilte om staan lachen. Kiezen nagekeken “oeh, dat is niet best” en hij gooide er van allerlei kreten uit waar ik toch wel enige uitleg over wilde hebben…

Daarna bloed geprikt – ik heb nog nooit iemand zo snel bloed zien prikken en na de mededeling van John aan Sola dat ze het bloedprikken leuk zou vinden… nog wat knuffels en geraus over haar koppie, ging haar kop in haar nek, tik tik, in-uit en klaar en weer geen kik van Sola.

Het bio-resonantie apparaat ingesteld, Sola op de mat en toen wat extra uitleg over haar kiesjes. Volgens hem heeft zij last van FORL’s (Feline Odontoclastic Resorptive Lesions). Hierbij worden de kiezen aangevreten door lichaamseigen cellen (odontoclasten). Dit begint meestal bij de kieshals  (de overgang van de kroon naar de wortel). De kiezen kunnen daarbij van binnen uitgehold worden terwijl aan de buitenkant weinig tot niets te zien is. Soms zie je een stukje rood reparatieweefsel op de rand van het slijmvlies dat het weggevreten deel van de kies vult. Soms zie je een gaatje op die plek. Op een röntgenfoto is het proces altijd duidelijk zichtbaar. Het lichaam bedenkt dat het de gaten moet opvullen en doet dat met wild vlees, dat is ook wat je kunt aanzien voor ontstoken tandvlees. Je ziet het nu alleen nog maar aan de bovenkant – helemaal geen ontstoken tandvlees dus – zijn advies is alle kiezen er uit, zowel onder als boven. De hoektanden zien er goed uit dus dat mag gelukkig blijven zitten en 2 weken na de operatie is ze ineens 2 jaar jonger.. want ze heeft hier zeker last van en behoorlijk ook.

Na het wegbrengen van de auto moest ik het eerst even laten bezinken en vanochtend heb ik mijn eigen dierenarts opgebeld. ’s Middags werd ik terug gebeld en heb ik hem een update gegeven en gevraagd of zij die operatie ook konden doen. Volgens John konden zij dat ook maar ik moest het wel even navragen. Maandag is Marcel weer terug want Jochem gaf aan dat of Marcel of Kees deze operatie deden. Hij wist me wel te vertellen dat het een heftige ingreep was want de wortels zitten vaak nog heel erg vast… ja Jochem… dat hoefde ik dus niet te weten...

Maandag word ik weer gebeld en Sola zou volgende week ook direct onder het mes kunnen gaan. Als zij twijfelen dan bel ik John weer op en dan moeten we maar even kijken hoe en wat want dan moet de operatie daar maar het wordt volgende week ook al weer drukker en dan kom ik gewoon niet op tijd in Nijmegen want dan blijf ik in de file…

Vooralsnog houd ik het erop dat Marcel deze operatie zeker kan en die vertrouw ik ook met haar. Wordt vervolgd...

Quera begint wat te krabbelen – behoorlijk te krabbelen van vlak onder haar oor en dan onderlangs naar vlak onder het andere oor maar dat zou ook kunnen zijn van de schapenvacht die ik heb gekocht. Verder krabbelt ze eigenlijk nergens. Zij vindt dat ik die vacht voor haar heb gekocht, hij ligt in de gang en als ik thuiskom dan ligt zij op de vacht mij op te wachten… daar doe je het voor, toch? :) Ik heb haar vandaag voor alle zekerheid uitgebreid zitten vlooien maar er is echt niets te vinden. Daar ligt het dus niet aan.…

   
19-07-2012 Drie maal goed nieuws !
Gisteren kreeg ik een enthousiaste email van Lies en ze had ook foto's gemaakt met haar telefoon want je weet niet hoe lang het duurt. Ghaia lag eindelijk tegen Roor aan, super om dat te horen en te zien... Verder is Quera's ruggetje nog steeds intact. Er is nog steeds geen reactie op de enting en het zou toch echt binnen 9 dagen te zien moeten zijn. We houden het er dus op dat er geen reactie meer komt en we er lekker doorgerold zijn dit keer. Ook heb ik gesproken met het personeel van de kater die ik graag voor Quera wil...spannend...
En last but not least: Sassie is een beetje aangekomen !!! Het is niet zo veel, hoewel... maar liefst 50 gram, en dat gaat de goede kant op ondanks dat ze gisteren weer heel veel heeft overgegeven. Wie weet wordt het nog wel weer een lekker dikkertje... denk het niet...
   
13-07-2012 Tot nu toe is er nog geen reactie op de enting te zien bij Quera. Ze moest tot nu toe na iedere enting een romper aan omdat ze een enorme wond kreeg daar waar ze geënt was... hopen dat het allemaal rustig blijft. Ze begint helaas al krols te worden dus ik denk dat we tot de volgende keer moeten wachten of ze moet in ieder geval nog 2 weken wachten met het echte krols worden... en anders wachten we tot de volgende keer, dat is ook geen probleem.
   
10-07-2012 Vandaag is Quera voor haar enting en de FIV en FeLV test bij onze dierenarts Jochem geweest. Het ging supergoed allemaal en de uitslag van de test was natuurlijk negatief, zoals het ook moet zijn. Nu is het wachten op de dingen die komen gaan...
Quera heeft trouwens deze keer voor de eerste keer een nosode gehad om de reactie op de entvloeistof - of eigenlijk op de verdunningsvloeistof van de entstof - te neutraliseren. Hopen dat het werkt... dat is gewoon even afwachten...
   
08-07-2012 Na alle mailtjes en foto's van de afgelopen week om mij alle indrukken die Ghaia te verwerken kreeg mee te laten beleven, heb ik vanmorgen even gebeld. Het gaat supergoed met het grietje en iedereen is blij met haar. Ze haalt allerlei kattenkwaad uit, maakt soms zoveel herrie dat het vrouwtje zich 's nachts uit haar bed rept om te kijken wat er toch allemaal gebeurt... Daar trof ze een keer Gregor aan met een blik van: ik was het niet hoor.... Roor met een blik van... ikke niet, echt niet en Ghaia met grote ogen op een hoge keukenkast... Wat er verder te zien was was een zwierende TL-balk en een beeldscherm dat helemaal scheef stond. Waarschijnlijk wilde ze schommelen ?  Onderstaand wat indrukken, wat zalig dat ze zo snel went en dat ze het zo lekker heeft...

   
02-07-2012 Toen ik vanavond mijn computer opende, was daar een heel leuk mailtje met als titel: Feest !!!!!!!!!!
Gelukkig mocht ik die met jullie delen, spreekt voor zich dus hierbij...
 

hoi Ellen
Nou, het is feest hier, sinds vanmiddag wordt er met elkaar gespeeld:-) Ghaia en Gregor hebben zo'n plezier met elkaar en wij kijken en genieten...

Roor mag een beetje meedoen, maar hij moet "rustig" zijn. Ghaia moet nog wat aan hem wennen, ze loopt wel al gewoon langs hem en ruikt aan z'n neus, maar zo'n grote vent is wel es wat lomp, dus vandaar "rustig".

Vannacht heeft ze lekker geslapen op de krabpaal, niks gehoord en het schemerlampje was uit ;-) .
Drinken zie ik nu ook gebeuren, met 1 poot in de drinkbak en drinken of pootje aflikken en dan uitschudden, 't is een heerlijke meid. Brokjes met vlees eet ze vanaf een schoteltje en de brokjes puur in een schaaltje, we leren wel hoe de dame het wil ;-) Vanmorgen weer de uitgebreide begroet-behandeling in de keuken gehad, eten voor haar klaar gemaakt, maar daar had ze geen tijd voor, druk, druk, druk, ze moest vogeltjes kijken voor het achterraam. Ze heeft het later lekker opgegeten.

Dus het gaat allemaal prima, ze begint zich nu echt thuis te voelen, dat gaat toch snel. En wat zijn we blij met dat heerlijke meisje!

Nou, dit was het eerst weer, wordt vervolgd:-)
groetjes en aaitje voor de dames
Lies

Wat een zalig bericht, of niet ! Superfijn dat het wennen allemaal zo snel gaat en genieten om daarvan op de hoogte te worden gehouden. Ik had het ook echt even nodig, het was vanochtend zo veel stiller dan gisteren en dat hakt erin... en dan is zo'n berichtje echt fijn...

   
01-07-2012 Gisterenavond nog een mailtje gekregen (met foto's) dat het allemaal best heel erg goed ging. Dat ze het wel even moeilijk had gehad toen ik net weg was maar dat ze daarna wel weer ging spelen en - moe van alle nieuwe indrukken - heeft liggen slapen boven op de krabpaal voor het achterraam. Ze had al lekker gegeten en was al naar de bak geweest. Ook had ze Kees al helemaal om haar pootje gewonden door al wel drie keer bij hem op schoot te hebben gelegen, vertelde Lies. Vanochtend hebben we even gebeld want ik was natuurlijk helemaal nieuwsgierig hoe het de eerste nacht was gegaan. Opnieuw best heel goed gelukkig. Lies was beneden op de bank bij het beestenspul blijven slapen en Ghaia had een paar keer gemeld dat zij er ook was !!! Jippie... of Lies dat niet wist... haha. Verder heel lekker geslapen en goed doorgeslapen ook. Lies kreeg van Ghaia de superblije keukenbegroeting (die ik dus best miste vanochtend ...) en vervolgens zag ze Roor, rende op hem af en gaf ook hem een enthousiaste begroeting waar ze vervolgens wel een beetje van schrok ... en Roor ook... Gregor was zich ontzettend aan het uitsloven en was zo speels als maar kan. Zalig dat dat nu al zo is. Vanmiddag zei ik tegen een vriendin dat het me niet zou verbazen als ze woensdag samen lagen of Ghaia tegen Roor aan... (als hij durft tenminste). Vanavond ook weer een mailtje met foto's en één daarvan was zo'n zalige schoot-geniet-foto...  Echt fijn om te weten dat iedereen blij is met deze lekkere doerak.
   
30-06-12 Vanochtend was ik al heel vroeg wakker en wist ook meteen waarom. Voor achten zaten we in de auto. Ghaia heeft toch echt stem, en wat voor een stem en wat was ze het niet eens met het feit dat ze in de bench moest blijven. Met kracht en bijbehorende herrie heeft ze keer op keer geprobeerd om de tralies van haar gevangenis te verbuigen zodat ze eruit kon. Na zo'n 45 minuten werd het ietsjes rustiger en dacht ik dat ze ging slapen... een paar keer over zelfs echter het zogenaamde slapen duurde nooit langer dan 1 minuut. Toen we dik over de helft waren ben ik op een parkeerplaats gaan staan zodat ze er lekker even uit kon. Dat was genieten, haar motortje stond meteen op vol vermogen.Toen moest ze echter weer de bench in voor het laatste stukje en ging ze gewoon verder met haar pogingen om uit te breken en mijn handen naar binnen te krijgen. Als die vingers er maar op haar manier in zaten, dan ging het allemaal wel. Eenmaal aangekomen nog even samen geknuffeld en toen mijn beloofde toetertje. Lies stond heel snel buiten om haar nieuwe meisje te verwelkomen. Toen we binnen kwamen, waren daar een paar hele zware blaffen en de hond moest even kennismaken. Hij vond het allemaal heel interessant en de link tussen de naam die hij al een hele week hoorde en het fenomeen poes was vrij snel gelegd. De bench nu maar even op tafel en Ghaia liet die kans niet lopen. Ze stond er heel snel naast en ging kijken en ruiken. Voor het hondenhoofd moest ze ietsjes bukken maar al snel stonden ze neus aan neus en - hoewel er wel iedere keer een voorzichtig pggggg kwam, gebeurde er niets raars. Roor was zelfs een beetje verlegen toen hij eenmaal wist dat het nieuwe bezoek goed bezoek was. Gregor vond het wel boeiend maar was tegelijkertijd wat op afstand. Om de beurt gaven hij en Ghaia een kleine pggggg als de neuzen wat te dicht bij elkaar kwamen maar je kan duidelijk zien dat ze beiden graag willen kennismaken en dat het heel snel helemaal goed gaat komen. Hond of niet, Ghaia ging al snel op onderzoek uit en na de kamer te hebben verkend, uitgebreid en uitgestrekt luid spinnend wat plekken in de vensterbank te hebben uitgeprobeerd, zat ze al snel in de keuken op de kasten om vervolgens op de grote afzuigkap te belanden. Voordat Kees erbij was om haar daar toch even vanaf te tillen, zat ze op een andere hoge keukenkast maar was er ook weer snel af. Toen ze de speelmand had ontdekt, het speeltje aan de bank en hetzelfde speeltje als dat ze hier had, had ze eigenlijk niet veel tijd meer voor mij. Terwijl Ghaia met haar eerste onderzoek bezig was, hadden Lies en ik de administratie al afgewerkt. Ghaia was ontzettend relaxed terwijl Gregor en Riordain ietsjes minder zeker waren bij deze mooie dame wat het voor Ghaia allemaal wat gemakkelijker maakte. Rond 12 uur ben ik dus maar in mijn eentje huiswaarts gekeerd... er hing een lichte mist onderweg maar toen ik thuis een heel lief mailtje van een vriendin bekeek met het liedje "keep on smiling" op de achtergrond... mmmm Maar ook dat went, hoewel het nu hier thuis wel heel erg rustig is zonder mijn mooie en superlieve zwarte doerak op wie ik zo ontzettend trots ben want wat deed ze het goed vandaag.... Wat uiteindelijk telt is dat ook deze kleine haar gouden mandje heeft gevonden, het zal haar vast en zeker aan niets ontbreken.
   
29-06-12 Sas haar kin ziet er al veel beter uit. Waar ik gisteren twijfelde of het wel ok was, zag het er vanochtend best rustig uit en vanavond nog beter. Ik laat het dus maar even zo en heb mij gefocussed op de verhuizing. Het rugzakje van Ghaia staat inmiddels ingepakt en mijn eigen tas doe ik vanavond en deels morgen. En dan vroeg op pad want als het warm wordt morgen wil ik haar niet in de auto hebben zitten dus moeten we vroeg daar zijn. Ik kreeg al een berichtje dat ik vanaf half negen welkom was... das wat erg vroeg... haha ! Maar wel op tijd naar bed zodat ik morgen uitgerust ben. Een spannende dag voor ons allen...
   
28-06-12 Vandaag ben ik me toch even geschrokken. Ik kwam thuis en wilde iedereen een knuffel geven zoals ik dat altijd doe. Helaas zag ik voordat ik maar met een knuffel kon beginnen Sassie liggen op haar kussen... in rood gehuld... nou ja, het was eerst rood maar nu opgedroogd... Ze had blijkbaar aan haar kin zitten krabben en had iets open gekrabd. Het zag er niet uit, haar poten onder de plekjes opgedroogd bloed, een dikke korst onder haar kin, neus onder de plekjes en wangen ook. Pffff... Gelukkig zag het er allemaal erger uit dan dat het bleek te zijn maar die kin... dat plekje houd ik goed in de gaten...
   
27-06-12 Nog meer nieuws dat ik eerst zelf even moest verwerken... Ghaia gaat inderdaad verhuizen. Wat zal het raar zijn en wat zal het weer rustig zijn zonder deze kleine doerak. Ik ga haar zaterdag brengen en er wordt enorm naar haar komst uitgekeken. Ze krijgt een poezenvriendje en een hondenvriendje en ik heb al foto's van deze twee gekregen. Zalig om te zien hoe die lekker in elkaars poten verstrengeld kunnen liggen. Ik hoop dat Ghaia snel went en ook een plekje tegen die lekkere warme hondenborst vindt.
 
22-06-12 Ik heb Sas vanochtend zonder kap laten eten en daarna is ze zich gaan wassen. Ze wilde ook haar kinnetje krabben maar dat ging dermate voorzichtig dat ik het wel durfde wagen. Toen ik na het boodschappen doen thuis kwam, zag alles er gelukkig heel goed uit en lag ze lekker te genieten van het geen kap meer hoeven dragen. Ik ben blij voor mijn meisie...
Er is nog iets spannends te melden... zondag krijgen we bezoek voor Ghaia. Ze is al zo een deel van ons allen... het zal raar zijn als er een klik is en ze inderdaad gaat verhuizen... pfffff, wat zal ik die lekkere meid missen...
   
21-06-12 ... en genieten deed Sas ! Ze vindt wel andere dingen lekker dan haar mousje maar dat komt er ook dan binnen het uur - en soms binnen 10 minuten - weer uit. Dat schiet dus niet op. Omdat ik haar toch heel erg wilde verwennen, heb ik iets anders meegenomen. Ik dacht dat ze dat wel kon hebben ook al mocht ze daar zeker niet onbeperkt van eten. Ze heeft staan schranzen !!!! zalig om te zien. Natuurlijk wilde ze na haar eerste bordje er nog wel een bordje achteraan hebben maar dat hebben we niet gedaan, vaak gaat het dan juist fout. Het is er afgelopen nacht in gebleven en ook vanochtend en vanavond bleef het mooi binnen. Ze geniet ervan en vanmorgen genoot er nog eentje. Ik wilde met Sas even alleen eten, dan hoeft ze niet op te letten en is het alleen vervelend dat ik erbij ben. Ghaia was echter zo aan het piepen dat ik dacht dat er wat aan de hand was... niet dus ! Madammeke was mij te vlot af... holde naar Sas toe, maakte een schuiver met haar koppie op de grond, even wrikken en toen Sas haar koppie even optilde, zat zij onder de kap en zat ze met een scheef bolletje met Sas mee te eten. Vanavond heb ik haar laten piepen en de rest laten krabben aan een andere deur, even wachten dames, Sas gaat nu even voor en daar geniet ze intens van. Morgen mag ze na het boodschappen doen haar kap af, het gaat er overigens al wel heel mooi uit zien dus dat zal morgen ook geen probleem zijn.
   
19-06-12 Vandaag was een spannende dag voor Sassie. Dat begon eigenlijk gisteren al toen haar nagels geknipt werden. Voor haar altijd spannend en ik merkte dat het "genoeg" is voor haar, die kap en dat gezeur. 10 dagen lang 2x daags pillen slikken, niet normaal kunnen eten want haar mens zit er steeds naast... etc. etc. En dat er naast zitten is niet voor niets want ze was me toch nog te snel af. Ze mocht van de assistente haar kap wel regelmatig af vanaf zondag maar ik vind dat wel heel eng, zeker met die nagelpartij van haar. Gisteren mocht ze lekker haar kap af om wat te kunnen poetsen waar ze zalig gebruik van maakte. Ze moest wel bij mij in de buurt blijven zitten zodat ik in kon grijpen als ze op een verkeerde plek ging krabben... Ik zag haar een blik op mij werpen, vlak voordat ze haar oude lijfie mobiliseerde, in een enorme spurt wegholde en direct nadat ze tot stilstand kwam onder haar kin begon te krabben. Daar ze - snuggere dame - onder de tafel tussen de stoelen was gaan zitten, duurde het even voordat ik haar te pakken had en de schade kon bekijken. Helaas had ze zelf al geprobeerd om een van de hechtingen met kracht te verwijderen.... IEKS naar gezicht. Gelukkig had ik daarvoor al foto's gemaakt van hoe het er nu uitziet... ook geen aangenaam gezicht. Ze moet van de dokter in ieder geval nog twee dagen haar kap op om het een beetje stevig te laten worden onder die kin en daarna zal ze het gauw weer netjes schoon hebben, mijn propere meisje. Het was heel spannend geweest want ze heeft de afgelopen 6 uur eigenlijk alleen maar geslapen. Ik zie haar nu weer rondlopen want ik heb het eten voor haar maar even overgeslagen. Dat gaan we nu dus doen, ze zal er zeker van genieten.
 
   
17-06-12 Sassie loopt nog steeds met haar kap op. De wond geneest goed en ze heeft haar laatste pil vandaag moeten nemen. Ze heeft alleen zo'n ontzettende jeuk van die kap... Ik kriebel haar een paar keer per dag en dat vindt ze zalig. Zo probeer ik een beetje jeuk weg te nemen. Verder behandel ik haar oortje ook in de hoop dat dat ook verbetert nu ze er niet steeds aan kan zitten in combinatie met de antibiotica. Het lijkt wel beter maar het is nog zeker niet over helaas... Vandaag heeft ze een tijdje zonder kap mogen lopen maar ze krabde meteen van alles stuk dus dat is het niet echt. Alles is nu weer rustig en ze ligt lekker in de krabpaal te slapen. Ik moet er in ieder geval voor zorgen dat ik dinsdag haar nageltjes knip voordat de hechtingen er woensdag uit gaan.
   
15-06-12

Ghaia heeft sinds gisteren iets nieuws uitgevonden... visualiseer even mee...
Ze liep snel voor mij uit de trap af en dook ineens op een trede, plat liggend, strak tegen het bord aan en haar koppie ook helemaal plat op de trede. Natuurlijk steekt ze dan aan alle kanten uit en ik maar roepen: Waar is mijn meissie dan??? Waar is Ghaia dan??? OH ik kan haar helemaal niet vinden? Waar ben je??? ...

En die staart ging almaar sneller op en neer tot ik haar natuurlijk "zag" : ohhh daar is mijn lieve grietje !!! had je je verstopt? En zij maar piepen en knufjes proberen uit te delen... Ik heb er zo om moeten lachen en blijkbaar is dit nu een nieuw spelletje want ze heeft het vandaag ook alweer een keertje gedaan !
Ze heeft dit echt zelf uitgevonden, geen van de meiden hier doet dit namelijk maar ik ken het wel van Bas, mijn dikke kater van bijna 20 pond destijds. Hij deed dit spelletje ook maar dan met de onderste trede.

   
08-06-12 Pepper - de papa van het F-nest - is vandaag opnieuw HCM vrij getest. Merthe, de mama van Quera (en dus de oma van Enya en overgrootoma van Ghaia) was een paar weken geleden opnieuw vrij getest van HCM.
   
08-06-12 Woensdagavond moest Sas natuurlijk nuchter blijven omdat ze donderdag geopereerd zou worden. Ik had besloten dat ze mee mocht naar boven en lekker bij mij zou mogen slapen, in de hoop dat ze zou slapen en ik dus ook een beetje. Sas was BLIJ !!!!!! Jeetje, die was echt helemaal Jippie en dat heeft ze me de hele nacht ook verteld. Steeds weer kwam ze om te vertellen dat het toch wel heel leuk en lekker was om samen met mij boven te mogen slapen. Donderdagochtend Sassie afgeleverd en na Marcel nogmaals op het hart gedrukt te hebben dat ze soms heel moeilijk uit de narcose komt, naar mijn werk gegaan. Het duurde en het duurde en eindelijk was het tijd: ik mocht Sas halen... Gauw eerst even wat groenten gehaald en daar moest ik het maar mee doen, vond ik. Alle medicijnen mee, nazorgbrief mee en Sas mee naar huis. Nou, de rest vond het maar raar hoor, Sas met zo'n kap op en Sas vond het ook maar niks. Die was echt BOOS !!! Ze wilde alles doen wat ze normaal ook doet alleen had ze nu een kap op en liep ze op zwabberende benen. Dat ging dus allemaal niet zo soepel en Sassie voelde zich duidelijk gefrustreerd, dat liet ze wel zien door haar staart. Van alles voor haar uitgeprobeerd, kruikjes, lekkere grote, dikke handdoek op de bank maar ze wilde boven op mij liggen. Goed meissie, dat mag ook. Later vond ze de mand toch ook wel een lekker plekje, dan kon ze haar koppie met kap op de rand leggen. Die mand is dus ook mee naar boven gegaan toen we gingen slapen maar Sas wilde weer op mij liggen. Beiden zijn we in die houding in slaap gevallen en toen ik op een gegeven moment wakker werd, lag ze lekker tegen me aan op het dekbed. De grote mand was niet in trek want het dekbed was echt lekkerder. Ook het grote woonkussen was erg in trek geweest, zag ik vanochtend aan de haren die erop lagen. Voor alle zekerheid maar even een tweede kap gehaald want ze maakt er wel een rommeltje van. Verder wil ze echt overal liggen waar ze normaliter ook ligt en dat werkt niet zo goed. Om duidelijk te maken dat ze toch echt de baas in huis is, ligt ze nu boven in de krabpaal nadat ze op de kast was geklommen. Ik hoop dat ze niet valt bij een van haar sprongen maar ik kan er niet steeds naast blijven staan (hoewel ik dat stiekumpjes wel zou willen...). Enya wilde boven in de krabpaal maar Sassie liet zich niet overhalen om plaats te maken. Haar plek nu... goed zo meissie... Enya is dus maar op de bank gaan liggen maar kijkt af en toe naar de bovenste plek in de krabpaal... ik kan raden wat ze dan denkt...
 
   
04-06-12 Sassie heeft al een tijdje een plek onder haar kin die binnen de perken blijft. Ze had er geen last van en echt groeien deed hij ook niet. Afgelopen vrijdag echter, leek hij ineens toch beduidend groter. Ook mijn zus, die bij mij op bezoek was, vond dat hij groter was. Volgens haar zag je hem nooit zo en nu ineens wel. Ze was ook aan het krabben aan de plek, wat ik ook nog nooit eerder had gezien en ze was lekker langs van alles heen aan het schuren met haar kinnetje. Zaterdag dus maar even gebeld wie er dienst had en toch de afspraak maar op maandag gezet, bij een van mijn favoriete dierenartsen. Ik zei al tegen Marcel, "ik twijfelde nog of ik haar nuchter zou houden vannacht"... "en... heb je dat gedaan?" vroeg hij... Ze had echter zoveel trek dat ik haar dat niet aan wilde doen, niet als  ik niet zeker wist dat ze onder het mes zou  moeten ... Helaas heb ik het wel goed gezien en gaat ze a.s. donderdag onder het mes. Ik hoop dat alles goed gaat, zeker omdat ze toch mijn oude muts is van zo'n 17 jaar en niet altijd goed uit de narcose is gekomen. Hopen maar, ze mag in ieder geval een paar nachten bij mij slapen want met zo'n kap op en dan met allemaal coons om je heen... Ze kan in ieder geval lekker slapen dan...
We gaan er maar gewoon van uit dat het allemaal goed gaat  en dat ze donderdagavond gewoon weer lekker op mijn bed slaapt. Donderdag dus meer nieuws...
   
31-05-12 Vandaag was het een spannende dag. We gingen namelijk gedrieën naar Melinda Schmidt (de Wilhelminalinde) voor de echo's van dit jaar. Zowel Quera als Enya kregen een HCM echo. Ondanks dat de voorouders zo uitgebreid zijn getest en het dus eigenlijk niet fout kan zijn, blijft het een spannend iets maar het zag er helemaal super uit. Enya had het echt warm, dat zag ik aan haar neusje en die had dus een wat hogere hartslag dan vorig jaar maar Quera stond er weer als een relaxte, stoere griet. Enya had eigenlijk nog even mogen wachten maar voor de planning wilde ik toch graag een beetje zekerheid hebben of er een reden aan te wijzen was waarom Enya maar 1 baby kreeg bij haar eerste nest. De twee HCM echo's waren helemaal super en Enya kreeg voor haar buikecho natuurlijk een hele kale buik. Ze vond het dit keer niet zo wat. Na "baarhuis", eierstokken en omliggend weefsel te hebben gecontroleerd, kon Melinda melden dat er niets te vinden was wat de oorzaak zou kunnen zijn geweest voor haar kleine eerste nest. Het kunnen er de volgende keer dus net zo goed meer zijn. Gelukkig allemaal goed nieuws om te melden dus.
   
22-05-12 Gisteren ben ik op bezoek geweest bij Feria. Wat een zalig grietje en wat een kletsert. Je kan echt hele gesprekken met haar voeren, zo gezellig. Feria is hier helemaal op haar plaats, geniet uitgebreid van schoot liggen en ook met Tijgertje samen gaat het goed. Tijgertje was wel onder de indruk van "die vreemde in huis" en trok zich regelmatig terug. Nini, inmiddels ook al 16, kwam er wel lekker bij liggen en die mocht ik ook lekker aaien. Tijger vond dat ik maar uit de buurt moest blijven... Natuurlijk hadden we de weegschaal mee en Christa had gevraagd of ik mijn camera wilde meenemen om een paar foto's te maken. Voor Feria een interessant gegeven, die dook ook af en toe met haar koppie de lens in. Niet handig grietje want dat krijg ik echt niet scherp. Verder liet ze op een gegeven moment zien dat ze echt super fotogeniek is: poot ingetrokken, poot naar voren, poot nog weer anders. Recht in de lens kijken, de ogen groot maken en in de lens kijken, je hoofd draaien zodat het profiel goed zichtbaar is, klein stukje terug met een genietende blik... Zo ! nu genoeg ! nu ga ik even met de rug naar jullie toe zitten om me te wassen, dat hoeft niet op de foto...
Jaaaaa, daar ben ik weer, wat vind je van deze houding en deze achtergrond? Komen mijn prachtige kleuren zo goed uit of is het beter zo ennuh... mijn mooie rood moet wel goed op de foto hoor... Ik weer languit op de grond en weer wat foto's maken. Tijgertje kwam ook kijken en die kon ik ook op de foto krijgen en later Nini ook, die werkte zelfs super mee. Toen we gingen wegen was ze tot onze grote verbazing ze niet meer de zwaarste van de meiden. Ze weegt nu 5.220 gram. Voor wie nieuwsgierig is hoe mooi deze meid geworden is... er staat een nieuwe foto op de toen & nu pagina.
   
14-05-12 Vandaag weer nieuwe foto's geplaatst van ons kleine grietje. Ik mag nog steeds van haar genieten en ben benieuwd of ik haar ooit nog af ga/kan staan. Het is zo'n lekker meidje... Gisteren hoorde ik een raar geluid, ik kon het logischerwijze niet plaatsen.... De krabpaal ging enorm op en neer en inderdaad, dat geluid kwam uit de bovenste ligplek. Ik ben maar eens op een stoel gaan staan om te kijken wat daar nou aan de hand was want de krabpaal is te hoog om zo op die bovenste plek te kunnen kijken. Twee wat verwarde maar ook lichtelijk ontstemde snoeten keken mij aan... Ik stoorde, dat was duidelijk maar wat gebeurde er nou? Ghaia had de melkbar van haar mama weer gevonden en omdat er niets meer uitkomt, ga je gewoon harder sabbelen om er wel wat uit te krijgen. Een heel nat stuk buik bij Enya maar volgens mij kreeg Ghaia echt niets meer "getapt". Ze zijn nog een hele tijd lekker samen op die plek blijven slapen, koppies naast elkaar, zalig om te zien.

Ook waren er weer nieuwe foto's binnen van Sammie, een aantal van hem alleen maar ook een aantal samen met zijn vriendinnetje: een echt liefdeskoppel die twee, zoals ze elkaar liggen te wassen en de poten om elkaar heen hebben... echt genieten ! Er staat er weer eentje op de website.

   
07-05-12 Vandaag heb ik ruim een half uur zitten genieten van het gestoei tussen Quera en Ghaia. Zo lastig als Quera alles vond de eerste weken na de komst van Ghaia, zo is ze al een tijdje helemaal omgeslagen en geniet ze volop. Er wordt ook wel opgevoed maar de hoofdzaak is toch wel lekker ravotten. Die kleine haalt ook een dingen uit, heel erg... visualiseer even mee: Quera ligt in een klein tentje die op de kop ligt, de onderkant ligt onder en daar zit Queertje met haar dikke bip bovenop... Ghaia zoekt een ingang... maakt omtrekkende bewegingen maar een ingang is niet te vinden.... hmmm... zou het zo als een trampoline functioneren? Dat gaat uitgeprobeerd worden, niet één keer maar keer op keer en ja, het werkt... Het deint lekker, is niet al te hard als je er met een aanloop boven op springt en het beweegt ook nog... helemaal leuk. Zo zie ik sprong na sprong totdat ik toch maar eens ga controleren of Quera wel weg kan als ze dat zou willen... tuurlijk kan ze dat, wat maak ik me druk, dan was er veel meer herrie geweest en had Quera verwoede en heftige pogingen gedaan om uit dat tentje te komen... Nee, het is gewoon heel erg leuk, dat gestoei met die kleine...

En toen ik de computer opende, zag ik een verrassing. Nieuwe foto's van Finn en wat voor foto's. Ik heb er van genoten en heb de mooiste op de toen & nu pagina geplaatst. De leukste ... die is alleen voor mijn ogen...
   
06-05-12 Ik hoefde niet lang te wachten voordat ik met Sammie kon knuffelen want gisteren was het zover. Hij wilde mij ruiken, mijn tas en de weegschaal natuurlijk ook maar allereerst moest ik beroken worden en wel zeer uitgebreid. Wat is dit ook een mooie kerel geworden. Met zijn 7260 gram zit hij maar net onder Finn en ook hij zal zeker nog verder uitgroeien. Hij vond het best dat ik hem optilde, wat een gewicht zeg, dat ben ik niet gewend, maar wat zalig om die grote harige vent tegen je aan te hebben hangen. Sammies vriendinnetje Mikkie zat steeds te loeren, ze wilde er bij maar ik was toch ook wel eng. Aan het eind van mijn bezoek kreeg ik de mogelijkheid om even met haar te knuffelen, ik mocht aaien, kreeg kopjes tegen mijn hand terug en ze leek het, ondanks dat ze het toch wel een beetje eng vond, toch ook ok te vinden. Goed zo meissie...
Dan blijft er nog 1 F-je over, Flor heb ik immers al eerder gezien - maar die zit ook dichter bij - dus nu staat Feria nog op mijn verlanglijstje. Als ze live net zo mooi is als op de foto.... ik kijk er met spanning naar uit...
   
04-05-12 Op 30 april ben ik weer verblijd met nieuwe foto's van Sammie. Ik heb er van genoten. Omdat er zoveel leuke bij zaten, heb ik even nodig gehad om de leukste uit te zoeken voor op de website... maar ja, die met zijn vriendinnetje Mikkie is ook zo leuk... De keuze was dus moeilijk. Kitty en Jaap, dank dat jullie het me altijd zo moeilijk maken om de leukste foto uit te zoeken. Die van januari was ook zo ontzettend leuk... Wat wordt deze man ook mooi, ik kijk er erg naar uit om te zien of dit mannetje nog met mij knuffelen wil als ik hem live zie want wat heb ik van zijn knuffels genoten....
   
02-05-12 Vandaag weer nieuwe foto's van het lieve grietje geplaatst en zoals iedere keer: ze had geen zin om te poseren. Zodra de camera aangezet wordt en ik hem scherp stel, is ze verdwenen. of ze in haar billen geprikt wordt. Maar dat is alleen maar als ze op het speciaal ingerichte plaatsje gefotografeerd wordt. Met oma in de krabpaal... geen probleem om dat op de foto te zetten en naast de bank is ook een aantrekkelijke plek en mag ik ook foto's maken... Ze haalt ook de meest gekke dingen uit, keihard in de rondte hollen. Op de bank gaan zitten, keurig netjes en zodra de piep van het scherpstellen te horen is, hollen !!!! hoewel ik soms wel eens denk, meissie, blijf even zitten, poseer even netjes dan zijn we met 5 minuten klaar maar nee, Ghaia vind echt van niet. Het blijft aan de andere kant ook lachen en als ik haar dan oppak en tegen me aan leg, dan gaat ze spinnen heen en hoe ! een enorme ronkmachine in mijn oor... zalig meisje. De nieuwe foto's zijn er dus, ze wordt steeds mooier en wat veel belangrijker is, wat is ze lief en wat kan ze genieten van knuffeltjes...
   
29-04-12 Gisteren ben ik op bezoek geweest bij drie van de F-jes: Faelin, Finn en Flame (Freia) in Limburg. Wat zalig om die drie schatten, want dat zijn het alle drie absoluut, weer te zien, zoveel te herkennen zowel van Quera als van Pepper. Ze groeien prachtig uit: Faelin is nog steeds een superlange slungel met hetzelfde bekkie als toen ... om op te vreten. Ik zei toen al dat ik het helemaal niet erg zou vinden als die zou blijven... ik vind dat nog steeds maar ze heeft een fantastisch huis met zelfs een nieuw klein (nou ja klein) hondenvriendje. Wat een zalige wriemel, zo knuffelig, zo'n ontzettende schat (en dat van een echt poezenmens :-)..) Faelin wilde alle geurtjes in zich opnemen en liet duidelijk merken dat zij daar de eerste in was. Als mijn handen voor haar in de weg zaten, moesten die toch echt even weg, vond de dame. Het is echt een zalige meid. Toen door naar Finn, jemig, wat een prachtige vent is dat geworden. Groot, lang, eigenlijk precies zoals hij was toen hij nog hier was (maar wel zo'n 5 kg zwaarder): goed op zichzelf kunnen zijn, niet uitgebreid op schoot hoeven maar wel uitgebreid op zijn rug met ons allemaal liggen flirten... Hij begint sinds een paar weken een prachtige kraag te krijgen en dat groeit nog wel verder uit, supermooi om te zien. Hij nam zelfs snoepjes van mij aan wat volgens Jan en Brigitte echt een uitzondering was. Herkende hij mij wellicht? Als kleine hum nam hij hier immers ook gewoon alles van mij aan... ik heb echt met verwondering naar deze pracht vent zitten kijken en zag hem vandaag nog iedere keer in gedachten op zijn rug op de grond liggen, van de een naar de ander kijkend... Maar ik zag ze alledrie hoor, in de houdingen waarin ik ze zag en zeker ook de smoeltjes van de andere dieren. Daarna door naar Flame en wat zag ik daar een prachtige meid. Echt het meisje-meisje van toen en wat een gelijkenis met Quera en Enya. Enya heeft natuurlijk ook veel van haar moeder en dat heeft Flame ook. Het lichte puntje op haar staart wordt super, dat groeit en groeit en wordt al een mooie lichte pluim. Haar vacht heeft prachtige kleuren maar is wat minder rood dan Faelin's vacht. Ook bij Flame begint er een kraagje te komen. Finn mag sinds kort van Chinook zijn snorharen behouden. Blijkbaar vond zij dat hij al die tijd wat te ondernemend was en is het nu goed. Hij heeft inmiddels een prachtige grote snor :).
Wat ben ik blij dat ze allemaal zulke fantastische gouden mandjes hebben gevonden en een zalig relaxed leven hebben. Dank voor jullie gastvrijheid en soepelheid in het plannen. Ik heb een zalige dag gehad en ben superblij dat ik ze even heb kunnen zien.
oh ja, ik had de weegschaal bij me en dit zijn de gewichten op ruim 14 maanden: Faelin-6.100 gram, Finn 7.320 gram en Flame, die samen met Flor de kleinsten uit het nest waren, 5.120 gram. Prachtige gewichten dus voor deze leeftijd.
   
29-04-12 Ik hoopte vandaag foto's van Ghaia te kunnen maken maar dat zat er vandaag niet in. ik probeer het zo snel mogelijk te doen. Ze woog vorige week overigens ruim 2.500 gram, ongeveer gelijk aan de jongens van het F-nest op die leeftijd. Ik heb haar vandaag mogen verblijden met een anti-worm snoepje. Ze zit nu op de grote tabletten waar ze de helft van krijgt en oh wat baalt ze daarvan. de vorige keer heb ik de hele tablet in tweeën gebroken zodat ze twee snoepjes had want wat vindt ze de Milbemax lekker !!!!!
   
20-04-12 Sas is zich naar geschrokken. Natuurlijk had ze wel door dat ze niet altijd op de stoel naast mij kon liggen omdat Ghaia dat ook als haar plekje zag. Vandaag echter was de plek leeg, had ze zich lekker naast mij genesteld en genoot ze tussen het soezen door van de knuffeltjes die ze van mij kreeg. De stoel stond echter een groter stuk van de tafel dan normaal en wat schetst haar verbazing (en schrik) dat die kleine ineens boven op haar ploft, raar kijkt, zo van, hé joh, schuif eens op, past best met z'n tweetjes, en zich naast haar nestelt. Ik ben Sas maar wat extra gaan knuffelen en - nou ja, ok - ze accepteerde dat het ook samen kon, zij kreeg immers nog steeds haar knuffels. Na een kleine tien minuten was het met de rust wel gedaan natuurlijk want dan wil die kleine weer rotzooien maar ik had wel mooi even tijd om onderstaande foto te maken zodat jullie kunnen meegenieten. Knap van Sas hoor, van het vorige nest moest ze echt nog helemaal niets weten en nu ligt ze naast zo'n donder. Goed gedaan meisie...
 
15-04-12 De afgelopen dagen heb ik heel erg beseft dat dit toch wel extra super dagen zijn. Normaal gesproken zou Ghaia al zijn verhuisd maar omdat ik tot nu toe nog geen gouden mandje voor haar gevonden heb, maakt ze nog steeds deel uit van ons huishouden. En wat is ze gezellig. Ze slaapt inmiddels met mama beneden bij de groten en ook overdag als ik werken ben, zitten ze niet meer apart maar lekker bij de rest. Enya neemt regelmatig afstand en Quera neemt dan de honneurs waar. Er moet immers opgevoed worden. Ghaia kruipt ook lekker bij Quera boven in de krabpaal om een uitgebreide wasbeurt te krijgen en kijkt dan nadien over de rand naar het plekje daar direct onder waar haar moeder Enya lekker ligt te slapen. Dan wil ze daar ook nog wel even liggen. Regelmatig hoor ik dan een luid smakken want lekker sabbelen aan de melkbar is een blijft een heel gezellig en speciaal iets wat je alleen maar met je mama doet. Ze eet goed, krijgt nog 2x daags Carnibest en gaat na haar vleesmaaltje lekker bij iedereen aan het bordje staan om nog een lekker hapje mee te pikken en kijkt vervolgens op haar neus als zij hun bord dan aan haar overlaten en aan haar bordje gaan staan eten... DAT was niet de bedoeling !!!! maar wel heel erg lachen want ze staat echt op haar neus te kijken, iedere keer weer. Verder heeft ze sinds ze er lekker beneden bij is haar eigen voerbox zodat haar brokjes voor haar blijven. Omdat ik een heleboel mogelijkheden had bedacht heb ik de hulp van een vriend ingeroepen die mee heeft gedacht, al mijn ideeën even mee overwogen heeft én het zware werk voor me heeft gedaan (dank je Harry). Ze kan nu zelf beslissen wanneer ze brokjes gaat eten en ze laat ze zich goed smaken. Ditmaal de fotoshoot verplaatst naar de zondag omdat het gisteren niet zo goed uitkwam, ze had er weer veel zin in (niet !! - haha). Uiteindelijk zaten er toch hele leuke foto's bij dus... enjoy !
   
14-04-12 Gisteren ging het een beetje mis. Quera was met haar kleindochter Ghaia aan het klieren en ze werden steeds doller en doller. Uiteindelijk resulteerde dat in het vallen van mijn grote bloempot die op de vensterbank voor het raam stond. Ik kon er ook op wachten, ze waren al zo vaak samen tussen de pot en het raam door geglipt tot hij uiteindelijk met luid gedender met inhoud en al naar beneden kwam. Alle dames spoten overeind met staarten waar je u tegen zegt... zo geschrokken waren ze. De twee schuldigen waren nog op de vensterbank en de rest was niet echt in de buurt. Gauw ze allemaal de kamer uitgeloodst zodat ik kon gaan ruimen. Buiten dat de pot natuurlijk in tig stukken was, zit er ook een fikse deuk in de vloer. Daar hebben we maar een tent overheen gezet, dan valt het niet op. Wat een geluk dat er alleen maar brokstukken zijn en geen van de meiden gewond, dat zou veel erger zijn geweest. Vandaag dus op zoek naar een andere pot want het was wel heel erg kaal. De pot die er nu staat is wat groter en Ghaia heeft ontdekt dat ze daar netjes in past... hmmmm...LEUK... dat was dus niet de bedoeling... hahahahahah... stiekumpjes lig ik wel in een deuk hoor... Het is nog niet gelukt om daar een foto van te maken want ze weet heel goed dat dat niet de bedoeling is want zodra ik opsta, is zij weg...
   
07-04-12 "Time flies when you're having fun" zegt men altijd en oh, wat heb ik de afgelopen 13 weken genoten. De geboorte lijkt wel als de dag van gisteren, vol verbazing over die enorme achterpoten, die fantastisch lange vacht en die super lange staart, de uren dat ik de volgende "er uit" wilde kijken en toen de verwondering dat het bij deze ene dochter bleef... maar wel in mijn favoriete kleurtje. Alles op de kop, alles ging ineens anders dan de eerste nesten, continue aanpassen en haar zelf socialiseren want wat was het in het begin een heftig meisje, echt de drukste uit het nest :-). Inmiddels is deze dame "prachtig opgedroogd", er komt steeds meer kleur en het blotch (marmer) patroon is steeds beter te zien. Ook luistert ze goed naar haar naam en naar correcties. Het socialiseren gebeurt normaal gesproken een groot deel door het contact met broers en zussen en nu moeten "de groten" het doen. Van haar moeder mag ze alles, van Sola krijgt ze regelmatig een duidelijke berisping maar Sola is ook degene die met haar door het huis racet - een fantastische aanblik dat tweetal achter elkaar aan, de ene keer Sola voorop en de andere keer Ghaia. Quera wil haar ook nog wel eens op haar nummer zetten maar zodra die krols is, mag ook alles en krijgt ze nog een uitgebreide wasbeurt toe ... Natuurlijk ging alles ook veel sneller, deze dame zat al heel snel bovenin de grote krabpaal, ik kreeg er regelmatig bijna een hartverzakking van maar met allemaal dekbedjes als springkussen eronder is het allemaal goed gegaan. Een vriendin en haar dochter zeiden vlak na de geboorte dat dit wel een blijvertje zou worden. Ze staat nog steeds als beschikbaar maar ze is supermooi dus als ze onverhoopt blijft, welkom kleine meid (hoewel klein... ruim 2100 gram), wat zou het voor hier dan een zalige uitbreiding zijn echter.... er lijkt iemand verliefd te zijn op dit mooie meisje. Haar rugzakje staat bijna gepakt dus wat dat betreft mag ze de wijde wereld in en ach, drie van het vorige nest verhuisden ook wat later ... dan heb wij haar nog lekker even voor onszelf...
Ook vandaag viert ze een "weekverjaardag" en dat betekent opnieuw een fotoshoot. Ik hoop dat jullie weer van de foto's zullen genieten dusss... enjoy !
   
31-03-12 En toen was ons meisje al weer 12 weekjes oud. Wat is het een zalige meid, ik ben zo trots op haar om haar acties gisteren. Dat plekje op het kussen op de stoel naast me lijkt een blijvertje te zijn. Ze springt er op, kijkt me aan en gaat heel tevreden liggen. Nog een keer een blik en dan is er rust. Het foto's maken was weer een ramp ! ik moet er wel ontzettend om lachen hoor maar zodra ze op haar plekje gelokt wordt, lijkt ze wel prikkels in haar billen te krijgen: hollen van links naar rechts, zeker niet stil zitten en als een dolle met het gekregen speeltje in de weer. Voordat er 10 foto's zijn gemaakt heeft ze al 40 houdingen aangenomen. Eerst dus maar weer even rust brengen. Dat werkt ook niet want Quera gaat haar kleindochter dan wel opdraaien... gevolgd door Sola die ook even een duit in het zakje doet. Enya zit alles te bekijken, probeert eens tot orde te roepen maar ja, als je met je oma en je tante mag dollen dan luister je niet naar mama...
Toen Ghaia net geboren was, werd al gezegd dat dit een blijvertje zou worden en wie weet krijgen ze gelijk. Niet helemaal volgens planning maar ze is wel mijn favoriete kleur dus het zal me echt niet spijten als er geen gouden mandje op komt dagen... Buiten dat is ze zo mooi dat die planning, ach, ze is meer dan welkom, deze mooie meid... Een aantal foto's van haar nieuwe fotoshoot staan op de kittenpagina... enjoy !
   
30-03-12 Vandaag was een belangrijke dag voor Ghaia. Ze ging kennismaken met Marcel, een van mijn dierenartsen, voor haar 2de enting en een chip. Heel benieuwd hoe ze zou reageren. Onderweg was het piepen (ze kan waarachtig miauwen) en toen we daar eenmaal waren, vond ze de bench echt niet meer wat. Toen de grote honden uit de buurt waren, heb ik heb deurtje open gemaakt en kwam ze op schoot zitten. Al spinnend tegen me aan geleund hebben we samen zitten wachten tot ze aan de beurt was. Marcel heeft haar helemaal medisch gecontroleerd en overal ok stickertjes op uitgedeeld. Enting klaargemaakt en de chip en achter elkaar geplaatst: Geen kik maar wel doorgaan met spinnen !!!!  Wat ben ik trots op dit mooie meisje... Marcel vond haar een ontzettend lief poezenkind  met een mooi karakter !!! "Je merkt vaak wel bij een enting of chip zetten of ze vinnig zijn of niet en kijk toch hoe ze - nog steeds - lief zit te spinnen."
Bij thuiskomst zat ze een beetje op de drempel te wachten. Quera en Sola namen de ontvangsthonneurs waar en gaven haar een uitgebreide wasbeurt: meisje, je bent weer thuis hoor... en nu ligt ze op een kussen op de stoel naast mij te soezen om bij te komen van alle gebeurtenissen. Het is toch ook heftig allemaal als je nog maar zo klein bent... Allemaal dingen die je leren moet als kleine hup...

oh ja, en omdat de dierenarts altijd graag een gewicht wil weten, zijn we vanochtend maar overgestapt op de grote weegschaal want Ghaia's  lekkere billen passen bijna niet meer in het plastic bakje dat op de kleine weegschaal staat. Die gaat nu dus opgeruimd want ze genoot van het zitten op de grote weegschaal. Natuurlijk wilde Quera ook meteen gewogen worden, die vindt de piepjes daarna helemaal geweldig ...

   
24-03-12 In ieder nest zit minimaal 1 kitten dat foto's maken echt niet apprecieert. Als het nest maar uit 1 bestaat heb je natuurlijk 50 % kans dat ze bijzonder rustig en fotogeniek is en 50 % kans dat het een kitten is dat weinig zin heeft om mee te werken. Ghaia behoort tot de laatste 50 %: zodra de camera begint te klikken, gaat ze maf doen. Hard op en neer hollen, net buiten beeld gaan zitten en dan dus wel heel fotogeniek zitten kijken... je hoort haar denken: kijk mij mooi zijn ! maar ik ben lekker sneller dan mijn vrouwmens... want zodra ik - haar vrouwmens - mijn camera weer op haar gericht heb, is zij al weer verdwenen. Mijn camera klikt heel wat foto's binnen 1 minuut maar wat zijn er veel zonder onderwerp. Ze is ook zo wakker als ik weet niet wat, het helpt nog wel eens als ze direct na haar slaapje gefotografeerd worden maar bij deze dame werkt dat gewoon niet ! Ik ben gewoon steeds te laat, daar ligt het natuurlijk allemaal aan - niet aan haar hoor ! haha
De aanhouder wint echter dus gelukkig is het weer gelukt om leuke foto's te maken. Ik hoop dat jullie er ook weer van kunnen genieten - ze staan op de kittenpagina... Enjoy...
   
23-03-12 Vanochtend een date gepland voor Ghaia. Volgende week gaat ze voor haar tweede enting en haar chip naar Marcel, een van mijn dierenartsen. Ik probeer altijd de controles door twee verschillende dierenartsen te laten doen en dat betekent: op tijd de afspraak maken. Volgende week vrijdag is het dus zover.
Ik had al eerder verteld dat Ghaia intussen best heel goed luistert. Ze weet inmiddels ook wat ze hoort als ze stout is of als ze direct moet luisteren en oh, wat doet ze dat goed. Verder heeft ze absoluut ontzag voor de sterke dames maar als die haar een keertje laten (omdat ze zo lief is) en zich niet zo sterk voordoen...... als voorbeeld: Ghaia weet dat Sola bovenop welke krabpaal dan ook wil liggen maar ze probeert Sola af en toe voor te zijn en dat lukt ook nog soms. Een andere keer springt Sola gewoon, of Ghaia nu springt of niet, en is dan - mede door haar gewicht - natuurlijk winnaar. Ghaia geeft zich dan ook netjes gewonnen ... ze weet wel hoe het hoort...
   
21-03-12

Waarom een foto van een konijn op een website voor katten ???
Dit is Snuf, een van de konijnen van mijn zus. Snuf is een Franse Hangoor en een mooie vent, buiten dat ook een superlieve vent. Twee maal per jaar gaat hij namelijk mee naar een school voor lichamelijk en geestelijk gehandicapte kindjes en ze mogen dan met hem knuffelen. Dat gaat er dan niet zo zacht aan toe maar hij is daar de juiste man voor want hij is zoooooooo lief.
Mijn zus had mij een tijdje geleden al gevraagd om eens naar hem te komen kijken. Ze had iets van een klit ontdekt bij hem, op zijn staart, aan de onderkant en die werd maar groter. Doordat een van de schapen ziek was en niemand wist wat er nu aan de hand was met haar, ben ik daar natuurlijk weggebleven ivm Ghaia. Alle schapen stonden op stal, met en zonder lammetjes en geen van allen had ergens last van maar we wilden toch het zekere voor het onzekere nemen.
Vandaag heb ik dus al mijn kammen en klittenmes meegenomen en zijn we eens gaan kijken of we het staartprobleem op konden lossen. Dat is eens iets anders dan een klit bij een kat weghalen ;-). Snuf had inmiddels mogen dekken, had een nieuwe bodembedekker en dat werkte misschien ook allemaal mee, of eigenlijk tegen want er was wat meer klit dan gedacht. Hij heeft bij mijn zus op schoot gelegen, op zijn rug en ik ben met zijn staart aan de gang gegaan. Toen verder gevoeld en dat vond hij wel een beetje kietelen maar hij hield zich ontzettend goed. We hebben hem een paar maal tussendoor lekker even laten lopen en toen ik mijn spullen bij elkaar pakte om het weer veilig in de emmer te hebben, botste hij met zijn kop tegen mijn hand aan: de opdracht was duidelijk: KNUFFELEN !!!!!! en dat terwijl mijn acties - hoe voorzichtig ik het ook deed - toch niet echt aangenaam voor hem moesten zijn. Maar onze stoere vent liet geen onvertogen woord horen, haalde niet uit, lag zelfs volgens ons op een gegeven moment gewoon te slapen. Normaal aai je konijnen natuurlijk niet tussen en achter hun achterpoten. Bij Snuf moet die plek echter regelmatig gecontroleerd worden, weten we nu.
Vanzelfsprekend hebben we het Frans Hangoor meisje ook gecontroleerd evenals het Vlaamse reus meisje. Deze beide meiden hadden gelukkig nergens last van. Voor foto's van de dames verwijs ik jullie graag naar de website van
t Lamslag. Voorgaand meteen al de link maar als jullie later nog eens willen kijken dan kunnen jullie de link naar "de boerderie-je"op mijn linkenpagina vinden.

   
20-03-12 Gisterenavond heeft Ghaia iets nieuws meegemaakt. Ze was wild aan het spelen en belandde per ongeluk met haar bippie in de waterbak. Het F-nest was best wel gek op water, voor Ghaia hoeft dat niet zo, zelfs als ze haar speeltjes heeft proberen te verdrinken blijven die in de waterbak want helemaal met je poten in die nattigheid... nee, dat is niks voor ons meisje. Maar goed, met je billen in koud water is niet zo lekker. Gelukkig had ik haar snel dus werd niet alles nat. Ik heb haar lekker even onder de warme kraan gehouden en toen gauw ingepakt en gedroogd. Ze keek me zwaar beledigd aan en het eind van het verhaal was dat ze - behalve van Sassie - van iedereen een wasbeurt heeft gehad en al snel weer lekker droog was.
   
17-03-12 Wat is het een zalige meid, onze kleine Ghaia. Inmiddels maakt het haar niet meer zo uit op welke kattenbak ze gaat zitten, ze kiest echter wel eentje uit die schoon is en ondanks het in ieder geval 3x per dag schoonmaken ervan ... de groten behalve Sassie willen allemaal op dezelfde kattenbak - komt het natuurlijk regelmatig voor dat een van de andere dames de bak voor haar gebruikt hebben. Er staan voor Ghaia nog twee bakken met houtkorrels in de woonkamer maar eigenlijk hoeft dat niet meer, ze redt het zat naar een kattenbak die verder weg is. Ze begint ook steeds beter naar haar naam te luisteren, dat is al wel heel snel maar wellicht is dat omdat ze maar in haar eentje is dat dat gemakkelijker gaat... Ze geniet intens van het op schoot liggen echter alleen natuurlijk wanneer zij dat wil. Vanavond heeft ze met Sola gestoeid, superleuk om te zien want wat durft dit dametje het op te nemen tegen grote Sola. Ik houd mijn hart vast want Sola heeft enorme poten waar ze dan mee maait maar goed, iedereen heeft de nagels weer kort dus veel kwaad kan het niet en wie uitdaagt, moet een klap kunnen incasseren tenslotte. Over het algemeen is ze snel genoeg weg maar als ze met Quera probeert te spelen dan houdt Quera het op een gegeven moment voor gezien en meldt dat door te blazen... dat is schrikken. Evenals de voordeurbel... ze zat stijf onder de bank, lachen hoor. Inmiddels bel ik zelf wat vaker en is het geluid niet meer zo schrikken. Vandaag natuurlijk ook weer foto's gemaakt, ze viert haar 10 weken verjaardag tenslotte dussss... enjoy !
   
10-03-12 Enya voelde zich vandaag duidelijk beter maar ze gaat een beetje in de stress van de acties van Ghaia en dat zie je aan haar. Die kleine kan alles, durft bijna alles en natuurlijk gebeurt er wel eens iets waar ik echt mijn hart bij vast houd. Gelukkig gaat alles tot nu toe goed, ze moet het toch leren tenslotte maar wat een pedant dametje. Tot gisteren is ze alleen maar op de kattenbak met grit geweest om de boodschapjes van de anderen onder te dekken. Het is echt een proper dametje namelijk. Op een gegeven moment moest ze zelf plassen, dat zie je gebeuren... ze stond dus in de kattenbak met grit van alles onder te dekken... gaat ze op een holletje naar haar eigen kattenbak met houtkorrels en gauw plassen... Vandaag heeft ze voor het eerst beide boodschapjes op de gritbak gedaan, dat is al weer gemakkelijke voor de nieuwe blikopeners, dan kunnen ze kiezen, althans, zo is het nu... Sola vindt dat alle bovenste plekken in de krabpalen van haar zijn en is daar dan ook vaak heel duidelijk in. Alleen dan ligt er zo'n klein ding in en wat doe je dan... eerst maar kijken of het met een wasbeurt lukt... nee... nogmaals proberen... lukt nog niet... dan maar nonchalant uit het raam gaan zitten kijken om vervolgens af te druipen, die kleine met een demonstratieve blik achterlatend... Dit gebeuren plus de wekelijkse fotoshoot staan weer op de kittenpagina. Als jullie zin hebben om te kijken... enjoy !
   
09-03-12 Enya begon zondag krols te worden en met wat op en neer is het nu al weer afgelopen... gelukkig. Ze was wat luider dan anders maar wel heel anders. Maar weer heel kort. Voor haar natuurlijk zalig hoewel ze zich nu niet echt lekker voelt. Het bakgebeuren loopt niet echt lekker en vandaag kwam er gelukkig weer wat maar ze voelt zich niet lekker dus houd ik haar met argusogen in de gaten. Ze ligt lekker te slapen nu dus ik hoop dat haar dat goed doet en ze zich morgen weer lekker voelt.
   
08-03-12 Vandaag is de grote dag, we hebben een date met Jochem, een van onze dierenartsen, voor de eerste check-up en de eerste enting. Ghaia had al een paar dagen de bench staan en sprong daar uit zichzelf al lekker in. Maar met het hek ervoor is natuurlijk toch wel anders. De autorit ging heel erg goed maar toen we in de wachtruimte stonden, was het toch wel heel erg griezelig, al die vreemde luchtjes. Ook bij Jochem in de behandelruimte was het even wennen, ze vond het echt even griezelig ... Hij mocht alles controleren - een aantal dingen hadden we die morgen nog weer geoefend - en toen ging ze lekker in het mandje liggen en begon lekker te spinnen. Toen de enting klaar was, heb ik haar met mandje en al eventjes omgedraaid en toen kon ze zo haar enting krijgen. Grote meid !!!! Geen kik... knap hoor, ze bleef ook lekker in het mandje liggen en toen we helemaal klaar waren, heb ik haar met mandje en al weer in de bench gezet. Gewoon nog even open en dat was helemaal goed. Ze ging lekker liggen en later lekker zitten en keek om een hoekje naar Jochem... Ik ben trots op mijn mooie, kleine meid die zich zo super hield tijdens deze spannende ervaring.
   
04-03-12 Inmiddels kan Ghaia ook trap lopen. Zo wijs en snel als ze met sommige dingen is, zo duurde het maar voordat die trap genomen werd. Twee of drie treden, heel voorzichtig, maar nu ze het door heeft, gaat ze in een run naar boven, dan een rondje over de overloop, vervolgens door de kittenkamer, bovenop het krabpaaltje en dan - als mama op het zachte boxkleed ligt - in 1 jump boven op haar want mama is er om te stoeien en om lekker bij te drinken, want daar geniet die kleine nog steeds heel erg van. Vervolgens zet ze het weer op een rennen, zalig om te zien...
   
03-03-12 Ik heb inmiddels een aapje in huis haha. Zoals ze eerst heel voorzichtig in de krabpaal naar boven klom, zo gaat dat nu al supersnel. Soms via de grote paal direct naar waar ze liggen wil en soms lijkt het wel of ze niet zeker is of ze daarboven wil liggen, dan gaat ze van plek naar plek maar eindigt toch meestal  op hetzelfde plekje, tenzij ze haar mama tegenkomt en lekker even aan de melkbar wil. Naar beneden is nog een beetje eng maar ze gaat keurig netjes stapje voor stapje. Vandaag hebben we ook weer een fotosessie gemaakt en weer was het hartstikke raak. Ze doet zo lekker gek dan, of ze iedere keer weer in haar bippie geprikt wordt. Voor wie de foto's graag wil bekijken... ze staan op de kittenpagina. Enjoy !
   
01-03-12 Zo'n eerste dag met zoveel ruimte en dan ook nog zo'n grote krabpaal is toch wel heel spannend. Natuurlijk een uitgelezen gelegenheid om zalig te genieten, zowel zij als ik, en voor mij om foto's van het geheel te maken want ik weet dat ik moet delen. Ze staan dus voor jullie op de kittenpagina. Enjoy !
   
29-02-12 Vandaag is de rust voorbij en werd Ghaia's ruimte weer uitgebreid. Ik vond het zo heel erg vroeg maar het vorige nest brak ook met 8 weken door alle barrières heen. Ghaia is een fractie sneller - 7,5 week - en dan zijn ze toch nog zo klein. Al heel groot hoor maar zo'n krabpaal van ruim 2 meter, ik blijf het griezelig vinden. Alle dekbedjes heb ik dus al weer tevoorschijn gehaald en die liggen eronder want ze is er natuurlijk ook al uitgekukeld, gelukkig maar van de tweede verdieping... Tsja, als net je nagels geknipt zijn... Pech voor Jochem, de dierenarts waar Ghaia een date mee heeft volgende week donderdag want haar nageltjes ga ik nu natuurlijk niet meer knippen... Na al het geweld van het door de hele kamer heen galopperen - jaja, want ruimte moet je natuurlijk uitgebreid benutten - ligt ze nu op haar eigen, kleine, krabpaaltje te slapen en mams een stukje van haar vandaan om goed een oogje in het zeil te houden want oh jee, zo'n eerste uurtje zoveel meer ruimte is voor de mama's toch wel wat griezelig natuurlijk... Wat dat betreft voel ik toch zo met haar mee. Gelukkig went dat ook wel heel snel... voor ons allebei...
   
26-02-12 Een hele rustige dag. Ik zat te wachten op een telefoontje dat maar niet kwam dus mijn tijd maar goed besteed. We hebben weer nageltjes geknipt, uitgebreid gekamd en geborsteld, oortjes bekeken, oogjes en neusje bekeken, bekkie open en verhemelte en tandjes kijken en dan op het laatst ook nog even tandvlees kijken. Allemaal dingen die een kitten moet leren en als je dat al oefent als ze klein zijn, is het eerste doktersbezoek ook niet zo eng want alle oefeningen kennen we dan al. Dat doktersbezoek zit er natuurlijk wel aan te komen want midden volgende week krijgt ze haar eerste enting. En dus maar weer hopen dat er geen ent reactie optreedt... het blijft spannend, iedere keer weer...
   
25-02-12 Het was weer fotosessiedag en ik maakte de fout om Ghaia meteen in het begin een speeltje te geven met valeriaan... haha, ze werd helemaal gek ! Wat heb ik gelachen en dan moet je ook nog proberen om leuke foto's te maken. Dit keer onder de "officiële" foto's een reeks gekke foto's die ik jullie niet wil onthouden. Het is zo'n lekker eigenwijs ding en door de dag gezien, verbaas ik me erover dat ze toch zo goed aankomt want wat heeft ze een energie. Ze blijft hollen, vliegen, rennen, vindt alles leuk, doet met alles mee, heeft na een klap om haar oren van oma Quera ook voor haar ontzag en dus niet alleen voor Sola. Voor haar moeder heeft ze geen ontzag, noch voor Sassie. Sas kwam lekker water drinken uit de grote bak in de kamer en dan sluipt ze heel zacht richting hekwerk om dan het laatste stukje te springen waardoor Sas behoorlijk schrikt. Sas kwam overigens gisterenavond er wel lekker bij liggen toen Ghaia bij mij lag te slapen maar zodra die wakker is en door heeft dat Sas er ook is, wordt de aanval direct geopend... Raar toch dat alle coons, zo klein als ze zijn, duidelijk door hebben dat Sas niet "een van hen" is, zeg maar. Ik hoopte dat het dit keer anders zou zijn, omdat Enya meteen met haar kleine in de kamer beneden stond maar dat verschilde dus helaas niet zo veel.
De foto's staan dus op de kittenpagina en ik hoop dat jullie zo ook een beetje van haar kunnen genieten, van onze zalige kleine, grote meid. Enjoy !
   
24-02-12 Ghaia was afgelopen zaterdag zes weken en mocht dus bezoek ontvangen. Vandaag was het dan zover want een van mijn vriendinnen wilde graag komen kijken, alleen foto's kijken is toch iets minder leuk dan live! Haar dochter kwam mee en die nam een vriendin van school mee. In eerste instantie vond Ghaia het een boel benen maar dat duurde slechts een minuut, toen kwam ze voeten ruiken en toen dat goed rook, klom ze over benen heen, liet zich aanhalen, klom op schoot, speelde en holde en zag het bezoek niet als vreemde maar als dat die gewoon ook in de kamer hoorde. Zalig, zo zie ik het graag maar ik wist niet of dat met eentje ook zou lukken. Ja dus gelukkig. Al met al was het heel erg gezellig en waarschuwde mijn vriendin toen ze weg gingen dat ik maar even heel goed moest opletten want Ghaia paste simpelweg in haar tas en dat knappe ding wilde ze wel meenemen naar huis... Gelukkig heeft de kleine meid vanavond weer lekker bij mij gelegen want ze is echt nog te jong om te verhuizen en buiten dat wil ik haar ook nog helemaal niet kwijt. We zijn al op de helft dus het gaat snel genoeg allemaal...
   
22-02-12 Vandaag had ik zo mooi leuke foto's kunnen maken maar de "kittenfilm" was te leuk en voor ik het wist, kon het alleen nog maar met kunstlicht. Die foto is wel heel lief maar dat is toch niet de bedoeling zo. Als je wilt, kan je even mee visualiseren: Sola, de grootste van het stel, vindt altijd dat de kittenkrabpaaltjes van haar zijn en ze verdedigt ze dan ook met verve. Nu had ze zich in het zeegras huisje  van 29 cm in het vierkant en een ingang van 17 cm geperst. Het hele huisje staat bij het inpersen bol en staat scheef nadat ze eindelijk ligt. Goed, één poot lag er een beetje uit, dat paste er niet meer bij. Ghaia vond dit prachtig, die liep rond het huisje te springen en er bovenop en in de tussentijd probeerde ze "aan te vallen". Hoog ruggetje en het lijfje in een halve ronde en zo galoppeerde ze in het rondte, iedere keer een uitval doen naar die uitstekende poot maar ja, die schiet er dan ineens een heel stuk uit en is behoorlijk fors dus dan moet je als een haas je vege lijffie redden door goed weg te springen. pfff weer veilig dus daar gaan we weer verder... Ruggetje en lijfje weer in "aanvals-mode" en in volle galop ! Ik heb er genietend naar zitten kijken. Wat is het toch een zalige meid met alles was ze uithaalt.
   
19-02-12 Zojuist heb ik opnieuw een fotosessie gemaakt omdat de voorgaande grotendeels bewegende beelden betrof... Daarbij had ik 2 camera's gebruikt wat resulteerde in verschillende kleuren achtergrond bij de foto's die wel goed waren... Wat heeft deze zalige meid een energie. Ze blijft aan het op en neer hollen en springt inmiddels van de bovenkant van de rugleuning zo naar de grond, over de zitting heen. Ik vind het nog steeds wat griezelig maar het gaat allemaal goed gelukkig en ik heb niet de illusie dat ik haar daarin kan tegenhouden. Aan de ene kant dus een niet aflatende energieboost en aan de andere kant kwam ze gisterenavond weer zalig bij me liggen en omdat ze steeds hoger kroop, ben ik er zelf ook maar bij gaan liggen en uiteindelijk lag ze als zalig warm bontje in mijn nek. Normaliter vind ik een film best leuk maar sta ik bij iedere pauze wel even op om iets te doen maar nu werkte dat dus niet. Toen ik na ruim 2 uur overeind kwam, gaf mijn rug dan ook een seintje dat dat te lang in één houding was. Vanochtend kreeg ze haar eerste ontwormingstabletje en omdat het F-nest er zo helemaal gek op was, hield ik haar het halve tabletje ook maar voor haar neus. Ze liet alles direct vallen en was een en al aandacht: ja, das lekker ! De eerste keer liet ze hem weer uit haar bekkie vallen - brokjes wil ze tot nu toe ook absoluut niet eten - was het toch dermate lekker dat ze hem de tweede keer netjes opat en meteen terugkwam of er nog eentje kwam... Nou nee, er komt er niet nog eentje, even twee weekjes wachten. Dat scheelt toch maar mooi als ze niet zo stressie is betreffende een anti-worm tabletje dat toch 4x per jaar terugkomt.
Vanmiddag lag Ghaia na alle energieke gebeurtenissen lekker op de bank te slapen. Quera lag op de rugleuning, Sola aan de ene kant, Enya daar net naast en die kleine nog een stukje verder. Ik hoopte dat ik haar, nu ze een lekker tabletje ophad, zou kunnen overhalen tot het eten van brokjes dus haalde er wat op. Ze was al aan het rekken dus niet meer echt in slaap en ik heb het brokje voor haar neusje gehouden zodat ze het lekker zou kunnen ruiken en wat schetst mijn verbazing: ze gaat een stuk overeind zitten en begint brokje voor brokje uit mijn hand te eten. Gauw een schoteltje vol gehaald en die voor haar neer gezet... nou, daar ging ze voor zitten hoor !!! Hèhè, ze eet nu ook brokjes, eindelijk ! Bij de foto's van vanochtend zitten gelukkig een paar hele leuke dussssss.... enjoy ! ze staan op de kittenpagina...
   
17-02-12 Ghaia heeft het allemaal duidelijk hoor. Ze geniet van de ruimte, zowel beneden als boven en zat vanochtend ineens op de bank. Ja, zes weken oud dus dat begint ze te leren. Zoals de andere babies zich de eerste tijd aan de bank optrokken, zo springt zij er gewoon ruim bovenop. Zal best wel met die enorme achterpoten te maken hebben... Verder is de speelgoedtent een niet aflatende bron van inspiratie. Die wordt namelijk iedere keer weer onderzocht en ze vindt ook keer op keer wat anders. Er zijn echter een paar favorieten: een groene wuppie, het stinkiekussentje, zeker als Sola daarmee spelen wil en een bontmuis. Ik geniet er iedere keer weer zo van om te zien hoe die kleintjes het allemaal zo ontzettend snel uitvinden: wat is leuk en wat is niet leuk. Iets nieuws is heel eventjes eng en daarna zo vertrouwd en vooral ook heel uitdagend. De ren heb ik vandaag opgeruimd, we gebruikten hem nog als veilig basispunt om te beginnen als ze van boven kwam en zij gebruikte hem als renbaan om haar moeder op te jutten. Als je namelijk keihard rent dan ziet mama dat niet zo gauw en dan hol je heel snel tussen mama's poten door de ren weer uit en als je echt een veilige haven wil dan race je in een ruk naar de bank, laat je een stukje zakken en glijdt door tot onder de bank, je moeder in extase achterlatend want die kan er dan niet meer bij. Volgens mij zou Enya er wel onder kunnen maar ze blijft verwonderd voor de bank staan kijken, gaat maar eens op haar buik liggen om te kijken waar die kleine heen is geschoven... Samengevat geniet ik dus intens van alles wat dit parmantige dametje uithaalt...
   
15-02-12 Gisterenavond ben ik begonnen met het ombouwen van de kamer en vandaag zou hij klaar moeten zijn. Ik vond het wel tijd worden en kleine madam ook want die hing vanochtend bovenin de ren met zo'n blik van: dit is te klein, ik wil hier uit. Ze heeft nu de halve kamer tot haar beschikking en ik heb de ren nog maar even laten staan, mooi om te beginnen als ze naar beneden komt, dan heeft ze iets vertrouwds. Het was nu wel heel veel ruimte voor ons meisje, ze was waarachtig een beetje onder de indruk. Dat duurt niet zo lang hoor want na een kwartiertje had ze alles wel voorzichtig bekeken en liep ze zeer zelfverzekerd in het rondte. We hebben een heel leuk speeltje met een rollende bal aan de zijkant die je - ook aan de zijkant - een zet kan geven en eentje die je aan de bovenkant een zet moet geven. Vanavond begreep ze hoe die eerste werkte en was er steeds weer mee bezig. De tweede gaf ze iedere keer een klap en daar gebeurde dus ook helemaal niets. Ach, over een paar dagen is ze ook daar achter en geniet ze daar ook van. De kittenkamer boven is door Ghaia geheel en al goedgekeurd en Enya vindt het heel leuk zolang ik erbij ben. Dan ligt ze te genieten op het grote boxkleed of moet haar dochter achterna want ze heeft er wel de pootjes vol aan hoor. Quera is sinds vorige week vrijdag echt krols en inmiddels heeft ze haar bijnaampje weer: zeehondje. Als ze een slaapje heeft gedaan, is ze namelijk zo krols dat ze qua geluid op een zeehondje lijkt. Ik hoop dat het aankomend weekend weer wat rustiger wordt voor haar want alleen Sassie vindt haar nu wel aardig maar de rest... Ze biedt zich weer continue aan Sola aan en Enya en Ghaia moeten uit de buurt blijven, daar loopt ze naar te brommen... Gelukkig is ze niet zo vaak krols maar laat het maar weer snel over zijn.
   
14-02-12 Sola lag net buiten de ren met een stinkie te spelen en Ghaia kreeg dat ineens door. Die wilde ze ook wel graag hebben. Op haar buik aan de ene kant van de ren maaiend met een poot naar Sola maar vooral naar het stinkie. Helaas voor haar lag het net buiten haar bereik dus toen Sola uitgespeeld was, heb ik het stinkie aan Ghaia gegeven en oh, wat was dat een feest. Er werd in gebeten, er werd overheen gerold en het stinkie werd geknuffeld dat het een lieve lust was. Ik heb zo moeten lachen, zowel om haar poging om hem van Sola af te pakken, die dat natuurlijk in de gaten had en voorzichtigjes een beetje opschoof, als toen ze het ding voor haarzelf had en helemaal uit haar dak kon gaan.
   
11-02-12 Gisteren ben ik begonnen met het klaarmaken van de kittenkamer boven. Ze kan over een paar daagjes niet meer overdag in de ren blijven, die is dan te klein voor haar en boven heeft ze veel meer ruimte. Alles was klaar vandaag dus we hebben daar met z'n drieën lekker een half uur zitten spelen... Buiten al die spannende dingen vandaag, heeft ze ook nog lekker bij mij gelegen en nu echt lekker ontspannen vanaf het begin... het gaat wel komen.... haha... mijn lekkere stoere meid... Ook natuurlijk weer een foto shoot gedaan en ook vandaag was ze weer allerlei rare dingen aan het doen. Zo leuk om te zien, echt genieten... Behalve de "statiefoto's" heb ik gisteren en vandaag nog wat andere leuke foto's kunnen maken en die staan ook op de kittenpagina. Enjoy !
   
08-02-12 Vandaag na alle verplichte dingen de kamer maar weer omgebouwd want die kleine is zo ondernemend dat ze wat extra ruimte nodig heeft en wat extra uitdaging in de vorm van een groter krabpaaltje, natuurlijk de extra ruimte maar ook extra speeltjes. Er staat dus nu een ijzeren rennetje om de nylon ren heen en het opzetten... daar was ze van onder de indruk. Toen ik de "deur" voor haar opende, moest ze toch eerst heel voorzichtig kijken. Toen het voorzichtige stukje achter de rug was, zag ze de openingen in de ijzeren ren en moest er onderzocht worden hoe ze daar uit kon komen. Het was even wennen dat het hard was als je tegen die openingen aanholde, die gingen dus niet aan de kant. hmmm... oké, dan dus maar de rest onderzoeken: Enya en Quera moeten erg wennen want Ghaia holt alle kanten langs, tussen de poten van mama en oma door en die kunnen zich niet zo snel bewegen want ze zijn veel groter en er staan ook een krabpaaltje en een extra kattenbak (het gaat zo goed, alles blijft droog maar ze moet het wel kunnen redden natuurlijk.... Ik was dus blij dat alle verplichte werkzaamheden achter de rug waren want wat heb ik genoten van alle acties van die kleine dolle kip ! Ze lijkt er helemaal geen last van te hebben dat ze geen broertjes en zusjes heeft, vermaakt zich prima met zichzelf, loopt met van allerlei speeltjes te sjouwen en als ze contact heeft, grijpt ze wel een van de drie dames. Sassie blijft zich afzijdig houden wat betreft het hele gedoe. Ik laat haar steeds wel even ruiken en dat is dan ook wel interessant maar daarna holt ze toch heel hard weg. Jammer dat ze het toch griezelig lijkt te vinden. Als ik achter de computer zit, ligt zij lekker op de stoel naast mij en zodra ik opsta, gaat ze op mijn stoel liggen. Zodra ik dan weer terug ben, mag zij weer naar haar eigen stoel en heb ik een warme stoel... Lekker even een aai over haar bol en een kriebel onder haar kin en dan gaan bij haar de oogjes weer dicht...
   
05-02-12 Eindelijk... eindelijk... ! Ghaia heeft zalig bij mij op schoot gelegen op de bank, op een gegeven moment lekker slapend, totdat Quera en Enya gingen protesteren dat het nu toch lang genoeg geduurd had. Ze kan het dus wel en ze kan nog iets: spinnen ... en hoe ! Ik heb haar nog niet eerder horen spinnen maar vandaag was het dan eindelijk zover. Op schoot was ze eerst alleen maar druk met over mij heen lopen, overal kijken en vooral overal haar tandjes in zetten. Dat ben ik haar aan het afleren natuurlijk maar dat begrijpt ze nog niet helemaal hoewel ze het wel op een gegeven moment opgaf gelukkig. Verder heb ik haar vandaag naar de bak zien gaan, altijd een pracht gezicht, een kat of kitten op de kattenbak. Er worden me een fronzen getrokken of er wel heeeeel veel concentratie moet zijn om een plas te doen. Sola kan dat ook zo enorm en omdat zij zo'n grote bol heeft, trekt alles dan in plooien... Lachen mag niet want dan gaat ze zeer beledigd van de kattenbak af en moet het doel van het bezoek maar wachten... Maar het is wel om te lachen, zowel de groten als de kleintjes doen dat dus... Ik kijk al uit naar de eerste grote boodschap want dan zijn die hummels meestal zo ontzettend uitgeput dat ze plat op hun buik vallen en eerst even een heel kort slaapje doen... Zo ver zijn we echter nog niet dus dat is afwachten. Ik hoop dat ik dat ook mag zien maar dat weet je nooit...
   
04-02-12 Vandaag heb ik Ghaia's nageltjes voor het eerst geknipt. Zowel mama Enya als oma Quera hadden ineens overal wondjes op hun koppie dus maar even beschermen. Het knippen ging overigens heel goed. Quera laat ook wel heel veel toe, ik hoopte dat zij de kleine meid wat meer op haar plaats zou zetten maar dat gebeurt echt niet. Alleen Sola doet dat maar dat gaat dan meteen heel erg fors dus haar nagels zijn ook gekortwiekt zodat ze die kleine niet echt pijn kan doen. Ghaia was overigens wel onder de indruk en dat is wat voor die kleine. Het speelgoed is superleuk, op het ogenblik is de eend echt haar favoriet om mee te liggen. Ik had het warmtematje uitgezet maar omdat het op het ogenblik zo koud is, staat hij weer lekker aan en vooral Quera geniet daar volop van. Enya heeft het niet zo op warmte dus ligt aan de andere kant en zodra Ghaia trek heeft, gaat ze gauw bij haar mama liggen maar zodra ze na een melkbar-bezoek lekker even tegen mama aan heeft geslapen, gaat ze gauw naar haar oma want daar wordt ze schromelijk verwend en oma wil ook wel steeds spelen... Ze krijgt ook een aantal keren per dag carnibest maar heeft niet de behoefte om zelf te gaan eten, die eerste keer had ze gewoon echt honger. Soms eet ze een hapje van mijn vingers maar buiten de ren zijn en lekker gauw weg kunnen lopen, is veeeeel spannender... dat eten krijgt ze toch wel. Ik kan het helaas niet zo in de ren neerzetten want Enya schoffelt haar bed dermate om dat alles vuil is en ik opnieuw kan opmaken en wassen en dat is toch niet de bedoeling. De uitgezochte speeltjes zijn allemaal leuk, dan de ene en dan de andere. Ook het mini krabpaaltje vindt ze heel interessant. Vooral  het beestje wat er bovenop zit. Omdat de veer niet beschermd is, haal ik die uit de ren als ik weg ga. Zoals Sola er ook dikwijls in de ren bij ligt - ook al mag Ghaia vooral niet aan haar zitten - zo vindt Sassie die kleine vooral een eng wezen. Ik hoopte, nu dat Sas vanaf het begin erbij kon zijn en ook regelmatig kwam kijken, dat ze het niet zo eng zou vinden. Regelmatig houd ik haar de kleine voor maar ze gaat zelfs nog steeds voor Ghaia's kontje op de loop en dat vind ik voor haar wel heel jammer want met z'n vijven in de ren zou ook nog goed passen hoor... Zelfs met het kittenkattenbakje waar Ghaia vanavond haar eerste cadeautje in heeft gedaan ! Onze stoere meid.
Ook vandaag weer weekfoto's gemaakt, een deel met zon en een deel zonder zon en vrijdag wat uitgeprobeerd met flits en kunstlicht. Gelukkig kwam het zonnetje door, toen hadden we weer nette foto's... Ze staan op de kittenpagina... Enjoy !
   
01-02-12 Nadat Ghaia gisteren uit zichzelf begon te eten, heb ik haar vandaag carnibest aangeboden. Natuurlijk maar een paar hapjes per keer, we wennen daar rustig aan. Vanochtend begon ze weer aan de rand van het bordje dus maar een beetje op mijn vingers genomen en haar daarvan af laten eten. Nou, ze wist het niet zo hoor dus eerst maar twee hapjes in haar bekkie gestopt. Daarna ging ze lekker eten wat ik haar aanbood, niet teveel natuurlijk. Wat vandaag ook nieuw was, is dat ze haar speelgoed begreep: ik hoorde regelmatig een ritselballetje en het belletje wat in een ander balletje zit. Verder is het leuk om op de muis te slaan maar als ik erin knijp en het piepje gaat af, vindt ze het toch wel vreemd. Verder zijn de knuffels natuurlijk wel heel lekker om tussen te liggen, dat blijft. Ze heeft nog niet zo de behoefte om op schoot te zitten of te liggen. Over me heen klimmen is wel een leuke actie en natuurlijk op mama of oma klimmen. Morgen nog een dag werken en daarna weekend...
   
31-01-12 Ghaia heeft haar eerste hapjes gegeten, zo stoer !!!!
Enya had vanmiddag niet zo de behoefte gehad om te eten dus ik bood het haar in de ren aan. Luier eronder en zie maar of het je nu smaakt. Nou, dat viel eigenlijk best wel goed (ja, ik weet het, ik verwen haar...) en Enya at, Sola kwam erbij en at en Ghaia... keek... en dacht... daar moet ik zijn ! Ze liep naar het bord toe en ik twijfelde... blijven kijken of de camera gauw pakken. Ik koos voor het eerste en bleef kijken. Ik ging erbij zitten en zag haar bezig gaan. Op dat grote bord was het toch niet zo handig, bleek, want ze ging op het bord zitten kauwen dus ik ben haar wat gaan voeren... en eten dat ze deed ! We hadden een mengseltje van kip en tonijn en dat vond ze lekker. Sola kwam in de buurt... BAM... poot op de grond: weg - is van mij... Enya kwam te dicht in de buurt... BAM... poot op de grond... en eten... eten.... Ik moest zo lachen, net 3,5 week oud en smikkelen dat ze deed ! Nou begin ik met de kleintjes altijd met carnibest en als ze dat eten, krijgen ze wat anders wat soms lekkerder is maar soms is die carnibest toch wel heel lekker. Morgen gaat ze dus aan de carnibest en dan ook maar eens een kattenbakje tevoorschijn halen want dat wordt nu ook tijd.
   
29-01-12 Nadat ik Quera gisteren wel twintig keer uit de doos in de kittenkooi heb gehaald, simpelweg omdat ze Enya eruit werkt en Ghaia als de hare ziet, heb ik vandaag na lang denken de grote kittenkooi opgeruimd en de zeskantige ren opgezet. Alles was al gewassen wat erin moest en zo is er veel meer ruimte voor de beide dames zodat Enya er niet uitgewerkt wordt. Er staan inmiddels foto's op de kittenpagina met een onderschrift want natuurlijk probeert Quera het wel. Enya heeft nu in ieder geval niet het gevoel dat ze moet wijken en nadat Ghaia heel voorzichtig een paar rondjes heeft gelopen, Enya het eens rustig allemaal heeft zitten bekijken en Quera het bed 5x opnieuw opgemaakt heeft - je moet alles controleren en een paar keer draaien, ligt de luier van gisteren er gewoon maar even in zodat de geur van het nest er gewoon is, is alles weer een beetje recht gelegd voor zover Quera het niet weer overhoop haalt en liggen de drie generaties lekker samen te luieren. Ik heb zojuist een rol carnibest uit de vriezer gehaald van vanaf komende week gaan we met het afspenen beginnen. Ik ben benieuwd hoe dat gaat met deze kleine dame. Quera zal ongetwijfeld mee gaan eten en Sola wellicht ook. We zien wel, er is nog genoeg. wat betreft de foto's: Enjoy !
   
28-01-12 Het gaat lekker met mams en dochter. Mams neemt regelmatig tijd voor zichzelf omdat ze dan klaar is met poetsen en gewoon even niet in de doos wil liggen met haar dochter. Ze voelde zich donderdag en vrijdag niet zo lekker en dat heeft dan zijn weerslag op Ghaia wat dan weer een terugslag heeft op haar eigen boezem. Omdat ze zich vrijdag wat te veel had teruggetrokken, kwam de kleine niet aan en kreeg ze zelf behoorlijke stuwing. Na een aantal kleine massages afgerond met rust in de nacht, zag het er vanochtend weer heel goed uit, beide meiden waren bijgetrokken en voelden zich weer kiplekker. Ghaia vond het nodig om veel te lopen en vooral oma Quera te trakteren op vele aanvallen, Ja dat komt ervan als oma zo nodig als surrogaatmoeder wenst op te treden. Ze bijt in alles en zowel mams als oma corrigeren dat het een lieve lust is. Normaal gesproken doen de broertjes en zusjes dat corrigeren wel en is het een gepiep van jewelste als het bijten te hard gaat. Ze moet het nu op een andere manier leren natuurlijk. Ook tijdens het foto's maken wilde Ghaia lekker lopen, die heeft alweer een halve marathon afgelegd zo onderhand. Ook het poseren moet ze nog echt leren, dat is duidelijk maar er staan wel weer nieuwe foto's op de kittenpagina. Omdat we nu maar van een kitten foto's hoeven te plaatsen, zet ik er gewoon een paar meer op: Enjoy !
   
26-01-12 De kleine meid heeft haar naam gekregen. Ze gaat Ghaia heten en het tweede deel van haar naam is Guapa. Ghaia is een landgodin uit de Griekse mythologie en guapa betekent knap in de Spaanse taal. Na het genieten van gisterenavond kon dat tweede deel ook bijna niet anders.
   
  Enya was vanochtend een beetje van haar stuk, de kleine hing weer aan de rand van de doos en dat vindt Enya maar niets. Om haar nog een paar dagen rust te gunnen, heb ik een nieuwe doos gescoord en een kijkgat gemaakt. De doos is iets hoger maar ze kunnen beiden nu door het kijkgat kijken wat heel wat rust geeft. De kleine meid heeft een aantal keren voor het raampje op en neer gelopen, ontzettend staan ruiken en ineens was het goed. Toen zag ze mams en zette de aanval in: op de poten van mama, op haar oren en dan kan je ook proberen om in de oren te wassen wat weer ontzettend kriebelt dus dan rol je weer om want je moet schudden maar al gauw wordt de volgende aanval ingezet totdat we moe omvallen en een plekje aan de lege melkbar kiezen, we hebben het voor het uitkiezen tenslotte. Na het drinken is ze al gauw in dromenland... doe maar meisje, daar groei je van.
   
25-01-12 Vanavond heb ik ons kleine ding  lekker ingepakt in een flanellen luier op de bank bij mij genomen. Toen er uiteindelijk rust was - want ze moest natuurlijk eerst rond proberen te lopen op dat kleine stukje - was ze al gauw in dromenland. Enya lag naast me want ja, je moet je kind natuurlijk wel in de gaten houden. Ik heb de kleine uiteindelijk zo gedraaid dat ik in de luier kon kijken en haar eens heel goed kon bekijken... Wat is ze mooi ! Ze heeft de walrussnor van haar moeder, een fantastische dimpel in haar neus en al prachtige tips op haar oren. Zo klein en je ziet die tips groeien... Verder zijn haar poten zo ontzettend mooi, heel stevig en breed en van die kleine plukjes licht haar bij de nageltjes. Zo'n mooi brilletje ook en zo'n vredig smoeltje. Echt zooooo mooi allemaal. Het eerste deel van haar naam wist ik al, dat had lekker kunnen sudderen maar het tweede deel, daar was ik nog niet zeker over. Alle kittens krijgen namelijk een tweede naam die uit de Spaanse taal komt en wat over hen vertelt, hetzij over hun karakter, hetzij over hun uiterlijk. Nog een nachtje slapen en als het dan goed voelt, wordt dat haar naam.
Verder mocht ik later een aantal kleine, hele scherpe nageltjes in mijn gezicht ontmoeten en probeerde ze in mijn neus te bijten. Ze was te laat maar ik zie haar haar moeder ook al enorm bijten overal waar ze bij kan. Maar... ze is zooo mooi....
   
23-01-12 Van de week werd ik gebeld door een vriendin van mij om toch eens wat beter naar het kleine grietje te kijken, men name naar haar kleur. Zij had het inmiddels allemaal voor me uitgezocht - ze is een zalige kleurfanaat :-) - en ze heeft enorm gelijk. Het kleine ding is zilver en haar vader derhalve ook. Inmiddels zijn we een aantal dagen na die melding en ze kleurt met de dag meer. Ze heeft al plekken op haar koppie waar de haren op haar huidje echt spierwit zijn. Mooi om van dichtbij te zien hoe zo'n kleur zich ontwikkelt/kan ontwikkelen.
Natuurlijk Sandra daar even over gebeld en die vertelde al tijden te twijfelen of de kleur op de stamboom van Levi wel klopte. Nou, ze gaat met dit meisje zien dat die dus niet klopt.
   
22-01-12 Quera heeft het er soms wat moeilijk mee dat zij geen babies heeft maar dat Enya moeder is geworden. Afgelopen week is ze in het nest gaan liggen en maakte ze zich steeds breder en breder tot Enya maar eens opstond, mij aankeek zo van... is dit de bedoeling? en er uiteindelijk maar uitsprong. Quera ging breed liggen, trok de kleine naar zich toe en lag daar - prinsesheerlijk - moeder te wezen. Natuurlijk voor maar heel kort want ik vond dat toch niet zo'n goed idee en Enya wist ook niet hoe ze het had.
Vandaag had Quera een andere truc. Ze had bedacht dat als ze nu eens ging wassen, dat zou vast helpen en minder opvallen. Van lekker slapen in de krabpaal, rende ze ineens al miauwend naar het nest en sprong er zo bij in. Afwisselend werden Enya en de kleine gewassen... Eerst proberen vriendjes met Enya te worden... dat lukte maar dit keer was Enya voorbereid en toen Quera aan haar buikkant ging liggen en de baby naar zich toe trok, zette Ennie haar poot op Quera's bol en duwde. Toen dat niet voldeed, beet ze zachtjes in haar oor, zo van... dit doen we dus niet. Quera is toen maar voor het nest gaan liggen en na verloop van tijd lekker op de bank. Ik heb dit keer mijn kans schoon gezien om foto's te maken van het hele gebeuren want ik was benieuwd wat er zou gebeuren. Aan de reactie van de kleine te merken, zal ze straks veel van haar oma Quera opsteken... De gemaakte foto's - niet allemaal helemaal scherp want er werd verwoed gewassen - staan op de kittenpagina en opnieuw: Enjoy !
   
21-01-12 Onze - sorry - Enya's kleine meid is alweer 2 weken oud en doet het heel goed met af en toe een kleine voedingsondersteuning. Vanochtend werd ik wakker van een vreemd geluidje en toen ik het licht aan had en voor "zicht" had gezorgd, zag ik onze kleine madam op de rand van de doos balanceren. Ze kon zich niet houden en viel terug in de doos maar alles is dus opnieuw omgebouwd zodat ze zich in ieder geval geen pijn doet als ze over de rand heen klimt. Ze kan de kooi in ieder geval niet uit nu en ook de waterbak is voor alle zekerheid weggehaald, volgens mij is het nu weer veilig...
Lekker eigenwijs dus en omdat ze in haar eentje is, vind mams het foto's maken of knuffelen buiten het nest helemaal niet nodig. Het is haar kind en daar moet je maar vanaf blijven. Die hoort in haar nest en niet in een "nestje" op schoot. Ik had haar namelijk in een flanellen luier bij mij liggen en lag lekker met haar te knuffelen... nou, nee hoor, Enya was het er niet mee eens. Uiteindelijk kwam ze er maar bij liggen met één poot boven op de kleine zo van... jij kan haar nu wel op de borst hebben maar ze is toch echt van mij hoor... Dan is het zo balen als er niet iemand aanwezig is om even foto's te maken... Na vijf minuten heb ik beiden dus maar teruggebracht in het nest en was de rust wedergekeerd. Ze is ook pas twee weekjes oud, daar is nog tijd zat voor... Vandaag had ik de kleine opnieuw op schoot maar dan zittend op de grond voor haar nest en dan vindt Enya het ok. De kleine lag ook lekker te slapen, die vond het ook wel lekker dus...  Ook het foto's maken vandaag stuitte op tegenstand, zowel van de kleine als van Enya. De deken die als ondergrond werd gebruikt, rook niet naar het nest en die kleine was alleen maar te ruiken, plat op haar buik liggend. Om toch een zinnige foto te kunnen maken, heb ik maar even een beetje geholpen maar wat vond die kleine het fijn dat mams er bij kwam staan... pfff... eindelijk het juiste luchtje. De foto's staan op de kittenpagina: Enjoy !
   
17-01-12 Gisteren was mijn vakantie toch echt aan zijn eind gekomen en ging ik dus weer aan het werk. Nadat alles klaar was, gaf ik iedereen - zoals altijd - nog een knuffel en wat schetst mijn verbazing... de kleinste van het stel geeft een schreeuwtje en kijkt mij met grote ogen aan. Ik was helemaal verbaasd en baalde natuurlijk dat ik daar nu niet langer van genieten kon. Ik had zondag wel bedacht dat we maandag waarschijnlijk een mooie knipoog zouden zien maar ze gaat hier wel heel erg snel in. Vandaag in mijn pauze proberen foto's te maken omdat de eerste niet echt fantastisch was. Omdat ons kleine grietje aan het oefenen is om te "head-bangen" was het nauwelijks mogelijk om een scherpe foto te maken. Het is echt lachen om te zien hoe ze zich voortbeweegt, hortend en stotend...En ook dat gaat ineens weer over. Onderstaand een foto met kunstlicht van maandagavond en eentje van vanmiddag...
   
14-01-12 Vandaag is Enya's baby al weer 1 week oud, wat gaat de tijd toch snel. Ik twijfel nog steeds of mams wel voldoende voeding geeft. Misschien wel voldoende voeding in hoeveelheid maar te weinig voedingsstoffen in de melk. Als ik niet dat hele kleine beetje meehelp, komt ze maar erg weinig aan en met die 3 extra milliliters komt ze gewoon netjes aan. Quera stond natuurlijk ook boven op de slaapkamer, veel rustiger en dan groei je natuurlijk ook beter. In dit geval werkte dat helaas niet en dat merk je dan wel. Wat opvalt is dat de doos die nu als veilige have wordt gezien, overdag ok is maar zodra het licht uitgaat, gaat Enya graven. Laatst had ze de kleine in de (koude) uitgegraven hoek gemanoeuvreerd en lag ze zelf op het warmtematje. Sorry meis, dat is niet de bedoeling... De kleine heeft wel heel goed door dat ze richting de knuffels moet marcheren zodra mams haar hielen licht, simpelweg omdat het daar lekker warm is. Op de kittenpagina staan overigens ook nieuwe foto's die ik vandaag heb gemaakt ter ere van haar eerste jubileum: enjoy !
   
11-01-12 Vanmorgen was de kleine haar navelstrengetje kwijt en is ze weer goed aangekomen, iets minder dan daarvoor maar ze is prima op gewicht. Je ziet ook duidelijk dat ze behoorlijk groter is geworden en knuffelen dat ze kan. Ze vindt het zalig als ik haar op haar buikje kriebel en natuurlijk aan haar wangetjes. Super om te zien hoe zo'n hummel dat al kan en daar al duidelijk van genieten. Maar het aller-aller-aller-lekkerste is natuurlijk om bij je eigen lieve mammie te liggen, die mensenhanden knuffen lekker maar mams... dat is echt het einde. Enya doet het ontzettend goed richting haar kleintje. Ze wil graag haar benen strekken en even eten maar ook al is ze net begonnen aan haar eerste hapje, zodra ze wat hoort, zit ze weer in het nest. Ze kan ook hele gesprekken voeren met die kleine hum, zit ze daar met haar koppie schuin te praten en te praten terwijl die kleine toch echt probeert te slapen... Als die niet reageert, gaat ze er maar bijliggen maar ik heb ook al gezien dat ze dan eerst even aangeraakt moet worden om er zeker van te zijn dat alles goed is.
   
09-01-12 Het was even wennen: voor Enya dat ze nu mama was en al erg snel klaar was met de poetsbeurt - je kan tenslotte niet blijven poetsen - en voor de kleine waar ze heen moest als ze het koud kreeg want mams wilde veel en vaak de benen strekken en deed dat in het begin niet echt handig. De kleine meid zette het steeds op een gillen als ze alleen gelaten werd waar Enya weer een beetje zenuwachtig van werd. Tijdens het gillen ging ze ook nog eens de marathon lopen maar wist niet dat ze als eindpunt het beste toch het warmtematje kon nemen en de knuffels die ik voor haar had neergelegd. Dit resulteerde in veel te weinig aankomen en zondagavond ben ik actie gaan ondernemen. Ze heeft twee keer een heel kleine ondersteuning gehad in voeding wat resulteerde in keurig aankomen. Ook de volgende 12 uur kwam ze keurig aan. Sinds vannacht heeft ze het door want zodra mams even weg wil, marcheert ze gauw naar haar knuffels en warme plekje en gaat lekker liggen slapen. Maar ze hoeft maar even een kik te geven of een van de meiden wil even kijken en Enya is al weer terug bij haar kind en gaat er snel bij liggen. Foto's van de kleine alleen maken moet dus erg snel en vooral niet verplaatsen want ze is er als de kippen bij, dat mag echt nog niet. Op de kittenpagina staan inmiddels een aantal heel lieve foto's, het is een zalig meisje (99 % zeker) dat inmiddels echt lekker ontspannen van haar eerste dagen op deze wereld aan het genieten is. Wat betreft de foto's: Enjoy !
   
07-01-12

Het duurde allemaal wat langer dan bij Quera maar op dag 67 was het dan eindelijk zover. Vrijdagavond laat gingen we naar bed en ze had last van haar buikje. Toen het licht eenmaal uit was, voelde ik een bult in haar buik wat een bewegend kitten bleek te zijn. Kort daarna een sessie van 3 weeën en in de 2,5 uur daarna nog een paar sessies. Net na drieën ging het echt beginnen: sessies van 3 tot 10 weeën om de 3 a 4 minuten wat uiteindelijk resulteerde in de geboorte van het eerste kitten om 4.38 uur. Nu wachten op de volgende… er was rust, rust en rust… en er bleef rust…

In tegenstelling tot Quera die de eerste weken bij mij op de slaapkamer verblijft, ligt Enya dus in de grote kittenkooi in de kamer omdat ze het boven in haar eentje maar helemaal niets vindt en nu is ze er lekker bij met haar baby. De kleine is black tabby blotched en heeft een super glanzend ruggetje met slagen in de superzwarte haardos. Natuurlijk een heel mooi brilletje, licht kinnetje, vrij licht snoetje en een prachtige tabby buik. Of het een jongetje of meisje is, ach, iedere keer als ik wil kijken laat ze duidelijk weten dat ze daar geen zin in heeft maar in de snelheid gezien is het een meisie. Morgen zal ik kijken of ik foto’s kan maken als mams haar benen even strekt.

   
03-01-12 Het lijkt nu weer lekker rustig, ze heeft net haar tweede blikje almo weggewerkt, maar dat was vannacht wel anders... Ze heeft me de hele nacht wakker gehouden, had duidelijk last van haar buikje dus het waren aardig wat massage sessies. Gisteren had ze ook niet zoveel zin in eten en het vermoeden was er dus wel dat ze afgelopen nacht zou beginnen met bevallen. Niets was minder waar. Alles zit nog lekker binnen en ze heeft al weer lekker bij mij gelegen. Gelukkig gaf ze me wel meer lucht dan afgelopen nacht, toen ze regelmatig zo dichtbij wilde liggen dat ze maar met haar koppie boven op mijn hoofd ging liggen, zo lekker met haar wang op mijn wang... en maar spinnen en met haar enorme walrussnor bewegen... Zo houdt ze me nog steeds in spanning... Ik ga vandaag opnieuw proberen om haar boezem een zachte wasbeurt te geven. Gisteren mocht het uiteindelijk toch niet maar wellicht vandaag. We zien wel...
   
02-01-12 Het jaar is mooi begonnen. Enya wilde vanmiddag naar boven, naar bed en de wensen van een zwangere dame worden dan natuurlijk ingewilligd. Ze lag op een gegeven moment lekker naast mij te slapen toen ze ineens haar koppie optilde, ik lag naar haar te kijken en - hoewel zij naar boven keek - bleef mijn blik op haar buik gericht en maar goed ook want ineens, daar was het: plop ! Gauw mijn hand erop en nogmaals: plop ! Ik voelde het eerste stoere trapje vanuit haar buik. Later, toen we weer beneden waren, lag ze bij me op de bank in diepe slaap en daar ging het weer... gauw mijn hand er dus weer op en genieten...
   
01-01-2012 Cattery Tormenta wenst u een heel liefdevol 2012 met een goede gezondheid zowel voor de twee-benigen als voor onze harige huisgenootjes !
Wij hebben gedurende het vuurwerk zalig met de vis aan de hengel gespeeld en gesnoept, lekker afleiden dus en dat werkte weer heel goed. Gelukkig zijn we weer bijna een jaar van het vuurwerk af...
   
  Voor het nieuws van voor 1 januari 2012: klik HIER !!!!
   
   

 

© Copyright and design Cattery Tormenta 2009