nieuws

14-05-12	Vandaag weer nieuwe foto's geplaatst van ons kleine grietje. Ik mag nog steeds van haar genieten en ben benieuwd of ik haar ooit nog af ga/kan staan. Het is zo'n lekker meidje... Gisteren hoorde ik een raar geluid, ik kon het logischerwijze niet plaatsen.... De krabpaal ging enorm op en neer en inderdaad, dat geluid kwam uit de bovenste ligplek. Ik ben maar eens op een stoel gaan staan om te kijken wat daar nou aan de hand was want de krabpaal is te hoog om zo op die bovenste plek te kunnen kijken. Twee wat verwarde maar ook lichtelijk ontstemde snoeten keken mij aan... Ik stoorde, dat was duidelijk maar wat gebeurde er nou? Ghaia had de melkbar van haar mama weer gevonden en omdat er niets meer uitkomt, ga je gewoon harder sabbelen om er wel wat uit te krijgen. Een heel nat stuk buik bij Enya maar volgens mij kreeg Ghaia echt niets meer "getapt". Ze zijn nog een hele tijd lekker samen op die plek blijven slapen, koppies naast elkaar, zalig om te zien. Ook waren er weer nieuwe foto's binnen van Sammie, een aantal van hem alleen maar ook een aantal samen met zijn vriendinnetje: een echt liefdeskoppel die twee, zoals ze elkaar liggen te wassen en de poten om elkaar heen hebben... echt genieten ! Er staat er weer eentje op de website.

07-05-12	Vandaag heb ik ruim een half uur zitten genieten van het gestoei tussen Quera en Ghaia. Zo lastig als Quera alles vond de eerste weken na de komst van Ghaia, zo is ze al een tijdje helemaal omgeslagen en geniet ze volop. Er wordt ook wel opgevoed maar de hoofdzaak is toch wel lekker ravotten. Die kleine haalt ook een dingen uit, heel erg... visualiseer even mee: Quera ligt in een klein tentje die op de kop ligt, de onderkant ligt onder en daar zit Queertje met haar dikke bip bovenop... Ghaia zoekt een ingang... maakt omtrekkende bewegingen maar een ingang is niet te vinden.... hmmm... zou het zo als een trampoline functioneren? Dat gaat uitgeprobeerd worden, niet één keer maar keer op keer en ja, het werkt... Het deint lekker, is niet al te hard als je er met een aanloop boven op springt en het beweegt ook nog... helemaal leuk. Zo zie ik sprong na sprong totdat ik toch maar eens ga controleren of Quera wel weg kan als ze dat zou willen... tuurlijk kan ze dat, wat maak ik me druk, dan was er veel meer herrie geweest en had Quera verwoede en heftige pogingen gedaan om uit dat tentje te komen... Nee, het is gewoon heel erg leuk, dat gestoei met die kleine... En toen ik de computer opende, zag ik een verrassing. Nieuwe foto's van Finn en wat voor foto's. Ik heb er van genoten en heb de mooiste op de toen & nu pagina geplaatst. De leukste ... die is alleen voor mijn ogen...

06-05-12	Ik hoefde niet lang te wachten voordat ik met Sammie kon knuffelen want gisteren was het zover. Hij wilde mij ruiken, mijn tas en de weegschaal natuurlijk ook maar allereerst moest ik beroken worden en wel zeer uitgebreid. Wat is dit ook een mooie kerel geworden. Met zijn 7260 gram zit hij maar net onder Finn en ook hij zal zeker nog verder uitgroeien. Hij vond het best dat ik hem optilde, wat een gewicht zeg, dat ben ik niet gewend, maar wat zalig om die grote harige vent tegen je aan te hebben hangen. Sammies vriendinnetje Mikkie zat steeds te loeren, ze wilde er bij maar ik was toch ook wel eng. Aan het eind van mijn bezoek kreeg ik de mogelijkheid om even met haar te knuffelen, ik mocht aaien, kreeg kopjes tegen mijn hand terug en ze leek het, ondanks dat ze het toch wel een beetje eng vond, toch ook ok te vinden. Goed zo meissie... Dan blijft er nog 1 F-je over, Flor heb ik immers al eerder gezien - maar die zit ook dichter bij - dus nu staat Feria nog op mijn verlanglijstje. Als ze live net zo mooi is als op de foto.... ik kijk er met spanning naar uit...

04-05-12	Op 30 april ben ik weer verblijd met nieuwe foto's van Sammie. Ik heb er van genoten. Omdat er zoveel leuke bij zaten, heb ik even nodig gehad om de leukste uit te zoeken voor op de website... maar ja, die met zijn vriendinnetje Mikkie is ook zo leuk... De keuze was dus moeilijk. Kitty en Jaap, dank dat jullie het me altijd zo moeilijk maken om de leukste foto uit te zoeken. Die van januari was ook zo ontzettend leuk... Wat wordt deze man ook mooi, ik kijk er erg naar uit om te zien of dit mannetje nog met mij knuffelen wil als ik hem live zie want wat heb ik van zijn knuffels genoten....

02-05-12	Vandaag weer nieuwe foto's van het lieve grietje geplaatst en zoals iedere keer: ze had geen zin om te poseren. Zodra de camera aangezet wordt en ik hem scherp stel, is ze verdwenen. of ze in haar billen geprikt wordt. Maar dat is alleen maar als ze op het speciaal ingerichte plaatsje gefotografeerd wordt. Met oma in de krabpaal... geen probleem om dat op de foto te zetten en naast de bank is ook een aantrekkelijke plek en mag ik ook foto's maken... Ze haalt ook de meest gekke dingen uit, keihard in de rondte hollen. Op de bank gaan zitten, keurig netjes en zodra de piep van het scherpstellen te horen is, hollen !!!! hoewel ik soms wel eens denk, meissie, blijf even zitten, poseer even netjes dan zijn we met 5 minuten klaar maar nee, Ghaia vind echt van niet. Het blijft aan de andere kant ook lachen en als ik haar dan oppak en tegen me aan leg, dan gaat ze spinnen heen en hoe ! een enorme ronkmachine in mijn oor... zalig meisje. De nieuwe foto's zijn er dus, ze wordt steeds mooier en wat veel belangrijker is, wat is ze lief en wat kan ze genieten van knuffeltjes...

29-04-12	Gisteren ben ik op bezoek geweest bij drie van de F-jes: Faelin, Finn en Flame (Freia) in Limburg. Wat zalig om die drie schatten, want dat zijn het alle drie absoluut, weer te zien, zoveel te herkennen zowel van Quera als van Pepper. Ze groeien prachtig uit: Faelin is nog steeds een superlange slungel met hetzelfde bekkie als toen ... om op te vreten. Ik zei toen al dat ik het helemaal niet erg zou vinden als die zou blijven... ik vind dat nog steeds maar ze heeft een fantastisch huis met zelfs een nieuw klein (nou ja klein) hondenvriendje. Wat een zalige wriemel, zo knuffelig, zo'n ontzettende schat (en dat van een echt poezenmens :-)..) Faelin wilde alle geurtjes in zich opnemen en liet duidelijk merken dat zij daar de eerste in was. Als mijn handen voor haar in de weg zaten, moesten die toch echt even weg, vond de dame. Het is echt een zalige meid. Toen door naar Finn, jemig, wat een prachtige vent is dat geworden. Groot, lang, eigenlijk precies zoals hij was toen hij nog hier was (maar wel zo'n 5 kg zwaarder): goed op zichzelf kunnen zijn, niet uitgebreid op schoot hoeven maar wel uitgebreid op zijn rug met ons allemaal liggen flirten... Hij begint sinds een paar weken een prachtige kraag te krijgen en dat groeit nog wel verder uit, supermooi om te zien. Hij nam zelfs snoepjes van mij aan wat volgens Jan en Brigitte echt een uitzondering was. Herkende hij mij wellicht? Als kleine hum nam hij hier immers ook gewoon alles van mij aan... ik heb echt met verwondering naar deze pracht vent zitten kijken en zag hem vandaag nog iedere keer in gedachten op zijn rug op de grond liggen, van de een naar de ander kijkend... Maar ik zag ze alledrie hoor, in de houdingen waarin ik ze zag en zeker ook de smoeltjes van de andere dieren. Daarna door naar Flame en wat zag ik daar een prachtige meid. Echt het meisje-meisje van toen en wat een gelijkenis met Quera en Enya. Enya heeft natuurlijk ook veel van haar moeder en dat heeft Flame ook. Het lichte puntje op haar staart wordt super, dat groeit en groeit en wordt al een mooie lichte pluim. Haar vacht heeft prachtige kleuren maar is wat minder rood dan Faelin's vacht. Ook bij Flame begint er een kraagje te komen. Finn mag sinds kort van Chinook zijn snorharen behouden. Blijkbaar vond zij dat hij al die tijd wat te ondernemend was en is het nu goed. Hij heeft inmiddels een prachtige grote snor :). Wat ben ik blij dat ze allemaal zulke fantastische gouden mandjes hebben gevonden en een zalig relaxed leven hebben. Dank voor jullie gastvrijheid en soepelheid in het plannen. Ik heb een zalige dag gehad en ben superblij dat ik ze even heb kunnen zien. oh ja, ik had de weegschaal bij me en dit zijn de gewichten op ruim 14 maanden: Faelin-6.100 gram, Finn 7.320 gram en Flame, die samen met Flor de kleinsten uit het nest waren, 5.120 gram. Prachtige gewichten dus voor deze leeftijd.

29-04-12	Ik hoopte vandaag foto's van Ghaia te kunnen maken maar dat zat er vandaag niet in. ik probeer het zo snel mogelijk te doen. Ze woog vorige week overigens ruim 2.500 gram, ongeveer gelijk aan de jongens van het F-nest op die leeftijd. Ik heb haar vandaag mogen verblijden met een anti-worm snoepje. Ze zit nu op de grote tabletten waar ze de helft van krijgt en oh wat baalt ze daarvan. de vorige keer heb ik de hele tablet in tweeën gebroken zodat ze twee snoepjes had want wat vindt ze de Milbemax lekker !!!!!

20-04-12	Sas is zich naar geschrokken. Natuurlijk had ze wel door dat ze niet altijd op de stoel naast mij kon liggen omdat Ghaia dat ook als haar plekje zag. Vandaag echter was de plek leeg, had ze zich lekker naast mij genesteld en genoot ze tussen het soezen door van de knuffeltjes die ze van mij kreeg. De stoel stond echter een groter stuk van de tafel dan normaal en wat schetst haar verbazing (en schrik) dat die kleine ineens boven op haar ploft, raar kijkt, zo van, hé joh, schuif eens op, past best met z'n tweetjes, en zich naast haar nestelt. Ik ben Sas maar wat extra gaan knuffelen en - nou ja, ok - ze accepteerde dat het ook samen kon, zij kreeg immers nog steeds haar knuffels. Na een kleine tien minuten was het met de rust wel gedaan natuurlijk want dan wil die kleine weer rotzooien maar ik had wel mooi even tijd om onderstaande foto te maken zodat jullie kunnen meegenieten. Knap van Sas hoor, van het vorige nest moest ze echt nog helemaal niets weten en nu ligt ze naast zo'n donder. Goed gedaan meisie...

15-04-12	De afgelopen dagen heb ik heel erg beseft dat dit toch wel extra super dagen zijn. Normaal gesproken zou Ghaia al zijn verhuisd maar omdat ik tot nu toe nog geen gouden mandje voor haar gevonden heb, maakt ze nog steeds deel uit van ons huishouden. En wat is ze gezellig. Ze slaapt inmiddels met mama beneden bij de groten en ook overdag als ik werken ben, zitten ze niet meer apart maar lekker bij de rest. Enya neemt regelmatig afstand en Quera neemt dan de honneurs waar. Er moet immers opgevoed worden. Ghaia kruipt ook lekker bij Quera boven in de krabpaal om een uitgebreide wasbeurt te krijgen en kijkt dan nadien over de rand naar het plekje daar direct onder waar haar moeder Enya lekker ligt te slapen. Dan wil ze daar ook nog wel even liggen. Regelmatig hoor ik dan een luid smakken want lekker sabbelen aan de melkbar is een blijft een heel gezellig en speciaal iets wat je alleen maar met je mama doet. Ze eet goed, krijgt nog 2x daags Carnibest en gaat na haar vleesmaaltje lekker bij iedereen aan het bordje staan om nog een lekker hapje mee te pikken en kijkt vervolgens op haar neus als zij hun bord dan aan haar overlaten en aan haar bordje gaan staan eten... DAT was niet de bedoeling !!!! maar wel heel erg lachen want ze staat echt op haar neus te kijken, iedere keer weer. Verder heeft ze sinds ze er lekker beneden bij is haar eigen voerbox zodat haar brokjes voor haar blijven. Omdat ik een heleboel mogelijkheden had bedacht heb ik de hulp van een vriend ingeroepen die mee heeft gedacht, al mijn ideeën even mee overwogen heeft én het zware werk voor me heeft gedaan (dank je Harry). Ze kan nu zelf beslissen wanneer ze brokjes gaat eten en ze laat ze zich goed smaken. Ditmaal de fotoshoot verplaatst naar de zondag omdat het gisteren niet zo goed uitkwam, ze had er weer veel zin in (niet !! - haha). Uiteindelijk zaten er toch hele leuke foto's bij dus... enjoy !

14-04-12	Gisteren ging het een beetje mis. Quera was met haar kleindochter Ghaia aan het klieren en ze werden steeds doller en doller. Uiteindelijk resulteerde dat in het vallen van mijn grote bloempot die op de vensterbank voor het raam stond. Ik kon er ook op wachten, ze waren al zo vaak samen tussen de pot en het raam door geglipt tot hij uiteindelijk met luid gedender met inhoud en al naar beneden kwam. Alle dames spoten overeind met staarten waar je u tegen zegt... zo geschrokken waren ze. De twee schuldigen waren nog op de vensterbank en de rest was niet echt in de buurt. Gauw ze allemaal de kamer uitgeloodst zodat ik kon gaan ruimen. Buiten dat de pot natuurlijk in tig stukken was, zit er ook een fikse deuk in de vloer. Daar hebben we maar een tent overheen gezet, dan valt het niet op. Wat een geluk dat er alleen maar brokstukken zijn en geen van de meiden gewond, dat zou veel erger zijn geweest. Vandaag dus op zoek naar een andere pot want het was wel heel erg kaal. De pot die er nu staat is wat groter en Ghaia heeft ontdekt dat ze daar netjes in past... LEUK... dat was dus niet de bedoeling... hahahahahah... stiekumpjes lig ik wel in een deuk hoor... Het is nog niet gelukt om daar een foto van te maken want ze weet heel goed dat dat niet de bedoeling is want zodra ik opsta, is zij weg...

07-04-12	"Time flies when you're having fun" zegt men altijd en oh, wat heb ik de afgelopen 13 weken genoten. De geboorte lijkt wel als de dag van gisteren, vol verbazing over die enorme achterpoten, die fantastisch lange vacht en die super lange staart, de uren dat ik de volgende "er uit" wilde kijken en toen de verwondering dat het bij deze ene dochter bleef... maar wel in mijn favoriete kleurtje. Alles op de kop, alles ging ineens anders dan de eerste nesten, continue aanpassen en haar zelf socialiseren want wat was het in het begin een heftig meisje, echt de drukste uit het nest :-). Inmiddels is deze dame "prachtig opgedroogd", er komt steeds meer kleur en het blotch (marmer) patroon is steeds beter te zien. Ook luistert ze goed naar haar naam en naar correcties. Het socialiseren gebeurt normaal gesproken een groot deel door het contact met broers en zussen en nu moeten "de groten" het doen. Van haar moeder mag ze alles, van Sola krijgt ze regelmatig een duidelijke berisping maar Sola is ook degene die met haar door het huis racet - een fantastische aanblik dat tweetal achter elkaar aan, de ene keer Sola voorop en de andere keer Ghaia. Quera wil haar ook nog wel eens op haar nummer zetten maar zodra die krols is, mag ook alles en krijgt ze nog een uitgebreide wasbeurt toe ... Natuurlijk ging alles ook veel sneller, deze dame zat al heel snel bovenin de grote krabpaal, ik kreeg er regelmatig bijna een hartverzakking van maar met allemaal dekbedjes als springkussen eronder is het allemaal goed gegaan. Een vriendin en haar dochter zeiden vlak na de geboorte dat dit wel een blijvertje zou worden. Ze staat nog steeds als beschikbaar maar ze is supermooi dus als ze onverhoopt blijft, welkom kleine meid (hoewel klein... ruim 2100 gram), wat zou het voor hier dan een zalige uitbreiding zijn echter.... er lijkt iemand verliefd te zijn op dit mooie meisje. Haar rugzakje staat bijna gepakt dus wat dat betreft mag ze de wijde wereld in en ach, drie van het vorige nest verhuisden ook wat later ... dan heb wij haar nog lekker even voor onszelf... Ook vandaag viert ze een "weekverjaardag" en dat betekent opnieuw een fotoshoot. Ik hoop dat jullie weer van de foto's zullen genieten dusss... enjoy !

31-03-12	En toen was ons meisje al weer 12 weekjes oud. Wat is het een zalige meid, ik ben zo trots op haar om haar acties gisteren. Dat plekje op het kussen op de stoel naast me lijkt een blijvertje te zijn. Ze springt er op, kijkt me aan en gaat heel tevreden liggen. Nog een keer een blik en dan is er rust. Het foto's maken was weer een ramp ! ik moet er wel ontzettend om lachen hoor maar zodra ze op haar plekje gelokt wordt, lijkt ze wel prikkels in haar billen te krijgen: hollen van links naar rechts, zeker niet stil zitten en als een dolle met het gekregen speeltje in de weer. Voordat er 10 foto's zijn gemaakt heeft ze al 40 houdingen aangenomen. Eerst dus maar weer even rust brengen. Dat werkt ook niet want Quera gaat haar kleindochter dan wel opdraaien... gevolgd door Sola die ook even een duit in het zakje doet. Enya zit alles te bekijken, probeert eens tot orde te roepen maar ja, als je met je oma en je tante mag dollen dan luister je niet naar mama... Toen Ghaia net geboren was, werd al gezegd dat dit een blijvertje zou worden en wie weet krijgen ze gelijk. Niet helemaal volgens planning maar ze is wel mijn favoriete kleur dus het zal me echt niet spijten als er geen gouden mandje op komt dagen... Buiten dat is ze zo mooi dat die planning, ach, ze is meer dan welkom, deze mooie meid... Een aantal foto's van haar nieuwe fotoshoot staan op de kittenpagina... enjoy !

30-03-12	Vandaag was een belangrijke dag voor Ghaia. Ze ging kennismaken met Marcel, een van mijn dierenartsen, voor haar 2de enting en een chip. Heel benieuwd hoe ze zou reageren. Onderweg was het piepen (ze kan waarachtig miauwen) en toen we daar eenmaal waren, vond ze de bench echt niet meer wat. Toen de grote honden uit de buurt waren, heb ik heb deurtje open gemaakt en kwam ze op schoot zitten. Al spinnend tegen me aan geleund hebben we samen zitten wachten tot ze aan de beurt was. Marcel heeft haar helemaal medisch gecontroleerd en overal ok stickertjes op uitgedeeld. Enting klaargemaakt en de chip en achter elkaar geplaatst: Geen kik maar wel doorgaan met spinnen !!!! Wat ben ik trots op dit mooie meisje... Marcel vond haar een ontzettend lief poezenkind met een mooi karakter !!! "Je merkt vaak wel bij een enting of chip zetten of ze vinnig zijn of niet en kijk toch hoe ze - nog steeds - lief zit te spinnen." Bij thuiskomst zat ze een beetje op de drempel te wachten. Quera en Sola namen de ontvangsthonneurs waar en gaven haar een uitgebreide wasbeurt: meisje, je bent weer thuis hoor... en nu ligt ze op een kussen op de stoel naast mij te soezen om bij te komen van alle gebeurtenissen. Het is toch ook heftig allemaal als je nog maar zo klein bent... Allemaal dingen die je leren moet als kleine hup... oh ja, en omdat de dierenarts altijd graag een gewicht wil weten, zijn we vanochtend maar overgestapt op de grote weegschaal want Ghaia's lekkere billen passen bijna niet meer in het plastic bakje dat op de kleine weegschaal staat. Die gaat nu dus opgeruimd want ze genoot van het zitten op de grote weegschaal. Natuurlijk wilde Quera ook meteen gewogen worden, die vindt de piepjes daarna helemaal geweldig ...

24-03-12	In ieder nest zit minimaal 1 kitten dat foto's maken echt niet apprecieert. Als het nest maar uit 1 bestaat heb je natuurlijk 50 % kans dat ze bijzonder rustig en fotogeniek is en 50 % kans dat het een kitten is dat weinig zin heeft om mee te werken. Ghaia behoort tot de laatste 50 %: zodra de camera begint te klikken, gaat ze maf doen. Hard op en neer hollen, net buiten beeld gaan zitten en dan dus wel heel fotogeniek zitten kijken... je hoort haar denken: kijk mij mooi zijn ! maar ik ben lekker sneller dan mijn vrouwmens... want zodra ik - haar vrouwmens - mijn camera weer op haar gericht heb, is zij al weer verdwenen. Mijn camera klikt heel wat foto's binnen 1 minuut maar wat zijn er veel zonder onderwerp. Ze is ook zo wakker als ik weet niet wat, het helpt nog wel eens als ze direct na haar slaapje gefotografeerd worden maar bij deze dame werkt dat gewoon niet ! Ik ben gewoon steeds te laat, daar ligt het natuurlijk allemaal aan - niet aan haar hoor ! haha De aanhouder wint echter dus gelukkig is het weer gelukt om leuke foto's te maken. Ik hoop dat jullie er ook weer van kunnen genieten - ze staan op de kittenpagina... Enjoy...

23-03-12	Vanochtend een date gepland voor Ghaia. Volgende week gaat ze voor haar tweede enting en haar chip naar Marcel, een van mijn dierenartsen. Ik probeer altijd de controles door twee verschillende dierenartsen te laten doen en dat betekent: op tijd de afspraak maken. Volgende week vrijdag is het dus zover. Ik had al eerder verteld dat Ghaia intussen best heel goed luistert. Ze weet inmiddels ook wat ze hoort als ze stout is of als ze direct moet luisteren en oh, wat doet ze dat goed. Verder heeft ze absoluut ontzag voor de sterke dames maar als die haar een keertje laten (omdat ze zo lief is) en zich niet zo sterk voordoen...... als voorbeeld: Ghaia weet dat Sola bovenop welke krabpaal dan ook wil liggen maar ze probeert Sola af en toe voor te zijn en dat lukt ook nog soms. Een andere keer springt Sola gewoon, of Ghaia nu springt of niet, en is dan - mede door haar gewicht - natuurlijk winnaar. Ghaia geeft zich dan ook netjes gewonnen ... ze weet wel hoe het hoort...

21-03-12	Waarom een foto van een konijn op een website voor katten ??? Dit is Snuf, een van de konijnen van mijn zus. Snuf is een Franse Hangoor en een mooie vent, buiten dat ook een superlieve vent. Twee maal per jaar gaat hij namelijk mee naar een school voor lichamelijk en geestelijk gehandicapte kindjes en ze mogen dan met hem knuffelen. Dat gaat er dan niet zo zacht aan toe maar hij is daar de juiste man voor want hij is zoooooooo lief. Mijn zus had mij een tijdje geleden al gevraagd om eens naar hem te komen kijken. Ze had iets van een klit ontdekt bij hem, op zijn staart, aan de onderkant en die werd maar groter. Doordat een van de schapen ziek was en niemand wist wat er nu aan de hand was met haar, ben ik daar natuurlijk weggebleven ivm Ghaia. Alle schapen stonden op stal, met en zonder lammetjes en geen van allen had ergens last van maar we wilden toch het zekere voor het onzekere nemen. Vandaag heb ik dus al mijn kammen en klittenmes meegenomen en zijn we eens gaan kijken of we het staartprobleem op konden lossen. Dat is eens iets anders dan een klit bij een kat weghalen ;-). Snuf had inmiddels mogen dekken, had een nieuwe bodembedekker en dat werkte misschien ook allemaal mee, of eigenlijk tegen want er was wat meer klit dan gedacht. Hij heeft bij mijn zus op schoot gelegen, op zijn rug en ik ben met zijn staart aan de gang gegaan. Toen verder gevoeld en dat vond hij wel een beetje kietelen maar hij hield zich ontzettend goed. We hebben hem een paar maal tussendoor lekker even laten lopen en toen ik mijn spullen bij elkaar pakte om het weer veilig in de emmer te hebben, botste hij met zijn kop tegen mijn hand aan: de opdracht was duidelijk: KNUFFELEN !!!!!! en dat terwijl mijn acties - hoe voorzichtig ik het ook deed - toch niet echt aangenaam voor hem moesten zijn. Maar onze stoere vent liet geen onvertogen woord horen, haalde niet uit, lag zelfs volgens ons op een gegeven moment gewoon te slapen. Normaal aai je konijnen natuurlijk niet tussen en achter hun achterpoten. Bij Snuf moet die plek echter regelmatig gecontroleerd worden, weten we nu. Vanzelfsprekend hebben we het Frans Hangoor meisje ook gecontroleerd evenals het Vlaamse reus meisje. Deze beide meiden hadden gelukkig nergens last van. Voor foto's van de dames verwijs ik jullie graag naar de website van t Lamslag. Voorgaand meteen al de link maar als jullie later nog eens willen kijken dan kunnen jullie de link naar "de boerderie-je"op mijn linkenpagina vinden.

20-03-12	Gisterenavond heeft Ghaia iets nieuws meegemaakt. Ze was wild aan het spelen en belandde per ongeluk met haar bippie in de waterbak. Het F-nest was best wel gek op water, voor Ghaia hoeft dat niet zo, zelfs als ze haar speeltjes heeft proberen te verdrinken blijven die in de waterbak want helemaal met je poten in die nattigheid... nee, dat is niks voor ons meisje. Maar goed, met je billen in koud water is niet zo lekker. Gelukkig had ik haar snel dus werd niet alles nat. Ik heb haar lekker even onder de warme kraan gehouden en toen gauw ingepakt en gedroogd. Ze keek me zwaar beledigd aan en het eind van het verhaal was dat ze - behalve van Sassie - van iedereen een wasbeurt heeft gehad en al snel weer lekker droog was.

17-03-12	Wat is het een zalige meid, onze kleine Ghaia. Inmiddels maakt het haar niet meer zo uit op welke kattenbak ze gaat zitten, ze kiest echter wel eentje uit die schoon is en ondanks het in ieder geval 3x per dag schoonmaken ervan ... de groten behalve Sassie willen allemaal op dezelfde kattenbak - komt het natuurlijk regelmatig voor dat een van de andere dames de bak voor haar gebruikt hebben. Er staan voor Ghaia nog twee bakken met houtkorrels in de woonkamer maar eigenlijk hoeft dat niet meer, ze redt het zat naar een kattenbak die verder weg is. Ze begint ook steeds beter naar haar naam te luisteren, dat is al wel heel snel maar wellicht is dat omdat ze maar in haar eentje is dat dat gemakkelijker gaat... Ze geniet intens van het op schoot liggen echter alleen natuurlijk wanneer zij dat wil. Vanavond heeft ze met Sola gestoeid, superleuk om te zien want wat durft dit dametje het op te nemen tegen grote Sola. Ik houd mijn hart vast want Sola heeft enorme poten waar ze dan mee maait maar goed, iedereen heeft de nagels weer kort dus veel kwaad kan het niet en wie uitdaagt, moet een klap kunnen incasseren tenslotte. Over het algemeen is ze snel genoeg weg maar als ze met Quera probeert te spelen dan houdt Quera het op een gegeven moment voor gezien en meldt dat door te blazen... dat is schrikken. Evenals de voordeurbel... ze zat stijf onder de bank, lachen hoor. Inmiddels bel ik zelf wat vaker en is het geluid niet meer zo schrikken. Vandaag natuurlijk ook weer foto's gemaakt, ze viert haar 10 weken verjaardag tenslotte dussss... enjoy !

10-03-12	Enya voelde zich vandaag duidelijk beter maar ze gaat een beetje in de stress van de acties van Ghaia en dat zie je aan haar. Die kleine kan alles, durft bijna alles en natuurlijk gebeurt er wel eens iets waar ik echt mijn hart bij vast houd. Gelukkig gaat alles tot nu toe goed, ze moet het toch leren tenslotte maar wat een pedant dametje. Tot gisteren is ze alleen maar op de kattenbak met grit geweest om de boodschapjes van de anderen onder te dekken. Het is echt een proper dametje namelijk. Op een gegeven moment moest ze zelf plassen, dat zie je gebeuren... ze stond dus in de kattenbak met grit van alles onder te dekken... gaat ze op een holletje naar haar eigen kattenbak met houtkorrels en gauw plassen... Vandaag heeft ze voor het eerst beide boodschapjes op de gritbak gedaan, dat is al weer gemakkelijke voor de nieuwe blikopeners, dan kunnen ze kiezen, althans, zo is het nu... Sola vindt dat alle bovenste plekken in de krabpalen van haar zijn en is daar dan ook vaak heel duidelijk in. Alleen dan ligt er zo'n klein ding in en wat doe je dan... eerst maar kijken of het met een wasbeurt lukt... nee... nogmaals proberen... lukt nog niet... dan maar nonchalant uit het raam gaan zitten kijken om vervolgens af te druipen, die kleine met een demonstratieve blik achterlatend... Dit gebeuren plus de wekelijkse fotoshoot staan weer op de kittenpagina. Als jullie zin hebben om te kijken... enjoy !

09-03-12	Enya begon zondag krols te worden en met wat op en neer is het nu al weer afgelopen... gelukkig. Ze was wat luider dan anders maar wel heel anders. Maar weer heel kort. Voor haar natuurlijk zalig hoewel ze zich nu niet echt lekker voelt. Het bakgebeuren loopt niet echt lekker en vandaag kwam er gelukkig weer wat maar ze voelt zich niet lekker dus houd ik haar met argusogen in de gaten. Ze ligt lekker te slapen nu dus ik hoop dat haar dat goed doet en ze zich morgen weer lekker voelt.

08-03-12	Vandaag is de grote dag, we hebben een date met Jochem, een van onze dierenartsen, voor de eerste check-up en de eerste enting. Ghaia had al een paar dagen de bench staan en sprong daar uit zichzelf al lekker in. Maar met het hek ervoor is natuurlijk toch wel anders. De autorit ging heel erg goed maar toen we in de wachtruimte stonden, was het toch wel heel erg griezelig, al die vreemde luchtjes. Ook bij Jochem in de behandelruimte was het even wennen, ze vond het echt even griezelig ... Hij mocht alles controleren - een aantal dingen hadden we die morgen nog weer geoefend - en toen ging ze lekker in het mandje liggen en begon lekker te spinnen. Toen de enting klaar was, heb ik haar met mandje en al eventjes omgedraaid en toen kon ze zo haar enting krijgen. Grote meid !!!! Geen kik... knap hoor, ze bleef ook lekker in het mandje liggen en toen we helemaal klaar waren, heb ik haar met mandje en al weer in de bench gezet. Gewoon nog even open en dat was helemaal goed. Ze ging lekker liggen en later lekker zitten en keek om een hoekje naar Jochem... Ik ben trots op mijn mooie, kleine meid die zich zo super hield tijdens deze spannende ervaring.

04-03-12	Inmiddels kan Ghaia ook trap lopen. Zo wijs en snel als ze met sommige dingen is, zo duurde het maar voordat die trap genomen werd. Twee of drie treden, heel voorzichtig, maar nu ze het door heeft, gaat ze in een run naar boven, dan een rondje over de overloop, vervolgens door de kittenkamer, bovenop het krabpaaltje en dan - als mama op het zachte boxkleed ligt - in 1 jump boven op haar want mama is er om te stoeien en om lekker bij te drinken, want daar geniet die kleine nog steeds heel erg van. Vervolgens zet ze het weer op een rennen, zalig om te zien...

03-03-12	Ik heb inmiddels een aapje in huis haha. Zoals ze eerst heel voorzichtig in de krabpaal naar boven klom, zo gaat dat nu al supersnel. Soms via de grote paal direct naar waar ze liggen wil en soms lijkt het wel of ze niet zeker is of ze daarboven wil liggen, dan gaat ze van plek naar plek maar eindigt toch meestal op hetzelfde plekje, tenzij ze haar mama tegenkomt en lekker even aan de melkbar wil. Naar beneden is nog een beetje eng maar ze gaat keurig netjes stapje voor stapje. Vandaag hebben we ook weer een fotosessie gemaakt en weer was het hartstikke raak. Ze doet zo lekker gek dan, of ze iedere keer weer in haar bippie geprikt wordt. Voor wie de foto's graag wil bekijken... ze staan op de kittenpagina. Enjoy !

01-03-12	Zo'n eerste dag met zoveel ruimte en dan ook nog zo'n grote krabpaal is toch wel heel spannend. Natuurlijk een uitgelezen gelegenheid om zalig te genieten, zowel zij als ik, en voor mij om foto's van het geheel te maken want ik weet dat ik moet delen. Ze staan dus voor jullie op de kittenpagina. Enjoy !

29-02-12	Vandaag is de rust voorbij en werd Ghaia's ruimte weer uitgebreid. Ik vond het zo heel erg vroeg maar het vorige nest brak ook met 8 weken door alle barrières heen. Ghaia is een fractie sneller - 7,5 week - en dan zijn ze toch nog zo klein. Al heel groot hoor maar zo'n krabpaal van ruim 2 meter, ik blijf het griezelig vinden. Alle dekbedjes heb ik dus al weer tevoorschijn gehaald en die liggen eronder want ze is er natuurlijk ook al uitgekukeld, gelukkig maar van de tweede verdieping... Tsja, als net je nagels geknipt zijn... Pech voor Jochem, de dierenarts waar Ghaia een date mee heeft volgende week donderdag want haar nageltjes ga ik nu natuurlijk niet meer knippen... Na al het geweld van het door de hele kamer heen galopperen - jaja, want ruimte moet je natuurlijk uitgebreid benutten - ligt ze nu op haar eigen, kleine, krabpaaltje te slapen en mams een stukje van haar vandaan om goed een oogje in het zeil te houden want oh jee, zo'n eerste uurtje zoveel meer ruimte is voor de mama's toch wel wat griezelig natuurlijk... Wat dat betreft voel ik toch zo met haar mee. Gelukkig went dat ook wel heel snel... voor ons allebei...

26-02-12	Een hele rustige dag. Ik zat te wachten op een telefoontje dat maar niet kwam dus mijn tijd maar goed besteed. We hebben weer nageltjes geknipt, uitgebreid gekamd en geborsteld, oortjes bekeken, oogjes en neusje bekeken, bekkie open en verhemelte en tandjes kijken en dan op het laatst ook nog even tandvlees kijken. Allemaal dingen die een kitten moet leren en als je dat al oefent als ze klein zijn, is het eerste doktersbezoek ook niet zo eng want alle oefeningen kennen we dan al. Dat doktersbezoek zit er natuurlijk wel aan te komen want midden volgende week krijgt ze haar eerste enting. En dus maar weer hopen dat er geen ent reactie optreedt... het blijft spannend, iedere keer weer...

25-02-12	Het was weer fotosessiedag en ik maakte de fout om Ghaia meteen in het begin een speeltje te geven met valeriaan... haha, ze werd helemaal gek ! Wat heb ik gelachen en dan moet je ook nog proberen om leuke foto's te maken. Dit keer onder de "officiële" foto's een reeks gekke foto's die ik jullie niet wil onthouden. Het is zo'n lekker eigenwijs ding en door de dag gezien, verbaas ik me erover dat ze toch zo goed aankomt want wat heeft ze een energie. Ze blijft hollen, vliegen, rennen, vindt alles leuk, doet met alles mee, heeft na een klap om haar oren van oma Quera ook voor haar ontzag en dus niet alleen voor Sola. Voor haar moeder heeft ze geen ontzag, noch voor Sassie. Sas kwam lekker water drinken uit de grote bak in de kamer en dan sluipt ze heel zacht richting hekwerk om dan het laatste stukje te springen waardoor Sas behoorlijk schrikt. Sas kwam overigens gisterenavond er wel lekker bij liggen toen Ghaia bij mij lag te slapen maar zodra die wakker is en door heeft dat Sas er ook is, wordt de aanval direct geopend... Raar toch dat alle coons, zo klein als ze zijn, duidelijk door hebben dat Sas niet "een van hen" is, zeg maar. Ik hoopte dat het dit keer anders zou zijn, omdat Enya meteen met haar kleine in de kamer beneden stond maar dat verschilde dus helaas niet zo veel. De foto's staan dus op de kittenpagina en ik hoop dat jullie zo ook een beetje van haar kunnen genieten, van onze zalige kleine, grote meid. Enjoy !

24-02-12	Ghaia was afgelopen zaterdag zes weken en mocht dus bezoek ontvangen. Vandaag was het dan zover want een van mijn vriendinnen wilde graag komen kijken, alleen foto's kijken is toch iets minder leuk dan live! Haar dochter kwam mee en die nam een vriendin van school mee. In eerste instantie vond Ghaia het een boel benen maar dat duurde slechts een minuut, toen kwam ze voeten ruiken en toen dat goed rook, klom ze over benen heen, liet zich aanhalen, klom op schoot, speelde en holde en zag het bezoek niet als vreemde maar als dat die gewoon ook in de kamer hoorde. Zalig, zo zie ik het graag maar ik wist niet of dat met eentje ook zou lukken. Ja dus gelukkig. Al met al was het heel erg gezellig en waarschuwde mijn vriendin toen ze weg gingen dat ik maar even heel goed moest opletten want Ghaia paste simpelweg in haar tas en dat knappe ding wilde ze wel meenemen naar huis... Gelukkig heeft de kleine meid vanavond weer lekker bij mij gelegen want ze is echt nog te jong om te verhuizen en buiten dat wil ik haar ook nog helemaal niet kwijt. We zijn al op de helft dus het gaat snel genoeg allemaal...

22-02-12	Vandaag had ik zo mooi leuke foto's kunnen maken maar de "kittenfilm" was te leuk en voor ik het wist, kon het alleen nog maar met kunstlicht. Die foto is wel heel lief maar dat is toch niet de bedoeling zo. Als je wilt, kan je even mee visualiseren: Sola, de grootste van het stel, vindt altijd dat de kittenkrabpaaltjes van haar zijn en ze verdedigt ze dan ook met verve. Nu had ze zich in het zeegras huisje van 29 cm in het vierkant en een ingang van 17 cm geperst. Het hele huisje staat bij het inpersen bol en staat scheef nadat ze eindelijk ligt. Goed, één poot lag er een beetje uit, dat paste er niet meer bij. Ghaia vond dit prachtig, die liep rond het huisje te springen en er bovenop en in de tussentijd probeerde ze "aan te vallen". Hoog ruggetje en het lijfje in een halve ronde en zo galoppeerde ze in het rondte, iedere keer een uitval doen naar die uitstekende poot maar ja, die schiet er dan ineens een heel stuk uit en is behoorlijk fors dus dan moet je als een haas je vege lijffie redden door goed weg te springen. pfff weer veilig dus daar gaan we weer verder... Ruggetje en lijfje weer in "aanvals-mode" en in volle galop ! Ik heb er genietend naar zitten kijken. Wat is het toch een zalige meid met alles was ze uithaalt.

19-02-12	Zojuist heb ik opnieuw een fotosessie gemaakt omdat de voorgaande grotendeels bewegende beelden betrof... Daarbij had ik 2 camera's gebruikt wat resulteerde in verschillende kleuren achtergrond bij de foto's die wel goed waren... Wat heeft deze zalige meid een energie. Ze blijft aan het op en neer hollen en springt inmiddels van de bovenkant van de rugleuning zo naar de grond, over de zitting heen. Ik vind het nog steeds wat griezelig maar het gaat allemaal goed gelukkig en ik heb niet de illusie dat ik haar daarin kan tegenhouden. Aan de ene kant dus een niet aflatende energieboost en aan de andere kant kwam ze gisterenavond weer zalig bij me liggen en omdat ze steeds hoger kroop, ben ik er zelf ook maar bij gaan liggen en uiteindelijk lag ze als zalig warm bontje in mijn nek. Normaliter vind ik een film best leuk maar sta ik bij iedere pauze wel even op om iets te doen maar nu werkte dat dus niet. Toen ik na ruim 2 uur overeind kwam, gaf mijn rug dan ook een seintje dat dat te lang in één houding was. Vanochtend kreeg ze haar eerste ontwormingstabletje en omdat het F-nest er zo helemaal gek op was, hield ik haar het halve tabletje ook maar voor haar neus. Ze liet alles direct vallen en was een en al aandacht: ja, das lekker ! De eerste keer liet ze hem weer uit haar bekkie vallen - brokjes wil ze tot nu toe ook absoluut niet eten - was het toch dermate lekker dat ze hem de tweede keer netjes opat en meteen terugkwam of er nog eentje kwam... Nou nee, er komt er niet nog eentje, even twee weekjes wachten. Dat scheelt toch maar mooi als ze niet zo stressie is betreffende een anti-worm tabletje dat toch 4x per jaar terugkomt. Vanmiddag lag Ghaia na alle energieke gebeurtenissen lekker op de bank te slapen. Quera lag op de rugleuning, Sola aan de ene kant, Enya daar net naast en die kleine nog een stukje verder. Ik hoopte dat ik haar, nu ze een lekker tabletje ophad, zou kunnen overhalen tot het eten van brokjes dus haalde er wat op. Ze was al aan het rekken dus niet meer echt in slaap en ik heb het brokje voor haar neusje gehouden zodat ze het lekker zou kunnen ruiken en wat schetst mijn verbazing: ze gaat een stuk overeind zitten en begint brokje voor brokje uit mijn hand te eten. Gauw een schoteltje vol gehaald en die voor haar neer gezet... nou, daar ging ze voor zitten hoor !!! Hèhè, ze eet nu ook brokjes, eindelijk ! Bij de foto's van vanochtend zitten gelukkig een paar hele leuke dussssss.... enjoy ! ze staan op de kittenpagina...

17-02-12	Ghaia heeft het allemaal duidelijk hoor. Ze geniet van de ruimte, zowel beneden als boven en zat vanochtend ineens op de bank. Ja, zes weken oud dus dat begint ze te leren. Zoals de andere babies zich de eerste tijd aan de bank optrokken, zo springt zij er gewoon ruim bovenop. Zal best wel met die enorme achterpoten te maken hebben... Verder is de speelgoedtent een niet aflatende bron van inspiratie. Die wordt namelijk iedere keer weer onderzocht en ze vindt ook keer op keer wat anders. Er zijn echter een paar favorieten: een groene wuppie, het stinkiekussentje, zeker als Sola daarmee spelen wil en een bontmuis. Ik geniet er iedere keer weer zo van om te zien hoe die kleintjes het allemaal zo ontzettend snel uitvinden: wat is leuk en wat is niet leuk. Iets nieuws is heel eventjes eng en daarna zo vertrouwd en vooral ook heel uitdagend. De ren heb ik vandaag opgeruimd, we gebruikten hem nog als veilig basispunt om te beginnen als ze van boven kwam en zij gebruikte hem als renbaan om haar moeder op te jutten. Als je namelijk keihard rent dan ziet mama dat niet zo gauw en dan hol je heel snel tussen mama's poten door de ren weer uit en als je echt een veilige haven wil dan race je in een ruk naar de bank, laat je een stukje zakken en glijdt door tot onder de bank, je moeder in extase achterlatend want die kan er dan niet meer bij. Volgens mij zou Enya er wel onder kunnen maar ze blijft verwonderd voor de bank staan kijken, gaat maar eens op haar buik liggen om te kijken waar die kleine heen is geschoven... Samengevat geniet ik dus intens van alles wat dit parmantige dametje uithaalt...

15-02-12	Gisterenavond ben ik begonnen met het ombouwen van de kamer en vandaag zou hij klaar moeten zijn. Ik vond het wel tijd worden en kleine madam ook want die hing vanochtend bovenin de ren met zo'n blik van: dit is te klein, ik wil hier uit. Ze heeft nu de halve kamer tot haar beschikking en ik heb de ren nog maar even laten staan, mooi om te beginnen als ze naar beneden komt, dan heeft ze iets vertrouwds. Het was nu wel heel veel ruimte voor ons meisje, ze was waarachtig een beetje onder de indruk. Dat duurt niet zo lang hoor want na een kwartiertje had ze alles wel voorzichtig bekeken en liep ze zeer zelfverzekerd in het rondte. We hebben een heel leuk speeltje met een rollende bal aan de zijkant die je - ook aan de zijkant - een zet kan geven en eentje die je aan de bovenkant een zet moet geven. Vanavond begreep ze hoe die eerste werkte en was er steeds weer mee bezig. De tweede gaf ze iedere keer een klap en daar gebeurde dus ook helemaal niets. Ach, over een paar dagen is ze ook daar achter en geniet ze daar ook van. De kittenkamer boven is door Ghaia geheel en al goedgekeurd en Enya vindt het heel leuk zolang ik erbij ben. Dan ligt ze te genieten op het grote boxkleed of moet haar dochter achterna want ze heeft er wel de pootjes vol aan hoor. Quera is sinds vorige week vrijdag echt krols en inmiddels heeft ze haar bijnaampje weer: zeehondje. Als ze een slaapje heeft gedaan, is ze namelijk zo krols dat ze qua geluid op een zeehondje lijkt. Ik hoop dat het aankomend weekend weer wat rustiger wordt voor haar want alleen Sassie vindt haar nu wel aardig maar de rest... Ze biedt zich weer continue aan Sola aan en Enya en Ghaia moeten uit de buurt blijven, daar loopt ze naar te brommen... Gelukkig is ze niet zo vaak krols maar laat het maar weer snel over zijn.

14-02-12	Sola lag net buiten de ren met een stinkie te spelen en Ghaia kreeg dat ineens door. Die wilde ze ook wel graag hebben. Op haar buik aan de ene kant van de ren maaiend met een poot naar Sola maar vooral naar het stinkie. Helaas voor haar lag het net buiten haar bereik dus toen Sola uitgespeeld was, heb ik het stinkie aan Ghaia gegeven en oh, wat was dat een feest. Er werd in gebeten, er werd overheen gerold en het stinkie werd geknuffeld dat het een lieve lust was. Ik heb zo moeten lachen, zowel om haar poging om hem van Sola af te pakken, die dat natuurlijk in de gaten had en voorzichtigjes een beetje opschoof, als toen ze het ding voor haarzelf had en helemaal uit haar dak kon gaan.

11-02-12	Gisteren ben ik begonnen met het klaarmaken van de kittenkamer boven. Ze kan over een paar daagjes niet meer overdag in de ren blijven, die is dan te klein voor haar en boven heeft ze veel meer ruimte. Alles was klaar vandaag dus we hebben daar met z'n drieën lekker een half uur zitten spelen... Buiten al die spannende dingen vandaag, heeft ze ook nog lekker bij mij gelegen en nu echt lekker ontspannen vanaf het begin... het gaat wel komen.... haha... mijn lekkere stoere meid... Ook natuurlijk weer een foto shoot gedaan en ook vandaag was ze weer allerlei rare dingen aan het doen. Zo leuk om te zien, echt genieten... Behalve de "statiefoto's" heb ik gisteren en vandaag nog wat andere leuke foto's kunnen maken en die staan ook op de kittenpagina. Enjoy !

08-02-12	Vandaag na alle verplichte dingen de kamer maar weer omgebouwd want die kleine is zo ondernemend dat ze wat extra ruimte nodig heeft en wat extra uitdaging in de vorm van een groter krabpaaltje, natuurlijk de extra ruimte maar ook extra speeltjes. Er staat dus nu een ijzeren rennetje om de nylon ren heen en het opzetten... daar was ze van onder de indruk. Toen ik de "deur" voor haar opende, moest ze toch eerst heel voorzichtig kijken. Toen het voorzichtige stukje achter de rug was, zag ze de openingen in de ijzeren ren en moest er onderzocht worden hoe ze daar uit kon komen. Het was even wennen dat het hard was als je tegen die openingen aanholde, die gingen dus niet aan de kant. hmmm... oké, dan dus maar de rest onderzoeken: Enya en Quera moeten erg wennen want Ghaia holt alle kanten langs, tussen de poten van mama en oma door en die kunnen zich niet zo snel bewegen want ze zijn veel groter en er staan ook een krabpaaltje en een extra kattenbak (het gaat zo goed, alles blijft droog maar ze moet het wel kunnen redden natuurlijk.... Ik was dus blij dat alle verplichte werkzaamheden achter de rug waren want wat heb ik genoten van alle acties van die kleine dolle kip ! Ze lijkt er helemaal geen last van te hebben dat ze geen broertjes en zusjes heeft, vermaakt zich prima met zichzelf, loopt met van allerlei speeltjes te sjouwen en als ze contact heeft, grijpt ze wel een van de drie dames. Sassie blijft zich afzijdig houden wat betreft het hele gedoe. Ik laat haar steeds wel even ruiken en dat is dan ook wel interessant maar daarna holt ze toch heel hard weg. Jammer dat ze het toch griezelig lijkt te vinden. Als ik achter de computer zit, ligt zij lekker op de stoel naast mij en zodra ik opsta, gaat ze op mijn stoel liggen. Zodra ik dan weer terug ben, mag zij weer naar haar eigen stoel en heb ik een warme stoel... Lekker even een aai over haar bol en een kriebel onder haar kin en dan gaan bij haar de oogjes weer dicht...

05-02-12	Eindelijk... eindelijk... ! Ghaia heeft zalig bij mij op schoot gelegen op de bank, op een gegeven moment lekker slapend, totdat Quera en Enya gingen protesteren dat het nu toch lang genoeg geduurd had. Ze kan het dus wel en ze kan nog iets: spinnen ... en hoe ! Ik heb haar nog niet eerder horen spinnen maar vandaag was het dan eindelijk zover. Op schoot was ze eerst alleen maar druk met over mij heen lopen, overal kijken en vooral overal haar tandjes in zetten. Dat ben ik haar aan het afleren natuurlijk maar dat begrijpt ze nog niet helemaal hoewel ze het wel op een gegeven moment opgaf gelukkig. Verder heb ik haar vandaag naar de bak zien gaan, altijd een pracht gezicht, een kat of kitten op de kattenbak. Er worden me een fronzen getrokken of er wel heeeeel veel concentratie moet zijn om een plas te doen. Sola kan dat ook zo enorm en omdat zij zo'n grote bol heeft, trekt alles dan in plooien... Lachen mag niet want dan gaat ze zeer beledigd van de kattenbak af en moet het doel van het bezoek maar wachten... Maar het is wel om te lachen, zowel de groten als de kleintjes doen dat dus... Ik kijk al uit naar de eerste grote boodschap want dan zijn die hummels meestal zo ontzettend uitgeput dat ze plat op hun buik vallen en eerst even een heel kort slaapje doen... Zo ver zijn we echter nog niet dus dat is afwachten. Ik hoop dat ik dat ook mag zien maar dat weet je nooit...

04-02-12	Vandaag heb ik Ghaia's nageltjes voor het eerst geknipt. Zowel mama Enya als oma Quera hadden ineens overal wondjes op hun koppie dus maar even beschermen. Het knippen ging overigens heel goed. Quera laat ook wel heel veel toe, ik hoopte dat zij de kleine meid wat meer op haar plaats zou zetten maar dat gebeurt echt niet. Alleen Sola doet dat maar dat gaat dan meteen heel erg fors dus haar nagels zijn ook gekortwiekt zodat ze die kleine niet echt pijn kan doen. Ghaia was overigens wel onder de indruk en dat is wat voor die kleine. Het speelgoed is superleuk, op het ogenblik is de eend echt haar favoriet om mee te liggen. Ik had het warmtematje uitgezet maar omdat het op het ogenblik zo koud is, staat hij weer lekker aan en vooral Quera geniet daar volop van. Enya heeft het niet zo op warmte dus ligt aan de andere kant en zodra Ghaia trek heeft, gaat ze gauw bij haar mama liggen maar zodra ze na een melkbar-bezoek lekker even tegen mama aan heeft geslapen, gaat ze gauw naar haar oma want daar wordt ze schromelijk verwend en oma wil ook wel steeds spelen... Ze krijgt ook een aantal keren per dag carnibest maar heeft niet de behoefte om zelf te gaan eten, die eerste keer had ze gewoon echt honger. Soms eet ze een hapje van mijn vingers maar buiten de ren zijn en lekker gauw weg kunnen lopen, is veeeeel spannender... dat eten krijgt ze toch wel. Ik kan het helaas niet zo in de ren neerzetten want Enya schoffelt haar bed dermate om dat alles vuil is en ik opnieuw kan opmaken en wassen en dat is toch niet de bedoeling. De uitgezochte speeltjes zijn allemaal leuk, dan de ene en dan de andere. Ook het mini krabpaaltje vindt ze heel interessant. Vooral het beestje wat er bovenop zit. Omdat de veer niet beschermd is, haal ik die uit de ren als ik weg ga. Zoals Sola er ook dikwijls in de ren bij ligt - ook al mag Ghaia vooral niet aan haar zitten - zo vindt Sassie die kleine vooral een eng wezen. Ik hoopte, nu dat Sas vanaf het begin erbij kon zijn en ook regelmatig kwam kijken, dat ze het niet zo eng zou vinden. Regelmatig houd ik haar de kleine voor maar ze gaat zelfs nog steeds voor Ghaia's kontje op de loop en dat vind ik voor haar wel heel jammer want met z'n vijven in de ren zou ook nog goed passen hoor... Zelfs met het kittenkattenbakje waar Ghaia vanavond haar eerste cadeautje in heeft gedaan ! Onze stoere meid. Ook vandaag weer weekfoto's gemaakt, een deel met zon en een deel zonder zon en vrijdag wat uitgeprobeerd met flits en kunstlicht. Gelukkig kwam het zonnetje door, toen hadden we weer nette foto's... Ze staan op de kittenpagina... Enjoy !

01-02-12	Nadat Ghaia gisteren uit zichzelf begon te eten, heb ik haar vandaag carnibest aangeboden. Natuurlijk maar een paar hapjes per keer, we wennen daar rustig aan. Vanochtend begon ze weer aan de rand van het bordje dus maar een beetje op mijn vingers genomen en haar daarvan af laten eten. Nou, ze wist het niet zo hoor dus eerst maar twee hapjes in haar bekkie gestopt. Daarna ging ze lekker eten wat ik haar aanbood, niet teveel natuurlijk. Wat vandaag ook nieuw was, is dat ze haar speelgoed begreep: ik hoorde regelmatig een ritselballetje en het belletje wat in een ander balletje zit. Verder is het leuk om op de muis te slaan maar als ik erin knijp en het piepje gaat af, vindt ze het toch wel vreemd. Verder zijn de knuffels natuurlijk wel heel lekker om tussen te liggen, dat blijft. Ze heeft nog niet zo de behoefte om op schoot te zitten of te liggen. Over me heen klimmen is wel een leuke actie en natuurlijk op mama of oma klimmen. Morgen nog een dag werken en daarna weekend...

31-01-12	Ghaia heeft haar eerste hapjes gegeten, zo stoer !!!! Enya had vanmiddag niet zo de behoefte gehad om te eten dus ik bood het haar in de ren aan. Luier eronder en zie maar of het je nu smaakt. Nou, dat viel eigenlijk best wel goed (ja, ik weet het, ik verwen haar...) en Enya at, Sola kwam erbij en at en Ghaia... keek... en dacht... daar moet ik zijn ! Ze liep naar het bord toe en ik twijfelde... blijven kijken of de camera gauw pakken. Ik koos voor het eerste en bleef kijken. Ik ging erbij zitten en zag haar bezig gaan. Op dat grote bord was het toch niet zo handig, bleek, want ze ging op het bord zitten kauwen dus ik ben haar wat gaan voeren... en eten dat ze deed ! We hadden een mengseltje van kip en tonijn en dat vond ze lekker. Sola kwam in de buurt... BAM... poot op de grond: weg - is van mij... Enya kwam te dicht in de buurt... BAM... poot op de grond... en eten... eten.... Ik moest zo lachen, net 3,5 week oud en smikkelen dat ze deed ! Nou begin ik met de kleintjes altijd met carnibest en als ze dat eten, krijgen ze wat anders wat soms lekkerder is maar soms is die carnibest toch wel heel lekker. Morgen gaat ze dus aan de carnibest en dan ook maar eens een kattenbakje tevoorschijn halen want dat wordt nu ook tijd.

29-01-12	Nadat ik Quera gisteren wel twintig keer uit de doos in de kittenkooi heb gehaald, simpelweg omdat ze Enya eruit werkt en Ghaia als de hare ziet, heb ik vandaag na lang denken de grote kittenkooi opgeruimd en de zeskantige ren opgezet. Alles was al gewassen wat erin moest en zo is er veel meer ruimte voor de beide dames zodat Enya er niet uitgewerkt wordt. Er staan inmiddels foto's op de kittenpagina met een onderschrift want natuurlijk probeert Quera het wel. Enya heeft nu in ieder geval niet het gevoel dat ze moet wijken en nadat Ghaia heel voorzichtig een paar rondjes heeft gelopen, Enya het eens rustig allemaal heeft zitten bekijken en Quera het bed 5x opnieuw opgemaakt heeft - je moet alles controleren en een paar keer draaien, ligt de luier van gisteren er gewoon maar even in zodat de geur van het nest er gewoon is, is alles weer een beetje recht gelegd voor zover Quera het niet weer overhoop haalt en liggen de drie generaties lekker samen te luieren. Ik heb zojuist een rol carnibest uit de vriezer gehaald van vanaf komende week gaan we met het afspenen beginnen. Ik ben benieuwd hoe dat gaat met deze kleine dame. Quera zal ongetwijfeld mee gaan eten en Sola wellicht ook. We zien wel, er is nog genoeg. wat betreft de foto's: Enjoy !

28-01-12	Het gaat lekker met mams en dochter. Mams neemt regelmatig tijd voor zichzelf omdat ze dan klaar is met poetsen en gewoon even niet in de doos wil liggen met haar dochter. Ze voelde zich donderdag en vrijdag niet zo lekker en dat heeft dan zijn weerslag op Ghaia wat dan weer een terugslag heeft op haar eigen boezem. Omdat ze zich vrijdag wat te veel had teruggetrokken, kwam de kleine niet aan en kreeg ze zelf behoorlijke stuwing. Na een aantal kleine massages afgerond met rust in de nacht, zag het er vanochtend weer heel goed uit, beide meiden waren bijgetrokken en voelden zich weer kiplekker. Ghaia vond het nodig om veel te lopen en vooral oma Quera te trakteren op vele aanvallen, Ja dat komt ervan als oma zo nodig als surrogaatmoeder wenst op te treden. Ze bijt in alles en zowel mams als oma corrigeren dat het een lieve lust is. Normaal gesproken doen de broertjes en zusjes dat corrigeren wel en is het een gepiep van jewelste als het bijten te hard gaat. Ze moet het nu op een andere manier leren natuurlijk. Ook tijdens het foto's maken wilde Ghaia lekker lopen, die heeft alweer een halve marathon afgelegd zo onderhand. Ook het poseren moet ze nog echt leren, dat is duidelijk maar er staan wel weer nieuwe foto's op de kittenpagina. Omdat we nu maar van een kitten foto's hoeven te plaatsen, zet ik er gewoon een paar meer op: Enjoy !

26-01-12	De kleine meid heeft haar naam gekregen. Ze gaat Ghaia heten en het tweede deel van haar naam is Guapa. Ghaia is een landgodin uit de Griekse mythologie en guapa betekent knap in de Spaanse taal. Na het genieten van gisterenavond kon dat tweede deel ook bijna niet anders.

	Enya was vanochtend een beetje van haar stuk, de kleine hing weer aan de rand van de doos en dat vindt Enya maar niets. Om haar nog een paar dagen rust te gunnen, heb ik een nieuwe doos gescoord en een kijkgat gemaakt. De doos is iets hoger maar ze kunnen beiden nu door het kijkgat kijken wat heel wat rust geeft. De kleine meid heeft een aantal keren voor het raampje op en neer gelopen, ontzettend staan ruiken en ineens was het goed. Toen zag ze mams en zette de aanval in: op de poten van mama, op haar oren en dan kan je ook proberen om in de oren te wassen wat weer ontzettend kriebelt dus dan rol je weer om want je moet schudden maar al gauw wordt de volgende aanval ingezet totdat we moe omvallen en een plekje aan de lege melkbar kiezen, we hebben het voor het uitkiezen tenslotte. Na het drinken is ze al gauw in dromenland... doe maar meisje, daar groei je van.

25-01-12	Vanavond heb ik ons kleine ding lekker ingepakt in een flanellen luier op de bank bij mij genomen. Toen er uiteindelijk rust was - want ze moest natuurlijk eerst rond proberen te lopen op dat kleine stukje - was ze al gauw in dromenland. Enya lag naast me want ja, je moet je kind natuurlijk wel in de gaten houden. Ik heb de kleine uiteindelijk zo gedraaid dat ik in de luier kon kijken en haar eens heel goed kon bekijken... Wat is ze mooi ! Ze heeft de walrussnor van haar moeder, een fantastische dimpel in haar neus en al prachtige tips op haar oren. Zo klein en je ziet die tips groeien... Verder zijn haar poten zo ontzettend mooi, heel stevig en breed en van die kleine plukjes licht haar bij de nageltjes. Zo'n mooi brilletje ook en zo'n vredig smoeltje. Echt zooooo mooi allemaal. Het eerste deel van haar naam wist ik al, dat had lekker kunnen sudderen maar het tweede deel, daar was ik nog niet zeker over. Alle kittens krijgen namelijk een tweede naam die uit de Spaanse taal komt en wat over hen vertelt, hetzij over hun karakter, hetzij over hun uiterlijk. Nog een nachtje slapen en als het dan goed voelt, wordt dat haar naam. Verder mocht ik later een aantal kleine, hele scherpe nageltjes in mijn gezicht ontmoeten en probeerde ze in mijn neus te bijten. Ze was te laat maar ik zie haar haar moeder ook al enorm bijten overal waar ze bij kan. Maar... ze is zooo mooi....

23-01-12	Van de week werd ik gebeld door een vriendin van mij om toch eens wat beter naar het kleine grietje te kijken, men name naar haar kleur. Zij had het inmiddels allemaal voor me uitgezocht - ze is een zalige kleurfanaat :-) - en ze heeft enorm gelijk. Het kleine ding is zilver en haar vader derhalve ook. Inmiddels zijn we een aantal dagen na die melding en ze kleurt met de dag meer. Ze heeft al plekken op haar koppie waar de haren op haar huidje echt spierwit zijn. Mooi om van dichtbij te zien hoe zo'n kleur zich ontwikkelt/kan ontwikkelen. Natuurlijk Sandra daar even over gebeld en die vertelde al tijden te twijfelen of de kleur op de stamboom van Levi wel klopte. Nou, ze gaat met dit meisje zien dat die dus niet klopt.

22-01-12	Quera heeft het er soms wat moeilijk mee dat zij geen babies heeft maar dat Enya moeder is geworden. Afgelopen week is ze in het nest gaan liggen en maakte ze zich steeds breder en breder tot Enya maar eens opstond, mij aankeek zo van... is dit de bedoeling? en er uiteindelijk maar uitsprong. Quera ging breed liggen, trok de kleine naar zich toe en lag daar - prinsesheerlijk - moeder te wezen. Natuurlijk voor maar heel kort want ik vond dat toch niet zo'n goed idee en Enya wist ook niet hoe ze het had. Vandaag had Quera een andere truc. Ze had bedacht dat als ze nu eens ging wassen, dat zou vast helpen en minder opvallen. Van lekker slapen in de krabpaal, rende ze ineens al miauwend naar het nest en sprong er zo bij in. Afwisselend werden Enya en de kleine gewassen... Eerst proberen vriendjes met Enya te worden... dat lukte maar dit keer was Enya voorbereid en toen Quera aan haar buikkant ging liggen en de baby naar zich toe trok, zette Ennie haar poot op Quera's bol en duwde. Toen dat niet voldeed, beet ze zachtjes in haar oor, zo van... dit doen we dus niet. Quera is toen maar voor het nest gaan liggen en na verloop van tijd lekker op de bank. Ik heb dit keer mijn kans schoon gezien om foto's te maken van het hele gebeuren want ik was benieuwd wat er zou gebeuren. Aan de reactie van de kleine te merken, zal ze straks veel van haar oma Quera opsteken... De gemaakte foto's - niet allemaal helemaal scherp want er werd verwoed gewassen - staan op de kittenpagina en opnieuw: Enjoy !

21-01-12	Onze - sorry - Enya's kleine meid is alweer 2 weken oud en doet het heel goed met af en toe een kleine voedingsondersteuning. Vanochtend werd ik wakker van een vreemd geluidje en toen ik het licht aan had en voor "zicht" had gezorgd, zag ik onze kleine madam op de rand van de doos balanceren. Ze kon zich niet houden en viel terug in de doos maar alles is dus opnieuw omgebouwd zodat ze zich in ieder geval geen pijn doet als ze over de rand heen klimt. Ze kan de kooi in ieder geval niet uit nu en ook de waterbak is voor alle zekerheid weggehaald, volgens mij is het nu weer veilig... Lekker eigenwijs dus en omdat ze in haar eentje is, vind mams het foto's maken of knuffelen buiten het nest helemaal niet nodig. Het is haar kind en daar moet je maar vanaf blijven. Die hoort in haar nest en niet in een "nestje" op schoot. Ik had haar namelijk in een flanellen luier bij mij liggen en lag lekker met haar te knuffelen... nou, nee hoor, Enya was het er niet mee eens. Uiteindelijk kwam ze er maar bij liggen met één poot boven op de kleine zo van... jij kan haar nu wel op de borst hebben maar ze is toch echt van mij hoor... Dan is het zo balen als er niet iemand aanwezig is om even foto's te maken... Na vijf minuten heb ik beiden dus maar teruggebracht in het nest en was de rust wedergekeerd. Ze is ook pas twee weekjes oud, daar is nog tijd zat voor... Vandaag had ik de kleine opnieuw op schoot maar dan zittend op de grond voor haar nest en dan vindt Enya het ok. De kleine lag ook lekker te slapen, die vond het ook wel lekker dus... Ook het foto's maken vandaag stuitte op tegenstand, zowel van de kleine als van Enya. De deken die als ondergrond werd gebruikt, rook niet naar het nest en die kleine was alleen maar te ruiken, plat op haar buik liggend. Om toch een zinnige foto te kunnen maken, heb ik maar even een beetje geholpen maar wat vond die kleine het fijn dat mams er bij kwam staan... pfff... eindelijk het juiste luchtje. De foto's staan op de kittenpagina: Enjoy !

17-01-12	Gisteren was mijn vakantie toch echt aan zijn eind gekomen en ging ik dus weer aan het werk. Nadat alles klaar was, gaf ik iedereen - zoals altijd - nog een knuffel en wat schetst mijn verbazing... de kleinste van het stel geeft een schreeuwtje en kijkt mij met grote ogen aan. Ik was helemaal verbaasd en baalde natuurlijk dat ik daar nu niet langer van genieten kon. Ik had zondag wel bedacht dat we maandag waarschijnlijk een mooie knipoog zouden zien maar ze gaat hier wel heel erg snel in. Vandaag in mijn pauze proberen foto's te maken omdat de eerste niet echt fantastisch was. Omdat ons kleine grietje aan het oefenen is om te "head-bangen" was het nauwelijks mogelijk om een scherpe foto te maken. Het is echt lachen om te zien hoe ze zich voortbeweegt, hortend en stotend...En ook dat gaat ineens weer over. Onderstaand een foto met kunstlicht van maandagavond en eentje van vanmiddag...

14-01-12	Vandaag is Enya's baby al weer 1 week oud, wat gaat de tijd toch snel. Ik twijfel nog steeds of mams wel voldoende voeding geeft. Misschien wel voldoende voeding in hoeveelheid maar te weinig voedingsstoffen in de melk. Als ik niet dat hele kleine beetje meehelp, komt ze maar erg weinig aan en met die 3 extra milliliters komt ze gewoon netjes aan. Quera stond natuurlijk ook boven op de slaapkamer, veel rustiger en dan groei je natuurlijk ook beter. In dit geval werkte dat helaas niet en dat merk je dan wel. Wat opvalt is dat de doos die nu als veilige have wordt gezien, overdag ok is maar zodra het licht uitgaat, gaat Enya graven. Laatst had ze de kleine in de (koude) uitgegraven hoek gemanoeuvreerd en lag ze zelf op het warmtematje. Sorry meis, dat is niet de bedoeling... De kleine heeft wel heel goed door dat ze richting de knuffels moet marcheren zodra mams haar hielen licht, simpelweg omdat het daar lekker warm is. Op de kittenpagina staan overigens ook nieuwe foto's die ik vandaag heb gemaakt ter ere van haar eerste jubileum: enjoy !

11-01-12	Vanmorgen was de kleine haar navelstrengetje kwijt en is ze weer goed aangekomen, iets minder dan daarvoor maar ze is prima op gewicht. Je ziet ook duidelijk dat ze behoorlijk groter is geworden en knuffelen dat ze kan. Ze vindt het zalig als ik haar op haar buikje kriebel en natuurlijk aan haar wangetjes. Super om te zien hoe zo'n hummel dat al kan en daar al duidelijk van genieten. Maar het aller-aller-aller-lekkerste is natuurlijk om bij je eigen lieve mammie te liggen, die mensenhanden knuffen lekker maar mams... dat is echt het einde. Enya doet het ontzettend goed richting haar kleintje. Ze wil graag haar benen strekken en even eten maar ook al is ze net begonnen aan haar eerste hapje, zodra ze wat hoort, zit ze weer in het nest. Ze kan ook hele gesprekken voeren met die kleine hum, zit ze daar met haar koppie schuin te praten en te praten terwijl die kleine toch echt probeert te slapen... Als die niet reageert, gaat ze er maar bijliggen maar ik heb ook al gezien dat ze dan eerst even aangeraakt moet worden om er zeker van te zijn dat alles goed is.

09-01-12	Het was even wennen: voor Enya dat ze nu mama was en al erg snel klaar was met de poetsbeurt - je kan tenslotte niet blijven poetsen - en voor de kleine waar ze heen moest als ze het koud kreeg want mams wilde veel en vaak de benen strekken en deed dat in het begin niet echt handig. De kleine meid zette het steeds op een gillen als ze alleen gelaten werd waar Enya weer een beetje zenuwachtig van werd. Tijdens het gillen ging ze ook nog eens de marathon lopen maar wist niet dat ze als eindpunt het beste toch het warmtematje kon nemen en de knuffels die ik voor haar had neergelegd. Dit resulteerde in veel te weinig aankomen en zondagavond ben ik actie gaan ondernemen. Ze heeft twee keer een heel kleine ondersteuning gehad in voeding wat resulteerde in keurig aankomen. Ook de volgende 12 uur kwam ze keurig aan. Sinds vannacht heeft ze het door want zodra mams even weg wil, marcheert ze gauw naar haar knuffels en warme plekje en gaat lekker liggen slapen. Maar ze hoeft maar even een kik te geven of een van de meiden wil even kijken en Enya is al weer terug bij haar kind en gaat er snel bij liggen. Foto's van de kleine alleen maken moet dus erg snel en vooral niet verplaatsen want ze is er als de kippen bij, dat mag echt nog niet. Op de kittenpagina staan inmiddels een aantal heel lieve foto's, het is een zalig meisje (99 % zeker) dat inmiddels echt lekker ontspannen van haar eerste dagen op deze wereld aan het genieten is. Wat betreft de foto's: Enjoy !

07-01-12	Het duurde allemaal wat langer dan bij Quera maar op dag 67 was het dan eindelijk zover. Vrijdagavond laat gingen we naar bed en ze had last van haar buikje. Toen het licht eenmaal uit was, voelde ik een bult in haar buik wat een bewegend kitten bleek te zijn. Kort daarna een sessie van 3 weeën en in de 2,5 uur daarna nog een paar sessies. Net na drieën ging het echt beginnen: sessies van 3 tot 10 weeën om de 3 a 4 minuten wat uiteindelijk resulteerde in de geboorte van het eerste kitten om 4.38 uur. Nu wachten op de volgende… er was rust, rust en rust… en er bleef rust… In tegenstelling tot Quera die de eerste weken bij mij op de slaapkamer verblijft, ligt Enya dus in de grote kittenkooi in de kamer omdat ze het boven in haar eentje maar helemaal niets vindt en nu is ze er lekker bij met haar baby. De kleine is black tabby blotched en heeft een super glanzend ruggetje met slagen in de superzwarte haardos. Natuurlijk een heel mooi brilletje, licht kinnetje, vrij licht snoetje en een prachtige tabby buik. Of het een jongetje of meisje is, ach, iedere keer als ik wil kijken laat ze duidelijk weten dat ze daar geen zin in heeft maar in de snelheid gezien is het een meisie. Morgen zal ik kijken of ik foto’s kan maken als mams haar benen even strekt.

03-01-12	Het lijkt nu weer lekker rustig, ze heeft net haar tweede blikje almo weggewerkt, maar dat was vannacht wel anders... Ze heeft me de hele nacht wakker gehouden, had duidelijk last van haar buikje dus het waren aardig wat massage sessies. Gisteren had ze ook niet zoveel zin in eten en het vermoeden was er dus wel dat ze afgelopen nacht zou beginnen met bevallen. Niets was minder waar. Alles zit nog lekker binnen en ze heeft al weer lekker bij mij gelegen. Gelukkig gaf ze me wel meer lucht dan afgelopen nacht, toen ze regelmatig zo dichtbij wilde liggen dat ze maar met haar koppie boven op mijn hoofd ging liggen, zo lekker met haar wang op mijn wang... en maar spinnen en met haar enorme walrussnor bewegen... Zo houdt ze me nog steeds in spanning... Ik ga vandaag opnieuw proberen om haar boezem een zachte wasbeurt te geven. Gisteren mocht het uiteindelijk toch niet maar wellicht vandaag. We zien wel...

02-01-12	Het jaar is mooi begonnen. Enya wilde vanmiddag naar boven, naar bed en de wensen van een zwangere dame worden dan natuurlijk ingewilligd. Ze lag op een gegeven moment lekker naast mij te slapen toen ze ineens haar koppie optilde, ik lag naar haar te kijken en - hoewel zij naar boven keer - bleef mijn blik op haar buik gericht en maar goed ook want ineens, daar was het: plop ! Gauw mijn hand erop en nogmaals: plop ! Ik voelde het eerste stoere trapje vanuit haar buik. Later, toen we weer beneden waren, lag ze bij me op de bank in diepe slaap en daar ging het weer... gauw mijn hand er dus weer op en genieten...

31-12-11	Daar ik Enya vannacht in ieder geval bij mij wilde laten slapen, wilde ik haar eerst een rustige nacht gunnen dus ook vrijdagavond maar mee naar bed. Dat het redelijk slapeloze nachten gingen worden, wist ik wel maar Enya maakte er helemaal een potje van. Ik herinnerde mij weer waarom ik onder een simpel dekbedje ging liggen zodra de zwangere meiden bij mij sliepen: alles is los gekrabd... bed in, bed uit, bed in, bed uit en steeds op plekken anders dan naast mij waar ik het dekbed even op kon tillen natuurlijk. Uiteindelijk heeft ze me even laten slapen en stond toen met haar grote walrussnor voor mij, ik moest wakker worden en zij naast mij in bed. Ze ging op haar zijtje liggen melktrappen op mijn borst en was met haar achterpoten aan het schoppen. Ik ben uiteindelijk met een slaperig hoofd maar de buik en rug gaan masseren en omdat ze zo ontzettend ging liggen afzetten met haar achterpoten, ben ik toch maar eens met mijn hand gaan zakken of ze wellicht in mijn bed aan het bevallen was.... Gelukkig was alles nog helemaal droog en kon ik rustig doorgaan met masseren. Sinds donderdag krijgen Sola en Enya Bach Rescue druppels en het gaat redelijk rustig. De meest zenuwachtige is Sola, die schrikt zich regelmatig naar van alle knallen. Het is nu bijna 20.00 uur maar oh, voor mij mag het morgenochtend 11 uur zijn, dan is alle herrie tenminste over.

28-12-11	Zoals beloofd zijn hier de foto's van de show in Nijmegen op 25 september waar Enya haar 2de CAC haalde. De foto's zijn gemaakt door Jonas Calu - waarvoor nogmaals dank :) - en hier ook zijn website mochten jullie meer werk van hem willen zien: www.jcphotography.be


24-12-11	Het wordt weer wat rustiger hier. Quera maakt regelmatig nog lekker herrie maar er valt weer overheen te praten, m.a.w. we zijn weer verstaanbaar... Enya groeit lekker door maar weigert zich door mij te laten controleren. Ik moet echt mijn handen thuis houden. Aan de andere kant is ze wel knuffelig maar zo dat ik niks kan: als ik op de bank lig, komt ze bij zo’n sessie zo hoog mogelijk op mijn borst zitten, werkt haar voorpoten met nagels uit in mijn nek en ploft haar bolletje op mijn gezicht. Als ik geluk heb, heb ik mijn gezicht dan op tijd gedraaid dat ik ook nog wat lucht kan krijgen. Mijn linker arm ligt strak tegen de achterkant van de bank en met mijn rechterhand bereik ik niets want madam laat haar achterpoot aan die kant langs mij heen zakken zodat de babies allemaal aan de andere kant zitten. Ik probeer dus met mijn buik te voelen maar met een trui ertussen lukt dat niet erg, dat ligt natuurlijk aan mijn "niet geoefend zijn", dat begrijp je, dat ligt vooral niet aan haar… Natuurlijk moet er wel minimaal om de dag gekeken worden of alles goed zit dus soms moet ze gewoon eventjes en de rest gaat heel stiekum zodat zij het niet doorheeft en dat lukt. Quera meldde iedere keer als ik babies zou kunnen voelen, dat probeerde ik al wel eerder maar vaak lukte het pas echt goed als zij mij riep. Dan ging ze er ook echt voor zitten en voelde ik het spul voetballen in haar buikje. Quera had ook beide keren zo'n dik, opgezet lijfje wat Enya niet heeft. Je ziet soms wel dat ze wat dikker is maar ze is niet zoals Quera beide keren was. Morgen is het weer weegdag, de een na laatste keer als alles goed is want ik weeg maar 1x per week en ik mag aannemen dat ik zondag de achtste januari een lege buik weeg en niet meer een zwanger buikje. Na de Kerst gaan we ons rustig aan, uitgebreid voorbereiden op wat er komen gaat. We wachten rustig af wat er allemaal komen gaat...

	Cattery Tormenta wenst u prettige Kerstdagen en een fantastisch nieuw jaar.

14-12-11	Quera is weer krols geworden, nu nog maar een heel klein beetje maar aan de andere kant staat de volumeknop op maximaal als ze dan begint te loeien. Gisteren hoorde ik haar al twee keer en zojuist moest ik toch wel heel erg duidelijk weten dat ze toch wel krols was hoor en Sola moet het nu ook voor het eerst weer ontgelden: Ze biedt zich namelijk aan haar aan door gewoon met haar gatje boven op Sola's koppie te gaan zitten...

11-12-11	Sassie heeft haar moeilijke dagen weer achter de rug gelukkig. Om de vijf a zes weken heeft ze een paar dagen waarop ze moet overgeven en zich duidelijk niet zo lekker voelt. Gelukkig heeft ze dit keer maar 2x overgegeven maar ik zag dat ze zich niet lekker voelde. De da kan er niets aan doen, ze moet daar gewoon overheen en dan gaat het gelukkig weer een maand goed. Met haar oortje gaat het op en af maar de hoop dat het nieuwe medicijn echt goed zou werken, is helaas in de kiem gesmoord. De enige mogelijkheid nu is een heel uitgebreide operatie die toch wel behoorlijk veel risico's heeft en dat wil ik dit 16 jarige meisje niet aandoen. Zelfs als alles goed zou gaan, zou ze aan een kant niet meer kunnen horen ... maar het risico is wel heel erg groot...

06-12-11	Enya doet het goed maar wil wel veel meer aandacht dan Quera tijdens de zwangerschap want die eist dat pas op dag 60, daarvoor kan ze het allemaal wel zelf. Wel heel erg gezellig hoor ! Quera heeft door dat ze met heel lief en aanhankelijk zijn meer aandacht krijgt dan dat ze loopt te blazen en te grommen met gevolg dat ik twee dames heb die om me heen draaien en mijn uitgebreide aandacht willen. Vandaag gaf ik Enya met beide handen een lekkere knuffel op haar flankjes en je gaat het nu toch wel voelen, ze wordt duidelijk voller. Ook de weegschaal vertelde dat al afgelopen zondag toen bleek dat ze het nauwelijks aankomen van de week ervoor heel goed had ingehaald: er zat maar liefst 320 gram bij. Maar met die week ervoor erbij is het toch maar 165 gram per week en dat is echt heel mooi. Mijn uitzicht terwijl ik dit aan het typen ben, is zalig: Sassie op de tafel op een kussen, en de andere drie dames in de krabpaal die voor de tafel staat. Sola heeft haar bovenste plekje weer ingenomen, Quera ligt op de plek eronder maar is het daar niet continue mee eens dus er is nog wel eens een woorden(poten) wisseling over die bovenste plek. Enya lijkt te weten dat ze als zwangere dame toch overal boven staat dus die ligt in een zalig, lager gelegen ligplekje. Wat een zalig uitzicht, daar kan ik echt van genieten...

19-11-11	Het is een beetje stil geweest hier "aan het front". De mensen in mijn omgeving weten wel waarom, het was niet anders. Nu is er echter nieuws te melden en dat kan ik toch niet achterhouden mede omdat er al mensen heel erg uitkijken naar dit gebeuren. Enya is zwanger. Het is nog maar heel erg pril maar met anderhalve week al erg duidelijk; ze komt lekker aan en haar tepeltjes worden mooi roze. Als alles goed gaat, zullen de kleintjes begin 2012 worden geboren. Mijn vakantie is dus al gepland, direct achter de kerstvakantie aan. Quera vindt het niet zo wat, haar dochter die nu boven haar staat maar ze zal het ermee moeten doen. Vandaag heeft ze Enya wel heel lief zitten wassen... De geplande kattenshow in Zutphen hebben we aan ons voorbij moeten gaan dus helaas niet het derde puntje binnen en nog geen Ch. (champion) voor haar naam. Had wel leuk geweest natuurlijk... Levi is twee keer hier geweest. De eerste keer moest ze hem echt niet: ze heeft toen stijf met haar gatje in een hoek gezeten en als ze daar niet zat, liet ze hem alle hoeken van de kamer zien. De tweede keer hebben we het anders aangepakt en dat werkte beter. Hij had ook veel meer rust, was lief voor Enya en zeer afwachtend. Omdat Enya op eigen bodem was, stond ze sterk en de tweede keer ben ik dus maar heel weinig bij ze geweest, zeker voordat de eerste dekking had plaatsgevonden. Moeilijk hoor. Maar natuurlijk wel met het eten erbij zitten, lekker met de benen tussen de twee lovebirds en allebei eerst eten. Levi vond - zeker de eerste keer - het eten dat ik hem gaf veel lekkerder dan zijn eigen hapjes dus we hebben uitgebreid uitgeprobeerd welke smaakjes hij lekker vond. Bleek ook dat hij het heel gezellig vond dat ik erbij zat en hij at het bordje er bijna bij op. Enya heeft - zeker de tweede keer - heel goed gegeten en was nauwelijks afgevallen na het bezoek van Levi. Een mooie start dus. We hopen op een goede bevalling en zijn heeeel nieuwsgierig...

25-09-11	Vandaag met Enya naar show geweest in Nijmegen. Vroeg de wekker gezet zodat we het allemaal rustig aan konden doen. De meiden vonden het maar niets, zo vroeg, ik overigens ook niet maar ja, je moet wel als je het rustig aan wil doen en niet in ellenlange rijen (buiten) wilt belanden met al je spullen. En er moet wat mee... Vrijdagavond al netjes de gordijntjes gestreken en de twee kussens en zaterdagavond de rest ingepakt. Ik stond overdag namelijk voor Cat Shelter op de rommelmarkt in de Rijnhal. We kwamen om 7.25 uur aan en waren de 6de in de rij, lekker binnen. Om half acht werd er begonnen dus het liep lekker door. Bij aankomst bij de kooi waren mijn beide buren er nog niet dus had ik alle ruimte om mijn spullen overal neer te leggen en kon ik lekker uitgebreid de kooi ontsmetten en inrichten. Pas in de middag waren we aan de beurt om bij de keurmeester te komen en gelukkig dacht zij er hetzelfde over als dat ik erover dacht en Enya kreeg haar CAC punt. Dat is de tweede, helemaal super ! Met een voldaan gevoel na een heel druk weekend dus de nieuwe week in ! Foto's volgen. In mijn carré zag ik iemand staan met een super toestel dus die heb ik gevraagd of hij wat foto's wilde maken. Jonas Calu, vanaf deze plek alvast hartelijk bedankt, ik kijk ernaar uit ! Ik heb al wat foto's gezien en vind ze mooi !!! Hij heeft een website die ik onder de foto's zal vermelden, mochten jullie ondersteboven zijn van de foto's dan kunnen jullie hem contacteren (mooi Belgisch woord - daar komt hij tenslotte vandaan)

23-09-11	Vanavond besloten dat Enya mee gaat naar show zondag. Ze is helemaal zichzelf en heeft geen nadelige gevolgen ondervonden van haar samenzijn met Levi. Nu hopen dat ze haar puntje haalt, dat zou een mooie afsluiting worden van twee hele drukke weken...

19-09-11	Nou... tsja... hoe zal ik het zeggen... Samengevat moest Enya hem echt niet ! Levi kwam dus vrijdag en we hebben hem lekker zijn nieuwe kamer laten ontdekken. Hij was enthousiast, voelde zich vrij snel thuis en genoot van het boxkleed. Dat werd ook echt zijn plekje. Na verloop van tijd hebben we Levi in zijn bench gedaan en ben ik Enya gaan halen. Die was het er - zoals verwacht - niet mee eens maar goed, over het algemeen onderwerpen ze zich na verloop van tijd wel, ze zijn immers krols. Ze was krols en bleef krols maar bij Levi in de buurt liet ze dat niet echt merken. Levi was dermate opgewonden van dit mooie meisje wat resulteerde in een "rare houding en rare geluiden". Sandra kende dat ook niet van hem. Schreeuwen heb ik dus gehoord, de hele nacht door maar dat was Levi die om Enya heen draaide. Zij zat echter met haar bips stijf in de hoek en blies en bromde, en dat was all... In dit weekend heel veel contact met Sandra gehad, besloten dat ze zaterdag apart zouden zitten - dat gaf mij ook rust bij mijn afwezigheid - en zondag is ze nog weer naar hier gekomen om te kijken of we het anders konden doen. Lekker samen gegeten maar echt succes leken we niet te boeken. Haar vanochtend weer gebeld want ik had inmiddels de derde slapeloze nacht achter de rug en dat gaat zich dan toch wel wreken... Omdat we het idee hadden dat dit niets zou worden, heb ik Enya geprobeerd weer bij de andere meiden te zetten wat gelukkig goed ging en moest Levi een dagje alleen doorbrengen op zijn kamertje. Vanavond heb ik hem een stuk weggebracht zodat Sandra niet weer naar Dieren hoefde te komen. Enya is nu al weer lekker rustig - hoewel nog wel krols - en ik ga zo maar eens naar bed, hopende op een stille nacht en een lekkere nachtrust.

15-09-11	Vanavond Sandra gebeld want de krolsheid van Enya zet echt door. Omdat ik zaterdag een Cat Shelterdag heb, besluiten we dat Levi morgen komt. Dan kunnen ze rustig aan elkaar wennen en is het geen probleem als ik er zaterdag niet ben. De zondag ben ik lekker thuis maar als het zo gaat zoals bij Quera dan zal ik wellicht de eerste schreeuwen vrijdag nacht al horen. We wachten opnieuw af...

13-09-11	Vandaag lijkt Quera wat stiller. Sowieso heeft ze weinig stem want oh, wat heeft ze haar stemmetje gebruikt tijdens deze krolsheid... Enya lijkt haar te volgen. Ik zie wat gedragingen waarbij ik denk... mmmm dat zou wel eens een krolsheid kunnen worden. Mag ook, dan kan Levi komen en gaat ze niet naar show als het dekken lukt. We wachten het gewoon nog eventjes af...

09-09-11	En of ze krols is !!! ze lijkt er inmiddels schor van te zijn. Opnieuw biedt ze zich continue aan aan Sola die daar niet goed mee om kan gaan. Gisterenavond alle benodigdheden dus de slaapkamer in en Sola mee naar bed. Na de eerste stress van de dichte deur was dat dekbed toch wel heel erg lekker en na 5 maal over mij heen te hebben gelopen, ging ze rustig op onderzoek uit: paar brokjes eten, hier is de kattenbak, d'r in en d'r weer uit... hé water... beetje drinken en dan mij gauw een knuffel geven, natuurlijk met een kleddernat smoeltje...jippie ! Vanochtend toen we beiden wakker werden, moest er uitgebreid worden bedankt voor zo'n zalige nacht: hevig knuffelen, op mijn hoofd zitten en als ik dan in haar buik ga blazen omdat ik toch wel normaal wil ademhalen, gauw eraf om mij verder te knuffelen. Helaas voor Sola wilde Quera toen we beneden waren ook direct weer met Sola knuffelen, ga toch weg met die krolse bips !!!! Nou ja, dat krols zijn gaat ook wel weer over. Gelukkig horen de buren er niets van, zeiden ze, want het fijnste is om in de 3,70 m hoge gang te schreeuwen, dat galmt zo lekker... Ik hoop echter voor Quera dat het niet weer 10 dagen duurt...

06-09-11	Het is maar goed dat Quera niet meegaat naar show want die loopt in de gang te gillen... als ik dat zo hoor zit ze eindelijk dicht bij een krolsheid. De eerste nadat haar kittens uitgevlogen zijn en het wordt dus tijd. Aan de andere kant mag ze van mij ook gewoon 10 maanden niet krols worden, lopen we ook niet het risico op een baarmoederontsteking. Wie weet waait het nog over... Enya zit in ieder geval zeer geïnteresseerd de gang in te kijken wat Quera nu toch allemaal aan het doen is. Wellicht wordt het dus toch geen show????? Afwachten... Nog een nieuwtje: vandaag kreeg ik het ondertekende formulier binnen vanuit Zweden dat Enya's heupen goed zijn. 15 juli was er al een mailtje gestuurd maar nu dus eindelijk het officiële stuk binnen!

05-09-11	Zondagavond definitief stappen gezet om Enya op het spek te binden. Nou ja, natuurlijk niet zo letterlijk maar zo is het spreekwoord tenslotte... de kat op het spek binden. Daar ze maar niet krols wordt en Levi eager thuis zit te wachten totdat hij bij zijn vriendinnetje op bezoek mag, heb ik besloten dat Enya met mij naar show gaat. Als het een beetje meezit, kan ze drie keer mee voor december. Van mijn eigen vereniging zijn er namelijk twee shows en ook nog in de buurt en de derde die in de buurt is, is in Zutphen. Wel jammer dat de ervaring leert dat het daar allemaal heeeeeel lang duurt. Het zou dus kunnen dat Enya Champion is na deze serie shows en als ze krols wordt... ook goed, dan mag Levi komen en blijven we natuurlijk thuis. Spannend allemaal dus.

25-08-11	Gisterenavond op bezoek geweest bij Flor en haar personeel en dierenvriendjes. Zij is inmiddels geholpen en de wond ziet er netjes uit. Zalig om te zien dat ze nu zoveel rust heeft, helemaal niet meer het ADHD kitten dat het was. 's Avonds vindt ze het zalig om lekker bij je te liggen, (tussen het eten door). Overdag kan ze zalig met haar poezenvriendje stoeien en Wodan, de hond, ontzettend uitdagen. Die delft trouwens iedere keer het onderspit bij een "confrontatie". Flor krijgt al een mooi broekrokje en een mooi kraagje, kortom, ze "droogt prachtig op". Buiten dat is het een ontzettende schat met een prachtig snoetje die zalig bij je komt liggen en komt knuffelen. Ook haar vriendje Smokey is een ontzettende lieverd, ook een enorme vrijlap en een heel mooi mannetje. Zalig om de eerste van de babies van het F-nest weer even te zien en te zien dat ze het goed heeft en helemaal op haar plaats is.

22-08-11	Vandaag opnieuw naar de DA geweest met Sassie. De laatste 6 weken een keer of vier. Helaas is de poliep die begin juli is weggehaald al weer terug. Hij zit heel diep, vlak bij het trommelvlies en derhalve niet in zijn geheel met wortels en al te verwijderen. Het wordt dan dus "pappen en nathouden" of een totale ablatio. Bij de eerste mogelijkheid worden haar oren dus iedere week een keertje schoongespoeld en een keer gezalfd in de hoop de ontsteking onder controle te houden. De poliep gaat hier niet door weg natuurlijk. Een totale ablatio houdt in dat zowel de verticale als de horizontale gehoorgang worden verwijderd tezamen met het trommelvlies. Haar oortje wordt dan dichtgenaaid en ze zal dan aan een kant doof worden. Daar je tijdens de operatie heel dicht bij allerlei zenuwen zit, o.a. bij het evenwichtsorgaan, is het een risicovolle operatie die ook nog eens behoorlijk lang duurt. Daar Sas nauwelijks bijkomt uit een operatie is er een risico dat ze helemaal niet bijkomt. Daarbij hoort ze heel goed, ook met haar rechter oor en ben ik bang dat als ze één "hoorkant" moet missen, ze helemaal door de rest besprongen gaat worden wat ze niet vroeg genoeg meekrijgt. Ook dat wil ik haar niet aandoen. Ik heb dus met Marcel afgesproken dat we over een maand nog een keertje kijken of de poliep groter geworden is en hem wellicht nog een keertje weghalen in de hoop dat we dan meer weg krijgen. Allemaal vervelende dingen voor mijn lieve meid die het weer heel lief allemaal liet gebeuren...

15-07-11	Opnieuw goed nieuws te melden ! Vanavond heb ik een mailtje gekregen vanuit Zweden (ja echt, op vrijdagavond op 20.12 uur !!!!) met het resultaat van Enya's heupfoto's: beide heupen normaal ! Een beter resultaat kan je vanuit Zweden niet krijgen dus ik ben superblij... nu maar wachten tot ze krols wordt !!!

07-07-11	Goed nieuws te melden. Vandaag is Enya naar Melinda Schmidt geweest voor haar laatste twee testen, de echo's voor HCM en PKD - haar hartje en nieren - en beide uitslagen zijn negatief. Ondanks dat het eigenlijk niet anders kan want beide lijnen worden al jaren getest en zijn ook al die jaren negatief... toch is en blijft het spannend. Het meisje deed het ontzettend goed, heel relaxed met een hartslag van 185, ietsjes hoger dan haar mams want die was wel heel relaxed met 160. De terugweg was heftig: heel erg warm en ongelukken onderweg dus we zijn maar omgereden via Beekbergen en ik heb lekker een natte lap in de bench gelegd om het meisje wat op temperatuur te houden... Gelukkig zijn we nu thuis en hebben we al lekker zitten snoepen want na zo'n stoere acties zijn de aller lekkerste snoepjes natuurlijk nog niet goed genoeg... Samengevat ben ik trots op mijn stoere meidje ! Nu mag ze krols worden, ik ben benieuwd hoelang ze hiermee gaat wachten...

06-07-11	Sassie is gisteren geopereerd om haar poliepen in haar oor weg te laten halen. Toen ik haar op kwam halen, was ze gelukkig al goed wakker. Eenmaal thuisgekomen liep ze goed en kon ze zuiver springen. Ze dacht nog wel na voordat ze sprong, iets meer dan normaal. Ze wilde meteen eten en ging daarna lekker liggen slapen wat ze de rest van de avond heeft volgehouden. Het is ook nogal niet wat om zo'n dag uit je vertrouwde omgeving te worden gehaald. Het lijkt allemaal zo op het eerste gezicht redelijk goed te zijn gegaan. Ze lag netjes met haar koppie op de onderlegger want er kwam nog wel wat bloed uit natuurlijk. Ik had wel zo'n gerust hart dat ik lekker in mijn eigen bed ben gaan slapen. De volgende ochtend natuurlijk toch wel spannend maar gelukkig helemaal geen rare dingen. Haar oor zat nog wel onder het bloed natuurlijk, dat heb ik begin van deze avond voorzichtig weg zitten halen, alleen aan de buitenkant natuurlijk. Ze heeft gisterenavond wel de computer ontdekt, dat was feest, zeker toen ik een spelletje ging spelen: speciaal voor haar de schietende gekleurde ballen. Echt feest, iedere bal moest gevangen worden en op een gegeven moment plofte ze bovenop het toetsenbord wat de computer helemaal overstuur maakte. Gelukkig vond ik na verloop van tijd uit hoe ik dat moest oplossen. Ik had verzocht om de poliep te behouden zodat ik een foto ervan op de website kon zetten. Helaas ziet het er totaal anders uit dan toen ik hem bij de Pietersberg in Oosterbeek heb laten verwijderen. Toen kreeg ik een – zeg maar – roze paddenstoel te zien met een bloemkoolhoofd en wortels. Nu heb ik alleen maar donkere stukjes en geen enkele wortel. Dat zou kunnen betekenen dat de wortels er nog zitten en hij in no-time terugkomt. Voor nu gaat het echter goed met het meisje. Vandaag heeft ze weer lekker liggen slapen en veel bij mij gelegen als ik op de bank zat. Ze ligt nu ook naast me op kussens op de stoel aan de tafel, heel gezellig. Hopen maar dat ze in haar leventje nooit meer hieraan geopereerd moet worden en dat ze nog lang hier blijft natuurlijk...

24-06-11	Vandaag ben ik met Sassie en Enya naar de DA geweest. Enya kreeg haar FIV en FeLV test en Sassie kreeg een bloedonderzoek om haar lever- en nierwaardes te controleren. Ik was op van alles voorbereid - voor zover je voorbereid kunt zijn op slecht nieuws - maar niet op dit nieuws... Sas mocht eerst zodat Enya kon zien dat een prikje helemaal niet erg is: stoere Sas, geen kik en haar bloed werd "uitgezet". Voordat ze weer in haar bench mocht eerst maar even haar oortje controleren want ook daar was ik niet gerust op. Helaas zit er weer een enorme poliep in haar oor... Eerst even de uitslag van het bloedonderzoek afwachten... Toen mocht Enya en hoewel ze wel een beetje tegenstribbelde, ook geen kik ! Mijn lieve stoere meiden. Ook onderweg werd er al helemaal niet gemiauwd. Toen was het wachten op een bankje....nog 10 minuten. De uitslag van Enya was natuurlijk negatief, hoe kan het ook anders en van Sas... daar wilde ze niets van zeggen, dat moest Marcel, de DA doen... Ik zag het al helemaal zitten... MAAR !!!!!! ze zit ineens binnen de normale waarden dus dat is super. Vraag is wel wat er dan aan de hand is dat ze zo afvalt en dat ze regelmatig zo misselijk is en dan een twee dagen vrij veel overgeeft. Daar wordt over nagedacht. Nu de uitslag zo goed is, is ze ook geënt en staat er stoer in haar boekje dat ze volgend jaar juni opnieuw verwacht wordt voor haar enting. Tevens hebben we een datum gepland voor haar operatie nadat ik Marcel op het hart heb gedrukt dat ze niet goed tegen een narcose kan en nauwelijks wakker wordt. Ook in het boek bij de afspraak heb ik dat laten vermelden... je weet maar nooit. Gelukkig zijn zij 24/7 bereikbaar dus ze kunnen altijd nakijken wat er exact is gebeurd. Dinsdag de 5de is de grote dag. Ik heb al medelijden met de rest want ook de rest mag dan natuurlijk vanaf 18.00 uur niets meer eten. Dan blijkt maar weer dat medicijnen en speciaal voer en voedingssupplementen niet altijd heilig zijn. Ik ben namelijk gestopt met de medicijnen, het speciale voer en het voedingssupplement en ze eet gewoon wat ze voor de constatering ook at. Ze werd namelijk helemaal hyper van de medicijnen, van het voedingssupplement en wilde het speciale voer al helemaal niet eten. Het normale voer ook niet meer want dan kwamen ook de medicijnen en het voedingssupplement. Beter iets eten wat dan maar niet goed is dan niets eten want dan kan je ook geen medicijnen geven. Wat ze wel krijgt, en dat mogen de anderen ook drinken, is Solidago Virgaurea in haar drinkwater, althans in een van de twee bakken. In de andere zit Echinaforce om de weerstand een extra ondersteuning te geven. We gaan lekker genieten van deze goede uitslag, ze heeft al zalig bij mij gelegen vanavond en Enya heeft een Cat-IT speed circuit gekregen waar ze al heel veel mee heeft gespeeld vanavond. Boeiend hoor, zo'n flikkerende bal...

22-06-11	Vandaag is Sola voor haar APK naar Jochem, de DA geweest en is weer helemaal goedgekeurd. Vrijdag gaan Sassie, Enya en ik naar Marcel, ook DA die fantastisch bloed kan prikken... Enya voor haar FIV en FeLV test en Sassie voor haar lever- en nierwaardes. Ik maak me regelmatig zorgen om dit meisje maar nu gaat het weer helemaal goed, althans, zo doet ze voorkomen. Ze heeft het overigens wat hogerop gezocht want de drie coons hebben last van een naderende storm???? Met z'n drieën al schreeuwend door het huis rennen. Ik hoor vreselijke geluiden op de bank, boven op mijn slaapkamer hoor ik ook van alles dus ik ben benieuwd hoeveel gaatjes er nu in mijn beddengoed zitten. Wellicht toch verstandig om in het vervolg de deur van mijn slaapkamer ook maar te sluiten??? Omdat ik toch te laat ben om het boven te redden, zit ik er maar van te genieten nu ze gedrieën compleet uitgeteld uitgestrekt liggen... een prachtig gezicht... Katten, een tv heb je echt niet meer nodig... genoeg te zien met die lieve haarballen en dat er regelmatig wat sneuvelt, ach, dat hoort er bij...

13-06-11	Ik was vanochtend heel vroeg wakker en na beneden wat gedronken te hebben, ben ik weer lekker mijn bed in gedoken... met mijn vier meiden natuurlijk. Iedereen lag er lekker bij, Sas als eerste... toen ik opstond was het een feestelijk geheel in de slaapkamer en op de trap. Alle beesies waren door Quera overal neergelegd: op bed, op de grond, nachtkastjes, achter bed en op de overloop en de trap. Heel feestelijk en je ziet dat ze er heel erg blij mee is. Sassie heeft de hele tijd lekker in mijn armen gelegen en intens genoten, Enya wilde in bed, uit bed, bij mijn voeten onder het dekbed, bovenop mij en genoot ook duidelijk en Sola kwam mij op een gegeven moment een uitgebreide knuffel geven. Ze had net gedronken dus het was een echte natte zoen... haha, lieve meid... Vandaag ben ik verder gegaan met de nieuwe pagina's voor de Toen en Nu pagina van de kittens. Jammer dat ik niet alle foto's kan laten zien want van twee heb ik al een fotoalbum vol... zalig ! dank je wel !

12-06-11	Vandaag eerste Pinksterdag en een Cat Shelter rommelmarktdag, althans dat stond in de planning. Vannacht heb ik echter tot 1 uur bij Sas gezeten. Het ging helemaal niet goed, heel veel overgeven, de nacht van vrijdag op zaterdag en de hele zaterdag al en raar bakgedrag. Ik heb haar even gewogen en ze was in een week tijd bijna 100 gram afgevallen. Echt niet goed dus en ik vond dat ik nu met haar moest knuffelen en haar dat geven wat ik dacht dat ze nodig had. Om 1 uur dus toch maar naar bed gegaan en er heel vroeg weer uit want ik moest om 7 uur in Apeldoorn staan. 's morgens zag het er wat beter uit dus ik ben maar gewoon gegaan. Gelukkig kon ik 's avonds opgelucht ademhalen, haar ogen stonden weer helderder en ze was weer helemaal bij de pinken. Voor Quera had ik een cadeautje meegenomen in de vorm van zo'n 20 "beesies" in alle te verkrijgen tinten. Ze liep als een jonge hond door het huis met iedere keer een ander beesie... Wat is dit meisje blij met haar cadeau !

10-06-11	Afgelopen nacht mocht Enya mee naar bed. Ik zie wat aan haar, ik wil dat zien om te draaien en wellicht lukt dat door af en toe mee te gaan slapen want daar geniet ze wel heel erg van. Dan zie ik het meisje dat ik wil zien... daar broed ik gewoon nog even verder op.

08-06-11	Vanochtend kon ik het rustig aan doen. Ik had spannende plannen maar hoefde pas wat later weg dus de meiden lekker naar boven en genieten met z'n allen. Mijn spannende plannen hielden de kennismaking in met de lover die ik voor Enya had uitgekozen en zijn vrouwtje. Met zijn vrouwtje belde en emailde ik inmiddels al een tijdje en dat voelde goed. Het elkaar dan eindelijk zien, wil niet zeggen dat dat hetzelfde voelt maar gelukkig voelde het wel hetzelfde en het leek of we elkaar echt al tijden kende en ik wekelijks op de thee kwam. De kater voelde ook goed. Het is een zalige lieve lummel die zich uitgebreid over mijn schouder liet draperen... zijn poten hingen zo ongeveer over mijn taille. Erg speels en heel erg zacht, een mooie toevoeging op Enya. Zij heeft al behoorlijke lengte maar hij nog veel meer, niet alleen in lijf en staart maar ook in poten. Nog even een nachtje slapen om mijn onderbewuste te laten spreken en daarna zijn er nog wat dingen uit te zoeken. Daar ga ik mee aan de slag maar buiten dat moeten we toch wachten totdat Enya haar laatste testen heeft gehad en goed is gekeurd.

07-06-11	Gisterenavond wilde ik naar bed maar Quera naar boven. Nee, meis, jij blijft hier. Je bent niet op het punt van bevallen noch heb je babies jonger dan 3 weken dus hup... Ik doe de deur open en Enya rent door de deuropening, richting Quera en die met z'n tweetjes naar boven. ok, voor een uurtje of zo dan maar. haha.. jaja, voor een uurtje. Natuurlijk viel ik na een uitgebreide knuffelsessie met het tweetal in slaap en toen ik wakker werd van het gerommel van Enya die tegen mij aan aan het draaien was (onder het dekbed), heb ik haar weer even geknuffeld en ze toen samen naar beneden gebracht. Zalig hoor, als het altijd zo rustig zou kunnen gaan, zouden ze allemaal boven mogen slapen... Helaas weet ik dat dat echt niet werkt: Sola en Sas zijn absoluut de twee die niet boven kunnen slapen omdat ze blijven lopen en blijven melktrappen in mijn haar of op mijn gezicht.

03-06-11	Faelin is vandaag naar haar nieuwe gouden mandje verhuisd. Wat was het echter warm in de auto en wat had mijn kleine meidje het ook warm. Natuurlijk had ik een bakje bij me en een flesje water zodat ze onderweg lekker even kon drinken en haar voetjes kon koelen. Verder ging het onderweg supergoed, met die kan je naar verweggistan rijden hoor... Na wat zachte geluidjes - ze kan fantastisch babbelen - is ze er maar bij gaan liggen en in slaap gevallen. Toen ze wakker werd, heb ik een afslag genomen om haar er even uit te laten want ze had het echt warm. Zo zijn we meerdere keren gestopt en gekoeld... Toen we binnen kwamen, zat daar Noah, een prachtige stoere kater, zeer geïnteresseerd te kijken, totaal niet onder de indruk van deze kleine poezendame. Dat was voor het meisje toch wel intimiderend, het is immers toch gemakkelijker als de ander lekker onder de indruk is, dat geeft kracht. Toen Eve op een gegeven moment achter de gordijnen vandaan geplukt was, was zij wel een beetje angstig maar in hele korte tijd helemaal niet meer. Ze kwam zelfs uitgebreid op de bank liggen wat ze voorheen nog niet had gedaan. Faelin had inmiddels haar veilige haven gevonden, meerdere plekjes zelfs: voor het raam in de vensterbank, op het aquarium of andere hoger gelegen plekjes. Op een gegeven moment kwamen ook de hondjes binnen, eentje per keer en dat was wel wat eng maar vanaf haar veilige plekje goed te handelen. Op een gegeven moment lekker bij Bas gaan zitten om wat te knuffen en te spelen maar al snel toch weer naar haar eigen veilige plekje... Ze doet het goed, het meisje. Wel wat meer onder de indruk dan dat ik had verwacht, overigens maar super om Eve zo uit haar schulp te zien vliegen (want dat was geen kruipen)… wat is ze een prachtig meisje en wat deed/doet dit haar goed. Te weten dat alle babies goed zitten, doet goed. Te weten dat ik op de hoogte wordt gehouden over het wel en wee van de hummels en straks – hoop ik – prachtige meiden en jongens, doet ook heel goed maar het is nu ff zooooo leeg hier in huis. BAH ! Je ziet dat Sas en Sola heel blij zijn hoewel nog op hun hoede. Enya loopt wat op en neer en weet het niet helemaal en Quera loopt met haar beesie in haar bekkie te schreeuwen. Dit maal niet naar de babies maar naar mij. Ik mag met haar met de beesies spelen en ze geniet daar enorm van. Het was mistig op de terugweg, ja, en de hele middag eigenlijk iedere keer wel weer even, het is nu ook zo definitief natuurlijk. Ben maar flink aan het soppen en wassen geslagen. Alles moet immers weer gewassen en schoon opgeruimd. Een klus waar ik nooit zo gek op ben maar zoals ik me nu voel, is het een juiste klus…Tussendoor met Quera en Enya op bed geknuffeld, ik weet dat ik hen daar enorm veel plezier mee doe. Heb onderweg naar huis een zakje snoep gehaald die in no-time op was en heb ook nog een zakje chips voor vanavond. Iets heel lekkers te eten gehaald en de meiden ook een speciaal blikje gegeven waar ze van genoten hebben. Quera lijkt geen last te hebben maar ik houd haar in de gaten. Morgen en overmorgen mijn vrijwilligerswerk, drukke dagen, dat houdt de gedachten dus wel bezig… onderwijl voldoende lekkere blikjes om de meiden te verwennen. Vanavond heb ik ook de kittenkrabpaal uit elkaar gehaald en in de doos gestopt. Sola is het daar niet mee eens en ligt dus op Coon-wijze boven op de doos. Zo kan je ook je ongenoegen laten blijken, toch? helaas zal ze het voor nu even zonder dit paaltje moeten doen en haar eigen plekje op de grote paal weer moeten innemen... ze begrijpt dat echter nog niet helemaal maar daar komt ze heel snel achter natuurlijk... We zullen hier allemaal moeten wennen aan de afsluiting van een prachtige periode van natuurlijk heel veel zorg en werk maar ook van ontzettend veel genieten, van het zien van de sprongen in ontwikkeling die de hummels maakten, het "uitstormen van de lemmingen" uit de kittenkamer, de enorme invasie van dit zalige zestal die een steeds groter deel van het huis in gebruik nam. In sommige weken was ik meerdere keren hun leefruimte aan het aanpassen simpelweg omdat ze daaraan toe waren hoewel ik het soms nog niet was want jeetje, wat ging het soms snel. Een genieten van Quera die opnieuw zo'n ontzettend goede moeder was, vol zorgen en knuffelen en opvoeden. Af en toe vond ze echt dat de melkbar wel even gesloten kon zijn maar ze had ook door dat haar babies daar nog wel behoefte aan hadden en daar lag ze weer, mijn mooie meid. Dit nest was natuurlijk haar tweede nest dus niet meer zo vreemd. Buiten dat werd ze fantastisch geassisteerd door Enya, haar dochter uit het eerste nest... Als de laatste twee testen goed zijn dan is Enya de eerstvolgende die moeder mag worden... helaas moeten we nog een behoorlijk tijdje wachten want Melinda zit heel erg volgepland... natuurlijk moeten we afwachten wat de natuur voor ons in petto heeft... en dat doen we dan dus ook maar.

02-06-11	Nu Faelin nog maar in haar eentje over is, mag die bij de groten beneden slapen en ook als ik er niet ben, blijft ze lekker bij de groten beneden. Als ik thuis ben, staat de deur naar boven open dus kunnen ze allemaal zo naar de kittenkamer. Voor alle zekerheid staat daar ook nog een kattenbak, stel dat Faelin het niet zou redden om weer naar beneden te komen. Morgen is haar grote dag en wordt het het langste stuk rijden. Ik ben heel benieuwd hoe zij het doet, mijn supermooie meisje, want zij krijg twee poezen vriendjes/-dinnetjes en twee honden vriendjes/-dinnetjes. Best wel veel kennismaken in een keer voor dit meisje maar, haar kennende, gaat dat helemaal goed komen en slaat ze zich er wel doorheen. Er wordt in ieder geval met heel veel spanning op haar gewacht. Wordt vervolgd... Gisteren van het nieuwe personeel van Flor vernomen dat het heel goed gaat met het meisje. Ze heeft het heel erg naar haar zin met Smokey, het katertje van haar eigen leeftijd en ook de hond is niet meer zo eng. Tevens een update gehad over Finn. Ook met hem gaat het al heel goed, hij heeft wel een tets gehad van Chinook maar ja, hij kwam ook aan het favoriete mandje en dat moet hij dus niet doen, dat weet hij dan nu ook. Aan de andere kant heeft hij met Chinook zijn blikje gedeeld en dat ging heel erg goed. Met Ashwa heeft hij ook al op een meter afstand gestaan en dat is heel stoer van dit meisje. Zalig hoor, om een update te krijgen en te horen dat het goed gaat met de hummels.

01-06-11	Vandaag is Finn verhuisd en ook hij deed het goed. Die ochtend had hij al van de kattenbak gebruik gemaakt dus gelukkig geen risico op wateroverlast onderweg en toen ik hem in de bench wilde doen, was hij druk... heel druk. We hebben het vertrek maar eventjes uitgesteld zodat hij ook een tweede, uitgebreider bezoek aan de kattenbak kon brengen, dat zit je niet meer dwars jongen, goed gedaan ! Hij had overigens wel wat te verstouwen... ten eerste een heel stuk rijden wat hij niet echt leuk vond. Hij heeft zelfs een studie gedaan hoe hij als poezenmeis krolse geluiden moest zien te produceren en ik moet zeggen, hij zat aardig in de buurt... Ten tweede kwam dit zelfverzekerde mannetje tegenover een nog zekerder poezendame van 14 te staan. Hij kwam de bench uit en had het allemaal nog niet zo in de gaten... eerst maar eens rondkijken, lekker met opgeheven staartje... Af en toe even terug naar mij zo van: goh zeg, wel spannend hoor... en ineens kreeg hij Chinook in het oog. Jemig, dat is een zekere coon dame... die lag daar met heel veel rust te kijken wat daar voor een rood ding, hij dus, door haar kamer liep. En daar ben je als klein coon ventje (nou ja, klein, ruim 2800 gram) toch wel een beetje van onder de indruk hoor... Zelfs een klein beetje geïntimideerd dus dan ga je proberen of het verschil maakt als je je heel erg groot maakt en geluiden gaat maken. Nee Finn, houd maar op, dat maakt geen indruk op deze dame... Nou was er ook nog een ander coon dametje, Ashwa, die lag nog in bed en werd opgehaald voor een kennismaking. Dit dametje wordt door haar personeel stresskipje genoemd en ze was onder de indruk, en hoe. HAAA !!! dacht Finn, ik ben stoer, bij jou durf ik wel dus de staart ging weer de lucht in en meneer ging lekker verder onderzoeken totdat hij Chinook weer in beeld kreeg... pff, jij hebt wel heel veel air, dat vind ik toch een beetje eng en de rollen draaiden weer om... Beide dames zijn echter heel rustige dames die niet gaan slaan. Zowel Chinook als Ashwa vonden dat rode gevaarte best wel interessant dus het zal niet erg lang duren voordat daar vriendjes worden gemaakt... Finn had zich in ieder geval al snel een paar plekjes eigen gemaakt en lag uitgestrekt, half in het zonnetje, voor de pui naar de tuin en dat Chinook bovenin de krabpaal naar hem lag te kijken, deerde hem toch niet echt op dat ogenblik, het plekje was gewoon te lekker ...

31-05-11	Kom meiden en ventje, we gaan naar bed ! Een vaste uitspraak als het tijd wordt om te slapen. Ook Faelin kent dat en ging hollen heen. Naar bed betekent namelijk ook een bordje eten en dat wordt altijd op prijs gesteld, eigenlijk vooral door Finn, de laatste vent in huis. Faelin ging echter richting kattenbak om daar een lucht achter te laten.... pfffff... ze keek me aan of ze wilde zeggen: zo, ben ik lekker op tijd en heb ik die lucht niet in mijn eigen kamertje en jij kan het direct opruimen, daar ben je tenslotte personeel voor. Handig grietje, had ze goed bekeken...

27-05-11	Vanochtend is Flor verhuisd, mijn kleine, grote, stoere meid en wat deed ze het goed ! Onderweg bijna de hele tijd stil, een stukje slapend mijn vingers met haar pootjes vasthoudend of mij stil liggen aankijken met haar mooie oogjes. Dat maakte het voor mij de heenweg al helemaal "mistig". pffff... Het was maar een kort stukje rijden en binnen kwam het contact met Wodan de hond. Voor mijn kleine hum best wel groot en met een luide, schelle blaf wat toch wel wat angst inboezemde. Ze zat trillend achter in de bench en we hebben haar rustig laten kijken, zowel in de bench als op mijn arm. Wodan een tijdje naar buiten gestuurd om te spelen, waar hij natuurlijk geen zin in had want het gebeurde toch echt binnen maar op deze manier kon Flor het huis een beetje verkennen wat ze lekker deed, regelmatig terugkomend naar mijn schoot of mijn benen. Op een gegeven moment was Wodan weer binnen, had Flor zijn achterkant kunnen ruiken terwijl Sven hem goed vasthield en zo'n kleine twee uur na binnenkomst lag ze lekker bij Astrid op schoot te kijken naar Sven en Wodan die samen met een heel groot bot aan het spelen waren. Later Wodan weer even naar buiten zodat Flor weer even lekker rond kon lopen zonder op te hoeven letten dat de hond er ook was. Overal kijkend en vooral als een stokpaardje op haar bippie zeer geïnteresseerd zitten kijken wat daar nou in die kooi zat... dat waren de fretten... Morgen komt Smokey, een Noorse Boskat katertje van 14 weken. Hij wordt vanuit Groningen gebracht en ik hoop dat deze mensen het eerste contact tussen Flor en hem goed kunnen begeleiden. Smokey is overigens honden gewend dus Flor zal zich daaraan kunnen spiegelen. Ik denk dat het spul met een week gewoon bij elkaar in de kamer kan lopen, als het al een week duurt. Ik hoop het gauw te horen… Mijn kleine, stoere, grote meid was in ieder geval toen ik wegging heel erg aan het op en neer springen maar had op een gegeven moment wel door dat ik wegging en dat maakt het dan weer moeilijker, in dit geval voor haar. Ik vroeg dus Astrid met haar te gaan spelen en toen ze afgeleid was, ben ik gauw gegaan, ik vind de uitgang wel…

26-05-11	Gisteren, woensdag, heb ik Fitou (aka Sammie) naar zijn nieuwe gouden mandje gebracht. Het mannetje deed het heel goed onderweg. Nou ja mannetje - zeg maar rustig grote vent want hij woog 's morgens maar liefst 2720 gram... Onderweg lekker even gestopt en even op schoot. Na lekker even uit het raam te hebben gekeken ging hij er uitgebreid bij liggen zo van... nou, rijden maar, ik hoef die bench niet meer in, ik lig hier super... Maar dat ging natuurlijk niet door. Er werd met veel spanning door zijn nieuwe personeel op hem gewacht en dat is iedere keer weer heel lekker aankomen. Sammie kwam met een enorme zelfverzekerdheid de bench uit en ging iedereen begroeten. Natuurlijk wilde hij de prachtige poezendame Mikkie niet overslaan maar die voelde zich enorm geïntimideerd door zoveel overtuiging en gebrek aan zenuwen en begon te blazen en te grommen. Sammie keek er eens naar en vond het maar vreemd gedrag. Ach, nou ja, als jij zo moeilijk doet, dan ga ik het hier maar eens verkennen. Volop knuffels krijgen en de motor hard aan, zo mogelijk nog een standje hoger, en zo af en toe bij mij komen om even lekker tegen mij aan te leunen en vervolgens het onderzoek weer te vervolgen. Uiteindelijk strak naast de kast gaan liggen waar mooie Mikkie onder zat te blazen en een blik van pfff... doet me lekker toch niks... 's Middags toen ik wegging, is er even lekker een rustpauze ingelast, Sammie beneden met het ene personeelslid en Mikkie lekker in haar eigen mandje één op één knuffels van het andere personeelslid. Ook de eerste nacht week het personeel niet van hun zijden en hebben ze lekker apart geslapen en dat resulteert dan dat ze binnen 36 uur op 5 a 10 cm afstand met de neusjes staan. Mikkie is namelijk een heeeel nieuwsgierig meisje maar ik kan me voorstellen dat zo'n ontzettend zelfverzekerd mannetje - en dan ook nog een rooie - best wel indrukwekkend is en dan moet je, of je wilt of niet, toch wel van je af blazen om nog een beetje (schijn)overwicht te hebben. Jammer voor dit meisje zal ze ander overwicht moeten verzinnen want deze lekkere rode man kan het niet echt boeien.... Er wordt inmiddels al lekker gegeten en ook het "bakgebeuren" is al keurig op gang gekomen. Helemaal super dus. Morgen (vrijdag) mag Flor verhuizen en die krijgt zaterdag haar 14 weken jonge poezenvriendje Smokey. Ik hoop dat die twee, en natuurlijk ook Wodan de hond, het ook zo snel samen zullen kunnen vinden. Het verslag van Flor's verhuizing volgt.

23-05-11	Op maandagochtend, voor mijn werk, even een terugblik op het weekend. Het was een weekend van veel autorijden en emoties maar ook van heel veel blijdschap. Blijdschap bij het nieuwe personeel dat hun meisje er eindelijk is na daar een paar weken naar te hebben uitgekeken. De voorbereidingen waren getroffen, ook bij mij dus zaterdagochtend op pad met Freia aka Flame. Natuurlijk eerst het afscheid van broers, zusjes, mama en Enya en "de tantes" Sola en Sassie. Quera had het idee dat zij in die bench moest dus begon te hollen... voordat ik die daar had waar ik haar hebben wilde.... De auto stond inmiddels ingepakt, alleen Freia moest er nog in. Wat heeft deze dame een uithoudingsvermogen, wat een longinhoud en wat een kracht. na zo'n 45 minuten continue luidkeels te hebben gemeld dat ze het er niet mee eens was om in de bench te zitten, zijn we maar even een parkeerplaats opgegaan. Deuren op slot, bench open en Freia op de arm.... direct tegen mij aan liggen en spinnen dat het een lieve lust was. Een beetje water gegeven want van al dat herrie maken zou je toch helemaal schor worden als kleine poezenmeid.... Na een paar minuten toch weer de bench in en wij verder. Zij ook verder, miauwend dat het een lieve lust was, laten horen dat ze al heel goed weet welk geluid ze moet maken als ze krols wordt en toen ineens even stilte.... die stilte duurde wel drie minuten ... jaja... waarna ze op volle sterkte verder ging...na zo'n 10 minuten weer een kleine drie minuten stilte en daarna weer, tot dat we aankwamen, loeien dat het een lieve lust was. Voor de deur dus eerst weer even bij mij op de arm zodat ze weer lekker rustig was bij het naar binnen gaan. Bij aankomst had Blanket het zo gauw helemaal niet door dat die kleine mee was en inmiddels haar bench uitkwam. Deze prachtige man zag alleen mij en was duidelijk blij... Kijk mij eens leuk zijn !!! Ik ga op mijn rug liggen en wacht op knuffels... en toen had hij het ineens door... wat rustig protest, op een gegeven moment een wat heftiger protest wat ons deed besluiten om de nagels toch maar even te checken en bij te werken... Toen ik wegging, lag het poezenmeisje op de bank heftig te genieten van de knuffels die ze kreeg. Gisterenavond al een update dat het allemaal al veel rustiger was tussen Blanket en Flame en dat het "bakgebeuren" ook eindelijk op gang was gekomen. Ze bleek het waarschijnlijk toch wat eng te vinden met Blanket erbij dus mocht mee naar de slaapkamer met eten, drinken en kattenbak met de haar bekende houtkorrels om lekker op bed een filmpje te kijken en natuurlijk uitgebreid te knuffelen. En al heel snel was ze twee keer op de bak geweest... Daar was dus duidelijkheid en omdat het al wat rustiger is met Blanket, zal ze het gauw gewoon beneden willen doen. Zondag ging het afscheid al een stuk sneller 's morgens, Quera had door dat die bench niet voor haar bestemd was... hoewel... vrouwtje, ik vertrouw het niet echt helemaal hoor. OK, ik moet nu Feria knuffelen... wat gebeurt er toch ????? De rit was een kwartier korter, mijn Tom begreep nu ook hoe hij mij moest leiden (dat was zaterdag wel anders... stomme Tom en ja ik weet dat ik hem slimmer kan maken...) dus het ging allemaal heel voorspoedig. Feria protesteerde maar veel minder. Ze vond het wel zalig dat mijn vingers in de bench waren. Die kan je namelijk vasthouden en er dan je koppie op leggen om even tussendoor de ogen te sluiten... zo'n 10 tellen... en dan moet er toch weer gemeld worden dat die bench niet leuk is. Ook even een parkeerplaats op, deuren dicht en even knuffelen... Goed meis, nog een half uurtje, we zijn er bijna... Bij binnenkomst het eerste contact met Nini en Tijgertje. Nini, een effen tortie (met beetje wit) HTK'tje is duidelijk een hele sterke dame. Die kwam meteen met een grote klap van haar poot op de grond melden dat Feria er wel rekening mee moest houden dat zij de baas in huis was... Dat was dus duidelijk haha ! Tijgertje, een prachtige Coon in de kleur die ik zo graag wil hebben, vond het niet zo wat, was wat geïntimideerd door het geheel en natuurlijk toch al een beetje van haar stuk omdat ze niet naar boven kon, het was natuurlijk wel zaak om elkaar te ontmoeten als ik daar nog was. Feria had al heel snel door dat die zalige rieten mand onder de tafel een lekker uitgangspunt was van de ontdekkingstochten. Maar goed, daar lag van alles en Feria begon het eerste papiertje maar eens te verwijderen... Ja, meisie, dat hoort daar ook niet hè, zei haar nieuwe vrouwtje en die ging het allemaal maar weghalen, wetende dat Feria dat anders wel zou doen, ze zijn Coons gewend... Feria ging achter een muisje aan en bracht dat meteen in haar mand onder de tafel... lekker liggen daar en over de rand kijken. Een ander plekje was het tafeltje met een kleedje tot op de grond, als je dan je neus daaronder uit steekt en net je ogen, dan zie niemand je maar jij ziet wel alles... ook zo'n lekker uitgangspunt... de krabpalen werden onderzocht en beklommen, de hele nieuwe was nog niet interessant maar die met de luchtjes van de andere katten waren interessant. Nini mocht op een gegeven moment naar buiten en Tijger naar boven. Feria liep heel parmantig in het rond met zoiets van: zo, ik ben thuis... Ik ben heel benieuwd hoe dat de eerste nacht is gegaan maar zou vandaag ook al een update krijgen... De volgende die gaat is Fitou dus bij thuiskomst van het wegbrengen is hij er niet meer om even wat troost te zoeken want, ook al gaat het bij het afscheid nu goed... ik doe dingen nu ook anders en dat bevalt heel goed, tijdens de terugweg wordt het wel enorm "mistig" hoor... zomaar ineens... pfff. Het blijft heftig hoor, het afscheid van die kleintjes... Quera is heel rustig onder het geheel, heeft natuurlijk nog een viertal lopen, en ook Enya is rustig. Ik hoop dat dat zo blijft...

20-05-11	Vandaag was het weer de tijd voor de ontworming en heb ik de gewichten eens even goed bekeken om te zien hoeveel ze mochten hebben. Flor als lichtste bijna op de 1800 gram, Freia daarboven net op 1900 gram en de rest boven de twee kilo met Fitou als zwaarste, hij zat gisteren net boven de 2,5 kilo met Finn er vlak achteraan. De ontworming zelf was weer een feestje… yehhhh snoepjes dus ontzettend opletten dat ieder zijn deel kreeg… Natuurlijk zijn er ook weer nieuwe foto's en ik hoop vanavond nog andere foto's te kunnen plaatsen... het plan is er, nu nog de uitvoering... Voor nu in ieder geval: Enjoy !

18-05-11	Vanmiddag was Marion hier voor een consult om te kijken of een van de katten wellicht een kleine Bach-bloesem-ondersteuning nodig had en dat gaan ze dus krijgen. Ik had zelf ook al iets klaarstaan voor ze, ook van Bach. Dat heeft het vorige nest ook van mij gekregen toen ze uitvlogen. Het grootste deel van wat Marion vertelde, klopte met mijn eigen inschatting maar bij een van de meiden was dat toch wat anders. Ik ben dus heel blij dat ook zij datgene kan krijgen wat ze nodig heeft om de overgang naar haar nieuwe plekje zo gemakkelijk mogelijk te maken. Dank je wel Marion, voor je komst en voor de komst van je buurvrouw Tronny die de katten aan een uitgebreide knuffelsessie heeft onderworpen waar ze intens van hebben genoten. Voor wie meer informatie over Marions werkzaamheden zou willen: http://www.alphaprogress.nl

16-05-11	Vanavond kwam Amber met mamma Annet op bezoek en Amber heeft de kleintjes laten rennen hoor… de inhoud van zo ongeveer de hele speeltent werd links en rechts door de kamer gegooid en de hummels maar jagen en vangen en op een gegeven moment niet meer weten waarheen te hollen voor een speeltje, er lag nu ook zo veel… Toen zij weer naar huis waren en het zestal had gegeten, werd het snel rustig. Flor had een overwinning, ze kwam bij mij op schoot liggen en was al snel in dromenland. De rest van de week kwam ze ook regelmatig even buurten voor een schootzit-ogenblik, ze heeft dus eindelijk uitgevonden dat een schootje best heel lekker kan zijn.

13-05-11	Vanochtend werd ik heel vroeg wakker. Er moest veel gedaan worden vandaag, ook voor mijn vrijwilligerswerk dus wel lekker, uit jezelf zo vroeg wakker zijn maar ik werd wakker met de gedachte dat ik niet had gezien dat de heren op hun ingedaalde mannelijkheid waren gecheckt. Zodra al het soppen klaar was, was het ook mogelijk om de dierenarts tijdens normale uren te bereiken dus eventjes gebeld. Kees was al aan het opereren maar die belde snel terug. Voor alle zekerheid moest ik toch maar even komen nog want hij snapte dat ik het heel belangrijk vond om te weten dat ook dat goed was. Die controle ging op zich heel goed alleen toen we weer buiten de behandelkamer stonden, stond daar ineens een heer voor ons die de drie rooie kittens wel even wilde zien... op mijn opmerking dat het er maar twee waren, bedacht hij dat ze dan wel heel groot waren. Toen ik zei dat ze twaalf weken waren en rond de 2200 gram wogen, was hij helemaal verbaasd. Hij heeft de heren ook superfel gezien want hij had een grote, zwarte bouvier bij zich die ook graag even wilde kijken... wel katten gewend was maar ja, zo'n grote zwarte kop ineens voor de enige uitgang van de bench waar je in zit... dat brengt je als 12 weken oude katers toch wel in de verdediging en vooral Finn ging er behoorlijk op. Hij was zich volgens mij echt naar geschrokken maar toen we weer in de auto zaten en ik vroeg of het nou echt zo erg was, was het gelukkig gauw over. Thuis lekker even met water gespeeld en toen was het gelukkig helemaal vergeten...

12-05-11	Vandaag had ik een vrije dag genomen om met de hummels naar de dierenarts te gaan voor het enten en chippen en de tweede, grote controle. De controles resulteerde in een prima voor alle zes, de enting in de bips ging bij iedereen super goed; lekker rauzen over het lijfje op een andere plaats en och, het was geeneens leed. Dan de chip... :-( Ja, zei Kees, dat is wel een veel grotere naald... weet ik wel, zei ik bot, doe nou maar !!! Ik had Fitou als eerste genomen omdat dat best een stoertje is. Geen grote mond en heel lief. Zonder een kik, mijn stoere vent !!! Wat was ik trots op mijn rooie mannetje. Een van de assistentes was meegekomen om de administratie helemaal te verzorgen want ook de chip moet straks op naam worden gezet natuurlijk. De dierenarts kon dus de controles, het enten en de chip verzorgen, zij de administratie en ik het vasthouden tijdens en het knuffelen nadien, want dat hoort er natuurlijk ook bij. De chip ging niet bij iedereen even lekker en het is dan even vermannen en zeggen dat ze hartstikke stoer zijn !!!! Met een boel knuffels was het leed gelukkig gauw geleden en binnen de 25 minuten stonden we al weer buiten. Kees stond er ook van te kijken maar zo zie je maar hoe het oefenen van oortjes, neusjes en bekkies kijken zijn vruchten afwerpt. Ook nauwelijks stress bij de kittens hoewel we met z'n allen wel in coma gingen toen we thuis waren... Het kost blijkbaar toch dermate veel energie... Zij konden iets eerder lekker gaan slapen want ik moest nog zorgen dat de chipstickertjes netjes bij de namen kwamen t.b.v. de stambomen. Helaas hielp het niet om naar het postagentschap aan het andere eind van Dieren te rijden want toen ik daar aan kwam, bleek dat ook hier tegenwoordig op 17.00 uur wordt gelicht en niet om 19.00 uur zoals dat eerder was.

11-05-11	Er is veel gebeurd deze week en de hummels maken grote sprongen. Ze hebben inmiddels geleerd dat in broeken klimmen niet op prijs wordt gesteld als je zo rond de twee kilo weegt. Het gebeurt nog wel een enkele keer maar ik krijg direct kusjes (lees likjes) als ik au roep en ze van mijn benen pak. Ook het stoeien gaat soms dermate hard dat ik maar hard au roep en dan meteen kusjes krijg. Feria geniet volop van het bij mij liggen, ook heeft ze door dat ze de motor aan kan zetten en dat die standjes heeft, zeg maar. Het kan zachtjes en als ik dan heel enthousiast ben, dan klinkt haar motortje ineens een beetje luider. Ze geniet er duidelijk enorm van hoewel ze soms volgens mij nog niet helemaal door heeft waarom het nu zo lekker is.

10-05-11	Gisterenavond waren we aan het spelen met hengeltjes en speeltjes en nadat ik – toen we al boven waren en nog lekker even door gingen – voor de derde maal zo’n vlijmscherp nageltje in mijn vingers had, bedacht ik dat ze toch pas vanavond weer in de grote krabpaal zouden kunnen klimmen dus werden alle nageltjes geknipt. Bij de een ging dat heel simpel: gewoon alles achter elkaar, bij de ander moest er een trucje bij te pas komen en zelfs Flor bleef voor wel 8 nageltjes rustig bij mij zitten, de rest van haar nageltjes hebben we met tussenpauzes gedaan… :-). Flor heeft gisteren lekker bij mij gelegen. Het lijkt of ze er achter komt dat dat knuffen toch wel heel lekker is… Ze houdt het al wel drie minuten vol… Afgelopen weekend lukte het twee maal over voor wel twee minuten.... haha !

06-05-11	Hoe graag ik er ook niet aan wil denken, het afscheid komt onvermijdelijk dichterbij. De afspraak voor de tweede enting en de chip is gemaakt en we gaan dit keer naar Kees. Dan nog één week lekker veilig bij mama Quera en dan zijn ze 13 weken en mogen ze al uitvliegen. Inmiddels is er al aardig wat bezoek geweest en dat wordt heel interessant gevonden. Vooral op tenen en voeten zijn de hummels gek want die zijn lekker om in te bijten ! Ze lopen inmiddels door het hele huis en er zijn nog steeds nieuwe dingen om te ontdekken. De wasmachine bijvoorbeeld. Het was de eerste keer dat hij aanstond dat ze er voor konden zitten. Feria had gisteren al een hele tijd voor het raampje gezeten maar er zat toen niets in. Nu was hij aan het herrie maken en dat was toch wel griezelig. Ik ben er toen voor gaan zitten kijken en al heel snel zat iedereen voor mij, naast mij of op schoot en zaten we met z’n allen gebiologeerd naar het ronddraaiende wasgoed te kijken. (erg boeiend hoor haha !!!) Na een aantal minuten vonden ze het welletjes en gingen weer spelen en zelfs op het centrifugeren werd geen acht meer geslagen. Ook de droger werd als niet interessant betiteld ! De afgelopen dagen heb ik heel wat foto’s gemaakt waarvan een deel onderaan de nieuwe foto’s van week 11 staan want natuurlijk staan er weer nieuwe foto’s op de website. Ook de vorige week beloofde foto’s zijn te zien maar de “trouwe bezoeker” zal die zeker een van de afgelopen dagen hebben opgemerkt. Er komt overigens op het ogenblik een heel vreemd geluid van boven uit de krabpaal, na een check blijkt het Sola te zijn die al snuivend en briesend heel lief Fitou aan het wassen is, z’n oren worden hem zo ongeveer binnenste buiten gekeerd… het klinkt alleen heel boos maar ze is toch wel heel lief bezig, benieuwd hoe lang deze liefde vol houdt…

29-04-11	Vanochtend heel vroeg uit bed om de hummels lekker uit te laten razen, te ontbijten en het spul in rust te krijgen zodat we ook de fotosessie nog konden doen voordat het kittenbezoek kwam. We hebben het allemaal op tijd gered en toen volgde er nog een fotosessie door het kittenbezoek. Ik krijg de foto’s ook en als ik ze mag delen, dan komt er nog wel een deel op de website te staan. Voor nu moeten jullie het mijn mijn eigen shoot doen... ze staan weer op de website dus wie zin heeft.... enjoy ! Verder hebben ze gisteren weer een ontwormingstabletjes gekregen en dit keer moest ik goed opletten want ze werden als snoepjes gegeten. Bij het laatste tabletje had ik er drie hoog in mijn broekspijpen hangen die aan het vechten waren om een tweede “snoepje”. Ik heb me naar gelachen…

28-04-11	Vandaag had Flor bedacht dat ze wel eens boven in de gordijnen in de gang kon klimmen... ze kwam uiteindelijk met grote sprongen naar beneden, kleine durfal, mijn lekkere stoere meid !!! Inmiddels is het gordijn opgeknoopt en kunnen ze er niet meer in. Het ziet er niet uit nu maar dat is dan maar zo...

27-04-11	Finn heeft zich vandaag in een compromitterende positie gewerkt waar ik hem gelukkig heel snel uit kon bevrijden maar daar was hij wel heel erg van onder de indruk. We hebben samen lekker even gezeten om tot rust gekomen want ook ik was er van geschrokken… maar al snel was er geen tijd meer voor zitten want er moest gespeeld worden.

26-04-11	Vanochtend mochten ze – zoals altijd – ’s morgens lekker eventjes uitrazen voor het eten. Toen allemaal naar boven voor het ontbijt en meestal gaat dat heel goed want dan hebben ze wel trek. Nu had ik er vijf boven en hoorde ik rare geluiden van beneden komen, benepen piepjes en tweestemminge benepen piepen; ik gauw naar beneden en wat zag ik… Freia zat op het randje van het gordijn bij de voordeur, op zo’n 3.75 meter hoogte en durfde er niet meer uit natuurlijk. Quera en Enya zaten eronder en zagen ook geen oplossing… “Trap halen” “fotocamera halen” schoot door mijn hoofd heen maar werd ook direct aan de kant geschoven want straks kan ze zich niet vasthouden en dat moeten we niet hebben… en nu weer even een leuke visualisatie voor diegenen die daar goed in zijn: Ik heb het gordijn maar om mijn nek gebonden en toen wijd gehouden zodat er een kuil ontstond waar ze zich in zou kunnen laten vallen… Ze vond het doodeng… piepen niet zo zuinig en ik maar motiveren en stimuleren: “je kan het meisje, kom op, kom maar, je kan het !!!!” en uiteindelijk wurmde ze haar bippie tussen de rand uit en hopste naar beneden, het laatste stuk met een grote sprong en toen snel tegen mij aan want pfff, dat was wat…

25-04-11	Vandaag naar de kattenshow in Arnhem geweest, niet om katten te kijken maar om leuke dingen te kopen. Natuurlijk kon ik niet vinden wat ik hebben wilde maar wel twee mooie manden want die boven liggen, vond ik toch niet zo mooi... Natuurlijk ligt het zestal in de "oude manden" en worden de nieuwe, grote manden niet door de kittens gebruikt. Gelukkig wel door Quera, die heeft zich de mand boven maar toegeëigend en geniet er zichtbaar van. De mand beneden wordt door de groten gedeeld, dan ligt de ene er in en dan de andere... De kittens geven de voorkeur aan de krabpaal, de bank of de "lekker-luieren-kussens". Natuurlijk heb ik mijn gang naar de kattenshow ook gebruikt voor mijn vrijwilligerswerk voor Cat Shelter Limburg (zie linken pagina). We gaan opnieuw een kunst-internet-veiling houden dit jaar (startdatum 4 oktober !!!!) en daar er vele kunstenaars aanwezig waren....

24-04-11	In het weekend hebben ze opnieuw vis voorgeschoteld gekregen en nu was dat zalig !!!! Zelfs Flor had tijd om te zitten eten en dat zegt wat bij dat grietje. Nu even afwachten wat dat met haar gewicht doet, ik hoop dat het zoden aan de dijk zet en dat ze lekker aan komt maar dat moeten we afwachten natuurlijk. De volgende weging is aanstaande donderdag.

22-04-11	Vandaag was een enerverende dag: de kittens hebben hun eerste enting gekregen en ik ben trots op de babies. Het was alleen heel erg warm dus ik zag rode neuzen bij de jongens en ook bij de voetzooltjes was goed te zien dat ze het warm hadden. Bij de DA dus al een beetje verkoeld maar toen we eenmaal thuis waren eerst lekker even lopen in de koele gang op de tegels. Toen naar binnen, ruimte gemaakt en een grote bak water in het midden !!! Dat was feest: iedereen erbij, sommigen er zelf al met de pootjes in, anderen heb ik even laten voelen en Fitou zat ineens met vier poten in de bak en plensde erop los: iedereen mocht meegenieten want hij schudde continue zijn pootjes uit zodat de rest ook de spetters wel kregen. Na een paar minuten – veel te vroeg naar Fitou’s zin – werd er weer goed afgedroogd. Ok, als ik dan niet meer spetteren mag, dan ga ik maar lekker liggen slapen want poeh… wat een ervaringen… Lekker onder de krabpaal op een dekbedje, ik ben er zalig even bij gaan liggen kroelen. Hij greep mijn vingers vast en met mijn andere hand langs zijn rug krulde hij nog eens extra op: zo gezellig !!! Beiden even de ogen dicht, even rust na alle gebeurtenissen… Dan nog meer goed nieuws: Enya heeft haar heupfoto gehad en dat ziet er perfect uit volgens beide dierenartsen die de officiële foto mogen maken. Vanzelfsprekend wordt de foto nog opgestuurd naar Lars Audell in Zweden maar deze eerste uitslag van de dierenartsen is al heel fijn. Natuurlijk hebben we ook weer nieuwe weekfoto’s dus wie zin heeft… ze staan op de kittenpagina…enjoy !

16-04-11	Zoals beloofd staan de krabpaalfoto's nu ook op de website. Ik hoop dat jullie je kunnen voorstellen, zeker bij het zien van de gehele krabpaal, dat het eng is... het gaat ook zoooo ontzettend snel en dan maar hopen dat ze zich goed zullen vasthouden.

15-04-11	Het zijn donderstralen !!! Ze zijn de afgelopen week door alle “barrières” heen gebroken en hebben nu bijna de hele kamer tot hun beschikking, twee stukjes uitgezonderd. Maar het spul heeft de grote krabpaal in gebruik genomen, eng hoor want ze zijn dan toch nog zo klein… Als je alleen dan de een na de ander – elkaar na-apend natuurlijk – het konijnenrennetje in ziet klimmen, ziet wiebelen op het bovenste randje (hoe kunnen ze het) en vervolgens afzetten en tegen de paal terecht zien komen… tsja, dat was ook heel eng dus dan maar dit. Ik was net woensdag alle nageltjes weer aan het knippen, dat moeten ze tenslotte ook leren. Ik ben er natuurlijk mee gestopt. Ik kreeg die middag bezoek, heb een briefje opgehangen “ben zo terug” en ben gauw een groot schot gaan halen zodat ze in ieder geval in de kamer zouden blijven… Inmiddels komt keer op keer de tent “langs” in de kamer. Over het algemeen heeft een van de jongens die op sleeptouw. De eerste keer was wel heeeeel vreemd… Ik heb een aantal meiden ook van een andere kant mogen zien: speeltjes zijn voor sommige echt eigendommen – afblijven, van mij wat duidelijk wordt gemaakt door grommen, blazen en zo mogelijk ook slaan. Sola beschermt haar krabsofa en vindt dat het kittenkrabpaaltje van haar is, die wordt dus ook met verve beschermd. Het bovenste plekje van de krabpaal heeft zij zich ook toegeëigend en toen een van de jongens daar was gaan liggen, was ik ook bang dat die daar door Sola afgeslagen zou worden. Gelukkig niet, ze ging keurig op het randje liggen, vond het niet echt wat maar accepteerde hem toch op haar plek. De foto’s van de krabpaal volgen morgen op de site. De nieuwe fotoshoot staat wel op de site, ondanks dat niet iedereen zich lekker voelde gisterenavond, waren ze vanochtend heel goed te pas en ik mocht dat ontgelden. Dit was weer een shoot waar ik heel veel lege of halflege foto’s had…

08-04-11	Inmiddels zijn ze 7 weken oud, mijn haarballetjes en als het zo blijft gaan, hoef ik me geen zorgen te maken of ze wel 2 kilo zullen wegen als ze bij hun nieuwe personeel zullen intrekken. Afgelopen week heb ik de kittens aangemeld zodat geïnteresseerden kunnen reageren. We hebben al een paar reacties gehad maar of men wilde niet langer wachten of men wil met het kitten fokken en dat mag contractueel niet. Het spul is de afgelopen twee weken in het stadium geweest dat overal in gebeten moet worden, dat er alleen maar tijd is om te spelen, te rotzooien en te slapen… je moet ze bij het etensbord zo onderhand vastplakken maar bij mams gaan ze wel steeds weer drinken. Faelin komt graag tegen mijn been aanzitten totdat de rest heeft gegeten om vervolgens lekker uit mijn hand te mogen eten. Fout natuurlijk !!! Ik verwen ze daarmee… ja, dat weet ik maar ze staan bijna allemaal rond het bord netjes te eten. Dat het bijten niet op prijs wordt gesteld, is ook duidelijk: als ik au zeg, krijg ik gauw likjes. Feria voelde zich dinsdagavond niet lekker en liep al piepend in het rond: het bleek dat ze moest overgeven. De vis die ze zo lekker vond, heeft ze – vermoed ik - toch te schrokkerig opgegeten om haar mams voor te zijn… Daarna had ze twee daagjes dat ze eigenlijk helemaal niet wilde eten maar nu is dat weer helemaal goed en schrokt ze het vlees weer vlot naar binnen. Ze hebben ook een nieuw krabpaaltje gekregen waar erg van genoten wordt (– lees: in gebeten wordt en vernield wordt). Ook is het kattenkruid ontdekt en ze worden er echt helemaal hyper van – superleuk om te zien. De stofzuiger is voor een aantal niet meer eng en Enya en Quera waren compleet van hun stuk toen ik op een wat onfortuinlijke manier woensdag de trap nam (naar beneden gedenderd ben dus…) Dat is gelukkig met een sisser afgelopen hoewel alles natuurlijk nog pijn doet maar voor ik een jongetje ben, is dat vast over… Verder is de kittenkooi boven opgeruimd en hebben ze nu de hele kamer om lekker te spelen en te ravotten. Flor liep namelijk bovenop de deksel - een rooster – en dat vond ik toch niet zo wat. Buiten dat werd hij toch alleen nog maar gebruikt om doorheen te rennen...Nu is het genieten met al het speelgoed, de manden, de krabpaaltjes, krabmuizen en trapeze… Ook de waterbak is een feest want daar kan je een waterballet van maken en ook daar wordt van genoten !!! Er staan weer nieuwe foto's op de website (en er volgen nog hele mooie... even geduld... haha) en ik hoop dat jullie daar weer van zullen genieten.

01-04-11	De F-jes zijn alweer 6 weken... wat gaat het snel! 6 weken betekent dus ook dat de eerste ontworming moest plaatsvinden en wat waren ze stoer allemaal ! Het halve tabletje werd netjes weggeslikt, niet iedereen vond het een feest, een van de meiden schrok zich helemaal naar van dat kleine pilletje in haar keel en spuugde hem snel uit. Hup, snel nog een keertje en toen was het niet meer zo raar dus werd het ook door haar netjes weggeslikt. 6 weken betekent ook dat ik de babies aan de grote wereld ga voorstellen en dit weekend ga ik daar foto's voor maken. De fotosessie vandaag was trouwens een ramp: Ik had een prachtige fleecedeken gekocht, mooi donkergroen en ik zag dat helemaal zitten. Helaas zag ik toen de foto's op de computer stonden dat ik "neonkittens" had gekregen: de witte voeten en befjes leken gevuld met 100 Watt lampen, het zag er niet uit ! gelukkig had ik ook een andere kleur groen gekocht en die vond ik wel heel leuk. Hieronder een foto van Feria, ze heeft nog een heel stuk met die ster op haar bolletje gelopen.... De tweede foto zijn Freia en Fitou, lekker samen aan het eten en tijdens het wegen viel Fitou bijna in slaap in het lekkere bakje tijdens het wegen. Verder heb ik de kamer in twee dagen tijd 4 of 5 keer omgebouwd en uiteindelijk heb ik de ren gisteren gesopt en hebben ze veel meer ruimte gekregen. De nieuwe speeltjes zijn binnen maar nu hebben ze nog het play circuit en een ander speeltje met ballen waar ze zalig mee spelen. Het op de bak gaan gaat heel goed hoewel er nog wel door Quera en Enya wordt gepoetst en als ik zie wat er door de hummels neergelegd wordt als ze het in de bak doen dan snap ik niet dat dat nog opgegeten wordt door de dames... Van de week zat ik trouwens boven te voeden en lag Feria nog lekker te slapen buiten mijn bereik. Quera zat het voeden zo eens te bekijken en begon toen te kletsen... ja schatje, duidelijker zijn, je weet het... Nou, dat deed ze hoor. Blijkbaar was ze bang dat ik Feria zou vergeten want die werd in haar nekvel gegrepen en achterwaarts lopend - dan kan je je gewicht in de strijd gooien - werd ze richting mij gesleept, of ik haar zou vergeten zeg ! Dat er goed gegeten wordt, blijkt wel uit het feit dat er 2 al bijna een kilo wegen... met zes weken... Op het ogenblik zie ik Quera opstaan en weglopen, ze werd keer op keer door het spul besprongen en heeft daar blijkbaar even genoeg van, ze doet het zo ontzettend goed, mijn rode grietje. Ik ben weer zo trots op haar. Sinds dinsdag is Enya overigens krols, en hoe !!! Ze heeft het een tijdje uitgesteld maar het "sloeg nu in alle hevigheid toe". Na een eerste blik door de kittens zo van: wat doe jij raar... waren ze er heel erg snel aan gewend. Goed, nu wordt het dus delen voor mij, ik ben heel benieuwd hoe de babies het vinden, al die vreemde mensen maar ze krijgen hier vrij veel impulsen dus dat komt vast allemaal goed, daar heb ik alle vertrouwen in. Nu gauw nog even voeden, ze krijgen voor het eerst tonijn en ik ben benieuwd hoe ze dat vinden.

26-03-2011	Sola heeft zich eindelijk aangesloten bij de groep van "(surrogaat)mama's". Ze had al wel eerder in de ren gezeten maar iedere keer als ik dan kwam kijken, ging zij snel weg terwijl ik haar keer op keer de kittens liet zien en vooral liet ruiken. Nu lag ze lekker maar ik hoorde wel steeds geblaas. Het bleek dat ze best op wacht wilde liggen maar dat gespring boven op je, dat aan je manen hangen en je helemaal kaal laten plukken... nee, daar komt niets van in, daardoor ging ze blazen. Quera was haar kraagje al kwijt, Enya ligt de hele tijd al veel bij de kittens en die zie ik alle acties van de hummels "lijdzaam" over zich heen laten komen dus die is haar kraagje ook zo goed als kwijt. Ik zag haar gisteren met haar kop zo hoog mogelijk gestrekt en de ogen dicht liggen (anders krijg je er een batterij nageltjes in) terwijl de kittens in haar aan het klimmen waren. Oh ja, natuurlijk mag er bij Sola helemaal geen tepel gezocht worden want dan verslikt ze zich ook nog eens in haar geblaas... Hieronder de foto's die ik heb kunnen maken van Sola...

25-03-2011	Gisterenavond vond ik het eerste plasje naast de bak. Ze lagen allemaal te slapen op die plek en als je dan heeel nodig moet als je wakker wordt, is dat nog even lastig en is het misschien wat ver lopen naar de bak... Een halve meter is nu ook wel heel erg ver... Verder zit alles in de bak en ik vind ook steeds meer. Dat gaat dus ook goed. Bij de weging gisteren waren ze weer super aangekomen en ook Quera is een beetje aangekomen. Het zelf eten wisselt. Soms hebben ze helemaal geen zin in de carnibest, soms is het voeren wel heel gemakkelijk maar ook soms wordt mijn hand met nageltjes in de buurt gehouden en worden er enorme hoeveelheden weggewerkt. Finn stond gisteren met beiden poten midden in het vlees en was me aan het schrokken! Flor liet het zich tot nu toe allemaal lekker gelegen liggen maar gisteren was ze anders aan het doen. Toen ik goed keek, zag ik dat ze het stukje dat ze uit haar bekkie had laten vallen van de luier aan het opeten. Gauw er een brok bijgelegd en dat ging lekker naar binnen. Ze kan het dus wel. Faelin, Finn en Fitou houden er heel erg van om na het eten of - als het ze lukt - al voor het eten in mijn nek te gaan liggen. Volle bak daarboven dus. Ook Freia heeft dat plekje uitgevonden. Flor kruipt altijd bij mij op schoot en Freia vond/vind dat ook een heel lekker plekje. Mams krijgt er dan een beetje gewicht bij maar de haardracht wordt slechter. Ook bij Enya zie ik de consequenties van haar pleegmoeder zijn. Haar kraagje is inmiddels bijna weg want tsja, als goede moeder laat je veel toe, je kids mogen in je klimmen, aan je hangen en dat je haardracht dan minder mooi wordt... dat is dan maar zo. Ach, dat groeit allemaal wel weer aan.

23-03-2011	Het is super om te zien hoe goed de kittens het doen. Het zindelijk worden gaat ook heel goed, eigenlijk heb ik nog niet veel naast de bak gevonden of het moet mijn eigen fout zijn geweest. Een van de kattenbakjes zat namelijk bij de showspullen en ik kon het ding maar niet vinden. Daarom had ik een hele lage neergezet. En als je al een grote meid bent met lekkere dikke billen, ja, zo'n heel laag ding... daar schuif je dan toch snel overheen met het gevolg dat de helft er naast lag. En Feria deed nog wel zo goed haar best, goed gedaan hoor meisie.... Dus nog maar een hele grote bak neergezet. Ze zijn niet meer over het hoofd te zien nu en het blijkt goed te gaan. Nu heb ik natuurlijk wel opperpoetsvrouw Enya die er bij is als ik er ook ben maar ook mams zie ik nog wel ontlasten. Vanavond zag ik Fitou heftig in de kattenbak bezig. Op een gegeven moment was de plek blijkbaar goed en toen begon de concentratie... en het langzamerhand voorover zakken... en het op je buik terecht komen en daar rustig blijven liggen totdat je weer bijgekomen bent van alle inspanning... Wat een knappe vent !!!

21-03-2011	In de week-update schreef ik al "de F-jes worden groot" en oh, wat is dat waar. Bij de weging op zondagavond zag ik mooie gewichten. Gisterenavond, toen we naar bed gingen, had Quera nogal wat stuwing op een klein deel van haar melkbar. Ze liep achter haar kinders aan: hier zat er eentje en daar... en daar en werd er wat nerveus van... daarom toch nog maar een nachtje achter het plexiglas in de kittenkooi ipv los in de kittenkamer, is ook gemakkelijker voor het zindelijk worden. Quera ging er lekker bij liggen en was helemaal tevreden en de kittens gingen drinken heen... dat zou de stuwing wel oplossen. Vanochtend riep ze me (en dat heeft ze nog niet gedaan sinds ze met haar babies in de kittenkamer zit) en ik ging dus gauw maar eens even kijken... oeps, wat was hier gebeurd? Alle babies liepen door de kamer heen en mijn eerste cadeautje lag bij de ingang op de vloer, jammer genoeg weet ik dus niet van wie... Gauw opgeruimd en twee extra kattenbakken gepakt voor ze. Maar goed, niet alles kan in 1x naar boven dus eerst wat andere dingen... Kom ik weer binnen, zie ik Freia in een rare houding zitten... visualiseer even mee...er staat een rond bakje met babybrokken met een opstaande rand van zo'n 17 cm doorsnede. Freia zit daar met vier poten in - wat al een kunst op zich is om dat te laten passen - en kijkt mij aan met een moeilijke blik... wat is ze aan het doen daar??? Er gaat een bippie in de lucht en ik zie het gebeuren... is zij toch de tweede die een cadeautje voor mij neerlegt... Heel erg pogingen doen om dat "in de bak" te krijgen maar tjeetje... heb je niet een wat grotere kattenbak, dit is wel erg veel gevraagd van ons, kleine hummels hoor !!! Ik heb me naar gelachen wat natuurlijk resulteerde in een verontwaardigde blik... de helft lag er naast maar dat kan ook bijna niet anders want die voeten passen al bijna niet. Toen verloor ze haar evenwicht en ging er midden in staan. Hebben we dus ook meteen een voet gewassen... Ze weet in ieder geval dat ze het ergens in moet doen. Wat een zalige meid !!! Vandaag hebben ze dus lekker los in de kittenkamer kunnen rondhollen met al hun speeltjes en drie kattenbakken, ik hoop dat ze die kunnen bereiken als ze moeten... dat zou fijn zijn...

18-03-2011	Gisteren waren de kittens al weer 4 weken oud. Ze groeien goed, ontwikkelen zich goed en de carnibest wordt door de meesten netjes weggekauwd. Vandaag hebben we weer een fotosessie gedaan en woensdag heb ik close-up foto's liggen maken - genietend van de naweeën van mijn tandartsbezoek. Het normaal zo lekkere zonnetje brak vanochtend door en gooide behoorlijk roet in het eten bij het fotograferen. Gelukkig had ik de close-up foto's al en gelukkig was het zonnetje soms weg. Dat moet ik toch een beetje anders plannen dus vanaf volgende week. Ik ben benieuwd hoe ze dit keer zindelijk worden want met poetsvrouw Enya erbij is natuurlijk niet echt handig want die is ze iedere keer voor. Ach, het zal wel loslopen, de bak staat zowel boven als beneden voor ze klaar. De nieuwe foto's van deze week staan inmiddels op de site duzzzz.... enjoy !

16-03-2011	Vandaag Carnibest-dag! 's Morgens krijgen ze nog hun bijvoeding KMR en 's middags is het toch echt tijd voor vlees. Tot mijn blijdschap lijkt iedereen de carnibest lekker te vinden, er worden door iedere hummel vijf hapjes naar binnen gewerkt. Sommigen willen nog wel meer maar voor een eerste maaltijd vind ik het genoeg, laat de buikjes hier eerst maar even aan wennen. 's Avonds opnieuw vlees en tot mijn stomme verbazing hapt Faelin het uit mijn hand, helemaal niet in het bekkie stoppen maar gewoon zelf eten en ook nog eens een enorme hoeveelheid. Ik heb haar maar gestopt op een gegeven moment want dit is wel erg veel. Morgen opnieuw vlees... Als Freia aan de beurt is, laat die zien dat ze een hele grote meid is: ZELF DOEN!!!! is het devies en ze zit gewoon van het bord te eten en ik mag het met groot genoegen gadeslaan... Mijn grote mooie meid.

15-03-2011	Zaterdag nog vergeten te melden dat ik tandjes ontdekt heb. Flor was aan het gapen en toen zag ik ze ineens. Een vriendin vroeg mij of ik ze gevoeld had... nee, nog niet gelukkig maar dat gaat vast komen... Vandaag is Quera niet zo goed te pas. Ze eet haar eten niet op, de convalescense gaat er met hangen en wurgen in maar zeker niet met smaak zoals anders en noch haar vlees, noch het lekkere blik vis wat ik tussen de middag voor haar neerzet, wordt aangeraakt. Hopen dat dat snel oplost. Ik zie verder niets aan haar dus we wachten even af. De dag vasten heeft haar blijkbaar goed gedaan, 's avonds gaat ze uitgebreid naar de bak en dat heeft haar blijkbaar niet lekker gegeten. Ik had voor de avond toch weer vlees uitgelegd en met een lekker extraatje er door heen, wordt dat met smaak weggehapt midden op de avond. Niet de hoeveelheid die ze normaal eet maar toch een aangenaam gezicht, blijkbaar was ze hetgeen haar dwarszat, kwijt. Helaas had het niet eten van Quera wel een weerslag op de weging, althans, op het resultaat daarvan. Ondanks dat ik drie maal een beetje bijgevoerd had, was het resultaat zeer bedroevend. Ik ga dus niet wachten tot vrijdag maar ze gaan morgen al aan de carnibest. Ik ben heel benieuwd hoe ze dat zal bevallen...

12-03-2011	Gisteren heb ik de nieuwe weekfoto's geplaatst en wat leuke extra foto's en vandaag moesten de namen er toch echt komen. Daar was ik al even mee bezig maar de kogel is nu zo goed als door de kerk. Het tweede deel van de namen komt weer uit de Spaanse taal. Hierbij dus de namen met verklaringen: Faelin Cariñosa - cariñosa betekent toegenegen Flor Chiquilla - Flor is het Spaanse woord voor bloem en in de Romeinse mythologie was Flora de godin van de bloeiende gewassen en van de lente, chiquilla betekent klein meisje. Deze zalige meid staat in optie en zou misschien nog anders kunnen gaan heten... Feria Gordita - Feria is - buiten een erg mooie naam - het Spaanse woord voor kermis (en dit meisje is een feestje) en gordita is een uitdrukking in het Lunfardo, de taal van de Argentijnse immigranten, en betekent dikkertje (sorry meis...) Freia Paquitta - Freia is een Noorse Godheid (wordt dan echter geschreven met een y ipv i) en paquitta staat voor klein meisje Finn Azucarado - Finn staat voor blond/wit en vrede/bescherming/veiligheid en azucarado betekent gesuikerd. In België zouden ze hem een zoeteke noemen... :) Hij staat ook in optie en de bedoeling is dat er eentje weer vrij komt in een later stadium... Fitou Belleza - belleza betekent kanjer of spetter en dat is hij zeker...

10-03-2011	Quera vindt het in de kittenkamer helemaal goed. Ze kan de kittenkooi uit en de kittens nog niet dus ze vindt het ook lekker veilig. Vanavond heb ik de hummels voor het eerst beneden gehaald en dat was heel erg spannend want Sola en Sassie zijn er dan ook en die waren tot nu toe niet in de buurt van de kittens te vinden. Sola schrikt zich ongans van wat er ineens in de ren ligt en na verloop van tijd neemt ze een strategische plek in boven op de kast. De kleintjes kunnen niet bij haar en zij kan het vanaf die afstand veilig bekijken. Sas heeft geen idee wat te doen: chips, weer van die kleine krengen: ik houd daar niet van... wat moet ik ermee?! Uiteindelijk gaat ze op de vensterbank zitten boven de ren om zo te kunnen kijken. De kittens die ik ze laat zien, worden door beide dames - na te hebben geroken - hard toe geblazen. Ze gaan er wel aan wennen, althans Sola. Enya heeft het uiteindelijk voor elkaar en gelukkig kon ik dat op een foto vastleggen. Jullie kunnen de laatste foto's vinden op de bladzijde van week 2.

09-03-2011	Wat een nacht ! Quera liep de hele nacht om de zoveel tijd te miauwen. Plassen, meer dan dat of eten, we probeerden alles maar snappen deed ik het niet. Op een gegeven moment dus opnieuw het licht aan, wat is er meisje, wat wil je... Nou, ik zal je laten zien wat ik wil: let op!!! en ze sprong (lichtelijk geagiteerd) de werpkist in, greep een van haar dochters en voor ik het wist lag die voor de slaapkamerdeur op de grond. Toen ik er bij kwam, had ze haar al weer vast zo van: afblijven ! ik wil er nu uit ! Dat was duidelijke taal van haar en vroeg een duidelijke actie van mijn kant. Ik had in het weekend behalve de kittenkamer helemaal gebruiksklaar gemaakt ook de verwarming al aangedaan voor de juiste temperatuur dus het was er lekker warm en ik vroeg haar haar dochter in mijn hand te leggen... nou nee ! Jawel, geef maar eventjes hier... ok, dat was goed en we gingen samen naar de kittenkamer, baby in de grote kooi, toen de mand meegenomen om de andere kittens op te halen en toen ze zag dat het spul compleet was, was het goed. Ze ging liggen om ze te voeden en begon meteen luid te spinnen. Pfff, heb ik het als menspersoon toch gelukkig goed gedaan haha Hij kan echt spinnen, en hoe !! Wat een zalig ventje is het toch, hoewel, beide ventjes zijn zalig en de meiden natuurlijk ook, rood is rood zeggen ze maar wat een verschil in type bij de jongens en ook de meiden zijn erg verschillend. De namen beginnen te komen maar ik ben er nog niet helemaal uit, een aantal zijn wel bijna zeker. Straks de kleine kittenren opzetten - want de grote is toch wel erg groot - en dan komen de kleintjes morgen na mijn werk naar beneden. Ik heb een kant en klare salade gehaald dus heel gemakkelijk en snel zodat ik erbij kan zijn om te zien wat Sola en Enya uithalen... Dat lijkt me de eerste tijd heel erg verstandig met deze twee dames want die hebben de grote ren ook helemaal omgeploegd met z'n tweetjes maar wie weet is het helemaal niet nodig, we wachten het rustig af...

08-03-2011	Toen ik tussen de middag naar huis kwam om Quera een voedzame verse maaltijd voor te zetten was het weer zover: werpkist leeg, ditmaal helemaal omgewoeld en de kittens weer in de schoenenkast. Na de vorige keer had ik de laarzen er maar allemaal voorgelegd en een onderlegger en molton luier erin. Dat was niet goed, vond mams en die heeft het dus allemaal veranderd met gevolgd dat twee meiden gewoon op het hout lagen... Gelukkig allemaal lekker warm dus op zich geen probleem. Ik heb de werpkist weer opgeruimd en Quera verteld dat we toch echt in de werpkist bleven... ze was het er niet helemaal mee eens maar accepteerde het toch maar "for the time being"... Toen ik 's avonds thuis kwam was alles rustig, wel wilde ze wat meer naar beneden en tussen het voeren door mag ze ook lekker haar benen strekken natuurlijk. Ze vindt echter al vrij vlot dat het 'benen-strek-moment" wel weer over is en wil dan weer naar haar babies. Ze is wel steeds aan het twijfelen of ze nou naar de slaapkamer zal gaan of naar de kittenkamer maar zodra ze haar babies ziet, lijkt het allemaal weer ok.

06-03-2011	Vandaag lag een van de kereltjes ineens uitgebreid te spinnen en nog luid ook... haha. Een van de meiden vond dat ze zich moest laten gelden dus die begon heftig te stoeien met alles en iedereen: een van haar broertjes kreeg een klap op zijn koppie, dat was niet duidelijk genoeg, dus nog maar eentje... toen greep ze een van haar zussen en beet in een oor... de volgende zus werd besprongen en daarbij ging ze op een bekkie liggen zuigen... sorry meis, dat moet je bij je moeder doen want hier komt niets uit. Verder hopste ze - nog erg ongecontroleerd natuurlijk - door de werpkist heen met rare bokkesprongen - zalig om te zien. Na een paar minuten zat ze om zich heen te kijken of ze nog wat uit kon halen maar besloot toen om maar lekker even te gaan slapen... De rust was wedergekeerd. Ik was echter boven bezig om de kittenkamer klaar voor gebruik te maken. Alles nog een keer wassen - je weet immers maar nooit - en alles inrichten tot grote verbazing van Quera. Ik heb haar alles laten zien en laten keuren en volgens mij is het goedgekeurd.

04-03-2011	Op wat kleine zorgjes na - die ongegrond bleken want ze groeien super en de schoenenkast was ook niet ver weg - is het genieten geblazen. Het worden eigenwijze duveltjes, dat belooft nog wat voor de toekomst. Ik had al wat namen maar vraag me af of dat wel past... Vandaag hebben we weer een fotosessie gedaan en na de fotosessie zag ik ineens een van de meiden op haar bips zitten met haar voeten netjes voor zich terwijl ze tijdens het foto's maken alleen maar heel lui wilde liggen. Er wordt inmiddels al heftig door de werpkist "gelopen" om zo af en toe heftig schokkend stil te staan, althans daar een poging toe te doen... Ik besef dat "alleen maar foto's mogen kijken" een beetje afzien is - live is natuurlijk echt leuker - maar jullie zullen het er mee moeten doen voor nu. Ik hoop wel dat jullie er weer van zullen genieten. Enjoy dus...

03-03-2011	Je weet dat het kan gebeuren maar je weet niet of en al helemaal niet wanneer. Je houdt er dus rekening mee. Toch staat je hart voor een deel van een seconde stil... De werpkist is leeg... Er gaat van alles in 2 seconden door je hoofd met als slot: "als ze maar warm liggen"... en dat lagen ze. Toen ik vanmiddag in mijn pauze naar huis reed om Quera een lekkere hap voor te zetten en te kijken of het met de hummels goed ging, was de werpkist leeg en Quera wilde meteen van de kamer af... nou nee dame, waar heb je je babies gelaten? Natuurlijk weet je dan ook direct waar ze wel zullen zijn en de omgeving lag bijna te koken... ze kunnen zich echt inmiddels heel goed warm houden. Wat zou de reden zijn van het slepen van de kittens naar een andere plek behalve dat ik weet dat dit plekje een superplek is voor Quera, ze heeft er immers haar allereerste baby gekregen. Ik vermoed dat de reden is dat het warmtematje nog steeds op 1 staat. De kist is ruim zat dus ze kunnen daar liggen waar ze willen en vaak is dat toch lekker op het warmtematje. Nu is het matje dus uit en ik hoop dat het spul nu lekker in de kist mag blijven liggen want ik vind het nog net te vroeg om ze naar de andere kamer te verhuizen... hoewel ik wel verlang naar mijn eigen lekkere dekbed... zie hier wat ik aantrof, gelukkig dacht ik er nu wel aan om eerst foto's te maken voordat ik het spul weer in de werpkist bracht... enjoy


02-03-2011	Enya is echt een beetje lomp... ik kan het niet anders noemen... maar ze is een ontzettende schat en heel druk met de kittens zodra ze de kans krijg. Zojuist ging ze lekker even mee naar boven, Quera vond het best en ging even naar beneden om naar de bak te gaan (hoop ik - want dan hoeft ze vannacht niet... en ik dus ook niet) Enya hopste de kist is, de kittens luid roepend die dan hyper terug gaan reageren... gevolg is dat Enya het even niet meer weet want ze roepen dan wel heel hard. (kunnen jullie je dat - bijna verwilderde - snoetje voorstellen met zes gillende hummels om zich heen ??) Vervolgens moet er gewassen worden en natuurlijk ontlast en het liefst allemaal tegelijkertijd. Natuurlijk lukt dat niet maar ze doet verwoed haar best om iedereen helemaal schoon te krijgen, ze daarmee door de hele werpkist likkend, zeker de twee kleinsten... De anderen gaan proberen om een plekje aan haar melkbar in te nemen maar ja... de melkbar is leeg natuurlijk. Maar goed, op een gegeven mogelijkheid zijn die ook aan de beurt voor een uitgebreide was- en ontlastsessie. Als ze eindelijk klaar is, is ze nog niet zeker dat ze klaar is want ze begint rustig nog een keertje van voren af aan om de zekerheid te hebben dat ze er geen een heeft vergeten. En dan op een gegeven moment gaan we weer naar beneden, althans, wil ik weer even naar beneden om nog wat lekkers te eten te halen voor Quera. Knappe meid als je Enya dan meekrijgt hoor. Ze verankert zich gewoon in mijn dekbed en als je de ene poot los hebt, zitten de andere drie goed vast, dan de volgende los, yes, gelukt ! - ja dat dacht ik - dan zit die eerste weer helemaal vast. En het stomme is dat ik er iedere keer weer in trap. Simpelweg in de werpkist gaan zitten kijken, is voldoende om haar aandacht te verleggen en haar daarna mee naar beneden te krijgen. Life can be easy...

01-03-2011	Vandaag wat zorgjes over een van de meisjes. Ze kwam te weinig aan naar mijn zin en lag na de weging een hele tijd bij mams te sabbelen... inderdaad alleen maar sabbelen want toen ik met wat extra's kwam voor haar en haar dus eerst nog even woog, was er geen gram bij. Ze heeft vandaag drie keer een heel klein extra's gehad en mede daarmee was de stand 's avonds toch 18 gram erbij ! Ook de rest was goed aangekomen. Vannacht ben ik overigens opnieuw van mijn bed gelicht... rond 4 uur wilde ze naar de kattenbak en begint dan als een bezetene aan de deur te krabben. Ik heb de kattenbak al overal gehad, in de slaapkamer bij de kittens, op de gang, verderop op de gang, beneden in de gang op 3 plekken maar Quera wil in de keuken... en daar er een tussendeur is die dicht is, moet ik mee naar beneden. Ze gaat lekker op de grond liggen, even rekken, ja lekker ! Meis, ga plassen of wat je dan ook doen moet... nee hoor, rustig aan, dat komt wel... eerst eventjes Sola, Sas en Enya besnuffelen... nog even lekker op de grond liggen... Dan ga ik in de tussentijd maar even opnieuw de kattenbakken schoon maken en laat ze open staan, dat wil nog wel eens helpen. Enfin, na zo'n 25 minuten had ze gedaan wat ze wilde doen en had ik nauwelijks tijd om die massa maar meteen even te verwijderen want dan heeft ze ineens haast om weer naar boven te komen. Daar ik het idee heb dat de rest vergast wordt als ik het laat liggen, moet zij nu even een minuutje wachten, dan gauw handenwassen en lekker weer naar bed, nog een kort rukje voordat de wekker gaat want mijn vakantie is helaas ten einde dus we zijn weer aan het werk...

28-02-2011	Er zijn een paar fotootjes die ik jullie niet wil onthouden. Ik ben vaak net te laat met fotograferen omdat ik er dan zelf van zit te genieten en dan zoiets heb van: oh... dit wil ik echt even delen... en dan is het toch vaak te laat... Ze staan op de weekpagina...

25-02-2011	De babies zijn al een week oud, wat gaat de tijd toch snel. Ze komen keurig aan, bijna altijd meer dan 15 gram per 24 uur. Vanochtend lekker met een van de meiden zitten knuffen. Wat fantastisch om te zien dat ze bijna vanaf het begin erg ontvankelijk zijn voor aanraking. Het meisie vanochtend wist ook niet aan welke kant ze zich moest laten kriebelen. Soms werd het alleen echt kriebelen en ging ze maf liggen doen... Daarna de fotosessie gedaan. De katertjes lagen te drinken dus het moest met wat onderbrekingen. Bij controle van het eerste deel was ik niet tevreden, zelfs helemaal niet tevreden dus na de onderbreking de rest ook nog maar een keertje. Quera heeft vol verwondering zitten kijken maar vond het op een gegeven moment toch te lang duren en ging liggen stangen. Gewoon onder het kleed kruipen en dan met je voeten duwen en lawaai maken. De kleintjes draaien toch al naar de achterwand maar het geluidje van de melkbar was natuurlijk helemaal een reden om alleen je bips maar te laten fotograferen... Ik ben blij dat het allemaal weer is gelukt. Nu was het nog knipogen, volgende week zullen ze me allemaal met een open blik aankijken...

23-02-2011	Inmiddels zijn ze al 6 dagen en gaat het lekker allemaal z'n gangetje. Quera doet het heel erg goed, Enya heeft het er een beetje moeilijk mee dat ze niet continue bij de kittens mag zijn maar mocht vandaag weer eventjes mee naar boven. Nou... ze zat me helemaal blij aan te kijken zo van "kijk eens !!!! die zijn ook van mij hoor, mooi en lief toch? - hebben mamma en ik toch goed gedaan??" Dan gaat vervolgens een van de kittens aan het piepen en wil ze meteen de kist in om dat op te lossen. Nee meis, Quera lost dat op, niet jij. Jij mag vanaf het bed kijken en meegenieten. Twee van de kittens zijn hun navelstrengetje al kwijt en ik zie er al meer een beetje knipogen, lief hoor. De gewichten zijn super !

19-02-2011	Afgelopen nacht hebben we de consequenties van te veel nageboortes opeten meegemaakt en natuurlijk het wennen aan het ontlasten van de kittens. Quera voelde zich niet lekker, was aan de dunne en moest veelvuldig overgeven. Daar ze absoluut niet op de bak wil op de kamer noch op de gang, mag ik er dus iedere keer mee uit. Voor vannacht heb ik me niet door haar laten overhalen maar je merkte nu echt dat ze dit niet op kon houden en zich ook niet lekker voelde. Ik bemerkte gisterenavond dat een van de kittens wat hulp nodig had bij het ontlasten, en gedrieën hebben we het klaargespeeld. Enya mag er sinds gisteren eind van de ochtend niet meer bij want het is niet de bedoeling dat ze schijnzwanger wordt en ze voelt zich echt heel erg tweede mama. Fijn dat ze me wel even wilde helpen met het ontlasten. Verder heb ik Quera vanmiddag naar beneden gelokt zodat ik even foto's kon maken maar dat viel even erg tegen. Ze bewegen namelijk al behoorlijk, hobbelen lekker al schreeuwend door de werpkist en mams kijkt mij aan zo van "is dit niet wat erg vroeg? laat ze toch gewoon een paar dagen eten en slapen... ik wil ook even rustig kunnen wennen". Een van de meisjes zie ik ook al knipogen, lief om te zien maar wel wat vroeg. Laat die oogjes maar lekker even dicht zitten nog. Maar toch dus wat foto's van het spul op de kittenpagina. De meiden zijn zalig kleurrijk in de snoetjes, zalig om te zien. (en dat uit de mond van iemand die anderhalf jaar geleden "tortie absoluut niet mooi vond hoor !!!!") De lijfjes zijn gedeeltelijk nog vrij donker, hoewel er een hele bonte bij zit, maar dat verandert in de loop der tijd. Voor nu ben ik verliefd op alle zes, wat zijn ze leuk om te zien. Ondanks dat ze best wel verschillend zijn, heb ik voor het gemak een deel van de kittens gemerkt op de pootjes. Als jullie daar dus een rare vlek zien - sorry, zuiver voor mijn gemak haha ennuh... wat betreft de foto's...enjoy

18-02-2011	Was ik even blij dat het half acht was en ik m’n bed uit mocht hahahaha!! De kittens waren blij met het warmtematje maar mams dacht daar anders over en maakte aanstalten om ze ergens anders onder te brengen... dus snugglesafe warm, plek van het matje luchten en matje weer terug maar nu op 1. Kachel beneden wat opgestookt en boven warmer en toen was het ok, wat dit betreft in ieder geval. Quera wilde net als vorige keer ondersteuning doordat ik haar poot vast moest houden… dan is het goed. Ze moet echt even horen dat ze het goed doet dus dat heb ik haar veelvoudig verteld zeker als ze weer d’r bed uit kwam om mij te roepen dat ik toch echt even moest kijken of het allemaal goed was. Op een gegeven ogenblik was er rust, tussen het geschreeuw van klem liggende kittens door in ieder geval. Maar toch zoveel rust dat ze zijn aangekomen met 6, 11, 12, 12, 15 en 19 gram. Super dus. Inmiddels ligt Enya er weer bij, ze is wat rustiger maar ik moet er wel bij blijven. Ze heeft Quera al gewassen en een paar kittens die tevens door haar ontlast moesten worden… echt een wonder… Je merkt dat Quera toch weer even moest wennen, het gaat nu al weer veel beter. Ze is nu een van de meisjes aan het ontlasten die dat met luid geschreeuw ondergaat, ze plaatst er gewoon een poot bovenop... jaja, dat kan nu nog...

17-02-2011	Vanavond, op de 64ste dag, heeft Quera haar kittens gekregen. De eerste was een stuitligging waar ze wel enige tijd over heeft gedaan maar toen die eerste er eenmaal was, kwamen er in twee uur en een kwartier nog eens vijf bij. Eentje van die vijf was ook een stuitbevalling. Zeker bij die eerste stuitligging - ook mijn eerste - was ik blij dat assistentie onderweg was - zelfs tweekoppig !! Daardoor nu ook de onderstaande foto's, daar had ik nooit tijd voor gehad bij zo'n supersnelle bevalling. Dank je wel Brigitte en Harry dat jullie erbij wilden zijn en mij ook weer nieuwe dingen hebben laten zien. (cattery Okurimono) Ze heeft het – net als de eerste keer – fantastisch gedaan, ditmaal werd ze echter bijgestaan door haar dochter Enya die gepromoveerd is tot waakhond. Enya heeft kittens helpen wassen, heeft Quera iedere keer gewassen en mocht dus ook het lekkers wat Quera kreeg, een beetje mee-eten. De vier meiden en twee jongens liggen nog steeds lekker bij mam te drinken, het is een gesmak van jewelste en zalig om te zien. Ze starten met geboortegewichten tussen de 96 en de 124 gram – een heel mooie start dus… Morgen ga ik ze eens rustig bekijken maar vooralsnog houd ik het op black-tortie tabby white meiden (met meer of minder wit in de voeten) en red tabby white jongens eveneens met het wit in de voeten. Ik laat mams met haar nest lekker met rust nu dus of ze ook witte befjes hebben?.... Hier alvast een indruk… enjoy



15-02-2011	Hieronder een paar foto's die ik vandaag en gisteren gemaakt heb. Enya neemt af en toe de wasbeurt over en haar wordt toegestaan alles mee te nemen... Verder liggen ze nog steeds heel graag bij elkaar en als Quera boven is, is Enya daar over het algemeen wel bij. Als ik 's avonds naar bed ga, is Quera standaard verdwenen. Ik moest daar weer even aan wennen maar voor het slapen gaan is ze meestal lekker bij de rest beneden maar als ik aanstalte ga maken, zit zij al boven op me te wachten... Gisteren schreef ik al dat ze vond dat mijn bed haar nest was... inmiddels heeft ze al een aantal keren mijn bed als haar nest omgespit wat resulteert in het ontstaan van zo'n 30 gaatjes, gaten en winkelhaken in mijn onderlaken...


13-02-2011	Toen ik gisterenavond aangaf dat het nog geen tijd was om boven te blijven slapen, was ze het daar niet mee eens. Omdat ze de hele dag al boven was geweest en het bed toch omgebouwd was, heb ik maar toegestemd. Vanmiddag maar lekker even een uurtje geslapen want dat werd vannacht natuurlijk niet zo veel omdat ze me steeds moet vertellen dat zij er ook is en dat het toch eigenlijk haar nest is (en dat ik daar bij in mag liggen). Ik heb nu een kattenbak boven op de gang staan in plaats van op de slaapkamer – en hoewel ze me steeds wakker maakte, heb ik niet toegegeven aan wat ik bij haar eerste nest wel heb gedaan…Ze wil namelijk niet in de buurt van haar nest op de bak, absoluut niet. Vanochtend toen we naar beneden gingen, heb ik haar die kattenbak nog een keertje gewezen. Ze ging er ook in staan met een behoorlijk verstoorde blik (je weet toch dat ik dat niet wil… maar ik moet zo nodig…). Toen ik naar beneden ging, stond ze al voor de deur en zat ze direct op de bak voor een supergrote plas. Als ze handig was geweest, had ze dat dus ook boven kunnen doen. Wel gezellig hoor, het meisje ’s nachts bij me maar slapen vind ik toch ook wel een goed plan. Vanochtend is ze een anderhalf uur heel erg onrustig geweest en ik dacht nog: oeps, dat is vroeg, laat het nog lekker eventjes blijven zitten allemaal. Gelukkig is de rust wedergekeerd en ook ligt ze wat meer beneden en dat is wel zo gezellig natuurlijk. Dan kan ik haar ook wat beter in de gaten houden. Het was weegdag en ze is inmiddels 1.760 gram aangekomen, gerekend vanaf haar gewicht toen ze voor de tweede keer naar Pepper ging, daar is ze natuurlijk wel zo'n 200 gram afgevallen en dat moest er eerst weer bij gegeten worden.

12-02-2011	Vandaag de eerste wasdag en ze vind het lekker ! Alleen haar poepertje… dat vindt ze toch wat te intiem maar voor het wassen van haar tepeltjes strekt ze zich helemaal uit en geniet daar duidelijk van. De bovenste 6 redt ze wel zelf maar die heb ik ook maar meegenomen… Vanmorgen gaf ze aan dat het tijd werd om het dekbed te wisselen want ze wil boven zijn en mijn donzen dekbed is me dan te risicovol. Ik mag dus vanaf vannacht onder een synthetisch dekbed slapen, ieks ! Ze blijft eigenlijk de hele dag boven, op onze slaapkamer, en ze geeft erg duidelijk aan dat dat haar plek nu is. Ik vermoed dat ze me wel zal halen als de bevalling begint maar voor alle zekerheid loop ik toch ieder half uur naar boven, goed voor de lijn, zullen we maar zeggen en ik kan mijn “trapoefeningen” meteen doen die ik van de fysiotherapeut heb opgekregen. De werpkist staat er al een tijdje. In het begin schoot ze erg in de stress als een van de anderen de kamer op kwam en helemaal als die in de buurt van de werpkist kwam. Dan was het blazen en grommen wat uitmondde in een soort spugen. Nu mogen Sassie en Sola er nog niet bij maar ik zie de hele dag Enya bij haar liggen… tot mijn grote verbazing eigenlijk. Zodra ze beneden zijn, is het weer blazen en grommen maar boven worden over en weer wasbeurten gegeven en liggen ze – vaak met de poten verstrengeld – samen op bed. Ik heb ze zelfs een keertje samen in de werpkist gezien maar dat was wel heel erg vol… Ik ben dus heel benieuwd hoe het zal gaan als de babies er zijn, of Enya er dan ook bij mag. We wachten het maar rustig af.

10-02-2011	Quera komt goed aan, misschien zelfs wel een beetje te veel en te snel. Ze eet ontzettend goed gelukkig maar dat vele aankomen heeft ook een wat vervelende “bijwerking” voor haar. Hoewel ze bij haar eerste nest meer aangekomen is dan bij dit nest, kon ze zichzelf toen nog heel goed schoonhouden, je merkt nu echter dat haar dat niet meer goed afgaat. Maar vanavond had ze het helemaal voor elkaar, dacht ze. Ze lag tussen mijn knieën en wilde zichzelf gaan wassen. Dat werd dus rekken en strekken om over die buik heen te komen en toen, toen had ze het ineens voor elkaar… Mijn benen lagen daar tenslotte toch en daar kan je je lekker aan vast houden en dan trekken en rekken. Mooi in de rug gesteund door mijn ene been en haar nagels in mijn andere been… Helaas kwam ze ook toen niet daar waar ze wezen wilde. Ze vindt dit maar niets, je moet immers goed schoon zijn als mama-to-be, überhaupt als poes zijnde natuurlijk dus ik denk dat ik dat maar moet gaan overnemen voor een klein stukje. Ik ben benieuwd of ze het toestaat dat ik haar ga helpen met dat klusje.

05-02-2011	Vanochtend was het weer feest, alle meiden bij mij op bed... wat is dat toch genieten. Quera begon te miauwen, direct al een beetje ongeduldig zoals het rode juffie regelmatig is. Toen ik niet direct begreep wat ze wilde, kreeg ik een bips in mijn snoet gedrukt en ging ze voor mijn kussen liggen.... valt er wat te voelen grietje???? Ja hoor, er zit echt een voetballertje in haha !!! Zalig om dat leven in haar buikje te voelen. Vanavond lagen er drie meiden boven op mij: Sas net op mijn buik, Sola - zoals altijd hoger - op mijn schouder en borst en Quera wilde er ook bij dus die had mijn benen ingenomen. Na wat gefrummel lag ze lekker en kwam er rust. Ja, rust in haar maar niet in haar lijfje: er zitten meerdere voetballertjes in haar buik, wat een leven was dat wat ik op mijn benen voelde !!! Doordat Sas en Sola ook op mij lagen, kon ik niet omhoog komen om met mijn handen te voelen maar dit was toch ook wel heel bijzonder. Fijn te voelen dat alles zich goed lijkt te ontwikkelen. Vandaag dus helemaal een zalige dag omdat ik ook lekker kon gaan dansen ! Echt genieten dus.

06-01 tot 31-01-2011	Helaas lag mijn computer ineens op zijn gatje... een deel kon opgelost worden, een deel even professorisch en een deel...tsja... dat moest helaas even wachten. Hierdoor was het tot nu niet mogelijk om mijn website te uploaden. Ook de email werkte niet. Dat jullie dit kunnen lezen, betekent dat het weer voor het grootste deel goed werkt. (DANK JE WEL LIEVE ERIK !!!!!!) Gelukkig maar want er is veel te lezen! de laatste update was op 5 januari dus scroll even terug en begin van onderaf te lezen... enjoy

30-01-2011	Vandaag is het weegdag ! en de stand is: 340 gram erbij. Als ze zo doorgaat, is ze aan het eind van haar zwangerschap weer bijna 2 kilo aangekomen. Vorige keer kwamen de kittens de avond voor de wekelijkse weegdag ter wereld dus mijn laatste weegdag was met 8 weken en ze was toen 1.910 gram aangekomen. Ze slaapt veel, wisselt plaatsjes tussen een radiatorhangmandje, op het kleed in de voorkamer en op de bank. Zeker op die laatste plek knuffelen we ook wat af, dat mag nu dus daar profiteer ik van. Zojuist heb ik wat extra's onder het kleed gelegd omdat het raam in de kelder nog wel open staat, lekker fris, maar dat heeft wel zijn weerslag op de kamervloer natuurlijk. Het moest - vanzelfsprekend - weer helemaal open gelegd worden want ze had niet precies gezien wat ik gedaan had en dat moet ze natuurlijk wel weten, mijn rode meisje... Nog even terugkomend op Sola... die is weer helemaal bij de tijd, is weer lekker aan het eten en de inhoud van de kattenbak ziet er weer helemaal goed uit. Gelukkig maar, het viel dus heel erg mee.

28-01-2011	Vanmorgen was het een puinhoop bij de dames: overal overgeefsel en poepplekken. Gauw maar even schoon gemaakt om later uitgebreid te soppen, de bakken schoon en gesopt om eventuele bacteriën direct weg te werken en onderhand kijken om te zien van wie het was geweest. Er lag een kleine haarbal en na die uitgeplozen te hebben onder de kraan, bleek Sas de eigenaresse te zijn. Maar zoveel geef je niet over van zo'n klein haarballetje... Natuurlijk begint ze nu wat vaker over te geven, dat hoort bij haar nierprobleem maar dit was wel erg veel. Drie paar ogen keken mij heel helder aan dus daar was niets mee maar waar was Sola... die heb ik uiteindelijk uit mijn bed geplukt met poepbroek en al... bah, vies kind... Gelukkig was alles al droog dus bips schoon met een kam, verder kwam dat wel want je zag dat ze zich niet lekker voelde. Gauw wat gegeven tegen de buikpijn en tegen de diarree en toen moest ze naar haar bovenste plekje in de krabpaal. Dat ging heeeel moeizaam. Haar geholpen en toen ze eenmaal lag, kon ze haar koppie helemaal niet meer optillen en lag ze te piepen... Ik schrok me naar, ze was duidelijk veel beroerder dan ik in eerste instantie dacht. Maar even een uurtje aanzien, dan zouden de medicijnen wel zijn aangeslagen en haar lekker een paar kusje op haar bol gegeven. Ik zag dat dat knuffelen toch wel heel erg fijn was, ondanks dat ze zich niet lekker voelde. Lekker slapen meis en gauw weer beter worden... Na drie uur zat ze weer rechtop en keek ze behoorlijk helder uit haar ogen. 's Avonds had ik een verjaardag, ze zag er heel goed uit dus ik ben gegaan maar heel op tijd weer naar huis. Gelukkig zag alles er ook toen heel goed uit.

25-01-2011	Quera gaat tegenwoordig mee naar het toilet, vooral 's morgens vindt ze dat helemaal te gek. Vanochtend keek ik van boven op haar ruggetje en was verbaasd over wat ik zag... om mijn idee te bevestigen, heb ik haar toch even op de weegschaal gevraagd: bijna 200 gram erbij in twee dagen, mijn gevoel klopte dus... Ik ben benieuwd hoe de stand komende zondag is...

23-01-2011	Zondag is weegdag voor Quera en er is 330 gram bij in 1 week... ze vraagt nu ook om meer eten en krijgt regelmatig kleine porties die soms weggeschrokt worden, soms gemummelt en soms... vindt ze het niet zo lekker en laat ze het even staan om na 10 minuten toch maar eens te gaan kijken en het toch wel lekker te vinden. En anders zijn er natuurlijk altijd nog de brokjes waar je je buikje aan rond kunt eten...

22-01-2011	Tot groot genoegen van de dames sloeg bij mij "een griepig iets" toe. Koorts en dus maar in bed blijven. Nou, dat was kaasie natuurlijk ! De eerste dag alleen er even uit voor aan- en afvoer van een natje en een droogje voor ons vijven en dat was ook genoeg. Wat kan je je dan beroerd voelen zeg. Vrijdagmiddag ging het al wat beter en vandaag probeer ik gewoon weer op te zijn. Enya's reactie op haar eerste krolsheid is niet teruggekomen na de tweede en voor na de derde keer zou het nu de tijd zijn. Tijdens de dagelijkse knuffelbeurten voel ik nog steeds niets dus ik hoop echt dat het een eenmalig iets was, wat al beroerd genoeg is natuurlijk. Verder nu toch wel een mooi nieuwtje: We verwachten kittens !!!! Quera is zwanger en ze verwacht haar babies eind februari ! Ik heb haar gisteren even gewogen en er was bijna 300 gram bij in 1 week. Ik hoop dat het de rest van de weken wat minder is want anders wordt ze weer een tonnetje. Tijdens haar eerste zwangerschap was ze in 8 weken tijd maar liefst 1.910 gram aangekomen dus als dit haar gewoonte is, zit ze aardig op schema. Ze was nogal afgevallen tijdens haar tweede onderonsje met Pepper maar - uitgaande van haar oorspronkelijke gewicht - is er toch ruim 700 gram bij. We duimen voor haar dat het allemaal goed gaat en dat ze het net zo goed doet als de eerste keer.

16-01-2011	Vandaag heb ik Quera weer gewogen ennuh... ze komt lekker aan... dus ik denk dat het nu toch wel raak is... Maar goed, de vorige keer beduvelde ze me ook dus ik wacht nu toch nog even af hoor...

12-01-2011	Ja hoor, Enya werd krols en heeft het dit keer vijf dagen volgehouden. Ze begint - met wat hulp ... ok - te begrijpen dat ze moet blijven staan. Maar over het algemeen blijft het grietje liggen... Op haar zij-tje, kleine miauwtjes gevend en een achterpoot gestrekt naar achteren. Het ziet er niet uit... haha. Soms zag ik haar ook keurig netjes staan, de eerste tijd was haar staart nog niet in houding maar zo af en toe gaat ook dat goed. Ze is alleen zo druk met haar krols zijn dat ze vergeet dat er ook nog goed gegeten moet worden. Daarom is ze wel wat afgevallen. Hopen dat de volgende krolsheid een tijdje op zich laat wachten, zodat ze eerst haar heupfoto's kan krijgen en die voor beoordeling opgestuurd kunnen worden naar Zweden. Ze probeert me uit, absoluut. Ik zet wat lekkers te eten neer, ze ruikt, kijkt mij aan en loopt weg... Ik ben er een paar keer ingetrapt maar niet meer... Als ik er namelijk geen acht op sla, gaat ze later wel weer naar het bordje en gaat ze lekker zitten eten. Vooral de soorten met jelly vindt ze erg lekker maar als ze die drie keer achter elkaar krijgt, gaat ze aan de dunne en dat is niet fijn, ze voelt zich dan ook absoluut niet lekker. Opletten dus dat ze maar 1 keer jelly krijgt en dan weer wat anders.

05-01-2011	Een heleboel cadeautjes gekregen vandaag. Dat begon vanochtend vroeg, Enya lekker in bed naast me, Sas op het dekbed naast me aan de andere kant. Sola naast mijn kussen en Quera net buiten reikafstand. Zalig ! Vandaag had ik een vrije dag dus dan is er tijd om dit soort dingen te doen, of in ieder geval tijd te maken om dit soort dingen te doen. Vanmiddag heeft Sas lekker bij mij gelegen op de stoel naast me toen ik op de computer bezig was en vanavond bij mij op de bank. Later nam Enya haar plekje in en nog later kwam Quera uit zichzelf bij me. Dit is verwonderlijk want de laatste tijd hoeft ze dat helemaal niet en al helemaal niet als Enya er ook in de buurt ligt. Ik heb Quera op schoot genomen, op haar rug liggend en lekker ondersteund. Viel ze toch in slaap zeg... Wat fijn dat ze die rust kan vinden. Gisterenavond lagen Quera en Enya naast elkaar op de bank... iedere keer denk ik... zou het dan toch goed gaan met die twee? Het was wel een stunt van Enya: Quera lag al op de bank en Enya schoof heel langzaam dichterbij, en dichterbij, en dichterbij... tot ze uiteindelijk naast Quera lag en toen lekker slapen en aan het eind elkaar wassen. Fijn om te zien. Ik had vandaag heel lekkere blikjes geopend en de dames vonden het zalig. Sola was later nog weer gaan eten en kwam toen knuffelen met een vissnoet. Wat is het toch een lekkere meid ! Ik hoor Enya overigens weer een wat luider stemmetje krijgen, ik ben benieuwd of ze nu opnieuw krols wordt, dat zou wel heel erg snel zijn, we wachten het maar rustig af.

01-01-2011	Een heel liefdevol 2011 gewenst met een goede gezondheid zowel voor de twee-benigen als voor onze harige huisgenootjes ! Wij hebben gedurende het vuurwerk zalig met de vis aan de hengel gespeeld, lekker afleiden en dat werkte heel goed. Gelukkig zijn we weer bijna een jaar van het vuurwerk af...


	Voor het nieuws van voor 1 januari 2011: klik HIER !!!!